ตอน 3

       ฮ่องเต้หลังจากอ่านจดหมายฮองเฮาแล้วก็มานั่งคิดเรื่องที่พระสนมร้องขอ  เขาเองก็ใช่ว่าจะไว้ใจนางมากนัก  เขาจึงให้องครักษ์คนสนิทพาคนไปปล้นจวนตระกูลหนิงเสีย  โดยพยายามอย่าฆ่าใครให้้มากเกินไปนัก  ไม่เช่นนั้นเขาคงชดใช้ให้ตระกูลหนิงไม่ได้แน่

       ตระกูลหนิงไม่รู้เลยว่าจะมีเหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้น  พวกเขาเป็นเพียงช่างหลวงจึงไม่มีคนคุ้มกันอันใดในจวน  ทำให้องครักษ์ที่เข้าไปขโมยแบบแปลนจำต้องฆ่าคนที่เห็นเหตุการณ์  ไม่เช่นนั้นฝ่าบาทคงต้องถูกสงสัยเป็นแน่  ด้านหนิงซวนหยวนผู้นำตระกูลได้แต่บอกให้คนสนิทไปแจ้งข่าวเจ้าหน้าที่ว่าพวกเขาถูกโจรปล้นฆ่าที่จวนตอนนี้

       ไม่ถึงสองเค่อทหารก็มาปราบปรามโจรเหล่านี้แต่ไม่สามารถจับตัวการได้สักคนเดียว  ด้วยว่าฝีมือพวกเขาเป็นรองพวกโจรมากโข  พวกเขายังสงสัยว่าร้อยวันพันปีไม่เคยมีการปล้นแบบนี้มาก่อน จู่ ๆ ก็มาเกิดเหตุกับตระกูลหนิงซึ่งฝ่าบาทไว้วางใจได้อย่างไรกัน

       หนิงซวนหยวนได้แต่ตรวจสอบความเสียหายแล้วก็พบว่าลูกชายและลูกสะใภ้ทั้งสองของเขาถูกฆ่าเสียแล้ว  ตอนนี้เขาเหลือเพียงหลานชายสองคนเท่านั้นที่เป็นลูกของลูกชายทั้งสองคน  น่าเสียดายที่ตอนนี้คนในจวนเขาเหลือเพียงแค่เขากับภรรยาและหลาน ๆ เท่านั้น  หนิงซวนหยวนขอลาฮ่องเต้เพื่อจัดงานศพให้ลูก ๆ อย่างเศร้าสร้อย  เขายังขอลาออกจากราชการเพื่อกลับบ้านเกิดที่เมืองชายแดนตะวันออกที่อยู่ติดทะเล

       เรื่องนี้ฮ่องเต้ยังไม่อนุมัติให้เขาลาออก  ด้วยฮ่องเต้อุตส่าห์สั่งแล้วว่าอย่าฆ่าคนมากเกินไป  แต่องครักษ์ของเขากลับฆ่าช่างหลวงของเขาไปถึงสองคน  แถมคนที่เก่งที่สุดอย่างหนิงซวนหยวนยังจะขอลาออกอีก  เขาได้แต่โกรธพระสนมที่มาขอร้องเรื่องแปลนกับเขา  ทั้งที่จริงแล้วแปลนนี้อย่างไรหนิงซวนหยวนก็จะนำมามอบให้เขาอยู่แล้ว เพราะเขาเคยบอกเอาไว้ว่ากำลังเขียนอยู่และจะนำมาถวายเขาก่อนเข้าสู่กระบวนการสร้างจริง

       ฮ่องเต้ที่คาดการณ์ผิดพลาดไปแล้วได้แต่แสดงความเสียใจกับหนิงซวนหยวนแต่ยังไม่พูดถึงเรื่องให้เขาลาออกได้  กว่าที่งานศพจะเสร็จสิ้นฮ่องเต้เพียงส่งคนมาแสดงความเสียใจและให้สมบัติเป็นการขออภัยไม่น้อยกับครอบครัวหนิง  ซึ่งหนิงซวนหยวนไม่ได้สนใจสมบัติพวกนี้แม้แต่น้อย เขาดูเหมือนจะชราลงไปเป็นสิบปีหลังเกิดเรื่องคนผมขาวต้องส่งคนผมดำเช่นนี้  ตอนนี้เขาอยากใช้ชีวิตเป็นคนธรรมดาเพื่อให้หลาน ๆ อยู่รอดปลอดภัยเท่านั้น

       ส่วนแปลนของตระกูลหนิงที่ฮ่องเต้รับปากจะให้กับพระสนม เขาก็ให้คนคัดลอกไปอย่างไม่สมบูรณ์และนำไปให้นางเสีย  ส่วนฮ่องเต้ได้แต่ไปปรึกษาเรื่องราวกับฮองเฮาแทนว่าองครักษ์ของเขาทำเกินไปจริง ๆ ฮองเฮาเห็นใจตระกูลหนิงที่ต้องเสียเสาหลักไปทีเดียวถึงสองคน  นางจึงขอร้องฮ่องเต้ให้อนุญาตให้หนิงซวนหยวนลาออกจากราชการเสีย อย่างไรตอนนี้เขาคงไม่มีอารมณ์พอที่จะช่วยงานราชสำนักนอกจากอยากเลี้ยงดูหลาน ๆ ให้เติบใหญ่เท่านั้นเอง

       ฮ่องเต้คิดตามที่ฮองเฮาบอกก็เห็นเป็นเช่นนั้นจริง  แต่เขายังคงประวิงเวลาเอาไว้อยู่เพื่อลองใจหนิงซวนหยวนว่าเขาต้องการออกจากราชการจริงหรือไม่

       หลังจากฝังศพคนในครอบครัวทั้งหมดแล้ว หนิงซวนหยวนก็เขียนฎีกาขอลาออกเพื่อออกเดินทางไปยังบ้านเกิดในตอนที่เขายังคงมีเรี่ยวแรงเหลือพอจะเดินทางได้อยู่  ไม่เช่นนั้นหากปล่อยเวลาไปอีกหลายปีเขาคงไม่สามารถเดินทางไกลได้แน่

       ฮ่องเต้เห็นว่าหนิงซวนหยวนไม่เปลี่ยนใจจริง ๆ เขาจึงอนุญาตให้ลาออกได้ตามที่หนิงซวนหยวนต้องการ  อีกทั้งฮ่องเต้ยังมอบทรัพย์สินอีกไม่น้อยให้กับหนิงซวนหยวนใช้ในบั้นปลายชีวิต

       หนิงซวนหยวนขอบพระทัยฮ่องเต้ที่ยังเห็นแก่คุณงามความดีจึงได้มอบทรัพย์สินให้พวกเขาเพิ่มเติมอีก  ความจริงแล้วพวกเขามีเงินอยู่ไม่น้อยที่สะสมมาตั้งแต่บรรพบุรุษ เพียงแต่ไม่ได้บอกใครให้รู้  ไหนจะร้านรวงต่าง ๆ ที่สะใภ้ทั้งสองของเขาเป็นคนดูแลอีก ตอนนี้เขาได้แต่ให้พ่อบ้านไปแจ้งเรื่องต่าง ๆ กับญาติของสะใภ้ทั้งสองแล้ว  ส่วนพวกเขาจะทำสิ่งใดกับร้านรวงเหล่านี้เขาก็จะไม่ยุ่งเกี่ยว  อย่างไรนี่ก็เป็นสินเดิมที่สะใภ้เขานำมาด้วย

       ครอบครัวสะใภ้ของเขามาหาหนิงซวนหยวนในวันต่อมาหลังจากร่วมกันจัดการงานศพแล้ว  พวกเขาบอกให้เหลือทรัพย์สินเดิมให้กับหลาน ๆ ทั้งสอง  ส่วนเรื่องการดูแลร้านพวกท่านจะช่วยดูแลเองก่อนที่ทั้งสองคนจะถึงวัยที่จะรับผิดชอบร้านของตนเองได้  เพราะพวกเขารู้ข่าวแล้วว่าหนิงซวนหยวนจะพาหลาน ๆ ไปเลี้ยงที่เมืองชายแดนแทนการอยู่กับความเจ็บปวดที่เมืองหลวง

       หลังการตกลงเรื่องทรัพย์สินต่าง ๆ แล้ว  พวกเขายังมอบหยกพกให้หลานแต่ละคนเพื่อให้มารับทรัพย์สินในตอนที่หนิงจิ้งกับหนิงเจิ้งโตแล้ว เรื่องนี้หนิงซวนหยวนไม่คัดค้าน  เขายังขอโทษที่ดูแลลูกสะใภ้ไม่ดีจนเกิดเรื่องเหล่านี้ขึ้น  ซึ่งครอบครัวของพวกนางก็ไม่ได้โทษว่าหนิงซวนหยวน พวกเขาเพียงโทษโจรร้ายพวกนั้นมากกว่า  เพียงแค่แบบแปลนอันเดียวก็ถึงกับฆ่าคนเป็นผักปลาเช่นนี้  ไหนจะหนิงซวนหยวนขอลงโทษตนเองที่รักษาแปลนไว้ไม่ได้ด้วยการลาออกจากราชการอีก  ครอบครัวพวกเขาที่มีเพียงขุนนางตัวเล็ก ๆ ไม่สามารถเกลี้ยกล่อมให้เขาอยู่ต่อได้

       หนิงจิ้งที่โตกว่าหนิงเจิ้งรู้เรื่องทุกอย่างเป็นอย่างดี  เขาได้ยินพ่อพูดก่อนตายว่าคนพวกนี้เป็นองครักษ์เงาของฮ่องเต้  แต่เหตุใดพวกเขาจึงได้ทำเช่นนี้ทั้งที่ครอบครัวเขาสู้อุตส่าห์ทำงานให้กับราชสำนักอย่างดี

       หนิงจิ้งได้แต่คิดในใจว่ารอให้เขาโตขึ้นเสียก่อน  เขาจะกลับมาแก้แค้นที่ฮ่องเต้ฆ่าพ่อแม่ของเขาและลูกพี่ลูกน้อง  เพียงแต่เรื่องนี้เขาจะยังไม่บอกท่านปู่  ด้วยว่าตอนนี้ปู่เขายังคงเสียใจเรื่องการจากไปของพ่อแม่เขาอยู่นั่นเอง  ซึ่งตัวหนิงจิ้งเองก็ไม่รู้ว่าการเดินทางไปยังชายแดนตะวันออกจะราบรื่นดีหรือไม่ด้วย  เนื่องจากตั้งแต่เกิดมาเขาก็ไม่เคยเดินทางออกนอกเมืองหลวงเลยแม้แต่ครั้งเดียว