Masuk"หื้ม? อาการหนักแล้ว ใครมางานเขาก็ต้องรู้ค่ะว่าแก้มเป็นเมียพี่ วันนี้งานแต่งงานของเรานะคะ และลูกๆก็อยู่ในงานด้วยทุกคนรู้กันหมดว่าเรามีลูกด้วยกันแล้ว""ไม่รู้ล่ะ พี่หวงหมดไม่ว่าจะวันนี้หรือวันไหน แล้วนมพี่ให้แค่งานนี้เท่านั้น อย่าให้พี่เห็นว่าแหวกแบบนี้อีก ถ้าพี่ได้เห็นแบบก่อนหน้านี้พี่คงสั่งให้ปิดยั
ตอนพิเศษ 5วันแต่งงานในที่สุดวันสำคัญของฉันกับพายุก็มาถึง และเป็นวันสำคัญของลูกน้อยฝาแฝดเช่นกันที่ทั้งสองคนอายุครบหนึ่งขวบบรรยากาศงานในช่วงเช้าผ่านไปด้วยดี เราทั้งสี่คนได้ใส่บาตรตอนเช้าตามประเพณีของงานหมั้นและเพื่อความเป็นสิริมงคลในวันเกิดของสองแฝด งานหมั้นถูกจัดขึ้นที่คฤหาสน์ของเรา ทุกอย่างเป็นไป
ตอนพิเศษ 4ภายในเพ้นท์เฮ้าส์สุดหรู ท้องฟ้าที่มืดสนิทก่อนหน้านี้เริ่มสว่างขึ้นเรื่อยๆ บนเตียงขนาดคิงไซซ์มีคู่รักที่พึ่งผ่านศึกมาราธอนกิจกรรมรักกันมาหมาดๆนอนกอดกันกลม ชุดนอนสีแดงสดแบรนด์ดังกองอยู่ที่พื้น ข้าวของกระจัดกระจายเพราะกิจกรรมบรรเลงรักในครั้งนี้ไม่ได้อยู่แค่บนเตียง"สว่างคาตาเลยนะคะ""ถ้าไม่
"อื้อ อ่าา สะ เสียวค่ะ อ๊ายย พี่พายุจะเสร็จ อีกนิด....อ๊าาาา" เสียงครางดังลั่นเมื่อพายุสามารถพาฉันมาถึงจุดหมายปลายทางได้ด้วยลิ้น ร่างกายกระตุกไม่หยุด น้ำหวานที่อยู่ภายในตัวไหลออกมาหลังจากไม่ปลดปล่อยมาแรมปี ความเหนื่อยล้าหายไปเป็นปลิดทิ้ง สมองขาวโพลนราวกับไม่มีเรื่องอะไรให้คิด ทุกอย่างรอบตัวดูเบาและร
ตอนพิเศษ 3ค่ำคืนในเพ้นท์เฮ้าส์สุดหรูถูกตกแต่งด้วยเทียนหอมและโรยด้วยดอกกุหลาบสีแดงตามพื้นตั้งแต่ทางเข้ามาจนถึงห้องนอน บรรยากาศไฟสลัวๆสร้างความโรแมนติกและความรุ่มร้อนให้กับคู่สามีภรรยาที่กำลังจูบกันอย่างดูดดื่มบนเตียงนอนสีดำขนาดใหญ่ภายในห้องนอน ชายหนุ่มที่อยู่ในร่างกายเปลือยเปล่ากำลังส่งมอบความสุขให้
"พี่พัตเตอร์ น้องเพียงฝัน มาแฮปปี้เบิร์ดเดย์แด๊ดดี๊กันนะคะ" ฉันหันไปพูดคุยกับลูกน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของพี่เลี้ยง ฉันต้องให้พี่เลี้ยงดูแลให้ระหว่างที่เตรียมงานให้สามี และดูเหมือนลูกๆจะรู้ว่าวันนี้คือวันสำคัญของพ่อทำให้ทั้งสองคนไม่งอแงเลย กินอิ่มนอนหลับ พอตื่นมาก็เล่นได้อย่างปกติรถยนต์คันหรูขับเข้ามา
ติ้งยังไม่ทันขาดคำเสียงแจ้งเตือนแอปพลิเคชันก็ดังขึ้น ทำเอามือบางถึงกับสั่นเทาเพราะคนที่ส่งข้อความมาก็คือคนเดียวกันกับที่ให้ฉันใช้โทรศัพท์เครื่องนี้พายุ : มีแรงเล่นโทรศัพท์ก็คงไม่จำเป็นต้องพัก พรุ่งนี้อย่ามาทำงานสายฉันไม่ชอบพวกไม่ตรงเวลา อย่าคิดว่าครั้งที่แล้วฉันไม่เห็นว่าเธอเหยียบบริษัทตอนกี่โมง"
ตอนที่ 25 : อุ้มมาส่งถึงห้องนอน"อื้อ..." คิ้วทั้งสองข้างขมวดเป็นปมแสดงน้ำเสียงหงุดหงิดออกมาเมื่อรู้สึกมีใครมายุ่มย่ามกับร่างกายเป็นครั้งที่สอง คงไม่มีใครนอกเหนือจากเจ้ากรรมนายเวรของฉัน"ฉันไม่ชอบ มันหนาว หยุดได้แล้วคุณพายุ" แก้มใสพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า คำพูดปนความหงุดหงิดแสดงออกมาอย่างเปิดเผยท
ก๊อก ก๊อก..."ขออนุญาตครับคุณพายุ" ดนัยเดินเข้ามาพร้อมกับสัมภาระของหญิงสาวแต่เมื่อมองหาเจ้าของกลับไม่เห็นแม้แต่เงา"เอาวางไว้...กูสั่งให้คนซื้อข้าวมา มึงเอาไปกินได้เลย ""เดี๋ยวผมเทใส่จานให้คุณพายุดีกว่าครับ เหมือนอีกคนต้องกินมันพร้อมยา" ดนัยไม่ได้เอ่ยชื่ออีกคนแต่ส่งสายตาไปที่เจ้านายหนุ่มเป็นอันรู้ก
ตอนที่ 22 : จูบฉัน...นี่คือคำสั่งช่วงพักเที่ยงพิษไข้เจ้ากรรมกลับมาเล่นงานฉันอย่างหนักอีกระลอก แต่ก็ยังต้องฝืนตัวเองทำงานทั้งที่ร่างกายร้อนระอุแทบไม่มีเรี่ยวแรงจะทำอะไร ฉันได้แต่รอให้ทุกคนออกไปกินข้าวเที่ยงกันจนหมด และค่อยหอบหิ้วร่างกายที่แทบจะแหลกสลายเดินขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นเป้าหมาย เป็นห้องที่ฉันไม







