Masuk"หื้ม? อาการหนักแล้ว ใครมางานเขาก็ต้องรู้ค่ะว่าแก้มเป็นเมียพี่ วันนี้งานแต่งงานของเรานะคะ และลูกๆก็อยู่ในงานด้วยทุกคนรู้กันหมดว่าเรามีลูกด้วยกันแล้ว""ไม่รู้ล่ะ พี่หวงหมดไม่ว่าจะวันนี้หรือวันไหน แล้วนมพี่ให้แค่งานนี้เท่านั้น อย่าให้พี่เห็นว่าแหวกแบบนี้อีก ถ้าพี่ได้เห็นแบบก่อนหน้านี้พี่คงสั่งให้ปิดยั
ตอนพิเศษ 5วันแต่งงานในที่สุดวันสำคัญของฉันกับพายุก็มาถึง และเป็นวันสำคัญของลูกน้อยฝาแฝดเช่นกันที่ทั้งสองคนอายุครบหนึ่งขวบบรรยากาศงานในช่วงเช้าผ่านไปด้วยดี เราทั้งสี่คนได้ใส่บาตรตอนเช้าตามประเพณีของงานหมั้นและเพื่อความเป็นสิริมงคลในวันเกิดของสองแฝด งานหมั้นถูกจัดขึ้นที่คฤหาสน์ของเรา ทุกอย่างเป็นไป
ตอนพิเศษ 4ภายในเพ้นท์เฮ้าส์สุดหรู ท้องฟ้าที่มืดสนิทก่อนหน้านี้เริ่มสว่างขึ้นเรื่อยๆ บนเตียงขนาดคิงไซซ์มีคู่รักที่พึ่งผ่านศึกมาราธอนกิจกรรมรักกันมาหมาดๆนอนกอดกันกลม ชุดนอนสีแดงสดแบรนด์ดังกองอยู่ที่พื้น ข้าวของกระจัดกระจายเพราะกิจกรรมบรรเลงรักในครั้งนี้ไม่ได้อยู่แค่บนเตียง"สว่างคาตาเลยนะคะ""ถ้าไม่
"อื้อ อ่าา สะ เสียวค่ะ อ๊ายย พี่พายุจะเสร็จ อีกนิด....อ๊าาาา" เสียงครางดังลั่นเมื่อพายุสามารถพาฉันมาถึงจุดหมายปลายทางได้ด้วยลิ้น ร่างกายกระตุกไม่หยุด น้ำหวานที่อยู่ภายในตัวไหลออกมาหลังจากไม่ปลดปล่อยมาแรมปี ความเหนื่อยล้าหายไปเป็นปลิดทิ้ง สมองขาวโพลนราวกับไม่มีเรื่องอะไรให้คิด ทุกอย่างรอบตัวดูเบาและร
ตอนพิเศษ 3ค่ำคืนในเพ้นท์เฮ้าส์สุดหรูถูกตกแต่งด้วยเทียนหอมและโรยด้วยดอกกุหลาบสีแดงตามพื้นตั้งแต่ทางเข้ามาจนถึงห้องนอน บรรยากาศไฟสลัวๆสร้างความโรแมนติกและความรุ่มร้อนให้กับคู่สามีภรรยาที่กำลังจูบกันอย่างดูดดื่มบนเตียงนอนสีดำขนาดใหญ่ภายในห้องนอน ชายหนุ่มที่อยู่ในร่างกายเปลือยเปล่ากำลังส่งมอบความสุขให้
"พี่พัตเตอร์ น้องเพียงฝัน มาแฮปปี้เบิร์ดเดย์แด๊ดดี๊กันนะคะ" ฉันหันไปพูดคุยกับลูกน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของพี่เลี้ยง ฉันต้องให้พี่เลี้ยงดูแลให้ระหว่างที่เตรียมงานให้สามี และดูเหมือนลูกๆจะรู้ว่าวันนี้คือวันสำคัญของพ่อทำให้ทั้งสองคนไม่งอแงเลย กินอิ่มนอนหลับ พอตื่นมาก็เล่นได้อย่างปกติรถยนต์คันหรูขับเข้ามา
"นี่ก็สามเดือนแล้วที่ผู้หญิงคนนั้นหายไป พี่พายุควรลืมเธอและอยู่กับปัจจุบันได้แล้วค่ะ ปัจจุบันที่พี่ต้องแต่งงานกับริน ใส่ใจรินให้มากกว่านี้""ต่อให้สามปีพี่ก็ไม่ลืม และทั้งชีวิตนี้พี่ก็ไม่ลืมแก้มใส อยากแต่งนักก็จัดการกันเอาเอง" พายุพูดจบก็เดินเข้าห้องทำงานไปทันที โดยไม่สนใจว่าอีกคนจะรู้สึกยังไง ไม่จำ
ตอนที่ 72 : ไม่เคยมีความสุขตั้งแต่เธอหายไปหนึ่งอาทิตย์ก่อนงานแฟชั่นวีค @บริษัท สตอร์ม ซีเครทภายในห้องประชุมบรรยากาศในห้องประชุมเต็มไปด้วยความอึมครึมและน่าอึดอัดจนพนักงานหลายคนหายใจไม่ทั่วท้อง ตลอดระยะเวลาสามเดือนมานี้บริษัทเต็มไปด้วยความตึงเครียด ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของประธานหนุ่ม ทุกคนไม่
___________________มหาลัยแห่งหนึ่งในอิตาลี"ไฮ มิลล่าเลิกเรียนแล้วไปเดินเล่นกันไหม""ขอโทษนะ เราต้องไปทำงานต่อ เอาไว้โอกาสหน้านะ" ตั้งแต่วันนั้นที่เอมม่าตั้งชื่อนี้ให้ ฉันก็ใช่ชื่อนี้มาตลอด ทำให้ฉันคุ้นชินกับชื่อนี้ไปแล้วแต่ก็ไม่เคยลืมชื่อไทยที่พ่อกับแม่ตั้งให้"โอเค เจอกันพรุ่งนี้ บาย…"ฉันส่งยิ้ม
ตอนที่ 71 : ยังคิดถึงกันและกันคลับหรูใจกลางเมืองสายตาของบรรดาเพื่อนสนิทที่นั่งร่วมโต๊ะมองไปที่พายุเป็นตาเดียวกัน ตั้งแต่เหล้าวางตรงหน้าพายุก็ยังไม่หยุดกระดกเหล้าเข้าปาก ราวกับสิ่งที่ตัวเองกำลังดื่มเป็นน้ำเปล่า สายตาของเพื่อนสนิทมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจเพราะทุกครั้งพายุไม่ใช่คนดื่มหนักขนาดนี้"มึงเ







