แชร์

ตอนที่ 5 เที่ยวผับ

last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-09 21:20:55

ไอด้าหันซ้ายขวาสำรวจร่างกายตัวเองที่อยู่ในชุดน้อยชิ้นที่เพิ่งไปสอยมาจากห้างเมื่อกลางวัน เธอหงุดหงิดจนต้องไปเดินตากแอร์เล่นที่ห้างคนเดียวจากที่คิดว่าจะหลับมานอนพักสมองเตรียมไปออกปาร์ตี้คืนนี้

“เซ็กซี่เหมือนกันนะเนี่ย”

ถึงจะไม่ปิดร่างกายขนาดที่ว่าไม่เคยใส่เสื้อผ้าสั้นๆ เลย แต่ชุดวาบหวิวแบบที่ใส่อยู่ตอนนี้ก็ไม่เคยคิดลองซื้อมาใส่ แต่พออยู่บนร่างเธอแล้วก็ไม่เลวเลยนะ ออกจะเซ็กซี่มากกว่าจะไม่ชินตาด้วยซ้ำ

เกาะอกยีนแบบกระดุมหน้าครึ่งตัวเปิดโชว์หน้าท้องแบนราบไร้ไขมันส่วนเกิน กับกระโปรงยีนเข้าชุดสั้นเพียงคืบ แถมด้วยถุงน่องลูกไม้สีดำยิ่งทำให้ไอด้าดูเซ็กซี่ขึ้นไปอีกเท่าตัว

“แต่แบบนี้ต้องไม่ดีแน่ แม่เห็นต้องไม่ได้ออกบ้านแน่เลย”

พึมพำพูดกับตัวเองแล้วก็หันไปเลือกเสื้อแขนยาวในตู้เสื้อผ้าสีขาวของตัวเองออกมาสวมปิดช่วงบน ส่วนช่วงล่างเลือกเอากระโปรงสั้นเหนือเข่ามาสวมทับไว้ก่อน ออกนอกบ้านแล้วค่อยแรด อยู่บ้านก็เรียบร้อยไปก่อน

“ไอด้าลูก เสร็จหรือยังหมอกมารอนานแล้วนะ”

“เสร็จแล้วๆ จะออกไปแล้วค่ะ”

“ปล่อยให้คนอื่นรอนานตลอดเลยลูกคนนี้...”

เสียงบ่นดังออกไปไกลแล้วแต่ไอด้ายังคงหันซ้ายขวามองรูปร่างการแต่งตัวของตัวเองอยู่หน้ากระจกไม่ได้รีบร้อน ไม่ให้ไปวุ่นวายด้วยตั้งหนึ่งเดือนขอกวนประสาทหน่อยก็แล้วกัน

ริมฝีปากอิ่มสวยเคลือบไว้ด้วยลิปสติกสีหวานยู่เล็กน้อยเมื่อคิดถึงข้อแลกเปลี่ยนที่ได้ทำไว้กับเพื่อนสนิท เขาคงจะรำคาญเธอมากๆ เลยสิที่ไปวุ่นวายด้วยทุกวัน คอยดูนะหนึ่งเดือนนี้เธอจะไม่โผล่หน้าไปให้เห็นเลย จะรอดูว่าใครกันแน่ที่จะต้องคิดถึงกัน

“เติมลิปอีกนิดดีกว่า” คิดแล้วก็รู้สึกว่าปากตัวเองจะดูซีดไปหน่อย หันไปยังกระจกหน้าโต๊ะเครื่องแป้งใกล้กัน ยื่นมือหยิบลิปสติกขึ้นมาแต้มกับกลีบปากตัวเอง

กว่าจะคิดว่าสมควรแก่การลงโทษเพื่อนรักได้แล้วเวลาก็ผ่านไปเกือบยี่สิบนาที ไอด้าเดินออกมาจากห้องลงมาชั้นล่างที่ตอนนี้มีพ่อแม่เธอกำลังนั่งพูดคุยกับหมอกระหว่างรอเธอแต่งตัวที่ปาไปเกือบสองชั่วโมง

และแน่นอนว่าทันทีที่เห็นหน้ากัน คนที่มานั่งรอนานแล้วก็ถอนหายใจออกมาทันที แต่ไม่ได้ถอนหายใจเสียงดังพาให้พ่อแม่เธอสงสัยหรอก เขาน่ะรู้วิธีเข้าหาผู้ใหญ่ รู้วิธีทำให้ท่านเอ็นดู เอ็นดูยิ่งกว่าลูกแท้ๆ อย่างเธออีก

“แต่งตัวแค่นี้แต่งนานเป็นชั่วโมงเลย หมอกมานั่งรอนานแล้วนะทำไมไม่รู้จักเร่งรีบบ้างไอด้า”

“หนูเป็นผู้หญิงนะแม่ ไม่ใช่ผู้ชายอย่างหมอกนี่ที่จะใส่แค่เสื้อยืดกางเกงยีนแล้วก็ออกบ้านได้เลยอ่ะ” เหน็บคนตัวสูงไปด้วย ใครใช้ให้เขาทำให้เธอโดนแม่ว่าเองล่ะ

“เฮ้อ.. แล้วนี่อย่าดื่มเยอะจนกลับไม่ได้ล่ะเข้าใจไหม ทำอะไรระวังตัวด้วย” กวาดตามองการแต่งตัวของลูกสาวที่ไม่ได้วาบหวิวจนเกินงามแล้วก็สอนสั่งไปด้วย

“โอเคค่ะ อย่าห่วงเลยหนูมีคนขับรถส่วนตัว อีกอย่างหมอกไม่ดื่มหรอกดูแลหนูได้ ใช่ไหม” เสียงใสตอบกลับบุพการีก่อนจะหันไปหาหน่วยช่วยเหลือที่ยืนนิ่งมองมาเงียบๆ ขึงตาใส่จนเขายอมพยักหน้าให้

ไอด้าพอใจกับคำตอบที่หมอกมอบให้กับพ่อแม่เธอมาก ก่อนจะออกจากบ้านมาก็ไม่ไวหันไปหอมแก้มพ่อกับแม่ฟอดใหญ่ แล้วก็รีบเดินกึ่งวิ่งออกมาหน้าบ้านขึ้นรถของเพื่อนข้างบ้าน

ระยะทางจากบ้านมาผับชื่อดังหลังมหาลัยใช้เวลาเกือบชั่วโมง ภายในรถมีเพียงความเงียบที่มีเสียงแอร์และเครื่องยนต์ดังเท่านั้น ไม่มีบทสนทนาใดจากสองคนบนรถจนกระทั่งรถคันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าลานผับหรู

“ทำอะไร”

หมอกเอ่ยปากถามเพื่อนสาวที่นั่งอยู่ข้างกัน ขมวดคิ้วมุ่นมองคนตัวเล็กที่กำลังพยายามถอดเสื้อผ้าทั้งที่เขาก็นั่งอยู่ด้วย แต่เจ้าหล่อนไม่รู้จักอายเลยสักนิด

ถึงจะเป็นเพื่อนกันแต่เขาก็ผู้ชายนะ มีความรู้สึกเหมือนผู้ชายทั่วไปนั่นแหละ ไม่ใช่พ่อพระอิฐพระปูนไร้ความรู้สึกที่จะมองผู้หญิงถอดผ้าต่อหน้าต่อตาแล้วไม่รู้สึกอะไร ต่อให้จะไม่เคยรู้สึกอะไรกับคนด้านข้างมาก่อนแต่มันก็ไม่ควรอยู่ดี

“กูใส่ชุดซ้อนข้างใน แต่กลัวแม่จะหัวใจวายเลยหาอะไรมาปิดๆ นอกไว้”

“มึงจะใส่ชุดชั้นในเข้าผับเหรอ”

“...ถามจริง? มึงโง่จริงหรือแกล้งโง่เนี่ย คนบ้าที่ไหนจะใส่ชุดชั้นในเดินเข้าผับ”

“...” ก็ไม่ได้คิดว่าเธอจะใส่แค่นั้นเข้าผับจริง แต่แค่เห็นว่ากำลังถอดเสื้อผ้าอย่างเอาเป็นเอาตาย ขนาดในรถที่แอร์เย็นฉ่ำแต่ยังเหงื่อออกได้เลย

กลิ่นหอมๆ ที่แผ่กำจายออกมาจากคนตัวเล็กด้านข้างทำให้หมอกจำต้องเบือนหน้าหนีมองออกไปด้านนอกรถ มองเข้าไปด้านหน้าผับดังที่มีนักท่องราตรีกำลังต่อคิวตรวจเข้าด้านใน นานเท่าไหร่ไม่รู้มารู้ตัวอีกทีก็ถูกสะกิดเรียกจากคนด้านข้างแล้ว

หมอกกวาดตามองร่างสวยผ่านแสงสลัวจากหลอดไฟด้านนอกที่สาดเข้ามา ขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่เคยเห็นสาวเจ้าแต่งตัวแบบนี้มาก่อน วันนี้ดูแปลกตาจากทุกวันมากจนอดจะเลื่อนสายตาขึ้นมาสบกันไม่ได้

“ตาค้างเลยดิ กูสวยเซ็กซี่กระแทกตาเลยใช่ป่ะ กูก็ว่างั้นแหละ”

เห็นสายตาเพื่อนที่มองมาแล้วความมั่นใจที่มีล้นอกอยู่แล้วยิ่งล้นทะลักออกมานอกอก ยกมือดึงเกาะอกด้านหน้าขึ้นเล็กน้อย หลุบมองร่องนมลึกของตัวเองแล้วก็กัดปากเบาๆ

เอาจริง เขินเหมือนกันนะเนี่ย แต่ไอด้าซะอย่างแค่นี้เองจิ๊บๆ

หมอกลงจากรถตามไอด้าที่เปิดประตูลงมาก่อน เหลือบมองเธอเล็กน้อยแล้วดึงสายตากลับมายังเบื้องหน้าอย่างไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก เดินเข้ามาหน้าผับพร้อมกัน

แสงไฟหลากสีสาดกระทบลงมาบนเรือนกายสาวท่ามกลางเสียงกระหึ่มดังของดนตรีแนวEDM เหล่านักท่องราตรีที่กำลังสาดส่ายร่างกายแข่งกันอย่างไม่มีใครยอมใครอัดแน่นจนแทบเดินไม่ได้ แต่นั่นก็สร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับไอด้าได้ไม่น้อย

“ไอ้พวกนั้นอยู่ไหน”

จากที่เดินตามหลังหมอกต้องมาขนาบข้างใช้ร่างกายตัวเองบังคนตัวเล็กจากการสัมผัสกับผู้คน ใบหน้าหล่อเหลาตึงเล็กน้อยเพราะไม่ชอบสถานที่เบียดแน่นแบบนี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

“ชั้นบน พระนายจองโต๊ะวีไอพีให้”

“...” เหลือบมองเจ้าของคำตอบเพียงนิดแล้วคว้าแขนเรียวมาจับไว้พาเดินขึ้นชั้นสองของผับซึ่งจะโซนวีไอพี

หมอกลากแขนคนตัวเล็กกว่าขึ้นมาชั้นสอง กวาดตามองเพียงครู่เดียวก็รีบตรงดิ่งมายังโต๊ะที่เห็นเพื่อนในกลุ่มนั่งกันอยู่ มากันครบทั้งเพื่อนที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่มัธยมและเพื่อนที่เพิ่งมาสนิทกันตอนมหาลัยของเขา

“ว้าว! ไอด้า วันนี้แซ่บไม่เบาเลยนะมึง เพิ่งเคยเห็นมึงใส่แบบนี้ครั้งแรกเลยนะเนี่ย” อกเป็นอก ตูดเป็นตูด ยิ่งโชว์เอวคอดเล็กที่คิดว่าเพียงมือเดียวก็กำรอบแล้วนั่นก็ยิ่งทำให้ช่วงหน้าอกและสะโพกที่ดูสมส่วนใหญ่พอดีอยู่แล้วดูโดดเด่นขึ้นมากกว่าเดิม

“เก็บสายตาหื่นๆ ของมึงไว้เถอะไอ้พระนาย อย่ามาหื่นเรี่ยราดใส่กู”

เจ้าของเสียงหวานว่าให้เพื่อนสนิทก่อนจะเดินมาทิ้งตัวนั่งข้างเวลาที่มาถึงก่อนแล้ว ถ้าเธอไม่เอาเวลาไปลงโทษให้คนที่เดินตามกันมาทิ้งตัวนั่งข้างกันได้โมโหเล่นเธอก็คงจะมาถึงพร้อมกันกับเพื่อนนั่นแหละ

“หึ ปากแบบนี้กูไม่เอาหรอก ให้หลับตากระแทกกูยังเอาไม่ลงเลย”

“เฮอะ! ให้มันจริงเถอะ อยากรู้เหมือนกันว่าถ้ากูอ่อยมึงขึ้นมาจริงมึงจะปากดีเหมือนตอนนี้หรือเปล่า”

“เฮอะ!”

พระนายแค่นหัวเราะผ่านลำคอ เบือนหน้าหนีพร้อมกับยกแก้วเหล้าตรงหน้าขึ้นมาดื่มไปด้วย ต่อให้เธอมาแก้ผ้าตรงหน้า... ก็ต้องเอาอยู่แล้ว ไม่ติดว่าเป็นเพื่อน ขอแค่เป็นผู้หญิงเขาก็เอาได้ แต่ต้องดูด้วยว่าความสัมพันธ์ไปถึงขั้นไหน ถ้าสนิทมากๆ อย่างไอด้าก็คงต้องเลี่ยงเพราะไม่อยากมองหน้ากันไม่ติด อีกอย่าง... คงไม่ได้แตะหรอกหึ!

“มึงเอาอะไรด้า เบาๆ ก่อนไหมเดี๋ยวจะเมาก่อน”

“อือ เอาเหมือนมึงอ่ะ”

“เคๆ”

ไอด้าหันความสนใจออกไปนอกโต๊ะแทนหลังจากบอกเมนูเครื่องดื่มที่ตัวเองต้องการกับเพื่อนสาวเพียงคนเดียวไปแล้ว ด้านบนชั้นสองเป็นโซนวีไอพีที่ไว้นั่งสังสรรค์กัน ส่วนชั้นล่างจะเป็นฟลอร์แดนซ์ มีโต๊ะให้นั่งแต่ไม่มาก

เวลาดำเนินไปเรื่อยๆ จากที่คิดว่าจะดื่มน้ำที่มีแอลกอฮอล์ต่ำเพราะไม่อยากเมามาก แต่สุดท้ายก็เมาจนแทบเปิดตาไม่ขึ้นพูดไม่รู้เรื่อง ไม่ถึงกับภาพตัดแต่ก็มึนจนนั่งตรงไม่ได้เหมือนกัน

“อือ~ อย่าขยับดิ๊คนจะนอน”

“เฮ้อ...”

เสียงถอนหายใจราวกับรำคาญเบื่อหน่ายนักหนาทำให้คนเมาที่เอนหลังพิงต้องยกตัวขึ้นเอี้ยวตัวกลับไปมอง พอเห็นว่าเป็นใครก็ยกยิ้มมุมปาก ยกเท้าพลิกกลับมานั่งจ้องหน้าตรงๆ

ไอด้ายื่นมือประคองสองแก้มสากเอาไว้ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ปรือตามองใบหน้าตึงเครียดของเพื่อนรักเพื่อนสนิทข้างบ้านที่นั่งติดเธอมาสองชั่วโมงโดยไม่ลุกไปไหน เอียงหน้าน้อยๆ ใช้นิ้วหัวแม่มือกดลงไปบนมุมปากทั้งสองข้างและบังคับยกขึ้นให้ยิ้ม

“มาเที่ยวแต่มึงเอาแต่ทำหน้าบึ้งทำมาย~ ยิ้มสิ~”

“ออกไป”

“เสียงดุใส่กูเหรอ” ทำหน้าดุยกตัวขึ้นโดยที่ยังไม่ยอมผละมือออกจากหน้าคนพูด

“...”

“เพราะเอาแต่ทำหน้าตายด้านแบบนี้มึงถึงไม่มีเมียสักทีไง ดูอย่างไอ้นายดิ เมียเป็นโหลตั้งแต่สิบห้า แล้วมึงอ่ะ.. เฮ่อๆ จูบยังไม่เคยเลยมั้ง ให้กูสอนมึงป่ะ สอนฟรีไม่คิดตังค์”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • หมอก... เราเพื่อนกัน |Close Friend|   ตอนที่ 52 แฟนชื่อไอด้าคนเดียว (จบ)

    “หมอก! เดินมาเร็วๆ” ไอด้าโบกมือตะโกนเรียกแฟนหนุ่มที่กำลังทอดน่องเดินมาหา ร่างสูงอยู่ในชุดสบายๆ เชิ้ตแขนสั้นสีฟ้าลายทะเลผ้าบางกับกางเกงสามส่วนสีขาว กระดุมเชิ้ตเปิดลงมาสามเม็ดพอให้คลายร้อนและมองเห็นแผงอกกว้างมัดกล้ามวับๆ แวมๆ แต่กลับน่าดึงดูดจนสาวน้อยสาวใหญ่ต่างพากันเหลียวหลังมองตามคอแทบเคล็ดกรอบหน้าคมเข้มหล่อเหลามีแว่นกันแดดสีชาเสริมประดับความดูดี ดูๆ แล้วไม่มีลุคคุณหมอให้เห็นเลยนอกจากลุคคนหล่อ หล่อแบบที่มองแล้วอยากจะเก็บยัดใส่กระเป๋าให้มองได้แค่คนเดียวจะจ้องอะไรนักหนา เขาก็กำลังเดินมาหาแฟนอยู่นี่ แต่ก็ยังจ้องกันอยู่ได้“ใส่ไว้แดดร้อน” เอ่ยเสียงทุ้มนุ่มพร้อมกับสวมหมวกปีกกว้างใบใหญ่ให้กับคนหน้าบึ้ง ยกมุมปากขึ้นน้อยๆ เลื่อนมือจากหมวกลงมาหยิกแก้มนุ่ม มันเขี้ยวจนอยากจะฟัดแก้มนั้นไปสักทีหากว่าแถวที่ยืนกันอยู่ไม่มีเด็กที่กำลังมองมา“อย่าหล่อมากได้ป่ะ หวง”“หึ ของแบบนี้มันห้ามกันไม่ได้” หัวเราะขำคนหน้าบึ้งที่กำลังแสดงอาการหวงออกนอกหน้า กดนิ้วหัวแม่มือกับกลีบปากอิ่มเช็ดลิปสติกสีแดงให้จางลงเล็กน้อย“เดี๋ยวนี้ชักจะหลงตัวเองหนักแล้วนะ พูดเก่งขึ้นมากด้วย”“...” ไม่รู้สิ พออยู่กับเธอแล้วมันก็คัน

  • หมอก... เราเพื่อนกัน |Close Friend|   ตอนที่ 51 เด็ดขาด

    “มันไม่ได้มีอะไร” ทันทีที่กลับมาถึงคอนโดหมอกก็แทบทนไม่ไหวที่จะจับคนตัวเล็กมาพูดคุยกันให้รู้เรื่อง ตั้งแต่นั่งรถมาตลอดทางเจ้าหล่อนเอาแต่เงียบ ถามอะไรก็ไม่ตอบกลอกตาไปมาเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรตลอดเวลาจนเขาหวั่นใจว่าเธอจะคิดมากไปหมดเอาจริงๆ ก็กังวลนั่นแหละว่าไอด้าจะเอาคำพูดของน้ำตาลมาคิดมาก พูดถึงเรื่องคืนนั้นมันไม่ได้มีอะไรเป็นปริศนาเหมือนที่หญิงสาวเอามาพูดเลย เพราะแบบนี้เขาถึงได้โมโหและเริ่มรู้สึกไม่พอใจที่โดนรุกล้ำความเป็นส่วนตัวมากไง“เรื่องคืนนั้น”“ห้องพักแพทย์ น้ำตาลบอกจะเข้าไปเอาเอกสารแล้วตอนนั้นกูลืมมือถือไว้ในห้องพอดีเลยกลับไปเอา”“...”“น้ำตาลอ่านแชทเราแล้วก็พยายามจะจูบกู แต่กูไม่ได้เล่นด้วย มันแค่นั้นไม่ได้มีอะไรมากกว่านี้เลย”ไอด้าจองใบหน้าจริงจังของหมอก หรี่ตาจับผิดความผิดปกติจับโกหกแต่ก็ยอมรับว่าเขาทำให้เธอเชื่อใจได้มากเลย หากเทียบความน่าเชื่อระหว่างเขากับน้ำตาล เธอเชื่อเขาไม่ใช่เพราะหลงผู้ชายไม่ลืมหูลืมตาหรืออะไรหรอกนะ แต่เพราะรู้จักหมอกดีไง ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันในฐานะแฟนมาหมอกทำอะไรชัดเจนมาตลอด แม้แต่ตอนที่ต้องนอนค้างโรงพยาบาล บางคืนก็ไม่กลับมาเขาก็มักจะส่งแชทหรือโทรม

  • หมอก... เราเพื่อนกัน |Close Friend|   ตอนที่ 50 ผู้หญิงหน้าด้าน

    “เค้าไม่ได้อยากทำจริงๆ นะ แต่มันเป็นเกม..” น้ำเสียงออดอ้อนเอ่ยขณะที่นั่งอยู่บนตักของแฟนหนุ่ม ไอด้ากัดปากเบาๆ รู้สึกหวั่นใจกับท่าทีนิ่งๆ ไม่พูดไม่จาของเขา เลื่อนสายตาออกไปยังเพื่อนร่วมโต๊ะที่ต่างพากันเงียบก้มหน้าน้อยๆ อย่างคนรู้สึกผิด“เออ กูขอโทษกูผิดเอง กูให้ไอด้าไปเองแหละ” ภาวนาให้มันอย่ายกเท้าส่งถีบมาก็พอ ยอมรับความผิดทั้งหมดไว้เองหมอกดันลิ้นกับกระพุ้งแก้มเหลือบมองเพื่อนสนิทที่นั่งทำหน้าเศร้าอยู่บนเก้าอี้อีกตัวข้างๆ ส่วนคนอื่นๆ ก็พร้อมใจกันเงียบรอฟังผลเหมือนกำลังลุ้นเชียร์บอล“อย่าให้มีอีก”เลือกที่จะก้มหน้าลงมาเอ่ยกับคนบนตักที่ซุกตัวมากับอกกว้างทำหน้าเศร้าสลดรู้สึกผิด นัยน์ตาสวยเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นจนมองผ่านแสงสลัวยังรับรู้ได้“ไม่มีอีกแล้ว เพราะบี๋บอกไม่ให้เมาเค้าเลยเลือกไปชนแก้วแค่ติ๊กเดียว” แต่สุดท้ายไม่ว่าเลือกทางไหนก็ไม่เป็นผลดีกับตัวเองทั้งสองทางไอด้าถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างโล่งอก รู้ว่าหมอกเป็นคนที่ขี้หวงมากๆ แต่ก็ยอมให้ ตอนนี้ก็คงจะกำลังสะกดความขี้หวงไม่พอใจของตัวเองเอาไว้มากแน่ๆ“เรื่องนั้นจบ แต่เรื่องนี้... ยังไม่จบ”น้ำลายอึกใหญ่ถูกกลืนลงคอ ร่างกายเย็นวาบขนบางตามกายเ

  • หมอก... เราเพื่อนกัน |Close Friend|   ตอนที่ 49 เจ้าที่

    วันสุดท้ายของการสอบมิดเทอม“เย้! สอบเสร็จสักที”ไอด้ายกยิ้มขำท่าทางของเพื่อนรักที่นั่งเอกเขนกแหงนหน้าขึ้นฟ้าราวกับคนหมดแรง ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ยกมือทำท่าปาดเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากไปด้วยร่างอรชรเข้ามานั่งบนเก้าอี้หินอ่อนอีกตัวเป็นเวลาเดียวกับที่แจ้งเตือนไลน์ดังขึ้นพอดี จึงก้มหน้าลงยังมือถือที่ยังอยู่ในมือ คลี่ยิ้มหน้าบานพึงพอใจกับภาพที่ปรากฏตรงหน้ามากมันเป็นทั้งความภูมิใจและความสุขกับสิ่งที่รักในเวลาเดียวกัน“หมอกเหรอ”“เห็นกูยิ้มต้องคิดว่าเป็นเพราะผู้ชายทุกครั้งเลยหรือไง นี่ เอาไปดูให้เต็มตาว่าอะไรที่ทำให้กูยิ้มได้ขนาดนี้”เวลารับมือถือของเพื่อนมาด้วยความมึนงง แต่ก็ฟันธงได้ล้านเปอร์เซ็นต์ว่าเรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับอดีตเพื่อนสนิทที่เลื่อนขั้นมาเป็นแฟนของเพื่อนรักเธอแน่ ก็เพราะถ้าเป็นแชทรักๆ ของเพื่อนมันไม่มีทางมายื่นให้อ่านแบบนี้หรอกกวาดตามองภาพที่ถูกส่งเข้ามาในกลุ่มเรียนวิชาออกแบบแล้วถึงกับเบิกตาโตอ้าปากค้าง ก่อนจะฉีกยิ้มแก้มแตกตาหวานปริ่มน้ำคลอหน่วย“ด้า เพื่อนรัก กูไม่คิดเลยฮือ...”“โอ๊ย! อย่ามาทำตัวเป็นเด็กขี้แยใส่กูยัยบ้า” โอดเสียงกลั้วหัวเราะรับร่างอวบอิ่มที่ถลาเข้ามาในอ้อมก

  • หมอก... เราเพื่อนกัน |Close Friend|   ตอนที่ 48 ยินดีต้อนรับ

    “กรี๊ดดดด!!!” เสียงกรีดร้องทำให้หมอกที่กำลังกวาดตามองรอบบ้านรีบเหวี่ยงร่างเล็กมาอีกฝั่งโอบกอดเอาไว้แน่น แรงสั่นจากกายสาวทำให้ต้องวางมือกับศีรษะทุยลูบปลอบประโลม“พอๆ ซัน เล่นอะไรเป็นเด็กไปได้”เดือนที่กำลังเดินออกมาจากห้องอาหารพร้อมกับทินกรเอ่ยเสียงปรามเจ้าตัวปัญหาที่ยืนหัวเราะร่าอารมณ์ดีที่ได้แกล้งน้องสาวให้ตกใจร้องลั่นบ้าน ตัวสั่นเป็นลูกนกน้อยอยู่ในอ้อมกอดของพ่อนกเดินไปเปิดไฟทำให้ภายในบ้านที่เคยมีเพียงแสงสลัวรางๆ ตอนนี้กลับมาสว่างมองเห็นได้ชัดอีกครั้ง ก่อนจะเดินกลับมาสมทบกับคนอื่นๆ ที่ยืนกันอยู่กลางบ้าน“โทษทีๆ ไม่คิดว่าน้องสาวพี่จะขวัญอ่อนขนาดนี้”“เห็นหนูตลกด้วยหรือไง ถ้าหนูช็อกขึ้นมาทำไง”“ขอโทษ”หมอกกอดไอด้าเอาไว้แน่นจ้องหน้าพี่ชายเธอนิ่งสายตาไม่พอใจเป็นอย่างมาก มันไม่สนุกเลยที่ทำแบบนี้ แค่ที่แกล้งทำเย็นชาใส่คนตัวเล็กก็เสียขวัญมากพอแล้ว แต่นี่ยังจะมาแกล้งเล่นพิเรนทร์อีกสาบานได้เลยว่าถ้าไม่ใช่คนที่เขานับถือเป็นพี่ชาย เป็นคนอื่นเขาไม่ทำแค่ยืนจ้องหน้าไม่พอใจแบบนี้แน่“อย่าทำอีกนะเฮีย มันไม่สนุก”“อะไรกันวะ คบกันยังไม่เท่าไหร่มาปกป้องกันซะละ แกมีดีอะไรวะไอด้าน้องรักพี่ถึงตกหลุมพรา

  • หมอก... เราเพื่อนกัน |Close Friend|   ตอนที่ 47 ยังไม่หายโกรธแต่เปิดตัวก่อน

    “เหลือเชื่อเลย มึงนี่มันน่าเหลือเชื่อเลยจริงๆ” ไอด้ากลอกตามองบนใส่เพื่อนรักที่นั่งกอดอกส่ายหน้าพูดแต่คำเดิมๆ วนซ้ำไปซ้ำมาอยู่ได้ตั้งแต่มาถึงที่ จนกระทั่งตอนนี้งานเสร็จแล้วก็ยังเอาแต่นั่งพูดคำเดิมไม่หยุดเวลาและเพื่อนกลุ่มงานเดียวกันมาถึงตอนสิบโมงนิดๆ หลังจากกวาดสำรวจคอนโดของหมอกจนได้ข้อสรุปว่าจะใช้ห้องเขานี่แหละในการเป็นฉากถ่ายภาพ ซึ่งก็มีช่างภาพประจำรุ่นพี่คณะข้างๆ มาเป็นช่างภาพให้ไม่ว่าจะเป็นมุมห้อง แสง ระเบียง หรือมุมต่างๆ ในคอนโดของหมอกเรียกได้ว่าเหมาะที่จะเป็นฉากงานครั้งนี้มากๆ เลย มันเลยไม่ต้องเสียเวลาไปหาสถานที่ใหม่ให้เปลืองเวลาไปมากกว่านี้อีก“หายโกรธมันแล้ว?”“หึ! เห็นกูเป็นคนแบบนั้นหรือไง โนวค่ะ! ยังไม่หายโกรธ” แต่มือก็เลื่อนหาซื้อเสื้อผ้าใหม่ที่จะให้หมอกใส่สำหรับไปเปิดตัวกับครอบครัวเย็นนี้ไม่หยุด คิ้วขมวดหน้าจริงจังอย่างกับตอนที่นั่งลุ้นผลเข้ามหาลัยจะไปแบบเสื้อยืดกางเกงยีนเหมือนทุกวันก็ไม่ได้ป่ะ ตอนนี้เขาเป็นแฟนเธอ เป็นว่าที่ลูกเขยคนเดียวของบ้านเลยนะ จะให้แต่งตัวเชยๆ แบบนั้นได้ไงที่บอกว่าไม่ได้ตั้งตัวก็เรื่องนี้แหละ เคยคิดไว้ว่าถ้าจะเปิดตัวเขากับครอบครัวทุกอย่างจะต้องเพ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status