หมอก... เราเพื่อนกัน |Close Friend| NC20+

ปึง!“มึงแน่ใจนะว่าจะใส่แบบนี้”เจ้าของดวงตากลมโตสีอัลมอนด์กะพริบมองเจ้าของคำถามที่เพ่งสายตาตรงมายังเชิ้ตตัวใหญ่ของเขาบนกายเธอ หลุบมองตามสายตาคมหยุดอยู่กับเรียวขาสวยของตัวเองแล้วก็เงยหน้ากลับขึ้นมาสบตากัน“ทำไมจะไม่แน่ใจ ก็เสื้อกูเปียก ให้ยืมหน่อยไม่ได้ไง ขี้งกอ่ะ”“...”ลมหายใจถูกเจ้าของห้องนอนพ่นออกมา สองมือยกขึ้นเท้าเอวใบหน้าแดงก่ำ ทั้งโกรธและโมโหความโง่เขลาของเพื่อนสาว ไม่รู้ว่าที่แสดงออกมาเจ้าหล่อนจงใจหรือเพราะความสนิทสนมกันมาตั้งแต่เด็กเธอเลยไม่ระวังตัวกันแน่หมอกจ้องใบหน้าเรียวสวยด้วยสายตานิ่งๆ ผมยาวประบ่าสีน้ำตาลอ่อนของเธอยังคงเปียกปอน ไม่พูดอะไรก็ก้าวเท้าเข้ามาหาช้าๆ ท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงตัดไฟเบาๆ ของเครื่องปรับอากาศดังแทรกขึ้นมาเป็นระยะ“กูเป็นผู้ชายนะด้าเผื่อมึงจะลืมไป”“กูก็เห็นอยู่ว่ามึงเป็นผู้ชาย แล้วนี่มึงจะเดินเข้ามาทำไม”“...”คำถามไร้ซึ่งคนตอบ ไอด้าก้าวถอยหลังยกสองมือขึ้นมากอดปกป้องตัวเองเอาไว้ เบี่ยงกายเอียงนิดๆ ทำหน้ายุ่งคิ้วขมวด แววตาแฝงความหวาดหวั่นเอาไว้ตอนนี้เขาดูไม่เหมือนเพื่อนที่เธอเคยรู้จักเลย นี่แค่ยืมเสื้อเขาใส่ไปก่อนระหว่างรอเวลาเขาต้องโกรธขนา

รถคันสวยเลี้ยวเข้ามาจอดข้างคาเฟ่จุดเช็กอินยอดฮิตของเหล่านักศึกษาวัยเรียนวัยรุ่นรวมถึงวัยทำงานบางกลุ่ม คาเฟ่กึ่งบาร์ในช่วงบ่ายของวันลูกค้าค่อนข้างเยอะพอสมควร แต่ก็ไม่ได้แน่นเหมือนช่วงเย็นที่ลูกค้าส่วนมากจะเป็นพวกสายดื่มสายปาร์ตี้มากกว่าไอด้าเปิดประตูลงจากรถมาพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น กวาดตามองไปรอบบริเวณราวกับเพิ่งเคยออกจากกะลาโลกแคบ นี่แค่ลานจอดรถยังรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายความน่าดึงดูดบางอย่างลอยเข้ามาโอบรอบกายเลย ต้นไม้ใหญ่ที่คอยให้ร่มเงาบังแดด สายลมเย็นที่พัดไอละอองน้ำที่ทางคาเฟ่เปิดให้กับพวกดอกไม้เข้ามาปะทะกับกายนุ่มยิ่งทำให้รู้สึกสดชื่น“หมอกถ่ายรูปให้หน่อยดิ เดี๋ยวจะเอาเรียกพวกเจ้านาย”“...”หมอกเหลือบมองเพื่อนสาวเพียงนิดแล้วเดินไปรับมือถือส่วนตัวของเจ้าหล่อนมากดถ่ายรูปส่งๆ ให้โดยไม่พูดอะไร แม้จะรู้อยู่แล้วว่าพวกเพื่อนสนิทไม่มีใครว่างมาตามเสียงเรียกของเธอ แต่ก็ไม่ได้พูดออกไปพอกดถ่ายเสร็จก็ยืนนิ่งรอรับคำสั่งใหม่ เพราะรู้อยู่แล้วว่าไอด้าจะไม่ยอมจบแค่รูปเดียวแน่ ยิ่งเจอสถานที่ถูกใจก็ยิ่งไม่หยุดง่ายๆ จะถ่ายทุกซอกทุกมุมแม้แต่หน้าห้องน้ำถ้าสวยหน่อยสาวเจ้าก็ไม่เว้น“มึงถ่าย

“เออ คืนนี้ไปเที่ยวกันป่ะ ผับหลังมอก็ได้พวกมึงชอบไปกันไม่ใช่เหรอ”“อย่างมึงเนี่ยนะจะไปผับ?”“กูอยากไปผับแล้วมันหนักหัวมึงหรือไง หรือกูไปไม่ได้ต้องมึงคนเดียวที่ไปได้”พระนายไหวไหล่ไม่จริงจังใส่คำถามของเพื่อน ไม่ใช่ว่าไปไม่ได้ แต่เห็นไม่ค่อยพูดถึงเรื่องเข้าผับเข้าบาร์เลยแปลกใจนิดหน่อยที่เจ้าหล่อนมาชวนเที่ยวผับส่วนตัวแล้วคนอย่างพระนายนอกจากคอนโดเหยียบล้านที่พี่สาวซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อตอนมอหกแล้วก็เห็นจะมีแค่ผับเนี่ยแหละที่เป็นที่พักประจำ เข้าผับมากกว่ากลับบ้านที่พ่อกับแม่อยู่เสียอีก“มึงไปได้? จะไม่โดนสวดแน่นะ” หันกลับมาถามเจ้าของคำชวน เลิกคิ้วนิดๆ ไม่ได้ตั้งใจจะกวนประสาทเลยนะแต่เพราะเป็นบุคลิกประจำตัวไปแล้วคนมองจึงคิดว่าเขากวนประสาทอยู่“เดี๋ยวชวนหมอกไปด้วย ถ้ามันไปไม่มีใครว่าอะไรกูหรอก”“ไอ้หมอกจะไป? มึงชวนเข้าวัดยังไม่ไปแล้วจะมาชวนเข้าผับ เอาอะไรมาคิดยัยด้า”เวลาเป็นเจ้าของคำถามแทนคนที่คุยกันมาก่อนหน้า รีบเดินมาขวางทางเพื่อนรักที่ดูจะมั่นใจมากว่าหนอนหนังสือในกลุ่มจะมาตามคำชวนของเธอ จะมองยังไงก็ไม่เห็นทางเลยที่คนอย่างว่าที่คุณหมอในกลุ่มจะออกมาเที่ยวกลางคืนด้วยกัน“เอาน่า เดี๋

“พูดบ้าอะไรของมึงวะ ออกไปไกลๆ กู!”คนหน้านิ่งปัดมือเล็กออกจากใบหน้าตัวเองอย่างแรงจนร่างอ่อนปวกเปียกเพราะน้ำเมาถลาเซเล็กน้อย ตะคอกใส่หน้าเสียงดังกรามหนาขบเข้าหากันเสียงดังกรอดจ้องหน้าคนเมานิ่งไอด้าจิ๊ปาก รู้สึกเหมือนโดนผลักจนเสียหลักเกือบล้ม แต่โชคดีที่เธอทรงตัวได้เลยยังนั่งตรงอยู่บนเก้าอี้แบบนี้ ตวัดตาดุขึ้นมองเจ้าของเสียงเข้มที่ตะคอกใส่หน้าแบบไม่รักษาหน้าสวยๆ ของเธอเลยสักนิด เหนือสิ่งอื่นใดคือรู้สึกเสียหน้าที่ถูกตะคอกแบบนั้นเธอเป็นคนสวยที่ไม่เคยขาดคนคุย ถึงจะเคยมีแฟนแค่ไม่กี่คน แต่เรื่องพวกนี้ใช่ว่าเธอจะไม่เคย พอถูกตะคอกใส่หน้าก็เหมือนโดนลูบคม โดนหาว่าอ่อนหัดไม่อยากได้เป็นครูถึงไม่เคยนอนกับแฟนคนไหนถึงขั้นสอดใส่มีเซ็กซ์จริงจังแต่แค่จูบเธอสอนได้อยู่แล้ว ประสบการณ์เธอกับเขามันต่างชั้นกัน แค่สอนแค่นี้ทำไมจะทำไม่ได้“ดูถูกกูเหรอห๊ะ? ถึงกูจะไม่เคยเอากับใครแต่กูจูบมานับครั้งไม่ถ้วนนะจะบอกให้”“...”หมอกสูดหายใจแรงเบือนหน้าออกจากใบหน้าสวยที่กำลังพร่ำเพ้อเรื่องไม่เป็นเรื่อง ถ้าเวลาปกติคงไม่คิดจะพูดเรื่องนี้กับเพื่อนที่สนิทกันมาแต่เด็กอย่างเขาหรอกแล้วนี่ไอ้พวกนั้นก็พากันออกไปสูบบุหรี่ออกไป

“เออๆ พวกมึงก็เร็วๆ แล้วกัน กูจะไปอยู่บ้านมันรอ”ไอด้าบอกเสียงเรียบกับคนในสายในขณะที่สายตาและมือก็รับหน้าที่หาเสื้อผ้าในตู้เสื้อผ้าไปด้วย เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จหลังจากผล็อยหลับไปเมื่อตอนบ่ายสามโมง ดีที่มีเสียงมือถือจากเพื่อนดังปลุกให้ตื่นไม่งั้นคงลากยาวถึงพรุ่งนี้แน่วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของหมอก เพื่อนทุกคนเลยวางแผนกันคิดว่าจะมาเซอร์ไพรส์จัดวันเกิดให้มันที่บ้านโดยที่ไม่บอกล่วงหน้า เพราะขืนบอกไปหมอกก็คัดค้านอยู่ดี เป็นทุกปีแต่ก็ไม่เคยสำเร็จก็ไม่รู้จะขัดขืนไปทำไมหลังจากวันที่หมอกไปรับไอด้าหน้าคณะในรอบสองเดือนมาจนวันนี้ก็ผ่านมาห้าวันแล้ว ข้อแลกเปลี่ยนที่ว่าให้เธอห้ามไปวุ่นวายกับเขาก็ถูกปัดตกไปเพราะคนหน้าด้านคิดเองเออเองว่าเขาถอนคำพูดไปแล้ว ทุกเย็นก็ยังวิ่งข้ามรั้วไปหาเพื่อนข้างบ้านจนโดนสายตาดุตวัดใส่บ่อยๆ แต่ใครสนล่ะริมฝีปากกระจับอิ่มสวยขยับเม้มเบาๆ เลือกไม่ถูกระหว่างเสื้อยืดสีน้ำเงินที่เจ้าของวันเกิดวันนี้ชอบ หรือเสื้อยืดสีเขียวที่ตัวเองชอบจะเลือกใส่ตัวไหนดี ยกนิ้วเคาะปลายคางเบาๆ ยืนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดใจยัดเสื้อสีเขียวใส่กลับในตู้และเลื่อนมือหยิบสีน้ำเงินมาสวมแทน วันนี้เอาใจเจ