MasukShare
ตอนที่ 14 ขอเวลาอีกนิด
Terakhir Diperbarui:
2025-02-14 14:37:51“เฮ้อ!...” พัณณ์ชิตาถอนหายใจอย่างหนักหลังจากประตูรถปิดลง
“ดูท่าเขาจะไม่ค่อยเชื่อนะว่าเราเป็นแฟนกัน”
“แล้วฉันต้องทำยังไง ไม่ใช่ว่าเขาจะตามดูเราตลอดนะ”
“ผมไม่รู้ว่านิสัยเขาเป็นยังไง เชื่อคนง่ายหรือเปล่า แต่อย่างมากก็คงตามถึงคอนโดนั่นแหละครับ”
“ไม่ได้นะ ฉันไม่อยากให้เขารู้ว่าพักอยู่ที่ไหน” พัณณ์ชิตารู้จักนิสัยของคนรักเก่าดีว่าเป็นพวกชอบตามตื๊อ ถ้าเขารู้ว่าคอนโดเธออยู่ที่ไหนชีวิตของเธอคงจะวุ่นวายน่าดู
“เขาไม่เคยไปที่นั่นเหรอครับ”
“ไม่เคยค่ะ ฉันเพิ่งย้ายมาอยู่ที่คอนโดนั่นไม่นาน แต่ก่อนฉันอยู่บ้านค่ะ”
“ถ้าไม่อยากให้เขาตามไปก็มีสองทางเลือกคือ ไปค้างที่บ้านผมหรือไม่เราก็ไปนั่งดื่มกันต่อ”
“ถ้าเขาตามเข้าไปล่ะคะ”
“เขาคงตามแน่ แต่ในนั้นคนเยอะครับ เขาคงจับตาดูเราไม่ได้ตลอดหรอก” อันที่จริงถ้าไม่อยากให้เขาตามนิโคไลก็แค่โทรบอกลูกน้องให้จัดการทุกอย่างก็เรียบร้อย แต่ที่ไม่ทำแบบนั้นเพราะอยากชวนพัณณ์ชิตาไปนั่งดื่มด้วยกันสักหน่อย เนื่องจากพรุ่งนี้เป็นวันหยุดของเธอจึงไม่ต้องรีบตื่นนอนตั้งแต่เช้า
“งั้นก็ตกลงค่ะ”
นิโคไลขับรถพาพัณณ์ชิตามายังผับแห่งหนึ่งที่คนค่อนข้างจะพลุกพล่านเพราะเป็นคืนวันเสาร์แต่ก่อนมาเขาให้ธนัทจัดการจองโต๊ะด้านบนให้กับเขาไว้แล้ว พอเดินเข้ามาทั้งสองคนจึงมาต้องหาที่นั่งให้ลำบาก
เสียงดนตรีบริเวณชั้นสองไม่ค่อยดังเหมือนกับทางด้านล่างเท่าไหร่นักแต่มันก็ทำให้ทั้งสองคนต้องนั่งชิดกันเพื่อจะได้คุยกันอย่างสะดวก
“คุณว่าเขาจะตามเรามาไหมคะ”
ก็คงตามนั่นแหละเพราะผมขับไม่เร็วเท่าไหร่ อยากจะวัดใจดูว่าเข้าจะตื๊อคุณแค่ไหน”
“เขาไม่น่าทำอย่างนี้เลยนะคะ เขามีเมียแล้วแท้ๆ”
“แต่ผมได้ยินเขาคุยกับเพื่อนว่ากำลังจะหย่ากัน บางทีเขาอาจจะมีปัญหากันอยู่ก่อนแล้ว”
“ฉันไม่รู้ปัญหาของเขาหรอกนะคะ แต่ที่เขาทำมันไม่ถูกเลย ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ฉันคงไม่มาหรอกค่ะ”
“ปกติเขามาทุกครั้งที่นัดทานข้าวไหมครับ”
“ไม่หรอกค่ะ แต่ทุกครั้งที่เจอกันเราก็ทักทายกันตามปกติเพราะฉันไม่คิดอะไรกับเขาแล้ว ฉันเห็นว่าเขายังเป็นเพื่อนอยู่ อันที่จริงก่อนหน้านี้เขาก็ส่งข้อความมานัดเจอนะคะ แต่ฉันบอกว่ารอเจอพร้อมกับคนอื่นดีกว่า”
“คุณทำถูกแล้วล่ะที่ไม่ออกไปเจอเขา”
“คุณเลยต้องมาลำบากกับฉัน ขอบคุณนะคะ ทั้งเรื่องที่คุณเลี้ยงข้าวพวกเราแล้วไหนจะช่วยฉันเรื่องนี้อีก”
“ผมขอข้อแลกเปลี่ยนข้อหนึ่งได้ไหม”
“ได้สิคะ ถ้าทำได้ฉันยินดีทำค่ะ”
“ผมไม่ขออะไรมากหรอกครับ ขอแค่ให้คุณแทนตัวเองว่าพั้นช์แค่นั้นเองได้ไหมครับ”
“ได้ค่ะ” พัณณ์ชิตาตอบพร้อมกับยิ้มอย่างเป็นมิตร
ทั้งสองนั่งดื่มได้ไม่นานคนที่พูดถึงก็เดินตามเข้ามา นิโคไลเป็นคนเห็นเขาก่อน ชายหนุ่มจึงขยับมาใกล้พัณณ์ชิตาอีกนิด เขาเอนหลังพิงโซฟาแล้วกางแขนโอบไหล่เธอไว้
“เขาเห็นเราไหมคะ”
“ตอนนี้ยังครับ แต่คิดว่าอีกไม่นานคงเห็น” ที่นิโคไลเลือกนั่งด้านบนก็เพราะเขาจะได้มองเห็นทุกอย่างทางด้านล่างรวมถึงเห็นว่าเขาตามหรือเปล่า อีกอย่างก็คือถ้าผู้ชายคนนั้นมองขึ้นมาด้านบนก็จะเห็นว่าเขากับพัณณ์ชิตานั้นสวีทกันมากแค่ไหน
“คุณว่าถ้าเขาเห็นเราอยู่ด้วยกันแบบนี้เขาจะเชื่อไหม”
“ผมไม่แน่ใจเพราะผมกับเพื่อนผู้หญิงก็เคยไปนั่งดื่มกันแบบนี้อยู่บ่อยโดยไม่ได้คิดอะไรกัน”
“แล้วเราจะทำยังไงให้เขาเชื่อล่ะคะ”
“เราก็ต้องแสดงให้สมบทบาทมากขึ้นสิครับ”
“หมายถึงอะไรคะ”
“คนรักกันนอกจากนั่งดื่มด้วยกันแล้วมันก็ต้องมีกอดมีจูบกันบ้าง”
“เดี๋ยวนะ กอดกันฉันพอเข้าใจแต่ถึงกับจูบนี่คงไม่ไหวมั้งคะ แล้วที่นี่คนก็เยอะแยะ”
“ก็เพราะคนเยอะไงครับ ถ้าเขาเห็นเรากอดจูบกันในที่แบบนี้เขาก็จะคิดเองว่าถ้าในที่ลับตามันคงไม่ใช่แค่การจูบ ผมแค่เสนอนะครับไม่ได้บังคับ”
“คุณมั่นใจนะคะว่าถ้าจูบแล้วเขาจะเชื่อเราจริงๆ”
“มั่นใจสิครับ เพราะถ้าผมเป็นเขาแล้วเห็นคุณจูบกับคนที่บอกว่าเป็นแฟนผมก็คงถอยเหมือนกัน”
พัณณ์ชิตามีท่าทางคิดหนัก เธออยากให้ธาวินเลิกสนใจเธอแต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่ามันมากเกินไปที่จะจูบกับนิโคไล
“เอาไงคุณ ผมว่าเขาน่าจะเห็นเราแล้วนะ”
นิโคไลไม่รอฟังคำตอบเพราะเห็นว่าเขากำลังมองขึ้นมาทางด้านบน ชายหนุ่มก้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนเธอรู้สึกถึงลมหายใจอุ่น เขาประจบริมฝีปากหยักได้รูปลงมาบนริมฝีปากบางสีสวย จูบแผ่วเบาของเขาทำหญิงสาวใจเต้นแรง ใบหน้าสวยร้อนผ่าว สองมือดันไปที่แผงอก แต่คนชำนาญอย่างเขาก็หลอกล่อจนในที่สุดพัณณ์ชิตาก็ยอมเปิดปากให้เขาส่งลิ้นร้อนเข้าไปด้านในโพรงปากอุ่นได้อย่างง่ายดาย
“อื้อ...”
หญิงสาวส่งเสียงครางประท้วงเบาๆ เมื่อจูบที่อ่อนหวานของนิโคไลกำลังเร่าร้อนและหนักหน่วงขึ้นจนมือที่ผลักไสเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นคล้องไปบนลำคอแกร่งเพื่อยึดเกาะเขาไว้
นิโคไลใช้มือโอบเอวคอดให้เธอขึ้นมานั่งบนตักขณะที่ยังไม่ยอมถอนจูบออก พัณณ์ชิตาใจเต้นแรงและสั่นไปทั้งตัว ใช่ว่านี่เป็นจูบแรก แต่เพราะการจูบในสถานที่แบบนี้ทำให้หญิงสาวรู้สึกตื่นเต้น เธอเคยจูบมาแล้วทั้งกับธาวินและแฟนอีกคนตอนที่เรียนอยู่ต่างประเทศ แต่ความรู้สึกมันต่างจากจูบของนิโคไลมาก เขาจูบเก่งจนเธอเคลิบเคลิ้ม แทบไม่เป็นตัวของตัวเอง
“เมื่อกี้จูบให้เขาดู แต่ครั้งนี้จูบเพราะอยากจูบนะครับ” นิโคไลผละจูบออกมากระซิบเบาๆ ก่อนจะกระชับให้เธอแนบชิดมากขึ้น ปากร้อนจูบลงบนปากเล็กอีกครั้งซึ่งครั้งนี้มันเร่าร้อนกว่าเมื่อครู่และเธอเองก็เริ่มที่จะจูบกลับเขาไปตามอารมณ์ที่ก่อตัวขึ้นอยู่ข้างใน
สองลิ้นหยอกล้อเกี่ยวกระหวัดกันอยู่นานจนพัณณ์ชิตาต้องครางประท้วงอีกครั้งเพราะเริ่มจะขาดอากาศหายใจ นิโคไลร้อนรุ่มไปกับจูบที่หญิงสาวตอบสนอง เธอจูบกลับอย่างคนไร้ประสบการณ์แต่กลับทำให้เขารู้สึกตื่นตัวจนต้องพยายามข่มอารมณ์ของตนเองไว้อย่างยากลำบาก
เขาผละจูบออกอย่างเสียดายและยิ่งเห็นใบหน้าแดงก่ำของเธอเขาก็ไม่อยากจะหยุดเพียงแค่จูบ
“เขาไปแล้วล่ะครับ” นิโคไลบอกกับพัณณ์ชิตาที่เอาแต่ก้มหน้าไม่กล้าสบตาเขา
“เขาคงเชื่อแล้วว่าเราเป็นแฟนกัน เรากลับกันเลยไหมคะ” หญิงสาวรีบลงจากตักมานั่งบนโซฟาอย่างรวดเร็ว
“ถ้าไม่มีเรื่องนี้คุณจะยอมเป็นแฟนผมไหมพั้นช์”
“หมายความว่ายังไงคะ”
“ผมกำลังขอคุณเป็นแฟน”
“เมื่อตอนบ่ายคุณเพิ่งจะขอเป็นเพื่อน ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงคุณก็ขอเป็นแฟนแล้ว ฉันว่ามันเร็วไปไหมคะ”
“แต่เรารู้จักกันนานแล้วนะครับ หรือคุณรังเกียจที่ผมเคยแต่งงานมาแล้ว”
“ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกค่ะ แต่เรายังไม่รู้จักกันเท่าไหร่เลย ขอเวลาพั้นช์อีกนิดได้ไหมเอาไว้กลับจากประชุมที่ภูเก็ตแล้วพั้นช์จะให้คำตอบนะคะ”
Bab terbaru
หมอของมาเฟีย ตอนที่ 40 ตอบจบ (END)
“หมอพั้นช์ลางานตั้งหลายวันครั้งนี้จะไปเที่ยวไหนคะ” พยาบาลหน้าห้องตรวจถามคุณหมอสาวที่มักจะใช้วันหยุดไปกับการท่องเที่ยวและมีของฝากติดไม้ติดมือมาเป็นประจำ“ครั้งนี้คิดว่าจะพักผ่อนอยู่บ้านจริงๆ ค่ะ เจอกันวันจันทร์หน้านะคะ” พัณณ์ชิตาอยากให้เวลากับนิโคไลบ้างเพราะที่ผ่านมาเธอทำแต่งานหนักมาโดยตลอดพัณณ์ชิตาบอกพยาบาลที่หน้าห้องตรวจก่อนจะรีบมาขึ้นรถซึ่งนิโคไลมารออยู่ก่อนแล้ว“เหนื่อยไหมครับ” ชายหนุ่มส่งน้ำเย็นให้เธอ เขาทำแบบนี้ทุกครั้งที่มารับคนรัก“ไม่ค่ะ ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวรับน้ำมาดื่มจากนั้นทั้งสองคนก็ไปทานอาหารเย็นด้วยกันที่ร้านประจำซึ่งตั้งอยู่ไม่ห่างจากเพนท์เฮาส์“ผมขอทำงานต่ออีกนิดนะครับ” นิโคไลบอกคนรักเมื่อมาถึงบนห้อง“ได้ค่ะ”พัณณ์ชิตากลับมายังห้องนอนยังไม่ทันได้เข้าห้องน้ำก็มีข้อความจากหมอปิญชาน์แจ้งผลการตรวจเลือดและนั่นก็ทำให้เธอยิ้มออก ไม่ใช่แค่ผลจากหมอปิญชาน์ แต่เธอยังไม่ตรวจที่อื่นมาแล้วเมื่อตอนบ่าย หญิงสาวยิ้มด้วยความดีใจที่ทุกอย่างมันผ่านไปได้ เธออาบน้ำอย่างสบายใจจนลืมไปว่านิโคไลก็รอฟังผลเลือดอยู่เหมือนกันเมื่อนึกได้ว่ายังไม่ได้บอกข่าวดีกับเขาก็รีบอาบน้ำและแต่งตัวอย่างรวดเร็ว แต
หมอของมาเฟีย ตอนที่ 39 เราจะผ่านไปด้วยกัน
วันนี้พัณณ์ชิตามาเจาะเลือดที่คลินิกของหมอปิญชาน์หลังจากที่ทานยาครบ 28 วันแล้ว ไม่ว่าผลการตรวจเลือดจะออกมายังไงนิโคไลก็ยังยืนเหมือนเดิมว่าเขาจะแต่งงานกับเธอซึ่งเหลือเวลาอีกไม่ถึงครึ่งเดือนแล้ว “เดี๋ยวพี่จะเอาเลือดไปส่งเอง พั้นช์ไปรอฟังผลที่บ้านก็ได้นะ” “นานไหมครับหมอ” นิโคไลถาม “ไม่เกิน 2 ชั่วโมงครับ” “ถ้าผลเป็นลบก็หยุดยาแล้วมาตรวจซ้ำอีกครั้งหลังจากวันนี้อีกสองเดือน” “แล้วถ้าผลเป็นบวกล่ะครับ” “ถ้าผลเป็นบกต้องตรวจเพิ่มว่าระดับเชื้อมีมากน้อยแค่ไหนจากนั้นก็จะเริ่มทานต้านเชื้อครับ แต่ผมว่าดูแล้วโอกาสที่จะติดเชื้อแทบไม่มีเลย พั้นช์ก็อาการปกติดี” “ขอบคุณครับหมอชาน์” “พั้นช์ออกไปรอข้างนอกก่อนได้ไหม พี่ขอปรึกษาอะไรคุณนิคสักหน่อย” ปิญชาน์บอกคุณหมอรุ่นน้อง “ขอพั้นช์ฟังด้วยไม่ได้เหรอคะ” “มันเป็นเรื่องของผู้ชายพั้นช์อย่าฟังเลย” “ก็ได้ค่ะ” พัณณ์ชิตาเดินออกไปแล้วปิญชาน์ก็ให้คำแนะนำเพิ่มเติมกับนิโคไลเพราะรู้ว่าผู้ชายทุกคนนั้นมีความต้องการในเรื่องอย่างว่า “ขอบคุณค
หมอของมาเฟีย ตอนที่ 38 ขออยู่คนเดียวสักพักได้ไหม
“เป็นอะไรหรือเปล่าพั้นช์” นิโคไลถามคนรักทันทีที่เธอขึ้นมานั่งบนรถ “มีเรื่องเครียดนิดหน่อยค่ะ” “ผมช่วยอะไรได้ไหมครับ” “ใครก็ช่วยไม่ได้หรอกค่ะ” “ผมไม่รู้ว่าปัญหามันคืออะไร ถึงผมช่วยไม่ได้แต่ให้กำลังใจพั้นช์ได้ใช่ไหมครับ” เขาจับมือเล็กๆ ขึ้นมาแล้วจูบไปบนหลังมือเบาๆ “ขอบคุณค่ะนิค เรารีบกลับเถอะค่ะพั้นช์เหนื่อยมากอยากนอนพักแล้ว” “พั้นช์หลับเลยก็ได้นะครับ” พัณณ์ชิตาหลับตาลงช้าๆ เธอไม่ได้เหนื่อยอย่างที่พูดเลยสักนิดแต่เธอกำลังเครียดกับปัญหาที่ตนเองกำลังเผชิญอยู่และก็ไม่รู้เลยว่าจะเริ่มพูดกับเขายังไง “ที่รักถึงแล้วถ้าไม่ไหวให้ผมอุ้มไปนะ” “ไม่เป็นค่ะนิค พั้นช์ไหว” พอมาถึงบนห้องก็รีบอาบน้ำและเข้านอนซึ่งนิโคไลก็เข้าใจว่าคนรักเหนื่อยจากการทำงานจริงๆ เพราะเมื่อเช้าเธอบอกเขาว่าวันนี้มีผ่าตัดถึงสามเคสด้วยกัน ชายหนุ่มนั่งทำงานต่ออีกพักใหญ่ก่อนจะอาบน้ำและเข้านอนตามเธอไป พัณณ์ชิตายังนอนไม่หลับเพราะเอาแต่คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ระหว่างรอผลเลือดหนึ่งเดือนนี้เธอต้องหาทางอยู่ห่างจากเขาให้ม
หมอของมาเฟีย ตอนที่ 37 เห็นแก่ตัวเกินไปหรือเปล่า
อีกไม่ถึงสองเดือนก็จะถึงงานแต่งงานแล้ว การเตรียมงานเป็นไปตามแผนที่คิดไว้ ทั้งสองคนเลือกไปถ่ายพรีเวดดิ้งที่ภูเก็ตเพราะที่นั่นเป็นจุดที่ทั้งสองตกลงใช่ชีวิตร่วมกัน ตอนนี้ทุกอย่างเตรียมพร้อมไว้หมดแล้วเหลือแค่รอเวลาเพียงเท่านั้น พัณณ์ชิตายังคงทำงานอย่างเดิมแต่ก็วางแผนไว้แล้วว่าหลังแต่งงานเธอจะรับขึ้นเวรให้น้อยลงเพราะอย่างแบ่งเวลาให้กับครอบครัว ซึ่งเรื่องนี้นิโคไลก็ให้เธอเป็นคนตัดสินใจเอง ส่วนเขาก็ยังคงทำงานที่บริษัทของตนเองและบิดาที่ย้ายออฟฟิศมาไว้ที่ตึกฝั่งตรงข้ามกับโรงพยาบาล “หมอพั้นช์ไหวไหมคะ” พยาบาลประจำห้องผ่าตัดถามเธอขึ้นเพราะวันนี้พัณณ์ชิตาผ่าตัดไปถึงสามเคสและเคสสุดท้ายเป็นที่ค่อนข้างหนักเพราะคนไข้มีเชื้อ HIV แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี” “ไหวค่ะพี่ไก่” “หมอพั้นช์อึดมากๆ เลยนะคะ” “พี่ไก่เหมือนกันนะคะ ถ้าไม่ได้พี่พั้นช์ก็คงแย่” เพราะพี่ไก่หรือปัทมานั้นเป็นพยาบาลที่คอยส่งเครื่องมือให้เธอในห้องผ่าตัด ทั้งสองทำงานเข้าขากันดี บางครั้งเธอแทบไม่ต้องบอกพี่พยาบาลก็หยิบเครื่องมือมารออยู่แล้ว “พี่ดูตารางผ่าตัดแล้ว เดือนนี้หมอพั
หมอของมาเฟีย ตอนที่ 36 เพราะเขารวยกว่าผมใช่ไหมล่ะ
กลับมาถึงเมืองไทยชีวิตของพัณณ์ชิตาก็ดำเนินต่อไปตามปกติ ในทุกๆ วันนิโคไลจะคอยตามรับส่งจนใครๆ ต่างก็พากันอิจฉา แม้ว่าต้องทำงานบริษัทของตนเองและบิดาแต่นิโคไลก็บริหารเวลาได้ดี “พั้นช์ครับ ผมแต่งตัวโอเคไหม” “หล่อแล้วค่ะ” พัณณ์ชิตามองคนรักที่วันนี้เขาเลือกสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวต่างจากวันปกติที่มักจะสวมแต่สีโทนมืด “มันดูเข้ากับคุณไหม” “เข้าสิคะ นิคคะคุณไม่จำเป็นต้องแต่งตัวให้เข้ากับพั้นช์หรอกนะคะ แต่แบบเดิมก็ดีอยู่แล้ว” “ผมอยากเปลี่ยนตัวเองบ้าง เบื่อแล้วสีมืดๆ ดูไม่สดชื่นเลย แล้วผมก็อยากดูดีในสายตาของเพื่อนคุณ”วันนี้พัณณ์ชิตานัดทานอาหารกับเพื่อนซึ่งบังเอิญว่าเข้ามาประชุมวิชาการกันที่กรุงเทพหญิงสาวจึงนัดทานอาหารเย็นกับทุกคนและเธอก็ตั้งใจจะบอกข่าวดีให้เพื่อนๆ ได้ทราบ“เราต้องเตรียมการ์ดไปให้เพื่อนๆ ไหมครับ”“พั้นช์เอาใส่กระเป๋าไว้แล้ว ไปกันเถอะค่ะ”“เดี๋ยวสิ ลืมอะไรหรือเปล่า”“ไม่นะคะ หญิงสาวเปิดกระเป๋าถือของตนเองเช็กแล้วว่าด้านในมีการ์ดแต่งงาน โทรศัพท์รวมทั้งกระเป๋าเงินอยู่ครบแล้ว“ผมไม่ได้หมายถึงของในกระเป๋า”“แล้วหมายถึงอะไรล่ะคะ” หญิ
หมอของมาเฟีย ตอนที่ 35 ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้
สายของวันใหม่พัณณ์ชิตาถึงรู้สึกตัวตื่น เมื่อคืนทั้งเธอและคนรักต่างกระโจนเข้าหากันครั้งแล้วครั้งเล่า หญิงสาวไม่คิดมาก่อนว่าตัวเองจะมีเรี่ยวแรงตอบสนองเขาได้มากขนาดนั้น เธอไม่รู้ว่ามันมากไปหรือเปล่าเพราะไม่เคยมีประสบการณ์กับคนอื่นมาก่อน แต่ถ้าถามว่ามีความสุขไหมคุณหมอสาวก็ตอบได้อย่างไม่อายเลยว่ามันมีความสุขมาก สุขจนนึกว่าทุกอย่างเป็นความฝัน เธอนึกไม่ออกเลยว่าเมื่อวานถ้านิโคไลกลับมาไม่ทันจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง ถึงแม้จะยิงอังเดรไปแล้วแต่ก็ยังมีลูกน้องของเขาที่รออยู่ทางด้านนอกอีกอย่างน้อยสองคน “โทรศัพท์” พัณณ์ชิตานึกได้ว่าเมื่อวานได้อัดเสียงสนทนาไว้ จึงรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแต่ก็ต้องทรุดลงข้างเตียงเพราะขาเธอแทบมีแรงอีกทั้งยังปวดร้าวไปทั้งตัว “โอ๊ยยย...” “พั้นช์ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า” นิโคไลที่เดินขึ้นมาบนห้องนอนพอได้ยินเสียงก็รีบเข้ามาพยุงเธอขึ้นมานั่งบนเตียง “นิคคะ โทรศัพท์ของพั้นช์อยู่ที่ห้องรับแขก ช่วยไปเอาให้หน่อยได้ไหมคะ” “ผมเห็นแล้วแต่แบตมันหมดตอนนี้ชาร์ตอยู่ เดี๋ยวผมเอามาให้แบตน่าจะเต็มแล้ว” พัณณ์ชิตานั่ง
Anda juga akan menyukai
หนี้รักมาเฟีย (Dear Debtor,)
ซีซั่นฟิน7.1K Dibacaเมียมาเฟีย
มดตัวจี๊ด20.9K DibacaState Red Sun ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
Yaygoh6.7K DibacaBad Mafia เด็กเจ้าพ่อ
มดตัวจี๊ด32.1K Dibacaพ่ายรักจำเลยมาร
วนาลักษณ์89 DibacaCcluvkg.รักนี้มากกว่าน้ำหนักเธอ
BoxJellyfish1.1K Dibacaในปกครองของมาเฟีย
Naya Solene4.4K Dibacaเกือบจะเป็นอดีตภรรยาของมาเฟีย
นัวร์เนีย805 Dibaca
