LOGINแต่งงานกันมา 5 ปีจนมีพยานรักด้วยกัน หลายครั้งรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังมีความลับบางอย่างซ่อนเอาไว้ เมื่อความรักขาดความเชื่อใจ สุดท้ายการหย่าคือทางออก #เนื้อหาส่วนหนึ่งในนิยาย “คุยกันดีๆ ได้ไหม อย่าใช้อารมณ์…” “ปะ ปั้นผิดเหรอ?” น้องเงยหน้าขึ้นมามองผมทั้งน้ำตาด้วยความผิดหวัง “ปั้นผิดเหรอที่เสียใจ เพราะรู้ว่าโดนผัวตัวเองหลอกมาตลอดหกปี!!!” “พี่ไม่ได้ตั้งใจ…ฟังกันหน่อยได้ไหม” “ไม่ได้ตั้งใจเหี้ยอะไร!! ขอถามหน่อย...ตั้งแต่รู้จักกันมาอะไรเป็นความจริงบ้าง!?” เพียะ! รอบนี้น้องตบจริง หน้าผมสะบัดไปตามแรงมือนั้นจนเลือดออกจากมุมปาก พอหันกลับมาก็ต้องเผชิญกับแววตาสั่นระริกของภรรยา “ปั้นจะหย่า…”
View Moreกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ปี 2019 ใครจะคิดว่าเวกัสจะเป็นคนสปอยล์แฟนตัวเองขนาดนี้ เพียงแค่เธอเอ่ยเล่นๆ ว่าอยากมางานครบรอบสามสิบปีของเครื่องประดับแบรนด์อเมทิสต์เป็นของขวัญรับปริญญา อาทิตย์ต่อมาเขาก็ลากเธอขึ้นเครื่องบินส่วนตัวมายืนอยู่ในสวนสาธารณะช็องเดอมาร์ส ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานประมูลเครื่อง
“ตามสบายครับ เดี๋ยวพี่กลับมา” กดริมฝีปากจูบบนหน้าผากนูนสวยแผ่วเบา ก่อนจะระบายยิ้มออกมา “พี่สัญญาว่าอีกสองสามวันจะไปส่งปั้นกลับบ้าน” หญิงสาวไม่ได้เอะใจกับสิ่งที่แฟนหนุ่มพูด เพราะเขามักจะพูดจาแสดงออกถึงความปรารถนาดีต่อเธอมาตลอดจนมองว่ามันหมายถึงเรื่องทั่วไป════♡════ เวกัสเดินกลับเ
ความสัมพันธ์ระหว่างเวกัสและข้าวปั้นพัฒนาแบบก้าวกระโดด นับจากวันนั้นที่ทั้งคู่ศึกษาดูใจกัน ผ่านไปสี่เดือนทั้งสองก็ตกลงปลงใจเป็นแฟนกันอย่างเป็นทางการ เวกัสยังเข้านอกออกในบ้านของแฟนสาวเป็นกิจจะลักษณะ แม้จะไม่ค่อยได้พูดคุยกับพ่อของข้าวปั้น แต่กับผู้เป็นแม่ เวกัสแทบจะกลายเป็นลูกชายคนโตของบ้านไปแล้ว
กรี๊ดดดด!!! คนในร้านต่างรีดร้องกันระงม รวมถึงคนวู่วามที่ยกมือขึ้นปิดปากตนเองตัวสั่นทำอะไรไม่ถูก “พะ พี่เวย์ พี่ต้องหาหมอ!!!”════♡════ เวลาหนึ่งทุ่มตรง การนัดเดทจากร้านผัดไทยเปลี่ยนเป็นโรงพยาบาลเอกชนไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยแทน เพียงแค่ได้ยินเสียงตะโกนของเธอ เลขาของรุ่นพี่หน
เวกัสช้อนตัวของเธออุ้มเดินขึ้นชั้นสองด้วยจังหวะที่...รวดเร็วผิดปกติ ริมฝีปากนิ่มกัดเม้มเข้าหากันแน่น พลางช้อนตามองการกระทำของเขานิ่ง กระทั่งแผ่นหลังสวยสัมผัสความเย็นของเตียง “ดะ ดึกแล้วนะคะ” “แต่งงานแล้วจะไม่เข้าหอเหรอครับ” คนขึ้นคร่อมยกหลังมือหอมมาจูบ ก่อนจะร
“ไก่หวานน่ารักไหมคะ?” “น่ารักค่ะ มายืนใกล้พุ่มเฟื่องฟ้าค่ะ เดี๋ยวคุณแม่ถ่ายรูปให้” คุณแม่ยังสาวจับแขนลูกสาวมายืนหน้าพุ่มดอกเฟื่องฟ้าสีเดียวกับเสื้อยืดลูก กดปุ่มถ่ายรัวหลายสิบรูปก่อนจะมานั่งย่อดูรูปด้วยกัน “ไข่หวานโตขึ้นทำผมสีเดียวกับคุณแม่ต้องสวยแน่เลยค่ะ” ข้าวปั้นพูดพล
บรรยากาศในยามพระอาทิตย์ใกล้ตกดินภายในไร่ขจิราให้ความรู้สึกอบอุ่นและเป็นกันเอง บริเวณสนามหญ้าหน้าบ้านเตียนโล่งมีโต๊ะยาวตัวใหญ่ตั้งบริเวณกึ่งกลางหนึ่งตัว พร้อมกับโต๊ะเล็กขนาดสี่ที่นั่งไม่ไกล ควันจากเตาปิ้งย่างที่บอดีการ์ดเตรียมเอาไว้มีผลให้บริเวณโดยรอบคล้ายมีหมอกลงจนข้าวปั้นและเวกัสที่เพิ่งเดินเข้ามาก
“พ่ออะ! เล่าดีๆ สิ” ข้าวปั้นมุ่ยหน้าเมื่อบิดาเล่าเรื่องที่ไม่เกี่ยวกันแทรกมา “ลูกน้องของนายพ่อมันจะจับเอ็งกับแม่มาต่อรองกับข้า” “ต่อรองเรื่องอะไร?” “รับส่วยเว็บพนันกับรถขนยาเสพติด มันน่ะไปรับส่วยเอาไว้แล้วเรื่องแดง เลยจะมาจับพวกเอ็งแลกกับให้พ่อรับผิดแทน” รอยยิ้มบนใบหน้า