MasukShare
ตอนที่ 7 แบ่งเวลา
Tanggal publikasi:
2025-02-26 00:12:16“แต่เด็กเขาหกล้มเองไม่ใช่เหรอครับ”
“ใช่ค่ะแต่เด็กก็อยู่ในความรับผิดชอบของครู ตราบใดที่พ่อแม่เขายังไม่มารับก็เป็นหน้าที่ของครูค่ะ” ปิ่นปินัทธ์คิดว่าสิ่งที่ตนเองทำอยู่มันถูกต้องแล้ว ถ้าเธอดูแลนักเรียนดีกว่านี้ออมสินก็คงจะไม่เจ็บตัว
“แต่ผมว่ามันไม่ใช่ความผิดของครูนะครับ เด็กก็ต้องซนเป็นธรรมดาอย่าคิดมากเลย หรือที่ปิ่นพูดแบบนี้เพราะแม่เขาหรือเปล่า”
“เปล่าค่ะ แม่ของออมสินเขาเข้าใจค่ะ แต่ปิ่นรู้สึกผิดนิดหน่อยแค่นั้นเองค่ะ”
“ผมว่าปิ่นทำดีที่สุดแล้วนะครับ”
“ขอบคุณค่ะที่เข้าใจปิ่น”
“เป็นครูนี่เหนื่อยเหมือนกันนะครับ”
“แต่ปิ่นว่าคงเหนื่อยไม่เท่าหมอหรอกนะคะ ครูมีหน้าที่แค่สอนหนังสือและดูแลเด็กเอง ไม่เหมือนหมอที่ต้องรับผิดชอบชีวิตด้วย หมอทำงานหนักมากกว่าครูเยอะเลยค่ะ”
“มันก็ถูกครับหมอเป็นอาชีพที่ทำงานหนักจริงๆ”
“แต่คนก็ยังอยากเป็นหมอกันเยอะนะคะ”
“ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน”
“น่าจะเพราะรายได้ดีและดูมีเกียรติมั้งคะ”
“ผมว่าทุกอาชีพก็มีเกียรติเหมือนกันนะครับ ผมว่าการเป็นครูไม่ง่ายเลยนะครับ ถ้าไม่มีครูดีๆ สอนมาตั้งแต่เด็กๆ ผมจะโตมาเป็นหมอได้ยังไงจริงๆ แล้วผมว่าอาชีพครูเป็นอาชีพที่น่าชื่นชมและมีเกียรติมากอาชีพเลยทีเดียว”
“ขอบคุณนะคะที่มองอาชีพครูว่าเป็นอาชีพที่มีเกียรติ” เธอรู้สึกขอบคุณกรัณย์กรจริงๆ เพราะน้อยคนจะคิดแบบเขา
“แม่ของผมเป็นครูมาก่อนครับ ผมเลยเข้าใจดีว่าอาชีพนี้ต้องเสียสละมากแค่ไหน โรงเรียนเลิกสี่โมงเย็นก็จริงแต่บางครั้งกว่าแม่ผมจะกลับถึงบ้านก็หกโมงเลยนะครับ ส่วนใหญ่ผมก็อยู่กับพี่เลี้ยงจะได้อยู่กับแม่จริงๆ ก็รู้เสาร์อาทิตย์ แต่บางครั้งวันเสาร์อาทิตย์ก็ยังต้องไปทำงานอีก”
“ก็ประมาณนั้นแหละค่ะ ถึงแม้มันจะผ่านมาหลายปีแล้วแต่อาชีพครูก็ยังทำหน้าที่เหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยน”
กรัณย์กรรู้สึกว่าเขากับปิ่นปินัทธ์คุยกันถูกคอมาก เขาอยากคุยกับเธอเรื่อยๆ ให้มากกว่านี้แต่เมื่อมองนาฬิกาแล้วก็คิดว่าตนเองรบกวนเธอมากเกินไป
“ปกติปิ่นจะนอนดึกหรือเปล่าครับ”
“ส่วนใหญ่ก็ไม่เกินเที่ยงคืนหรอกค่ะ หมอมีอะไรหรือเปล่า”
“เปล่าครับผมกลัวว่าจะโทรมารบกวนเวลางานของปิ่น”
“ไม่หรอกค่ะ หมอโทรมาก็เท่ากับว่าปิ่นได้พักงานจากหน้าจอ แล้วหมอล่ะคะ วันนี้ไม่ขึ้นเวรเหรอคะถึงมีเวลาโทรมาหา”
“วันนี้ไม่ได้ขึ้นเวรครับ ปิ่นจะว่าอะไรไหมถ้าโทรมาคุยกับปิ่นบ้าง”
“ไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ แต่ปิ่นอยากรู้ว่าทำไมหมอถึงอยากจะโทรมาหาล่ะคะ เพราะห่วงออมสินเหรอคะ”
“ไม่ใช่แบบนั้นครับ ผมอยากหาเพื่อนคุย ผมอยู่ที่นี่ไม่ค่อยมีเพื่อนครับ เพราะถ้าวันไหนผมไม่ขึ้นเวรเพื่อนก็จะขึ้นเวรแทนก็เลยไม่ค่อยได้คุยกับใครเท่าไหร่”
“หมอมาอยู่ที่นี่นานแล้วไม่มีเพื่อนหรือคนรู้จักเลยเหรอคะ”
“ก็พอมีครับแต่ส่วนใหญ่ก็เป็นสายวิชาชีพเดียวกันคุยแล้วมันยิ่งเครียดกว่าเดิมครับ ผมอยากคุยกับคุณอาชีพอื่นบ้าง”
“ถ้าหมอคิดว่าคุยกับปิ่นแล้วทำให้หมอไม่เครียด ก็โทรมาคุยกับปิ่นได้ค่ะ”
“ขอบคุณครับพี่ถ้างั้นวันนี้ผมไม่รบกวนพี่แล้วนะ เป็นมีไลน์หรือเปล่าผมอยากแอดไลน์ไว้เผื่อบางทีเราอาจจะว่างไม่ตรงกันจะได้ทิ้งข้อความไว้”
“หมอแอดจากเบอร์โทรได้เลยค่ะ รูปโปรไฟล์เป็นรูปปิ่นเด็กนักเรียนค่ะ”
“ถ้างั้นวันนี้ผมวางสายก่อนนะแล้วจะโทรมาคุยด้วยใหม่”
“ได้ค่ะ สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีครับ”
เมื่อวางสายจากปิ่นปินัทธ์แล้วกรัณย์กรก็แอดไลน์ก่อนจะส่งสติกเกอร์ไปทักทาย
เมื่อเห็นเธอตอบกลับมาด้วยสติกเกอร์ฝันดีเขาก็ยิ้มละส่งกลับไปหาเธอบ้าง กรัณย์กรอยากจะขอมากกว่าไลน์แต่ก็กลัวว่ารุกหนักเกินไปแล้วคุณครูสาวจะสงสัย เขาเข้าเฟซบุ๊กแล้วค้นหาชื่อเธอตามชื่อในไลน์ แต่ก็หาชื่อไม่เจอ
ชายหนุ่มเลยใช้วิธีเข้าเพจของโรงเรียนและไล่ดูรายชื่อคนที่เข้ามากดไลค์หรือคอมเม้นต์ในเพจก็เจอชื่อเฟซบุ๊กที่จะเป็นของปิ่นปินัทธ์เพราะเธอใช่รูปเดียวกับรูปในไลน์ แต่เขาไม่ได้ขอเป็นเพื่อน เพียงแต่เข้าไปดูว่าเธอมีความเคลื่อนไหวอะไรบ้าง
ซึ่งหญิงสาวไม่ได้ตั้งค่าความเป็นส่วนตัวไว้ทำให้เขาเห็นกิจกรรมทุกอย่าง ส่วนใหญ่แล้วหญิงสาวจะถ่ายกับเด็กๆ และถ่ายกับคุณยายของเธอมากกว่า
เมื่อเห็นกิจกรรมของคุณครูแล้วเขาก็รู้ได้ทันทีเลยว่าตอนนี้ปิ่นปินัทธ์น่าจะโสดเพราะไม่มีรูปคู่กับคนรักหรือโพสต์อะไรเกี่ยวกับความรักเลยสักนิด
ตั้งแต่เรียนจบมาทำงานกรัณย์กรยังไม่เคยคบใครอย่างจริงจัง เพราะติดปัญหาเรื่องเวลาและยังไม่เจอคนที่ถูกใจเท่าไหร่แต่เมื่อเจอกับคุณครูคนสวยแล้วเขาคิดว่าการแบ่งเวลาคุยกับใครสักคนมันไม่ใช่เรื่องยากเลย ทุกคนมีเวลายี่สิบสี่ชั่วโมงเท่ากันแล้วทำไมเพื่อนคนอื่นถึงมีแฟนได้
เขาคิดว่าที่ผ่านมามันเป็นข้ออ้างมากกว่าเพราะถ้าเขาสนใจใครจริงๆ เขาก็พร้อมที่จะแบ่งเวลาให้กับเธอ เหมือนกับตอนนี้ที่เขาแบ่งเวลามาคุยกับโทรศัพท์กับปิ่นปินัทธ์ทั้งที่ปกติแล้วถ้าว่างเขาก็จะเลือกนอนและอ่านหนังสือมากกว่า แต่การได้คุยกับใครสักคนทำให้เขารู้สึกดีเอามากๆ
กรัณย์กรคิดว่าจากนี้จะต้องแบ่งเวลาให้กับคุณครูให้มากขึ้น ไม่รู้ว่าครูจะใจตรงกันกับเขาหรือเปล่า แต่กรัณย์กรคิดว่าตนเองก็หน้าค่อนข้างดี คุณครูคนสวยก็อาจจะมองเขาบ้าง
Bab terbaru
หมอขาอย่าทำร้ายหัวใจ ตอนที่ 32 ผมขอโทษ (ตอนจบ)
วันนี้เป็นวันครบรอบการจากไปของคุณยายละมัยหนึ่งปี กรัณย์กรพาปิ่นปินัทธ์มาทำบุญให้คุณยายที่วัดกับญาติคนอื่นๆตอนนี้สถานะของทั้งสองคนคือคนที่กำลังศึกษากันอยู่ปิ่นปินัทธ์ไม่ใช้คำว่าแฟนหรือคนรักกับกรัณย์กรเพราะเธอกลัวว่าเหตุการณ์แบบเดิมจะกลับมาอีก แต่ชายหนุ่มก็พยายามจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่าตอนนี้เขาสามารถบาลานซ์เรื่องงานและเรื่องการใช้ชีวิตได้อย่างลงตัวตลอดเวลาที่ยายของหญิงสาวป่วยและรักษาตัวอยู่ในห้องไอซียูเกือบหนึ่งเดือน กรัณย์กรคอยดูแลเธออีกทั้งยังคอยช่วยดูแลคุณยายจนคุณลุงกับคุณป้าเห็นใจชายหนุ่มมากๆ และบอกให้ปิ่นปินัทธ์เปิดใจเพราะรู้สึกว่ากรัณย์กรจะจริงใจกับหลานสาวของตนเองมากหลังจากทำบุญให้กับคุณยายแล้วทุกคนก็มาทานข้าวกันที่บ้านของป้าก่อนจะแยกย้ายกันกลับ ส่วนกรัณย์และปิ่นปินัทธ์ยังอยู่ต่อเพราะป้าสาขอคุยกับชายหนุ่มเป็นการส่วนตัวส่วน“ป้าสามีอะไรกับผมครับ”“ป้าอยากจะถามว่าหมอรัณย์จริงใจกับปิ่นมากใช่ไหม”“ใช่ครับ ความรักครั้งนี้ผมจริงจังมาก ก่อนหน้านี้ผมยอมรับว่าตัวเองแบ่งเวลาไม่ดีทำให้ปิ่นต้องเสียใจ ผมทำให้เป็นรอนานถึงห้าปีแล้วถึงตอนนี้ถ้าปิ่นจะให้ผมรอนานแบบนั้นมั่งมันก็ไม่มีปัญหาเลย”“ป้า
หมอขาอย่าทำร้ายหัวใจ ตอนที่ 31 ยื้อไม่ไหวก็ต้องปล่อย
ตลอดทั้งคืนปิ่นปินัทธ์นั่งสัปหงกอยู่บนเก้าอี้หน้าห้องไอซียูโดยมีกรัณย์กรนั่งอยู่ข้างๆกรัณย์กรเดินเข้าไปดูคุณยายเกือบจะทุกชั่วโมงอาการของท่านยังคงที่แต่ดูแล้วไม่ค่อยดีเท่าไหร่เขาไม่รู้จะพูดกับปิ่นปินัทธ์ไงว่าอาการของคุณยายเธอมันค่อนข้างหนักการจะให้คุณยายกลับมาหายดีมันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยาก ชายหนุ่มเดินเข้าออกห้องไอซียูอยู่หลายรอบจนกระทั่งเผลอหลับในเวลาตีสี่และตกใจตื่นในเวลาเกือบจะหกโมงเช้า“ผมว่าปิ่นกลับไปอาบน้ำล้างหน้าล้างตาก่อนดีกว่าไหม ไม่ต้องห่วงทางนี้หรอก”“อาการของคุณยายเป็นยังไงบ้างคะ” หญิงสาวรู้ว่าเขาเดินเข้าออกอยู่หลายหลายครั้ง“ก็ยังคงที่ครับวันนี้อาจจะต้องตรวจหลายหลายอย่างเพิ่ม ผมไม่ได้เป็นหมอที่ดูแลเคสของยายหรอกนะครับ ผมให้รุ่นพี่อีกท่านเป็นคนช่วยดูให้”“ทำไมละคะ”“เมื่อวานเป็นเวรของเขาครับ อีกอย่างการรักษาคนรู้จักหรือคนใกล้ชิดมันจะค่อนข้างกดดันเพราะเราจะเอาอารมณ์เข้าไปมีส่วนร่วมด้วย มันจะทำให้การตัดสินใจบางอย่างคลาดเคลื่อนได้ อีกอย่างผมก็อยากจะช่วยประสานงานให้มากกว่า”“ขอบคุณนะคะ ถ้าเมื่อคืนไม่ได้คุณคงแย่”“ไม่หรอกครับ หมอและพยาบาลรวมถึงเจ้าหน้าที่คนอื่นทำงานกันอย่างเต
หมอขาอย่าทำร้ายหัวใจ ตอนที่ 30 วิกฤต
“เกิดอะไรขึ้นเหรอปิ่น” กรัณย์กรถามหลังจากเธอวางสายและดูท่าทางรีบร้อน“ป้าสาโทรมาบอกว่าคุณยายเหนื่อยมากและเหมือนจะหายใจไม่ค่อยออกเลยกำลังพาไปโรงพยาบาลค่ะ”“โรงพยาบาลที่ทำงานใช่ไหม ปิ่นไปกับผมนะน่าจะไวกว่า”นาทีนี้หญิงสาวไม่ได้คิดอะไรอีกแล้วเพราะอยากจะรีบไปหายายให้เร็วที่สุด“ทำใจดีๆ ไว้นะปิ่นไม่น่าจะเป็นอะไรมากหรอก เมื่อตอนกลางวันผมคุยกับคุณยายท่านก็ดูปกติดี แต่ระหว่างทางเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาขอถามอะไรหน่อยได้ไหม”“หมอจะถามอะไรคะ”“ผมจะถามว่าช่วงนี้ยายมีอาการผิดปกติอะไรหรือเปล่า หรือมีโรคประจำตัวอะไรไหม”“ไม่มีค่ะยายแข็งแรงดี”“แล้วในครอบครัวล่ะมีเป็นโรคอะไรไหม เช่นเบาหวาน ความดันหัวใจหรือโรคมะเร็ง”“ปิ่นรู้แค่ป้าสาเป็นความดันโลหิตสูงค่ะ ส่วนเบาหวานไม่เคยได้ยินว่าใครเป็น”“ปิ่นลองนึกหน่อยนะว่าช่วงนี้ยายร่างกายเป็นยังไงบ้าง มีอะไรผิดปกติไหม เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ได้” กรัณย์กรไม่อยากเสียเวลาไปซักประวัติคุณยายที่โรงพยาบาล“ยายเป็นหวัดค่ะ”“แล้วได้กินยาอะไรไหม”“ไม่ค่ะ ยายแค่ไอแห้งๆ ปิ่นจะพาไปหาหมอยายก็บอกว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่จิบน้ำอุ่นก็น่าจะหาย”“แล้วมีอย่างอื่นไหม มีไข้หรือเปล่า”“
หมอขาอย่าทำร้ายหัวใจ ตอนที่ 29 เป็นเพื่อนไปก่อน
“เปิดประตูให้ผมเข้าไปหน่อยสิปิ่น”“เป็นเราคุยกันแล้วนี่คะ ว่าหมอจะมาเฉพาะเวลาราชการเท่านั้นนี่มันค่ำแล้วนะ ที่บ้านก็ไม่มีใครอยู่หมอกลับไปก่อนเถอะค่ะถ้าอยากจะมาหาคุณยายค่อยมาเวลากลางวัน”“แต่ผมอยากคุยกับปิ่นจริงๆ นะผมคุยกับคุณยายแล้วคุณยายอนุญาตให้ผมมาหาคุณได้”“หมายความว่ายังไงคะ”“ขอเข้าไปคุยกันข้างในได้มั้ย ยืนคุยอยู่แบบนี้คนอื่นมาเห็นคงไม่ดีเท่าไหร่”“มันไม่ดีทั้งแต่หมอเข้าออกบ้านของปิ่นห้าปีก่อนแล้วล่ะค่ะ”“ปิ่นอย่าพึ่งโมโหสิ ถ้าปิ่นไม่ให้ผมเข้าไปผมก็จะยืนอยู่แบบนี้แหละแล้วผมจะบีบแต่รถให้ชาวบ้านเขาออกมาดูด้วย”“ทำไมหมอเป็นคนเข้าใจอะไรจะยากแบบนี้นะ”“ผมเข้าใจยากที่ไหน ปิ่นต่างหากที่เข้าใจยาก เปิดประตูให้ผมเข้าไปหน่อยนะปิ่น”เพราะกลัวว่าเขาจะทำอย่างที่พูดจริงๆปิ่นปินัทธ์เลยยอมเปิดประตูให้จากนั้นหญิงสาวเดินนำเขามายังห้องรับแขก“เอาล่ะคะจะพูดอะไรก็พูดปิ่นมีเวลาให้คุณไม่มากหรอกนะปิ่นยังต้องทำใบงานอีกเยอะ”“ให้ผมช่วยทำไหมล่ะ”“ปิ่นไม่รบกวนเวลาคุณหมอขนาดนั้นหรอกค่ะ เวลาทุกนาทีของหมอมันมีค่าอย่าเสียเวลามาทำใบงานเล็กๆ น้อยๆ เลย”“ปิ่นอย่าพึ่งประชดได้ไหม”“หมอจะพูดอะไรก็พูดสิคะ”“ผมอยากขอโอ
หมอขาอย่าทำร้ายหัวใจ ตอนที่ 28 โอกาสสุดท้าย
หลังจากไปเยี่ยมคุณยายของปิ่นปินัทธ์ที่บ้านแล้วกรัณย์กรก็รู้สึกว่าแปลกๆ เพราะที่บ้านของหญิงสาวไม่มีของเล่นเด็กเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ถ้าเด็กชายที่เขาเห็นเมื่อวันก่อนเป็นลูกของหญิงสาวจริงๆในบ้านหลังนั้นก็น่าจะต้องมีของเล่นสักชิ้นหนึ่งและดูเหมือนยายละมัยก็ไม่ได้บอกเขาว่าปิ่นปินัทธ์แต่งงานแล้วความจริงข้อนี้กรัณย์กรต้องหาทางพิสูจน์เพราะเขารู้ใจตัวเองแล้วว่ายังมีความรู้สึกดีๆ ให้กับปิ่นปินัทธ์และจะต้องพยายามเอาชนะใจของเธออีกครั้งครั้งนี้เขาจะเดินหน้าอย่างเต็มกำลังเพราะรักเธอมาก การห่างกันไปนานหลายปีไม่ได้ทำให้ความรักที่เขามีให้กับปิ่นปินัทธ์ลดน้อยลงเลย และตอนนี้เขาอยากขอโทษเธอที่ตนเองเห็นแก่ตัวเห็นงานสำคัญกว่าความรู้สึกของหญิงสาว แต่ตอนนี้เขาคิดว่าตัวเองจะมีเวลาให้เธอมากขึ้นกรัณย์กรอยากจะกลับมาคบกันปิ่นปินัทธ์อีกครั้งหนึ่ง เขาจะชดเชยเวลาทั้งหมดให้กับหญิงสาว การมาทำงานที่โรงพยาบาลนี้กรัณย์กรไม่ต้องอยู่เวรตลอด 24 ชั่วโมงเขาออกตรวจภายแผนกโอพีดี ราวน์คนไข้ และจะมีนัดคนไข้มาผ่าตัดหรือสวนหัวใจและทุกอย่างก็จะลงเวลานัดหมายเพราะการผ่าตัดประเภทนี้ต้องใช้เจ้าหน้าที่หลายแผนก อีกทั้งห้องผ่าตัดและห้องสวนห
หมอขาอย่าทำร้ายหัวใจ ตอนที่ 27 ตัดใจได้จริงๆ
ปิ่นปินัทธ์ไม่ได้บอกยายของตนเองว่าเจอกับกรัณย์กรเพราะกลัวว่าคุณยายจะไม่สบายใจและหญิงสาวก็คิดว่าเขาไม่มีมีทางจะมาหาคุณยายอย่างที่บอกกับเธอแน่ๆแต่ดูเหมือนว่าเธอจะคิดผิดเพราะเย็นวันหนึ่งหลังจากเธอกลับมาจากโรงเรียนก็เห็นบริเวณห้องรับแขกมีกระเช้าผลไม้และนมสำหรับผู้สูงอายุวางอยู่“คุณยายไปซื้อของพวกนี้มาเหรอคะ”“เปล่าหรอกลูกวันนี้มีคนแวะมาเยี่ยมยาย”“ใช่พี่ทศกับพี่แพรหรือเปล่าคะ พี่ทศบอกว่าก่อนจะกรุงเทพจะแวะมาหาคุณยายอีกครั้งหนึ่ง”“ทศเขาแวะมาจริงๆ นั่นแหละแต่ของพวกนี้ไม่ใช่ของทศหรอกนะลูก”“อ้าว....แล้วของใครล่ะคะคุณยาย”“ปิ่นลองเดาดูสิว่าวันนี้มีใครมาหายาย”“ปิ่นเดาไม่ถูกหรอกค่ะยายบอกปิ่นมาเถอะค่ะ”“วันนี้หมอรัณย์เขามาหายายที่นี่”“อะไรนะคะ เขามาหายายจริงๆ เหรอคะ”“ปิ่นรู้ใช่ไหมว่าเขาจะมาหายาย”“ค่ะยาย ปิ่นบังเอิญเจอเขาเมื่ออาทิตย์ก่อน แล้วเขาบอกว่าจะแวะมาหาคุณยายแต่ปิ่นไม่ได้บอกยายเพราะคิดว่ายังไงเขาก็คงไม่มาเวลาทำงานแน่ๆ”“เขามาหายายตอนเที่ยงจ้ะ”“ยายคุยอะไรกับเขาบ้างบอกเรื่องปิ่นไปหรือเปล่า”“ก็คุยเรื่องทั่วไป ยายไม่ได้บอกเรื่องอบปิ่นหรอกนะ ยายรู้ว่าปิ่นอยากให้เรื่องนี้มันเป็นความลับ”
หมอขาอย่าทำร้ายหัวใจ ตอนที่ 24 ไม่เหมาะสม
“หมอรัณย์เขายุ่งมากเลยเหรอปิ่น ขนาดหนูเข้าโรงพยาบาลหลายวันเขายังไม่มาเยี่ยมเลย”“อย่าพูดถึงเขาเลยค่ะยาย”“ทำไมล่ะทะเลาะกันเหรอ”“ปิ่นคิดว่าปิ่นกับเขาคงไม่เหมาะกัน”“เกิดอะไรขึ้น ปิ่นเล่าให้ยายฟังสิ ยายว่ามันแปลกนะ เรื่องที่หนูท้องเขารู้หรือเปล่า”“ไม่รู้ค่ะ”“ปิ่นไม่ได้บอกเขาเหรอ”“ปิ่นก็อยากบอกเขา
หมอขาอย่าทำร้ายหัวใจ ตอนที่ 22 ขอคนที่เข้าใจ
เมื่อได้นอนพักไปเกือบสองชั่วโมงกรัณย์กรก็รู้สึกสดชื่นขึ้นพอออกมาจากห้อง ลดาพรก็บอกเขาว่าเมื่อกี้มารดาของชายหนุ่มและคนที่ชื่อปิ่นปินัทธ์โทรมาหา“อ้อมได้คุยอะไรกับปิ่นหรือเปล่า”“ไม่ได้คุยนะบอกแค่ว่ารัณย์นอนพักอยู่ให้เขาฝากข้อความไว้แต่เขาก็ไม่ได้ฝากไว้ รัณย์จะโทรกลับเธอหน่อยไหม”“ไม่ล่ะผมยังไม่มีอาร
หมอขาอย่าทำร้ายหัวใจ ตอนที่ 11 เขาคงไม่มีใคร
“ยายดีใจด้วยนะปิ่นในที่สุดหลานสาวของยายก็มีแฟนสักที” คุณยายละมัยรู้สึกดีใจมากๆ หลังจากปิ่นปินัทธ์เล่าเรื่องที่กรัณย์กรขอเธอเป็นแฟนให้ฟังหลานสาวของเธอเคยมีแฟนสมัยที่เรียนอยู่แต่ก็เลิกรากันไปนานแล้วจากนั้นปิ่นปินัทธ์ก็ตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือจนสอบบรรจุครูได้ที่โรงเรียนใกล้บ้านและเธอก็ไม่เห็นว่าหลาน
หมอขาอย่าทำร้ายหัวใจ ตอนที่ 10 ไม่ปฏิเสธก็คือตกลง
จากเลี้ยงอาหารมื้อเย็นเพื่อเป็นการขอบคุณที่หมอกรัณย์กรช่วยเขียนประวัติให้ในครั้งนั้น ตอนนี้หมอกรัณย์กรก็ได้กลายเป็น แขกประจำที่มักจะแวะเวียนมาทานอาหารที่บ้านของปิ่นปินัทธ์บ่อยๆ จนคุณยายละมัยเริ่มสงสัยว่าทั้งสองคนกำลังคบกัน“เขาก็แค่มากินข้าวเองค่ะยาย ไม่มีอะไรหรอก” ปิ่นปินัทธ์ตอบเมื่อถูกถามว่าตอนนี
Anda juga akan menyukai
รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง307.1K Dibacaบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.4K Dibacaห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน131.4K Dibacaคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.3M DibacaBURNING CROWN รักต้องห้าม
Lestrang88 Dibacaเฮียซันคลั่งรัก
เม็ดขนุน63 Dibacaซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก
จินต์พิชา111 Dibacaเพลิงแค้นเจ้าสาวผิดตัว [Love Drama 18+]
มนต์ศิขริน402 Dibaca
