เข้าสู่ระบบใช่— นางไม่มีอะไรต้องกลัวอีกแล้ว นางไม่ได้เรียกตนเองว่า ‘ผู้ควบคุมกฎ’ อีกต่อไป นั่นหมายความว่า นางได้สละทุกอย่างแล้ว “ไหน ๆ เจ้าก็ไม่อยากได้ตำแหน่งนี้ งั้นให้ข้ารับแทนจะเป็นไรไป!” เขากัดฟันกรอด พยายามฝืนขยับร่างที่ถูกค่ายกลพันธนาการไว้แน่น แต่ยิ่งดิ้นก็ยิ่งแน่น แม้แต่นิ้วเดียวก็ขยับไม่ได้
“เจ้ายังดื้อดึงไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ…” เสียงของเขาแม้นุ่มนวล กลับแฝงความเสแสร้งและเย็นชา “แม้จะมาถึงขั้นนี้ ข้ายังคิดจะปล่อยเจ้าไปอยู่เลยนะ” นางเบือนหน้าหนีทันที แววตาเย็นชารังเกียจแผ่กระจายไปทั่วใบหน้า “ไม่ต่างกันนัก เจ้าเองก็เช่นกัน” มือของเขาชะงักชั่วครู่ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเส
หากมีผู้หนึ่งชนะ อีกผู้หนึ่งจะต้องตกเป็นรอง และกลายเป็นผู้ปกครองหมื่นเทพ ต่ำกว่าหนึ่ง สูงกว่าทั้งปวง หญิงสาวหลุบตาลงช้าๆ แล้วหมุนกายจากไปโดยไม่กล่าวสิ่งใดอีก ผ้าคลุมสีทองสะบัดวาบตามแรงหมุน งามสง่าดั่งดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ผลิบานกลางอากาศ ในพริบตา ร่างของนางก็หายลับไปจากวิหารหมื่นเทพ “อีกสามว
นางหาใช่สิ่งมีชีวิตธรรมดา เล่าขานกันว่านางคือหนึ่งในผู้ถือกำเนิดพร้อมฟ้าดิน เมื่อครั้งสรรพสิ่งยังมิเป็นรูปเป็นร่าง เมื่อกฎแห่งสวรรค์ยังวุ่นวายไร้ระเบียบ กล่าวกันว่านางคือ “ผู้หนึ่ง” ที่แตกต่างที่สุดแห่งวิหารหมื่นเทพ ไม่มีเทพองค์ใดกล้าล่วงเกินแม้แต่น้อย หมื่นเทพก็คือหมื่นเทพ แต่ไม่มีแม้แต่
“ขออภัย… นางได้ลบหลู่องค์เทพอสูรจูเชวี่ย พลังของเทพอสูรหาใช่สิ่งที่พวกข้า ซึ่งยังมิได้บรรลุขั้นสูงสุด จะต้านทานได้ไม่ แม้เพียงครึ่งกระบวนก็ยังมิอาจรับไว้ได้” ภายใต้ท้องฟ้าที่คลุ้งด้วยเถ้าถ่าน สตรีนางนั้นยืนอยู่บนกลางห้วงอากาศ ชุดสีทองสว่างไสวทั่วร่างใบหน้าเย็นชาสายตาเหยียดหยาม มองผู้คนเบื้องล่างดุจ
ไป๋ซีเงยหน้าคำรามขึ้นฟ้าที่หว่างคิ้วของนางมีตราสัญลักษณ์เปลวเพลิงปรากฏขึ้น! แสงสีแดงฉานลุกโชน สั่นไหวไม่หยุดราวกับจะระเบิดออกได้ทุกเมื่อ แรงพลังบางอย่างในร่างตื่นขึ้นมาในพริบตา พลังมหาศาลแผ่ซ่านออกจากนาง พื้นที่หุบเขาเพลิงอันใกล้ สั่นสะเทือนทั่วทั้งแนวเปลวเพลิงใต้ดินลุกวาบขึ้นสู่ฟากฟ้าราวกับโลกากำ
แววตาของชายผู้นั้นเปลี่ยนไป จากที่เคยหวาดกลัว กลับกลายเป็นโลภประกายตัณหาเริ่มลุกวาบในดวงตา ทว่า ก่อนที่เขาจะทันขยับตัวเพียงนิด สายตาของหลินเยว่ซินก็เปลี่ยนเป็นเย็นเฉียบ นางเพียงสะบัดปลายนิ้วเบาๆ ชายผู้นั้นก็รู้สึกเจ็บแปลบที่ลำคอทันที ลำคอของเขาราวกับถูกมีดเฉือน เขาอ้าปากจะร้อง แต่กลับไม่มี
ขณะเดียวกัน อีกมือหนึ่งของนางก็วาดผ่านอากาศเบาๆ เกิดแสงสีฟ้าสว่างวาบ ขวดแก้วใสขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น ภายในบรรจุสุราสีใสแวววาว สุราวิญญาณระดับสูงที่เก็บไว้อย่างดี ดวงตาของกิเลนตัวน้อยสว่างวาบ สองอุ้งเท้าเล็กๆรีบคว้าขวดไว้คนละข้าง ใช้เล็บที่แหลมคมงัดฝาออกอย่างคล่องแคล่ว แล้วก็เริ่มจัดการอย่างรวดเร็ว
“อื้ออ—เจ้า…” เขาไม่ให้โอกาสนางปฏิเสธ ในจังหวะที่นางจะพูด เขากลับใช้ลิ้นตวัดเข้าไปแทรกอย่างไร้ปรานี จูบของเขามีความเย็นชาและกลิ่นหอมจางๆของยาเยว่จู ยังคงอบอวลอยู่ปลายจมูก ทว่าขณะนี้ กลิ่นหอมเย็นกลับถูกแทนที่ด้วยไออุ่นของริมฝีปากและลมหายใจ เธอไม่อาจขยับตัวได้แม้แต่น้อย เพราะถูกชายหนุ่มรัดเอวไว้
ณ เรือนเยว่หยวน หลังจากเสี่ยวถิงจัดเตียงของคุณหนูเรียบร้อยแล้ว นางก็ลอบม้วนตัวกลับไปยังเรือนข้างอย่างเงียบงัน เพื่อพักผ่อน ในห้องที่เงียบมืดสนิท หลินเยว่ซินขยับนิ้วเพียงน้อยร่างของนาง ก็เลือนหายเข้าสู่มิติลับในพริบตา ภายในบ่อน้ำแห่งวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ไออุ่นลอยคลุ้งบางเบา ปกคลุมทั่วผืนอากา







