LOGIN“จริงเหรอคะ” ใบหน้าเปื้อนยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขภีร์เองก็พลอยมีความสุขไปด้วย“ครับ เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนเดี๋ยวอีกหนึ่งชั่วโมงพวกเขาก็คงเดินทางมาถึง” มือหนาโอบรอบเอวคอดประคองเดินเข้าไปในบ้าน“แล้วอาหารกับพวกเครื่องดื่มล่ะคะ คุณเตรียมหมดแล้วเหรอ”“ผมสั่งมาหมดแล้วครับ อีกครึ่งชั่วโมงพวกเขาจะเอามาส่ง
สามเดือนถัดมาวันนี้เป็นวันที่ปลายฟ้าต้องขึ้นแสดงคอนเสิร์ตในงานเทศกาลดนตรีนานาชาติของเยอรมันหลังจากที่ฝึกซ้อมกันมาหลายเดือน“ตื่นเต้นเหรอครับ” ปลายฟ้าที่นั่งกุมมือตัวเองแน่นตลอดตั้งแต่ออกจากบ้านจนตอนนี้มาถึงสถานที่จัดงาน ภีร์ที่จอดรถสนิทจึงหันมาเอ่ยถามขึ้น“นิดหน่อยค่ะ ฉันกลัวว่าจะทำออกมาได้ไม่ดีพอ”
ตอนที่ 33 ขอบคุณที่เกิดมา“อือ..อื้อ” สิ้นเสียงคำตอบภีร์ก็กระโจนใส่ร่างบางราวเสือเจอเนื้อชิ้นโปรดที่ยืนเฝ้าอยู่เนิ่นนาน บัดนี้ถึงเวลาเจ้าของชิ้นเนื้ออนุญาตให้ลิ้มรสได้จึงไม่รีรอที่จะเขมือบเข้าปากภีร์จัดการถอดชุดนอนปลายฟ้าจนเธออยู่ในสภาพเปลือยเปล่า ก่อนจะหันกลับมาปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองพลางซุกคล
“ขยับเข้ามาอีกก็ได้ เดี๋ยวคุณก็ตกเตียงหรอก” ร่างบางที่นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มนอนชิดขอบเตียงอีกด้าน เว้นระยะห่างจากภีร์ไกลพอสมควร“ผมไม่ทำอะไรคุณหรอกฟ้า..ถ้าคุณไม่ยินยอม อากาศหนาวนอนใกล้กันอุ่นจะตาย..มา”“อ๊ะ!” ปลายฟ้าร้องเสียงหลงเมื่อมือหนาดึงเธอเข้ามากอด ใบหน้าทั้งสองห่างกันไม่ถึงสิบเซน“หายกลัวหรือย
ตอนที่32 เรื่องเล่าหลอกเด็กมื้อค่ำบรรยากาศที่เงียบสงัดยามค่ำคืนพระอาทิตย์ที่ลับขอบฟ้าไปและมีแสงไฟหลากสีสว่างขึ้นแทน บ้านเรือนที่ตั้งอยู่ไม่ห่างกันต่างกำลังมีความสุขกับครอบครัวในมื้อค่ำ ภีร์และปลายฟ้านั่งทานอาหารที่ช่วยทำขึ้นมาอย่างมีความสุข“คุณกลัวผีไหม” อยู่ ๆ ภีร์ก็ถามขึ้นเมื่อเห็นว่าปลายฟ้านั้
“เห็นนั่งชมวิวเงียบ ๆ ช่างสังเกตเหมือนกันนะเนี่ย แล้วชอบไหมครับ”“ชอบค่ะ บรรยากาศดีมากเลยนะคะ”สองวันต่อมาเช้าวันจันทร์ที่สดใสกับอุณหภูมิ 13 องศา ปลายฟ้าตื่นแต่เช้ามืดมาเตรียมอาหารเช้าสำหรับเธอและภีร์เล่นเคย วันนี้เป็นวันที่สามที่ทั้งสองเดินทางมาเยอรมันและวันนี้เป็นวันแรกที่ทั้งสองต้องเริ่มไปทำหน้า
“กูไม่ได้ดีขนาดที่จะทุ่มเทหรือวิ่งไล่ตามเพื่อเอามานั่งดูเฉย ๆ หรอกไอ้เวย์” หมอนพิงใบย่อมถูกโยนไปหาเวย์พร้อมกับที่ร่างสูงของศัลยแพทย์หนุ่มลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกจากห้องไปทิ้งให้เพื่อนทั้งสองมองหน้ากันแล้วอมยิ้มเมื่อถึงวันที่ภีร์นัดกับปลายฟ้าไว้ว่าชายหนุ่มก็ตื่นเต้นจนไม่เป็นอันทำอะไร“รอผมนานหรือเปล่า”
ตอนที่19 ทวงคำตอบเช้าวันต่อมาภีร์ก็ทำหน้าที่ไปส่งมินนี่ที่โรงเรียนเช่นเดิมแต่สิ่งที่ผิดแปลกไปจากทุกครั้งคือวันนี้คุณหมอหนุ่มขับรถออกนอกเส้นทาง ภีร์แวะมาหาปลายฟ้าที่โรงเรียนสอนดนตรีก่อน นั่งรอสักพักก็เจอครูสาวเปิดประตูลงจากรถ“ปลายฟ้า” เสียงทุ้มที่เรียกชื่อตนเองทำให้ปลายฟ้าหันไปมองตามเสียงนั้น ร่างส
วันรุ่งขึ้นภีร์ตื่นแต่เช้าและเป็นคนมาส่งมินนี่ที่โรงเรียนสอนดนตรีด้วยตัวเองทั้งที่พึ่งได้นอนไปเมื่อเกือบสว่าง แต่เพราะความอยากเจอปลายฟ้าจึงต้องพาร่างกายอันเหนื่อยล้าลุกจากที่นอนภีร์มาถึงโรงเรียนตั้งแต่ 8 โมงครึ่งทั้งที่โรงเรียนเปิด 9 โมง (มินนี่มาเรียนโรงเรียนสอนดนตรีเฉพาะเสาร์อาทิตย์) ภีร์นั่งรอโร
หลังจากวันนั้นที่ปลายฟ้าและพ่อของเธอออกจากโรงพยาบาล แม่ของปลายฟ้าก็ได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาลโทรมาถามอาการของเธอและพ่อทุกวัน ซึ่งแม่ของปลายฟ้าเข้าใจว่าเป็นการติดตามอาการผู้ป่วยของทางโรงพยาบาลแถมยังชมการบริการและการดูแลของโรงพยาบาลนี้ตลอด“แม่ว่าโรงพยาบาลที่ฟ้าและพ่อไปรักษาตัวนี่บริการดีมากสมกับเป็นโ







