LOGIN“จริงเหรอคะ” ใบหน้าเปื้อนยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขภีร์เองก็พลอยมีความสุขไปด้วย“ครับ เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนเดี๋ยวอีกหนึ่งชั่วโมงพวกเขาก็คงเดินทางมาถึง” มือหนาโอบรอบเอวคอดประคองเดินเข้าไปในบ้าน“แล้วอาหารกับพวกเครื่องดื่มล่ะคะ คุณเตรียมหมดแล้วเหรอ”“ผมสั่งมาหมดแล้วครับ อีกครึ่งชั่วโมงพวกเขาจะเอามาส่ง
สามเดือนถัดมาวันนี้เป็นวันที่ปลายฟ้าต้องขึ้นแสดงคอนเสิร์ตในงานเทศกาลดนตรีนานาชาติของเยอรมันหลังจากที่ฝึกซ้อมกันมาหลายเดือน“ตื่นเต้นเหรอครับ” ปลายฟ้าที่นั่งกุมมือตัวเองแน่นตลอดตั้งแต่ออกจากบ้านจนตอนนี้มาถึงสถานที่จัดงาน ภีร์ที่จอดรถสนิทจึงหันมาเอ่ยถามขึ้น“นิดหน่อยค่ะ ฉันกลัวว่าจะทำออกมาได้ไม่ดีพอ”
ตอนที่ 33 ขอบคุณที่เกิดมา“อือ..อื้อ” สิ้นเสียงคำตอบภีร์ก็กระโจนใส่ร่างบางราวเสือเจอเนื้อชิ้นโปรดที่ยืนเฝ้าอยู่เนิ่นนาน บัดนี้ถึงเวลาเจ้าของชิ้นเนื้ออนุญาตให้ลิ้มรสได้จึงไม่รีรอที่จะเขมือบเข้าปากภีร์จัดการถอดชุดนอนปลายฟ้าจนเธออยู่ในสภาพเปลือยเปล่า ก่อนจะหันกลับมาปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองพลางซุกคล
“ขยับเข้ามาอีกก็ได้ เดี๋ยวคุณก็ตกเตียงหรอก” ร่างบางที่นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มนอนชิดขอบเตียงอีกด้าน เว้นระยะห่างจากภีร์ไกลพอสมควร“ผมไม่ทำอะไรคุณหรอกฟ้า..ถ้าคุณไม่ยินยอม อากาศหนาวนอนใกล้กันอุ่นจะตาย..มา”“อ๊ะ!” ปลายฟ้าร้องเสียงหลงเมื่อมือหนาดึงเธอเข้ามากอด ใบหน้าทั้งสองห่างกันไม่ถึงสิบเซน“หายกลัวหรือย
ตอนที่32 เรื่องเล่าหลอกเด็กมื้อค่ำบรรยากาศที่เงียบสงัดยามค่ำคืนพระอาทิตย์ที่ลับขอบฟ้าไปและมีแสงไฟหลากสีสว่างขึ้นแทน บ้านเรือนที่ตั้งอยู่ไม่ห่างกันต่างกำลังมีความสุขกับครอบครัวในมื้อค่ำ ภีร์และปลายฟ้านั่งทานอาหารที่ช่วยทำขึ้นมาอย่างมีความสุข“คุณกลัวผีไหม” อยู่ ๆ ภีร์ก็ถามขึ้นเมื่อเห็นว่าปลายฟ้านั้
“เห็นนั่งชมวิวเงียบ ๆ ช่างสังเกตเหมือนกันนะเนี่ย แล้วชอบไหมครับ”“ชอบค่ะ บรรยากาศดีมากเลยนะคะ”สองวันต่อมาเช้าวันจันทร์ที่สดใสกับอุณหภูมิ 13 องศา ปลายฟ้าตื่นแต่เช้ามืดมาเตรียมอาหารเช้าสำหรับเธอและภีร์เล่นเคย วันนี้เป็นวันที่สามที่ทั้งสองเดินทางมาเยอรมันและวันนี้เป็นวันแรกที่ทั้งสองต้องเริ่มไปทำหน้า
“คำขอโทษภาษากาย มะ..มันยังไงเหรอคะ” สัญชาตญาณบอกปลายฟ้า ว่าเธอกำลังตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ“คุณรู้ปลายฟ้า ว่าผมหมายถึงอะไร แต่คุณจะไม่ทำก็ได้นะ” คนที่คิดว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่ายังคงพูดเรียบ ๆ เหมือนกับว่าไม่ได้สนใจว่าคนบนตักจะทำในสิ่งที่ตนเองต้องการหรือไม่ ทั้งที่ภายในใจตอนนี้ตื่นเต้นอย่างหนักเพราะกำล
ตอนที่ 25 รับคำขอโทษเป็นภาษากาย“หมอภีร์ ปล่อยฉันก่อนค่ะ” ปลายฟ้าพยายามดิ้นเพื่อให้หลุดพ้นจากอ้อมแขนแกร่งที่ตอนนี้เริ่มรัดเอวเธอแน่นขึ้น“อยู่นิ่ง ๆ ผมขออยู่แบบนี้สักพัก” ใบหน้าคมที่แนบอยู่กับกลุ่มผมและสูดดมความหอมเข้าเต็มปอด“คุณหมอก็ปล่อยฉันก่อนสิฉันตัวหนักนะคะ” ปลายฟ้าที่ยังไม่คุ้นกับการถูกผู้ชาย
“ขอบคุณครับ” ร่างสูงบอกพยาบาลก่อนจะรีบสาวเท้าเดินไปยังห้องทำงานของตัวเองภีร์เปิดประตูเข้ามาก็เจอกับปลายฟ้าที่ฟุบหลับเอียงข้างพิงพนักโซฟา ในมือยังถือหนังสืองานวิจัยเกี่ยวกับโรคมะเร็งอยู่พร้อมกับเหลือบไปเห็นกล่องอาหารวางซ้อนกันอยู่สองกล่องในสภาพสมบูรณ์ทุกกล่องบ่งบอกว่าหญิงสาวตรงหน้ายังไม่ได้ทานอะไร เ
ตอนที่ 24 ง้อปลายฟ้านั่งทานข้าวกับหนุ่มหล่อท่าทางสนิทสนม ทานไปหัวเราะไปบางครั้งมีตักอาหารให้กันด้วย ภีร์ที่แอบนั่งมองอยู่โต๊ะข้าง ๆ เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างความตั้งใจที่จะมาเซอร์ไพรส์ปลายฟ้าบัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความโกรธจนความรู้สึกดี ๆ ก่อนหน้านี้หายไปจนเกือบหมด ภีร์นั่งมองปลายฟ้าและชายหนุ่มที่มาด้วยกัน







