เข้าสู่ระบบ“จริงเหรอคะ” ใบหน้าเปื้อนยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขภีร์เองก็พลอยมีความสุขไปด้วย“ครับ เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนเดี๋ยวอีกหนึ่งชั่วโมงพวกเขาก็คงเดินทางมาถึง” มือหนาโอบรอบเอวคอดประคองเดินเข้าไปในบ้าน“แล้วอาหารกับพวกเครื่องดื่มล่ะคะ คุณเตรียมหมดแล้วเหรอ”“ผมสั่งมาหมดแล้วครับ อีกครึ่งชั่วโมงพวกเขาจะเอามาส่ง
สามเดือนถัดมาวันนี้เป็นวันที่ปลายฟ้าต้องขึ้นแสดงคอนเสิร์ตในงานเทศกาลดนตรีนานาชาติของเยอรมันหลังจากที่ฝึกซ้อมกันมาหลายเดือน“ตื่นเต้นเหรอครับ” ปลายฟ้าที่นั่งกุมมือตัวเองแน่นตลอดตั้งแต่ออกจากบ้านจนตอนนี้มาถึงสถานที่จัดงาน ภีร์ที่จอดรถสนิทจึงหันมาเอ่ยถามขึ้น“นิดหน่อยค่ะ ฉันกลัวว่าจะทำออกมาได้ไม่ดีพอ”
ตอนที่ 33 ขอบคุณที่เกิดมา“อือ..อื้อ” สิ้นเสียงคำตอบภีร์ก็กระโจนใส่ร่างบางราวเสือเจอเนื้อชิ้นโปรดที่ยืนเฝ้าอยู่เนิ่นนาน บัดนี้ถึงเวลาเจ้าของชิ้นเนื้ออนุญาตให้ลิ้มรสได้จึงไม่รีรอที่จะเขมือบเข้าปากภีร์จัดการถอดชุดนอนปลายฟ้าจนเธออยู่ในสภาพเปลือยเปล่า ก่อนจะหันกลับมาปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองพลางซุกคล
“ขยับเข้ามาอีกก็ได้ เดี๋ยวคุณก็ตกเตียงหรอก” ร่างบางที่นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มนอนชิดขอบเตียงอีกด้าน เว้นระยะห่างจากภีร์ไกลพอสมควร“ผมไม่ทำอะไรคุณหรอกฟ้า..ถ้าคุณไม่ยินยอม อากาศหนาวนอนใกล้กันอุ่นจะตาย..มา”“อ๊ะ!” ปลายฟ้าร้องเสียงหลงเมื่อมือหนาดึงเธอเข้ามากอด ใบหน้าทั้งสองห่างกันไม่ถึงสิบเซน“หายกลัวหรือย
ตอนที่32 เรื่องเล่าหลอกเด็กมื้อค่ำบรรยากาศที่เงียบสงัดยามค่ำคืนพระอาทิตย์ที่ลับขอบฟ้าไปและมีแสงไฟหลากสีสว่างขึ้นแทน บ้านเรือนที่ตั้งอยู่ไม่ห่างกันต่างกำลังมีความสุขกับครอบครัวในมื้อค่ำ ภีร์และปลายฟ้านั่งทานอาหารที่ช่วยทำขึ้นมาอย่างมีความสุข“คุณกลัวผีไหม” อยู่ ๆ ภีร์ก็ถามขึ้นเมื่อเห็นว่าปลายฟ้านั้
“เห็นนั่งชมวิวเงียบ ๆ ช่างสังเกตเหมือนกันนะเนี่ย แล้วชอบไหมครับ”“ชอบค่ะ บรรยากาศดีมากเลยนะคะ”สองวันต่อมาเช้าวันจันทร์ที่สดใสกับอุณหภูมิ 13 องศา ปลายฟ้าตื่นแต่เช้ามืดมาเตรียมอาหารเช้าสำหรับเธอและภีร์เล่นเคย วันนี้เป็นวันที่สามที่ทั้งสองเดินทางมาเยอรมันและวันนี้เป็นวันแรกที่ทั้งสองต้องเริ่มไปทำหน้า
หลังจากวันนั้นที่ปลายฟ้าและพ่อของเธอออกจากโรงพยาบาล แม่ของปลายฟ้าก็ได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาลโทรมาถามอาการของเธอและพ่อทุกวัน ซึ่งแม่ของปลายฟ้าเข้าใจว่าเป็นการติดตามอาการผู้ป่วยของทางโรงพยาบาลแถมยังชมการบริการและการดูแลของโรงพยาบาลนี้ตลอด“แม่ว่าโรงพยาบาลที่ฟ้าและพ่อไปรักษาตัวนี่บริการดีมากสมกับเป็นโ
ตอนที่17 ย้ายแผนกเฉพาะกิจเมื่อภีร์หมดหนทางที่จะรั้งปลายฟ้าไว้อยู่ใกล้ตัว จึงนั่งคิดหาวิธีจะทำอย่างไรเผื่อจะมีข้ออ้างเจอเธอบ่อย ๆ โดยที่ไม่ให้เธอรู้ตัว ภีร์จึงนึกถึงคำพูดของปลายฟ้าที่เคยพูดกับตนเองว่า ฉันคนต้องนอนโรงพยาบาลจนกว่าแผลฉันจะหายสนิทพร้อมกับยิงเลเซอร์ลบรอยแผลเป็นก่อนถึงจะสามารถกลับบ้านได้
“ฉันก็ว่ามันแปลก ๆ อยู่เหมือนกันแต่ใครจะกล้าถามหมอล่ะ ช่วงนี้หมอแกยิ่งแปลกไปจากเดิม ไม่ยิ้มไม่เล่นเหมือนแต่ก่อน ตีหน้าขรึมอยู่ตลอดเวลาถามคำตอบคำไม่เหมือนแต่ก่อนที่เสียงมาก่อนตัวด้วยซ้ำ” เสียงพยาบาลอีกคนดังขึ้นเมื่อนึกถึงท่าทีของคุณหมอหนุ่มที่ตอนนี้เปลี่ยนไปแทบจะเป็นคนละคนทางด้านปลายฟ้าที่บังเอิญเจอ
ตอนที่16 เก็บไว้ใกล้ตัวหลังจากวันนั้นปลายฟ้าก็มีโอกาสเจอภีร์แค่ตอนที่ภีร์มาตรวจอาการของเธอและพ่อตอนเช้าแค่นั้น เพราะปลายฟ้าค่อนข้างที่จะรักษาระยะห่างระหว่างเธอกับภีร์พอสมควร ลึก ๆ แล้วปลายฟ้าไม่ได้กลัวที่ภีร์เข้ามาใกล้หรือแสดงท่าทีว่าห่วงใยเธอแต่ปลายฟ้ากลัวใจของตัวเองมากกว่า กลัวว่ามันจะอ่อนแอและเผ




![summer เมษาพาเสียว [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
![โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

