บทที่ 5

ตอนที่ห้า

ลูซจัดการตั้งหม้อไฟฟ้าบนโต๊ะอาหารต้มน้ำซุปด้วยซี่โครงหมู เพราะกระดูกไม่มีขายจึงใช้ส่วนซี่โครงแทน เมื่อต้มน้ำซุปจนเดือดก็ช้อนฟองออกจนน้ำซุปใส่ดีจึงเติมรากผักชีและกระเทียมทุบพอแตกตามด้วยพริกไทยเล็กน้อยก่อนจะปรุงรสด้วยเกลือและน้ำตาลจนได้น้ำซุปกระดูกหมูแสนอร่อย

"มาครับโทนี่ โจดิน พวกเรามาทานชาบูกัน ก่อนอื่นก็ใส่ผักลงไปต้มเพิ่มความหวานให้น้ำซุป ซี่โครงหมูพวกนี้ก็รออีกหน่อยค่อยเอาขึ้นมากินนะครับตอนนี้ยังไม่เปื่อยดีเท่าไหร่ จากนั้นก็เอาพวกเนื้อสัตว์ทั้งหลายที่เตรียมเอาไว้ลงไปในน้ำซุปที่กำลังเดือดจะลวกแค่พอสุกหรือต้มก็ได้ครับแล้วแต่ความชอบเลย แต่ผมว่าลวกเอามันจะได้สุกพอดีมากกว่า"

พอลูซเริ่มลวกเนื้อสัตว์โทนี่กับโจดินก็ทำตามและเมื่อลองกินตามที่เจ้านายตัวน้อยว่าก็พบกับความอร่อยที่ไม่เคยพบเจอจนทั้งสองกินไปจำนวนมากแม้จะเป็นแค่หุ่นยนต์ที่ไม่ต้องกินข้าวก็ตาม

หลังจากทานชาบูกันไปจนอิ่มท้องแล้ว ลูซก็มานั่งจดรายการอาหารที่อยากกินและอยากทำในมื้อต่อไป วางแผนถึงขนาดจะทำไปฝากห้องพักข้างๆ หรือทำไปแจกคุณทหารที่อยู่ประจำการที่ดวงดาว C-9 ด้วยซ้ำไป แต่เรื่องนั้นคงต้องรอให้สร้างบ้านเสร็จดีเสียก่อน ในขณะเดียวกันก็จัดการข้าวของต่างๆ ที่สั่งมาและบางอย่างที่ไม่มีหรือลืมสั่งก็เรียกเอาจากมิติเก็บของออกมาใช้อย่างหน้าตาเฉยก่อนจะหันไปสั่งการกับสองพ่อบ้านประจำตัว

"เห็นอะไรก็เงียบๆ ไว้นะ อย่าแพร่งพรายออกไปละเดี๋ยวพวกเราจะไม่ปลอดภัยกัน"

สองหุ่นยนต์ได้แต่มองนายท่านตัวน้อยพร้อมทำการประมวลผลคำสั่งและข้อมูลที่ถูกป้อนใส่ให้อย่างมึนงง เพราะทั่วทั้งจักรวรรดิไม่มีใครเคยรู้ว่าอาหารทำอย่างไรแล้วทำไมนายท่านตัวน้อยของพวกตนถึงรู้ได้

แถมความสามารถที่เกินขีดจำกัดมากๆ อย่างการเก็บคฤหาสน์มาทั้งหลังและเรียกสิ่งของออกมาจากมิติเก็บของนี่อีก นี่มันไม่ปลอดภัยแบบสุดๆ ต้องเพิ่มการอารักขาเป็นระดับสีดำเพื่อช่วยปกปิดความลับของนายท่าน โทนี่และโจดินแอบส่งสัญญาณให้แก่กันโดยที่ลูซไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย

"อีกอย่างกว่าเราจะหาช่างมาสร้างบ้านและเตรียมที่ดินให้พร้อมย้ายเข้าได้ก็ใช้เวลาพอสมควร ดังนั้นเราคงได้อยู่ที่นี่กันอีกนานเลย และผมก็หิวมากๆ อยากกินอาหารที่เป็นอาหารจริงๆ แล้วนะ ทั้งสองมาช่วยกันทำเถอะครับ โจดินทำหน้าที่ล้างผักนะผมจะบอกวิธีให้แล้วโจดินก็บันทึกเก็บข้อมูลไว้เลยนะครับ ส่วนโทนี่มาช่วยผมจัดเก็บข้าวของเรียงในชั้นวางต่างๆ และช่วยจัดการกับพวกเนื้อสัตว์ที่สั่งมาจัดเรียงใส่กล่องที่ผมเตรียมไว้นะ ส่วนพวกที่จะใช้เลยผมแยกเอาไว้แล้ว"

ว่าแล้วลูซก็จัดการกับสิ่งแรกที่อยากกินนั่นก็คือข้าวเหนียวที่สั่งมากจำนวนมาก ดีที่คนในยุคนี้มีตัวช่วยคือขนส่งรวดเร็วจึงไม่ต้องรอนาน ลูซต้มน้ำใส่กาน้ำร้อนระหว่างที่รอก็นำข้าวเหนียวไปล้างสิ่งสกปรกออกก่อน

"โทนี่ โจดิน ดูนี่นะ เวลาที่เราซื้อข้าวมาก่อนที่จะเอามาหุงหรือนึ่งไม่ว่าจะข้าวเจ้าข้าวเหนียวก็ต้องล้างน้ำแบบนี้ก่อน ต่อให้สะอาดแล้วก็ช่างเข้าใจรึเปล่า วันนี้ผมจะนึ่งข้าวเหนียวดังนั้นเราจะบันทึกวิธีของข้าวเหนียวก่อนนะ เริ่มจากล้างข้าวจนมั่นใจว่าสะอาดสักสองรอบจากนั้นก็แช่น้ำทิ้งไว้อย่างน้อยสามชั่วโมงแต่ดีที่สุดคือแช่ไว้ข้ามคืนข้าวเหนียวจะดูซับน้ำเข้าไป แต่วันนี้ผมรีบเราจะใช้วิธีย่นเวลาด้วยการแช่ในน้ำร้อนแทน"

ว่าแล้วก็เทน้ำร้อนที่ต้มไว้ใส่ลงไปจนท่วมข้าวที่เตรียมเอาไว้จากนั้นก็ใช้ทัพพีคนข้าวกับน้ำเล็กน้อยเพื่อกระจายความร้อนให้ทั่วถึง

"วิธีนี้เราจะแช่สักยี่สิบนาทีหรือครึ่งชั่วโมงก็ได้ พอชดเชยได้บ้างแต่ก็ไม่อร่อยเท่าแช่ข้าวข้ามคืนหรอกเพราะแบบนั้นจะนิ่มกว่า แช่ข้าวแล้วระหว่างรอเราก็มาหั่นเนื้อหมูกันผมอยากกินหมูปิ้งโบราณ ส่วนของทะเลที่สั่งมาก็เอากุ้งกับปลาหมึกมาชุบแป้งทอดกินสักหน่อย วันนี้อยากกินข้าวเหนียวกับของทอดเพิ่มน้ำหนักสักหน่อย"

พูดจบก็จัดการหั่นเนื้อหมูส่วนสันคอและมันหมูเป็นแผ่นที่สั่งแยกมาต่างหากเอามาหันให้ได้ชิ้นขนาดพอดีกับที่อยากกินใส่ชามที่เตรียมไว้ ก่อนจะใส่เครื่องปรุงต่างๆ ที่ซื้อมาอย่างรวดเร็วด้วยความชำนาญ เพราะเคยว่างจัดหอบสังขารไปช่วยลุงนพทำหมูปิ้งขายอยู่หลายวันจนได้สูตรมาด้วยความหน้ามึนจนลุงนพยังส่ายหน้าในชาติก่อน

"ทำไมลูซไม่บอกละครับว่าอยากได้แบบหั่นแล้ว ตอนสั่งผมจะได้สั่งแบบที่หั่นแล้วมาให้เลย ไม่เห็นต้องลำบากมาหั่นเองเลยครับ?"

โทนี่ถามขึ้นมาพร้อมกับลูซที่หันหน้าไปมองโทนี่ด้วยแววตาท้อแท้ถึงขีดสุด

"ทำไมโทนี่ไม่บอกผมสักคำว่ามีแบบหั่นด้วย"

"ก็ลูซไม่ได้ถาม ผมเลยนึกว่าอยากได้เป็นชิ้นใหญ่ๆ ไงครับ"

"เฮ้อ! เอาไว้รอบหน้าจะสั่งแบบละเอียดยิบเลยคอยดูนะโทนี่"

"ลูซครับ กระผมหั่นแตงกว่ากับแครอทแบบนี้ถูกต้องไหมครับ?"

เพราะไม่อยากกินแค่ข้าวเหนียวกับหมูปิ้งและของทอดเลยจำใจต้องกินผักเอาวิตามินแร่ธาตุและใยอาหารช่วยดูแลระบบขับถ่ายที่ดูเหมือนมันจะแปลกๆ เพราะตั้งแต่ตื่นมาในร่างนี้ก็แทบไม่ปวดท้องเลย เพราะอาหารแคปซูลร่างกายดูดซึมทันทีจนไม่มีอะไรให้ย่อยมาก สุดท้ายเลยต้องเริ่มดูแลสุขภาพด้วยการเริ่มกินผักด้วย

"ถูกต้องแล้วครับ แตงกวากับแครอทหั่นได้หลายแบบเลย แต่ที่ผมให้โจดินหั่นวันนี้คือผักสำหรับกินเป็นเครื่องเคียงอาหาร เพราะเราจะกินแค่ข้าวกับเนื้อสัตว์ไม่ได้ควรกินผักด้วยเพื่อสุขภาพพุงที่ดี"

ลูซทำท่าเหมือนผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพก่อนจะหันมาสนใจกับการนวดเนื้อหมูหมักให้เครื่องปรุงเข้าเนื้อดี แล้วก็ไปสอนโทนี่จัดการกับกุ้งและปลาหมึกพอโทนี่ทำได้ดีเยี่ยมก็หันไปผสมแป้งสำหรับชุบกุ้งและปลาหมึก

"ว่าแต่เราทำอาหารแบบนี้กลิ่นอาหารจะไม่ลอยออกจากห้องไปรบกวนห้องอื่นๆ กันใช่ไหมครับ?"

โทนี่และโจดินถึงกับตกใจและมองหน้ากันเลิ่กลั่กคล้ายกำลังประมวลผลจนเครื่องรวนก่อนจะเป็นโจดินที่ตอบออกมา

"ห้องพักมีระบบป้องกันภัยอย่างดีซึ่งรวมถึงป้องกันอากาศเป็นพิษด้วยครับ แต่เรื่องกลิ่นต่างๆ จะส่งผลโดยตรงต่อผู้มีพลังจิตครับ ถ้าระดับยิ่งสูงก็จะยิ่งได้กลิ่นง่ายขึ้น นั่นจึงหมายความว่าถ้าลูซทำอาหารที่มีกินหอมจะทำให้ผู้มีพลังจิตสูงหิวได้ ส่วนถ้ากลิ่นไม่ดีก็จะทำให้คนเหล่านั้นอารมณ์เสียได้ครับ"

ลูซลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทเลย เพราะมัวแต่ห่วงเรื่องกินจนลืมไปว่ายุคที่ตนอยู่ นอกจากอายุขัยของมนุษย์จะยืนยาวขึ้นแล้ว ยังมีร่างกายที่ปรับเปลี่ยนไปด้วยคือการมีพลังจิต แต่ถ้าพูดให้เข้าใจง่ายขึ้นคือเหมือนกำลังภายในในหนังจีนย้อนยุคมากกว่า

เพราะมันไม่ใช่การใช้พลังจิตสะกดจิตคน แต่เป็นการใช้พลังกดข่มผู้อื่นได้หรือแม้แต่ใช้พลังจิตในการควบคุมหุ่นยนต์ที่ใช้ในการรบเวลาต่อสู้กับสัตว์ประหลาดในยุคอวกาศหรือที่ทุกคนเรียกกันว่าเซิร์ก เซิร์กมีรูปร่างคล้ายตั๊กแตนตัวใหญ่ยักษ์แต่ดันมีเลือดเป็นกรด ทุกคนจึงอดกินเมนูเซิร์กทอดกรอบแล้วใส่ซอสกับพริกไทยไปอย่างน่าเสียดาย

"ลืมไปเสียสนิทเลยแล้วจะทำยังไงดีโทนี่โจดิน แบบนี้กลิ่นอาหารของเราจะไม่ไปเตะจมูกของคนที่พลังจิตสูงๆ หรอกใช่ไหม คือพลังจิตของผมแค่ระดับ B เองนะ แถมตอนนี้ร่างกายอ่อนแอมากถ้าโดนโกรธขึ้นมาแย่แน่ แต่ที่กังวลที่สุดคือถ้าเกิดคนที่พลังจิตสูงมาได้กลิ่นอาหารแล้วอยากกินขึ้นมาจะทำไงดี ไม่ได้การแล้วถ้าไม่อยากโดนแย่งก็มีแต่ต้องทำเพิ่มสินะ โทนี่สั่งสันคอหมูกับมันหมูหั่นชิ้นขนาดตามที่ผมหั่นให้ด้วยนะครับ อย่าลืมแท่งเสียบหมูด้วยนะ"

เพราะยุคอวกาศทุกคนอนุรักษ์ธรรมชาติกันอย่างจริงจัง การที่จะทำหมูปิ้งกินได้จึงมีทางเลือกเดียวคือสั่งแท่งเสียบหมูมาเอง ดีที่ระบบสั่งของในยุคนี้ง่ายดายและรวดเร็ว ไม้เสียบหมูที่ทำจากโลหะคล้ายสเตนเลสทนความร้อนทนการกัดกร่อนและใช้งานได้ยาวนาน โดนผมสั่งให้โทนี่ออกแบบเพิ่มคือให้แต่ละแท่งมีด้ามจับเป็นฉนวนกันความร้อนด้วย ไม่อย่างนั้นเราจะพลิกหมูปิ้งไม่ได้กัน

"ลูซอยากได้เพิ่มกี่ชิ้นครับ"

"เอามาสักร้อยอันก็ได้ยังไงอนาคตเราก็ได้ใช้อยู่แล้ว แต่วันนี้เอาแค่นี้มาก่อนแล้วก็สั่งเตาย่างมาเพิ่มอีกอันด้วยนะครับ ผมจะให้โทนี่กับโจดินเป็นคนปิ้งหมู ส่วนผมจะทำของทอดทั้งหมดเอง แต่ก่อนอื่นต้องเสียบหมูก่อนแล้วไอ้แท่งๆ นี่เราก็จะเรียกมันว่าไม้สำหรับทำหมูปิ้งนะครับจดลิขสิทธิ์ได้เลยถ้ายังไม่มีใครคิดค้นขึ้นมาก่อนหน้านี้ คิกๆ"

"กระผมจัดการจดสิทธิบัตรเอาไว้ตั้งแต่ก่อนจะสั่งร้านให้ทำแล้วครับ เพื่อรักษาผลประโยชน์ของลูซกระผมไม่มีทางลืมเด็ดขาด"

"โทนี่เก่งมาก โจดินก็เก่งด้วย ขอบคุณนะที่ตามใจผม"

หลังจากแบ่งหน้าที่แบ่งงานกันเรียบร้อย ลูซก็มาจัดการนำเนื้อหมูกับมันหมูที่หมักไว้มาเสียบใส่ไม้เสียบหมูที่สั่งมาก่อนหน้านี้ห้าสิบชิ้น แต่ละไม้มีส่วนที่เป็นแท่งโลหะยาวประมาณสิบเซนติเมตรและด้ามจับที่เป็นฉนวนกันความร้อนห้าเซนติเมตร ถึงจะเป็นไม้เล็กๆ แต่ก็อร่อยเหาะแน่นอนถ้าดมจากกลิ่นของเนื้อหมูที่หมักเอาไว้นะ

"นี่ขนาดยังไม่ทันจะเอามาปิ้งก็หอมขนาดนี้แล้ว ถ้ามีเตาถ่านนะเวลาทำหมูปิ้งต้องหอมมากแน่ๆ"

ไม่นานของที่สั่งก็มาส่งที่ระเบียงห้องด้วยโดรนขนส่งพัสดุ ทั้งสามต่างพากันแบ่งหน้าที่กันทำงานอย่างขยันขันแข็งแม้จะเป็นเพียงการทำอาหารเลี้ยงฉลองกันเองด้วยอาหารง่ายๆ แต่ทั้งสามก็ทำงานร่วมกันอย่างมีความสุข

โดยไม่รับรู้เลยว่ากลิ่นเครื่องปรุงและเครื่องเทศที่หมักหมูไว้นั้นเริ่มลอยไปตามอากาศที่ถึงแม้จะมีเครื่องกรองอากาศอย่างดีติดตั้งไว้ในห้องครัว แต่ความหอมของหมูปิ้งข้าวเหนียวนึ่งและกุ้งกับปลาหมึกชุบแป้งทอดได้ลอยออกจากห้องจนไปเตะจมูกของผู้มีพลังจิตระดับสูงเข้าแล้ว

"ป๊ะป๋า น้องนิวได้กลิ่นหอม หอมมากๆ ท้องร้องเลย"

ในโรงแรมเดียวกันนั้นที่ชั้นบนสุดคือที่พักของท่านนายพลคาร์ล อีวาน โรห์น และลูกชายสุดที่รักอย่างนีโอ โรห์น ที่ดูเหมือนตอนนี้ทั้งคู่จะได้กลิ่นหอมลอยมาจากห้องสักห้องภายในโรงแรม อย่างที่บอกว่าคนมีพลังจิตระดับสูงจะมีประสาทสัมผัสที่ไวกว่าคนทั่วไป ดังนั้นทั้งสองคนพ่อลูกรวมถึงบรรดาลูกน้องคนสนิทที่มีระดับไม่ต่ำกว่าระดับ A ต่างได้กลิ่นหอมจนท้องร้องกันทุกคน

"นั่นสิ กลิ่นมาจากไหนหอมมากเลย"