เข้าสู่ระบบอะไรวะเนี่ย กูอยากจะบ้าตายวันล่ะหลายหน แค่จะวิ่งเข้าไปหลบสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างกับฟ้าโกรธใคร แต่แค่เปิดประตูร้านคาเฟ่อยู่ ๆ เขาก็โดนส่งเข้าไปเกิดเป็นเพื่อนพระเอกในนิยายวายที่อ่านจบไปนานแล้ว แถมยังมีระบบที่คอยสั่งให้เขาที่เป็นเพียงแค่ตัวประกอบให้คอยด่าคอยสั่งสอนอีตาพระเอกจอมเสเพลและเจ้าชู้นี้ให้เข้ารูปเข้ารอยและหันไปสนใจน้องนายเอกผู้น่ารัก แล้วที่สำคัญเลยอีตาพระรองที่แอบชอบน้องนายเอกผู้แสนน่ารักใสซื่อควรจะสนใจน้องเหมือนเดิม ดันหันมาสนใจเขาเพียงเพราะเจอสกิลปากที่เขาด่าสั่งสอนอีตาพระเอกซะนี้....โอ๊ยยยไอ้เขมหัวจะปวด
ดูเพิ่มเติม"นี่มัน..."ทันทีที่รถคันหรูจอดเทียบข้างรั้วบ้าน2ชั้นแถบชานเมือง ดวงตาของเขมกรก็จ้องมองอย่างตกตะลึงพลางริมฝีปากก็สบถออกมาเสียงเบา ก่อนจะเงียบไปไม่ได้เอ่ยความคิดในหัวออกมา นี่มันเหมือนกับบ้านของข้าวตังในโลกนิยายเปี๊ยบเลยนัยน์ตากลมทอดมองออกไปนอกกระจกรถ คิ้วเรียงสวยทั้งสองขมวดมุ่นเข้าหากันอย่างนึกสงสัยว่าทำไมบ้านหลังนี้ถึงได้เหมือนบ้านของข้าวตังตัวประกอบในนิยายได้ขนาดนี้ แล้วคุณทีรู้จักบ้านหลังนี้ได้อย่างไรแล้วทำไมถึงได้พาเขามาที่นี่กัน หรือว่าคุณทีจะจำเรื่องทุกอย่างได้แล้วจริง ๆในหัวของเขมกรเกิดคำถามขึ้นมามากมายพลางความทรงของเขากับธีโอที่เคยใช้ชีวิตในบ้านของข้าวตังตอนอยู่ในโลกนิยายก็ผลุดแล่นขึ้นมาในหัวไม่หยุดหย่อน ยามเมื่อสอดสายตามองเข้าไปในบ้านหลังนี้ที่คล้ายคลึงกับบ้านในนิยายเหลือเกิน"เข้าไปดูข้างในบ้านกันเถอะครับ"เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นเรียกสติให้เขมกรหลุดจากภวั
ภายในร้านคาเฟ่อาทิตย์ครองจันทร์เขมกรนั่งเหม่อลอยทอดสายตามองออกไปด้านนอกอย่างไร้จุดหมาย ในหัวก็คิดถึงเรื่องที่รับรู้แน่ชัดแล้วว่าคุณทีและธีโอนั้นเป็นคนเดียวกัน เพราะเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนหน้าอเดลได้เล่าให้เขาฟังว่าคุณทีเองก็ได้เข้าไปสวมบทบาทเป็นธีโอในนิยายอย่างที่เขาสงสัยแต่ทว่ากรณีของคุณทีเป็นเพียงเหมือนการโดนดึงจิตเข้าไปสวมบทเป็นตัวตนนั้นจริง ๆ ไม่เหมือนกับเขาที่โดนดึงเข้าไปทั้งตัวตน จึงทำให้เมื่อนิยายจบบริบูรณ์เจ้าตัวจะไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับโลกนิยาย จะจำเรื่องราวได้เพียงเลือนรางเหมือนกับว่าตัวเองนอนแล้วฝันไป ต่างกับตัวเขาที่จำได้แล้วก็รับรู้หมดทุกอย่าง"เฮ่อ..."เขมกรถอนหายใจเฮือกใหญ่ในหัวก็ยังคิดไม่ตกกับเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้น รวมไปถึงเรื่องเจ้าของร้านคาเฟ่แห่งนี้ ที่ในตอนนี้ยังคงทำตัวเฉยเมยอย่างกับเรื่องที่ตัวเองต้องพบเจอเป็นเพียงเรื่องธรรมดาทั่วไป ทั้งที่เรื่องที่ตัวเองต้องกลายเป็นมนุษย์นั้นมันเรื่องใหญ่ฉิบหายเขมกรหันมามองอเดลที่เก็
กรุ๊ง กริ๊งเสียงกระดิ่งประตูร้านคาเฟ่ดังขึ้นในช่วงหัวค่ำ เป็นสัญญาณให้เจ้าของร้านรับรู้ได้ว่ามีบุคคลใหม่มาเยือน อเดลวางเศษเสี้ยวของบางสิ่งบางอย่างในมือลงบนโต๊ะแล้วยืนหลังตรงหันหน้าไปมองชายร่างโปร่งผมยาวมีดวงตาและผมสีม่วงเช่นเดียวกับเขาในเมื่อก่อนใช่อ่านไม่ผิดหรอกในตอนนี้สีผมและดวงตาของอเดลได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว เปลี่ยนไปเกือบจะเหมือนมนุษย์โลกทั่ว ๆ ไป นัยน์ตาสีดำอมม่วงเล็กน้อยทอดมองเพื่อน? เรียกว่าเพื่อนได้ไหมนะ เพราะที่โลกระบบของพวกเขานั้นต่างก็พากันไร้ความรู้สึกนึกคิด ไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายกับอะไรเลยแม้แต่น้อย จะให้มามีความผูกพันฉันมิตรก็ยิ่งแล้วใหญ่ 10ปี100ปีนี่พูดคุยกันแทบจะครั้งสองครั้งเองแต่ว่ากับ ชินะ รวม ๆ เกือบ50ปีมานี้อเดลได้พูดคุยกับเขาเกือบสิบครั้งได้ ด้วยชินะนั้นเป็นน้องใหม่ที่พึ่งกำเนิดตัวตนขึ้นมาได้ไม่ถึง50ปีดีด้วยซ้ำ ชินะก็เลยมาถามไถ่ปรึกษาเรื่องระบบกับอเดลอยู่บ่อยครั้ง (บ่อย?) ก็เลยทำให้เขาจำหน้าค่าตาชินะได้ และที
กลับมายังปัจจุบันเขมกรยืนหอบหายใจแรงภายในหัวก็ยังคงงงงวยกับสถานการณ์ที่พึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อกี้ เขมยังงงกับตัวเองว่าทำไมตัวเขาถึงได้ตอบตกลงให้คนตัวสูงที่ในตอนนี้ยืนทิ้งหัวพิงอยู่กับลาดไหล่ของเขาได้จูบแลกลิ้นกันแบบนี้นะ และยิ่งไม่เข้าใจกว่าคือทำไมอยู่ ๆ ทีปกรถึงมาขอจูบเขาทั้งที่ในโลกแห่งนี้เราพึ่งรู้จักกันได้ไม่นานและไม่ได้สนิทสนมกันเลยแท้ ๆหรือเป็นเพราะเจ้าตัวเมาหรือเปล่านะ แต่ว่าถึงจะเมามากยังไงก็ไม่ควรจะขอจูบกับใครมั่ว ๆ แบบนี้ไหมวะ ตัวเองเป็นถึงนายแบบชื่อดังมีชื่อเสียงทั่วทั้งประเทศ เกิดว่าคนที่ขอจูบไม่ใช่ตัวเขาแต่เป็นคนไม่ดี คนคนนั้นจะไม่ฉวยโอกาสเอาเรื่องนี้มาแบล็กเมล์รีดไถตังค์หรือขู่จะเอาไปแพร่ข่าวให้ชื่อเสียงเสียหายหรือไง ทำไมถึงไม่ระวังตัวเอาซะเลย"อ่ะ! คุณทีทำอะไร?"เขมกรที่กำลังง่วนอยู่ในภวังค์ความคิดเป็นต้องสะดุ้งถามคนตัวสูงกว่าอย่างตกใจ เมื่ออยู่ ๆ คนที่ยืนนิ่งพิงหัวไว้ยังลาดไหล่
เขมกรผมไม่รู้ตัวเลยว่าใช้เวลาบนโต๊ะอาหารร่วมกับอีกสามคนนานไปเท่าไหร่และเวลาในตอนนี้กี่ทุ่มแล้ว เพราะพอมารู้ตัวอีกทีผมก็โผล่มาเดินอยู่ริมหาดโดยข้างกายมีนายแบบหนุ่มชื่อดังอย่างคุณทีเดินอยู่เคียงข้างซ
เขมกรช่วงหัวค่ำหลังจากผมประกาศเลิกกองในช่วงเย็นผมกับไอ้เด็กกล้วยทับอย่างนายอาทิตย์ก็ช่วยกันเก็บของและแยกย้ายกันกลับห้องใครห้องมัน เพื่อไป
"สวยจริง ๆ นั่นแหละครับ ยิ่งมองยิ่งสวย"จบประโยคคำพูดนี้นัยน์ตาสีน้ำตาลของทีปกรก็จ้องมองช่างภาพหนุ่มร่างโปร่งอย่างเขมกร ที่ช่วงนี้ไม่รู้ว่าทำไมตัวเขามักจะนึกถึงคนคนนี้อยู่บ่อยครั้ง คุณทีไม่เข้าใจตัวเองเลยจริง ๆ ว่าเหตุไฉนทำไมช่
เขมกรหลังจากผมตีกันกับไอ้เด็กกล้วยทับพร้อมเซ็ตกล้องเตรียมอุปกรณ์และคุยกับลูกค้าถึงรูปแบบที่ต้องการนิดหน่อย ก่อนลูกค้าจะขอปลีกตัวออกไปคุยสายสำคัญ ผ่านไปไม่กี่นาทีนายแบบชื่อดังอย่างคุณทีก็แต่งหน้าแต่งตัวเรียบร้อ






ความคิดเห็น