Share

บทที่ 209

Penulis: ลมใต้รู้ใจ
ฝู่เฉินซีและกู้อวี่หนิงต่างถลึงตามองฝู่หยาฮุ่ย ที่แท้เธอก็เป็นคนบอกนี่เอง

"ย่างย่าง ผมจองโต๊ะที่ภัต
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 415

    เธอค่อนข้างสงสัย ทำไมจู่ ๆ ซ่งเจ๋อถึงพูดเรื่องจักรวาลคู่ขนานขึ้นมาล่ะ?คนส่วนใหญ่ล้วนมองว่าปัญหาความทรงจำสับสนที่เกิดขึ้นเป็นเพราะการแทรกแซงของโลกคู่ขนาน แต่คำอธิบายนี้มันก็ดูเป็นนิยายวิทยาศาสตร์มากเกินไปจริง ๆหากวิเคราะห์จากมุมมองทางจิตวิทยา สาเหตุที่เกิดภาวะความทรงจำสับสน ก็มาจากความเคลือบแคลงสงสัยในตัวเองทั้งนั้นแต่ก็มีข้อยกเว้นอยู่เช่นกัน เช่น การได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรง หรือการถูกสะกดจิตซูย่างครุ่นคิดอยู่นาน ตัวเธอไม่เคยได้รับความกระทบกระเทือนจิตใจอย่างรุนแรงอะไร แต่เคยถูกสะกดจิตหรือเปล่า เธอเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันเสียงของซ่งเจ๋อดังขึ้นอีกครั้ง “โลกคู่ขนานในความเป็นจริงนั้นเราทำออกมาได้ยาก แต่คุณสามารถจินตนาการให้มันเป็นโลกคู่ขนานในสมองได้ ทุกแขนงของเวลาคือโลกคู่ขนานเส้นทางหนึ่ง เมื่อได้รับความกระทบกระเทือน แต่ละแขนงที่คุณเคยประสบพบเจออาจเกิดการพัวพันกัน นี่แหละคือความทรงจำสับสน”เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนกล่าวต่อ “ถึงอย่างนั้นก็เป็นไปได้เหมือนกันว่าจะไม่ได้ถูกกระทบกระเทือนทางจิตใจ แต่เป็นการหลงลืมไปในระดับจิตใต้สำนึกมากกว่า”ซูย่างเข้าใจความหมายของซ่งเจ๋อ

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 414

    หรงอินมองอีกฝ่ายด้วยความซาบซึ้งใจ “พี่เวิน พวกเราทำแบบนี้ได้จริง ๆ เหรอคะ?”“ทำได้สิ”“พี่เวินคะ งั้นเดี๋ยวหนูขอออกไปข้างนอกสักแป๊บได้ไหม? หนูสัญญาว่าจะรีบกลับมา พี่ก็รู้นี่นาว่าช่วงนี้คุณปู่ไม่ยอมให้หนูออกจากบ้าน หนูจะเฉาตายอยู่แล้วเนี่ย” หรงอินพูดด้วยน้ำเสียงน้อยอกน้อยใจเวินจ่านพยักหน้า “ก็ได้ แต่อย่าลืมนะว่าต้องรีบกลับมาให้เร็วหน่อย”“ได้ค่ะ! ขอบคุณนะคะพี่เวิน”ครึ่งชั่วโมงให้หลัง หรงอินก็มาปรากฏตัวอยู่ที่หน้าประตูห้องให้คำปรึกษาทางจิตวิทยาของมหาวิทยาลัยเอ ประจวบเหมาะกับที่ทางฝั่งของซูย่างตอนนี้ก็ไม่มีคนไข้พอดีเธอโผเข้ากอดซูย่างทันที “พี่ซูย่าง ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน หนูคิดถึงพี่จังเลย พี่คิดถึงหนูบ้างไหม?”“อินอิน พี่ต้องคิดถึงเธออยู่แล้ว แต่พี่ไม่ได้ยินข่าวคราวเธอเลยนะ”หรงอินเบะปากพูดว่า “คุณปู่ขังหนูไว้แต่ในบ้าน หนูติดต่อพี่ไม่ได้เลยน่ะ”ซูย่างรีบให้เธอนั่งลงคุยกัน ก่อนถามด้วยความห่วงใย “แล้วช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง? ยังฝันร้ายอยู่หรือเปล่า?”หรงอินส่ายหน้า “ช่วงนี้ไม่ได้ฝันร้ายแล้วค่ะ แต่ชอบฝันอะไรแปลก ๆ นิดหน่อย”“ฝันแบบไหนเหรอ?”“หนูชอบฝันว่าได้ไปเที่ยวสวนสนุกกับพี

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 413

    สีหน้าของเธอมีความเคร่งเครียดเพิ่มยิ่งขึ้นแต่ไม่ว่าเธอจะคาดคั้นอย่างไรหรือใช้วิธีการไหน หรงอวี้ก็ไม่ยอมปริปากพูดอะไรอีก สองหมัดของเขากำเข้าหากันแน่นจนข้อนิ้วขาวโพลนขณะซูย่างเอาแต่เฝ้าถามกรอกหูเขาแทบเป็นแทบตาย วนเวียนอยู่กับหัวข้อเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่สุดท้ายภายใต้ท่าทีอันแสนสับสนว้าวุ่นของคนทั้งสอง หรงอวี้ก็เบิกตาโพลง นัยน์ตาของเขาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย“ไม่มีอะไรทั้งนั้น!” เขาคำรามเสียงต่ำซูย่างกลับมาสงบเยือกเย็นอีกครั้ง แม้จะไม่อาจเค้นถามถึงจุดจบของเรื่องราว แต่เธอก็ยังล่วงรู้อยู่ดีบางที เธอกับหรงอวี้อาจรู้จักกันมาตั้งแต่หลายปีก่อน รู้จักก่อนฝู่เฉินซีเสียด้วยซ้ำ แล้วเธอหลงลืมเรื่องราวทั้งหมดนี้ไปได้ยังไงกันนะ?“หรงอวี้ เมื่อก่อนเราเคยรู้จักกันใช่ไหม?” ซูย่างจ้องมองด้วยความพิศวงหรงอวี้รู้ตัวว่าตนเองคงไม่ได้เผลอหลุดพูดเบาะแสสำคัญอะไรออกไป จึงไม่ได้ตอบคำถามเธอ เพียงแค่ส่ายหน้า“หรงอวี้ ทำไมคุณถึงไม่กล้าตอบฉันล่ะ?” เมื่อเรื่องราวดำเนินมาถึงจุดนี้ ซูย่างก็ไม่รู้แล้วว่าจะเค้นถามต่อไปอย่างไรบางทีสิ่งที่เธอจินตนาการไว้อาจเป็นความจริงทั้งหมด เพียงแต่หรงอวี้ไม่อยากให้เธอรู้ก็เ

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 412

    แววตาของเธอหม่นหมองลง ไม่รู้เลยว่าเป็นเพราะเวินจ่านใช่หรือไม่“ย่างย่าง ผมยังไม่หาย ในเมื่อคุณยังไม่ให้อภัย แล้วผมจะหายได้ยังไง?” เขายิ้มขื่น“กลับมาเร็วขนาดนี้มีปัญหาอะไรมาปรึกษาอีกล่ะคะ? หรือว่าอกหัก?” ซูย่างมองดูปลายนิ้วตัวเองหรงอวี้พิงพนักเก้าอี้ด้วยความผ่อนคลาย “อกหักครับ แบบว่าคนที่ผมชอบ ตอนนี้เขาไม่อยากสนใจผมแล้ว ผมควรทำยังไงดี?”ซูย่างกะพริบตาปริบ ๆ “เรื่องที่ดินต้องขอบคุณคุณมากนะคะ ว่าแต่เวินจ่านโกรธคุณหรือเปล่า?”หรงอวี้ส่ายหน้า “ต่อให้โกรธ เธอก็ไม่แสดงออกหรอก”หลังเขาพบกับเวินจ่านครั้งแรกที่สนามบิน ตอนนั้นก็ยังไม่เคยรู้สึกอึดอัดถึงขนาดนี้ แต่ตอนนี้แม้จะสามารถนั่งพูดคุยเรื่องบริษัทกันได้ แต่ในใจกลับรู้สึกเหมือนมีกำแพงมาขวางกั้นเวลาที่ต้องพบเจอเวินจ่าน ในหัวของหรงอวี้ก็จะนึกถึงแต่ทุกสิ่งที่เธอเคยทำเอาไว้กับซูย่างเท่านั้นพักนี้เขามักฝันเห็นภาพอันน่าสยดสยองอยู่บ่อยครั้ง เช่น ฝันเห็นซูย่างนอนจมกองเลือดอยู่ในโรงงานร้าง เขาพยายามเข้าไปอุ้มเธอด้วยความลนลาน แต่กลับถูกกำแพงอันเย็นเยียบขวางกั้นไว้อย่างไร้ความปรานีตามด้วยได้ยินเสียงกรีดร้องและเสียงร้องไห้คร่ำครวญของหญิงสาว

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 411

    ทุกวันนี้ เธอต้องถูกจับจ้องด้วยสายตานับไม่ถ้วน ช่างน่ากลัวเหลือเกิน คำพูดของแม่ฝู่ยังคงแจ่มชัดในความทรงจำ ฝู่หยาฮุ่ยรู้สึกเจ็บปวดและอยากจะลืมมันไป แต่ถ้อยคำเหล่านั้นกลับคล้ายวนเวียนอยู่ข้างหูตลอดเวลา “ทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อครอบครัวนี้หน่อยไม่ได้หรือไง” “ยังไงซะกู้อวี่หนิงก็กำลังอุ้มท้องลูกของพี่ชายแกอยู่ และนั่นก็คือทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลฝู่เชียวนะ” …คำก็ตระกูลฝู่สองคำก็ตระกูลฝู่ คำก็ทายาทสองคำก็ทายาท! ฝู่หยาฮุ่ยฟังจนหูชาไปหมด หลังจากเธอแตกหักกับมารดา ท่านก็ไม่เคยมาที่นี่อีกเลย ฝู่เฉินซีเองก็ไม่เคยมาเช่นกัน บางที ผู้เป็นแม่คงจะลืมลูกสาวคนนี้ไปแล้วสินะ พี่ชายที่ไม่เหมือนพี่ชาย แม่ที่ไม่เหมือนแม่ มุมปากของฝู่หยาฮุ่ยหยักยิ้มเล็กน้อย ไม่มีประโยชน์หรอก ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามมากแค่ไหนมันก็เปล่าประโยชน์ ซูย่างรวบรวมหลักฐานทั้งหมดได้นานแล้ว และเธอก็ได้ส่งมอบมันออกไปแล้วด้วย อีกไม่นาน กู้อวี่หนิงก็จะต้องถูกจับแน่นอน หลังงานประมูลจบลง ซูย่างก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่ช่วงหนึ่ง เธอรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เพราะคิดว่าหลังจากที่ปั่นหัวเวินจ่านไป อีกฝ่ายน่าจะกลับมาแก้แค้นอย่า

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 410

    ฝู่เฉินซีเห็นเธอร้องไห้จนหน้าตาเปรอะเปื้อนด้วยหยดน้ำตา หัวใจก็อ่อนยวบ กู้อวี่หนิงนอนอยู่บนเตียงคนไข้สีขาวสะอาดตา แม้แต่ใบหน้าก็ยังดูซีดเซียวไร้สีเลือด สองมือกุมหน้าท้อง ปากยังคงพร่ำขอโทษเขาด้วยความรู้สึกผิดตลอดเวลาเขารีบนั่งลงข้างเตียง น้ำเสียงอ่อนลงทันที "อวี่หนิง อย่าร้องเลยนะ ผมไม่มีวันเกลียดคุณหรอก เรื่องนี้เป็นความผิดของผมเอง"เมื่อกู้อวี่หนิงได้ยินถ้อยคำอ่อนโยนเช่นนั้น ก็โผเข้าสู่อ้อมอกของเขา กอดเขาไว้แน่นเพื่อตักตวงความอบอุ่นเป็นครั้งสุดท้ายเธอกลัว กลัวเหลือเกินว่าหลังถูกส่งเข้าคุกแล้ว ตนเองจะต้องกลายเป็นคนมีมลทินติดตัว ถึงตอนนั้นเฉินซียังจะรักเธออยู่อีกไหม?ทันใดนั้น หน้าประตูห้องผู้ป่วยก็มีเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้น ฝู่เฉินซีประคองกู้อวี่หนิงลุกนั่ง เธอรีบเช็ดน้ำตาโดยเร็วพ่อแม่สกุลกู้เดินเข้ามาด้วยสีหน้าไม่สู้ดี แม่กู้ผลักฝู่เฉินซีออกห่างทันที "อวี่หนิงเอ๊ย ลูกแม่นี่มันน่าสงสารเหลือเกิน! กำลังท้องกำลังไส้อยู่แท้ ๆ แต่คนเป็นผัวกลับกระตือรือร้นจะส่งเข้าคุกซะให้ได้"พูดจบ เธอก็ตวัดสายตามองฝู่เฉินซีด้วยความดุดัน ส่วนพ่อกู้ก็จ้องมองแม่ฝู่อย่างเอาเรื่องขณะถามว่า "คุณนายฝู่ คุณ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status