เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 208
บทล่าสุด
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 415
เธอค่อนข้างสงสัย ทำไมจู่ ๆ ซ่งเจ๋อถึงพูดเรื่องจักรวาลคู่ขนานขึ้นมาล่ะ?คนส่วนใหญ่ล้วนมองว่าปัญหาความทรงจำสับสนที่เกิดขึ้นเป็นเพราะการแทรกแซงของโลกคู่ขนาน แต่คำอธิบายนี้มันก็ดูเป็นนิยายวิทยาศาสตร์มากเกินไปจริง ๆหากวิเคราะห์จากมุมมองทางจิตวิทยา สาเหตุที่เกิดภาวะความทรงจำสับสน ก็มาจากความเคลือบแคลงสงสัยในตัวเองทั้งนั้นแต่ก็มีข้อยกเว้นอยู่เช่นกัน เช่น การได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรง หรือการถูกสะกดจิตซูย่างครุ่นคิดอยู่นาน ตัวเธอไม่เคยได้รับความกระทบกระเทือนจิตใจอย่างรุนแรงอะไร แต่เคยถูกสะกดจิตหรือเปล่า เธอเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันเสียงของซ่งเจ๋อดังขึ้นอีกครั้ง “โลกคู่ขนานในความเป็นจริงนั้นเราทำออกมาได้ยาก แต่คุณสามารถจินตนาการให้มันเป็นโลกคู่ขนานในสมองได้ ทุกแขนงของเวลาคือโลกคู่ขนานเส้นทางหนึ่ง เมื่อได้รับความกระทบกระเทือน แต่ละแขนงที่คุณเคยประสบพบเจออาจเกิดการพัวพันกัน นี่แหละคือความทรงจำสับสน”เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนกล่าวต่อ “ถึงอย่างนั้นก็เป็นไปได้เหมือนกันว่าจะไม่ได้ถูกกระทบกระเทือนทางจิตใจ แต่เป็นการหลงลืมไปในระดับจิตใต้สำนึกมากกว่า”ซูย่างเข้าใจความหมายของซ่งเจ๋อ
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 414
หรงอินมองอีกฝ่ายด้วยความซาบซึ้งใจ “พี่เวิน พวกเราทำแบบนี้ได้จริง ๆ เหรอคะ?”“ทำได้สิ”“พี่เวินคะ งั้นเดี๋ยวหนูขอออกไปข้างนอกสักแป๊บได้ไหม? หนูสัญญาว่าจะรีบกลับมา พี่ก็รู้นี่นาว่าช่วงนี้คุณปู่ไม่ยอมให้หนูออกจากบ้าน หนูจะเฉาตายอยู่แล้วเนี่ย” หรงอินพูดด้วยน้ำเสียงน้อยอกน้อยใจเวินจ่านพยักหน้า “ก็ได้ แต่อย่าลืมนะว่าต้องรีบกลับมาให้เร็วหน่อย”“ได้ค่ะ! ขอบคุณนะคะพี่เวิน”ครึ่งชั่วโมงให้หลัง หรงอินก็มาปรากฏตัวอยู่ที่หน้าประตูห้องให้คำปรึกษาทางจิตวิทยาของมหาวิทยาลัยเอ ประจวบเหมาะกับที่ทางฝั่งของซูย่างตอนนี้ก็ไม่มีคนไข้พอดีเธอโผเข้ากอดซูย่างทันที “พี่ซูย่าง ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน หนูคิดถึงพี่จังเลย พี่คิดถึงหนูบ้างไหม?”“อินอิน พี่ต้องคิดถึงเธออยู่แล้ว แต่พี่ไม่ได้ยินข่าวคราวเธอเลยนะ”หรงอินเบะปากพูดว่า “คุณปู่ขังหนูไว้แต่ในบ้าน หนูติดต่อพี่ไม่ได้เลยน่ะ”ซูย่างรีบให้เธอนั่งลงคุยกัน ก่อนถามด้วยความห่วงใย “แล้วช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง? ยังฝันร้ายอยู่หรือเปล่า?”หรงอินส่ายหน้า “ช่วงนี้ไม่ได้ฝันร้ายแล้วค่ะ แต่ชอบฝันอะไรแปลก ๆ นิดหน่อย”“ฝันแบบไหนเหรอ?”“หนูชอบฝันว่าได้ไปเที่ยวสวนสนุกกับพี
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 413
สีหน้าของเธอมีความเคร่งเครียดเพิ่มยิ่งขึ้นแต่ไม่ว่าเธอจะคาดคั้นอย่างไรหรือใช้วิธีการไหน หรงอวี้ก็ไม่ยอมปริปากพูดอะไรอีก สองหมัดของเขากำเข้าหากันแน่นจนข้อนิ้วขาวโพลนขณะซูย่างเอาแต่เฝ้าถามกรอกหูเขาแทบเป็นแทบตาย วนเวียนอยู่กับหัวข้อเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่สุดท้ายภายใต้ท่าทีอันแสนสับสนว้าวุ่นของคนทั้งสอง หรงอวี้ก็เบิกตาโพลง นัยน์ตาของเขาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย“ไม่มีอะไรทั้งนั้น!” เขาคำรามเสียงต่ำซูย่างกลับมาสงบเยือกเย็นอีกครั้ง แม้จะไม่อาจเค้นถามถึงจุดจบของเรื่องราว แต่เธอก็ยังล่วงรู้อยู่ดีบางที เธอกับหรงอวี้อาจรู้จักกันมาตั้งแต่หลายปีก่อน รู้จักก่อนฝู่เฉินซีเสียด้วยซ้ำ แล้วเธอหลงลืมเรื่องราวทั้งหมดนี้ไปได้ยังไงกันนะ?“หรงอวี้ เมื่อก่อนเราเคยรู้จักกันใช่ไหม?” ซูย่างจ้องมองด้วยความพิศวงหรงอวี้รู้ตัวว่าตนเองคงไม่ได้เผลอหลุดพูดเบาะแสสำคัญอะไรออกไป จึงไม่ได้ตอบคำถามเธอ เพียงแค่ส่ายหน้า“หรงอวี้ ทำไมคุณถึงไม่กล้าตอบฉันล่ะ?” เมื่อเรื่องราวดำเนินมาถึงจุดนี้ ซูย่างก็ไม่รู้แล้วว่าจะเค้นถามต่อไปอย่างไรบางทีสิ่งที่เธอจินตนาการไว้อาจเป็นความจริงทั้งหมด เพียงแต่หรงอวี้ไม่อยากให้เธอรู้ก็เ
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 412
แววตาของเธอหม่นหมองลง ไม่รู้เลยว่าเป็นเพราะเวินจ่านใช่หรือไม่“ย่างย่าง ผมยังไม่หาย ในเมื่อคุณยังไม่ให้อภัย แล้วผมจะหายได้ยังไง?” เขายิ้มขื่น“กลับมาเร็วขนาดนี้มีปัญหาอะไรมาปรึกษาอีกล่ะคะ? หรือว่าอกหัก?” ซูย่างมองดูปลายนิ้วตัวเองหรงอวี้พิงพนักเก้าอี้ด้วยความผ่อนคลาย “อกหักครับ แบบว่าคนที่ผมชอบ ตอนนี้เขาไม่อยากสนใจผมแล้ว ผมควรทำยังไงดี?”ซูย่างกะพริบตาปริบ ๆ “เรื่องที่ดินต้องขอบคุณคุณมากนะคะ ว่าแต่เวินจ่านโกรธคุณหรือเปล่า?”หรงอวี้ส่ายหน้า “ต่อให้โกรธ เธอก็ไม่แสดงออกหรอก”หลังเขาพบกับเวินจ่านครั้งแรกที่สนามบิน ตอนนั้นก็ยังไม่เคยรู้สึกอึดอัดถึงขนาดนี้ แต่ตอนนี้แม้จะสามารถนั่งพูดคุยเรื่องบริษัทกันได้ แต่ในใจกลับรู้สึกเหมือนมีกำแพงมาขวางกั้นเวลาที่ต้องพบเจอเวินจ่าน ในหัวของหรงอวี้ก็จะนึกถึงแต่ทุกสิ่งที่เธอเคยทำเอาไว้กับซูย่างเท่านั้นพักนี้เขามักฝันเห็นภาพอันน่าสยดสยองอยู่บ่อยครั้ง เช่น ฝันเห็นซูย่างนอนจมกองเลือดอยู่ในโรงงานร้าง เขาพยายามเข้าไปอุ้มเธอด้วยความลนลาน แต่กลับถูกกำแพงอันเย็นเยียบขวางกั้นไว้อย่างไร้ความปรานีตามด้วยได้ยินเสียงกรีดร้องและเสียงร้องไห้คร่ำครวญของหญิงสาว
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 411
ทุกวันนี้ เธอต้องถูกจับจ้องด้วยสายตานับไม่ถ้วน ช่างน่ากลัวเหลือเกิน คำพูดของแม่ฝู่ยังคงแจ่มชัดในความทรงจำ ฝู่หยาฮุ่ยรู้สึกเจ็บปวดและอยากจะลืมมันไป แต่ถ้อยคำเหล่านั้นกลับคล้ายวนเวียนอยู่ข้างหูตลอดเวลา “ทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อครอบครัวนี้หน่อยไม่ได้หรือไง” “ยังไงซะกู้อวี่หนิงก็กำลังอุ้มท้องลูกของพี่ชายแกอยู่ และนั่นก็คือทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลฝู่เชียวนะ” …คำก็ตระกูลฝู่สองคำก็ตระกูลฝู่ คำก็ทายาทสองคำก็ทายาท! ฝู่หยาฮุ่ยฟังจนหูชาไปหมด หลังจากเธอแตกหักกับมารดา ท่านก็ไม่เคยมาที่นี่อีกเลย ฝู่เฉินซีเองก็ไม่เคยมาเช่นกัน บางที ผู้เป็นแม่คงจะลืมลูกสาวคนนี้ไปแล้วสินะ พี่ชายที่ไม่เหมือนพี่ชาย แม่ที่ไม่เหมือนแม่ มุมปากของฝู่หยาฮุ่ยหยักยิ้มเล็กน้อย ไม่มีประโยชน์หรอก ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามมากแค่ไหนมันก็เปล่าประโยชน์ ซูย่างรวบรวมหลักฐานทั้งหมดได้นานแล้ว และเธอก็ได้ส่งมอบมันออกไปแล้วด้วย อีกไม่นาน กู้อวี่หนิงก็จะต้องถูกจับแน่นอน หลังงานประมูลจบลง ซูย่างก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่ช่วงหนึ่ง เธอรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เพราะคิดว่าหลังจากที่ปั่นหัวเวินจ่านไป อีกฝ่ายน่าจะกลับมาแก้แค้นอย่า
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 410
ฝู่เฉินซีเห็นเธอร้องไห้จนหน้าตาเปรอะเปื้อนด้วยหยดน้ำตา หัวใจก็อ่อนยวบ กู้อวี่หนิงนอนอยู่บนเตียงคนไข้สีขาวสะอาดตา แม้แต่ใบหน้าก็ยังดูซีดเซียวไร้สีเลือด สองมือกุมหน้าท้อง ปากยังคงพร่ำขอโทษเขาด้วยความรู้สึกผิดตลอดเวลาเขารีบนั่งลงข้างเตียง น้ำเสียงอ่อนลงทันที "อวี่หนิง อย่าร้องเลยนะ ผมไม่มีวันเกลียดคุณหรอก เรื่องนี้เป็นความผิดของผมเอง"เมื่อกู้อวี่หนิงได้ยินถ้อยคำอ่อนโยนเช่นนั้น ก็โผเข้าสู่อ้อมอกของเขา กอดเขาไว้แน่นเพื่อตักตวงความอบอุ่นเป็นครั้งสุดท้ายเธอกลัว กลัวเหลือเกินว่าหลังถูกส่งเข้าคุกแล้ว ตนเองจะต้องกลายเป็นคนมีมลทินติดตัว ถึงตอนนั้นเฉินซียังจะรักเธออยู่อีกไหม?ทันใดนั้น หน้าประตูห้องผู้ป่วยก็มีเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้น ฝู่เฉินซีประคองกู้อวี่หนิงลุกนั่ง เธอรีบเช็ดน้ำตาโดยเร็วพ่อแม่สกุลกู้เดินเข้ามาด้วยสีหน้าไม่สู้ดี แม่กู้ผลักฝู่เฉินซีออกห่างทันที "อวี่หนิงเอ๊ย ลูกแม่นี่มันน่าสงสารเหลือเกิน! กำลังท้องกำลังไส้อยู่แท้ ๆ แต่คนเป็นผัวกลับกระตือรือร้นจะส่งเข้าคุกซะให้ได้"พูดจบ เธอก็ตวัดสายตามองฝู่เฉินซีด้วยความดุดัน ส่วนพ่อกู้ก็จ้องมองแม่ฝู่อย่างเอาเรื่องขณะถามว่า "คุณนายฝู่ คุณ
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 25
เว็บบอร์ดเหรอ?ซูย่างชะงักไปเล็กน้อย แล้วก็ส่ายหน้าหรงอินกดเปิดโทรศัพท์ เข้าไปที่โพสต์ที่กำลังเป็นกระแส แล้วส่งให้เธอดู“นี่ไงโพสต์นี้ มีคนปล่อยข่าวว่าพี่จบแค่มัธยมปลาย ใช้วิธีการอื่นถึงจะเข้ามามหาวิทยาลัยแล้วได้มาเป็นอาจารย์ด้านจิตวิทยา”หรงอินเม้มริมฝีปากมองเธอด้วยความกังวล ส่วนซูย่างเพียงแค่
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 13
กู้อวี่หนิงรีบห้ามแม่ฝู่ไว้ว่า “แม่คะ ยังไงคุณซูก็เคยเป็นอดีตภรรยาของเฉินซี แบบนี้ก็ดูไม่ค่อยดีนะคะ ไหน ๆ บ้านเราก็มีห้องว่างอยู่แล้ว ถ้าอย่างนั้นก็ให้คุณซูพักอยู่ที่นี่เถอะ”พูดจบ รปภ.ก็เหลือบมองซูย่างที่แต่งตัวธรรมดา ๆ ด้วยสายตาเหยียดหยามอยู่บ้างอดีตภรรยาแบบนี้ เกรงว่าจะเกาะตระกูลใหญ่ไม่ยอมไปง่
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 16
เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนสรุปออกมาเป็นประโยคสั้น ๆ ว่า “คุณโคตรเก่งจริง ๆ เลยว่ะ”ซูย่างรู้ดีว่าเพื่อนยังอัดอั้นอยู่ เลยปล่อยให้เธอได้ด่าเต็มที่ พอฟังประโยคนี้จบก็ยังอดหัวเราะออกมาไม่ได้ฝู่เฉินซีกลับขมวดคิ้ว “แม่ฉันไล่เธอออกไป แล้วเธอป่วยงั้นเหรอ?”ตอนนี้ถึงกับทำท่าเสแสร้งมาแสดงความห่วงใยงั้
หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง บทที่ 26
หรงอินหันกลับไป ก็เห็นฝู่หยาฮุ่ยทำทีเป็นตกใจหันมามองเธอ“ในเว็บบอร์ดเขาพูดกันนะว่าซูย่างมีแค่ประกาศนียบัตรมัธยมปลาย แต่ใช้วิธีพิเศษถึงได้มาเป็นอาจารย์จิตวิทยาของพวกเรา การศึกษายังต่ำกว่าพวกเราอีก การที่ไปคบหากับคนแบบนี้ พวกเรายังรู้สึกอับอายแทนเลย!”เธอกวาดตามองซูย่าง พลางเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าท่าทาง
บางทีคุณอาจจะชอบ
พ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี132.4K viewsบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn80.4K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้257.8K viewsเมื่อรักต้องลับ ( 18+)
หญิงเพียว44.7K viewsเมียรักวันไนท์สแตนด์
กลัดแก้ว1.8K viewsได้โปรด...แด๊ดดี้
อีไลจา383 viewsเด็กของเฮีย
นิยายของเนม21.2K viewsกับดักร้าย อุบายลวง
เพลินฝัน1 views
