Share

บทที่ 246

Penulis: ลมใต้รู้ใจ
หรงอินถูกกระชากตัวออกไป ประตูถูกปิดกระแทกเสียงดังสนั่น เสียงกรีดร้องของเธอค่อย ๆ เลือนหายไป

จากนั้น
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 407

    แม่ฝู่รีบส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่อยู่บ้านค่ะ พวกคุณกลับไปเถอะ”“คุณนายฝู่ ก่อนมาพวกเราได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดตามแยกต่าง ๆ แล้ว พบว่าหลังคุณกู้อวี่หนิงกับคุณฝู่ออกจากงานประมูลก็ตรงกลับบ้านเลย โปรดให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ด้วยครับ”“พวกคุณจะหาเธอไปทำไมคะ?”“เธอตกเป็นผู้ต้องสงสัยฐานยุยงส่งเสริมให้ผู้อื่นกระทำผิด ต้องคุมตัวไปสอบปากคำครับ” ตำรวจพูดเสียงเข้มแม่ฝู่พูดด้วยความใจเย็น “เป็นไปไม่ได้ ต้องมีคนใส่ร้ายเธอแน่”“คุณนายฝู่ครับ ถ้าไม่มีหลักฐานและหมายจับ พวกเราก็คงมาที่นี่ไม่ได้หรอกครับ รบกวนให้ความร่วมมือด้วย”ขณะแม่ฝู่กำลังจะแก้ตัวต่อ ฝู่เฉินซีก็เปิดประตูทางเข้าห้องใต้ดินทันที “กู้อวี่หนิงอยู่ในนี้ครับ”ตำรวจหันมองหน้ากัน ก่อนจะรีบลงไปจับกุมโดยไม่รีรอเมื่อกู้อวี่หนิงถูกคุมตัวขึ้นมา สีหน้าเธอก็ดูย่ำแย่ หัวไหล่สั่นไหว พยายามจะคว้าตัวฝู่เฉินซีไว้ “เฉินซี ช่วยฉันด้วย!”แต่ฝู่เฉินซีกลับมองเธอด้วยสายตาเย็นชาตลอดเวลา “คุณรู้เห็นอะไรก็บอกตำรวจเขาไปให้หมดเถอะ”กู้อวี่หนิงรู้ชะตากรรมแล้วว่าฝู่เฉินซีคงไม่ช่วยเธอแน่ จึงหันไปมองแม่ฝู่ด้วยความเจ็บปวด “แม่คะ ช่วยหนูด้วย”แม่ฝู่รีบเดินเข้าไปห

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 406

    เวินจ่านแค่นเสียงฮึในลำคอ “คนที่คิดทำร้ายคนอื่นก็ควรต้องชดใช้กรรม เธอว่าจริงไหม?”“เธอคิดจะให้ฉันรับผิดแทนสินะ?” บนหน้าผากของกู้อวี่หนิงพลันเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อผุดซึมเธอลืมไปได้ยังไงกัน วันนั้นเธอไม่ได้บอกเวินจ่านแค่เรื่องที่ซูย่างพูดเท่านั้น แต่ยังบอกเรื่องหลักฐานที่ซูย่างมีอยู่ในมืออีกด้วยเวินจ่านน่าจะรู้ตัวแล้วว่าซูย่างคิดเล่นงานตนเอง ซึ่งวิธีเดียวที่จะเอาตัวรอดในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ ก็คือการผลักใครสักคนออกไปรับผิดแทน เหมือนตอนที่ทำกับฝู่หยาฮุ่ยนั่นเองเวินจ่านหัวเราะเบา ๆ “กู้อวี่หนิง เธอความจำเสื่อมแล้วหรือไง? อะไรคือรับผิดแทนฉัน คนที่ทำผิดกฎหมายตั้งแต่แรกมันก็เธอไม่ใช่เหรอ เธอเป็นคนวางแผนเรื่องนี้ทั้งหมด ฉันไม่เห็นจะรู้เรื่องด้วยสักนิด”“นี่เธอ!”“กู้อวี่หนิง ยอมเป็นแพะรับบาปให้ฉันแต่โดยดีเถอะนะ” ใบหน้าของเวินจ่านยังคงประดับด้วยรอยยิ้มงดงาม ขณะเดินออกไปจากงานประมูลอย่างไม่รีบร้อนกู้อวี่หนิงเดินเข้าไปในลานจอดรถ สีหน้าของฝู่เฉินซีดูย่ำแย่ รอจนเธอก้าวขึ้นรถแล้วเขาถึงถามว่า “คุณรู้เรื่องเกาะซงอู้ด้วยเหรอ?”หัวใจของกู้อวี่หนิงเย็นวาบ นึกไม่ถึงเลยว่าคนที่เธอคิดพึ่งพามากที่

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 405

    ผู้เฒ่าหยางเดินจากไปแล้ว ส่วนเวินจ่านพร้อมด้วยกู้อวี่หนิงก็กำลังจ้องมองแผ่นหลังของซูย่างเขม็ง พวกเธอคิดไม่ถึงเลยว่าตนเองจะถูกปั่นหัวได้ถึงขนาดนี้"อย่าเพิ่งไป!"ในจังหวะที่ซูย่างและซูเมี่ยนกำลังจะเดินออกไป เวินจ่านก็ตะโกนเรียกเสียงดัง "ซูย่าง!""คุณเวินยังมีอะไรอยากพูดกับฉันอีกเหรอคะ งานประมูลจบแล้วนะ""ไม่ต้องเตือนฉันหรอก ฉันรู้ว่างานประมูลจบแล้ว คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเธอจะแผนสูงขนาดนี้ ฉันนับถือเธอเหลือเกินที่ปั่นหัวฉันซะอยู่หมัด แต่ฉันอยากรู้แค่ว่าใครเป็นคนบอกเธอเรื่องเกาะซงอู้นั่น? ใช่หรงอวี้หรือเปล่า?" เวินจ่านกวาดสายตามองหรงอวี้ผู้อยู่ด้านข้างแวบหนึ่งทั่วทั้งเมืองหนานเฉิงคนที่จะมีข้อมูลลับสุดยอดระดับนี้ นอกจากหรงอวี้แล้วก็ไม่น่ามีคนที่สอง ส่วนผู้เฒ่าหยางได้มาอย่างไรนั้นเธอไม่รู้ แต่เธอมั่นใจว่าข่าวในมือของซูย่างต้องเป็นหรงอวี้ให้มาแน่นอนซูย่างยิ้มเยาะตนเอง "คุณเวิน ตกลงนี่คุณกำลังถามฉัน หรือกำลังสอบปากคำฉันกันแน่? อีกอย่างทำไมฉันต้องบอกคุณด้วย?"เธอมองฝ่ากลุ่มคนไปทางกู้อวี่หนิง ก่อนพูดประโยคหนึ่งซึ่งแฝงความหมายลึกซึ้งเอาไว้ว่า "คุณกู้ การร่วมมือครั้งนี้ราบรื่นดีจังเลยนะค

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 404

    "ความหมายของเธอก็คือ ที่เขาบอกพวกเราแบบนั้นก็เพราะต้องการสับขาหลอกสินะ?" ซูเมี่ยนถามซูย่างพยักหน้า "ที่ดินที่เขาต้องการคือเกาะซงอู้ต่างหากค่ะ"เป้าหมายของชายชรามีเพียงเกาะซงอู้มาตั้งแต่แรก ข้อมูลลับระดับนี้เธอไม่รู้ว่าผู้เฒ่าหยางไปสรรหามาได้อย่างไร แต่ก็รู้ดีว่าคงได้มาไม่ง่ายแน่"แต่เกาะซงอู้ถูกใครก็ไม่รู้ประมูลตัดหน้าไปแล้วนี่" ซูเมี่ยนพูดด้วยความเสียดายซูย่างส่ายหน้า "ไม่ต้องเสียดายหรอกค่ะ"งานประมูลจบลงแล้ว ผู้คนส่วนใหญ่ทยอยเดินออกจากงานขณะที่ซูย่างกับซูเมี่ยนกำลังจะกลับ จู่ ๆ คนที่ประมูลเกาะซงอู้ไปเมื่อครู่ก็เดินเข้ามาหาซูย่าง พร้อมถอดหน้ากากอนามัยและแว่นกันแดดออกซูเมี่ยนตะลึงงัน นี่มันหลินลู่ซีไม่ใช่เหรอ!"ย่างย่าง เมื่อกี้ฉันแสดงเนียนไหม ตอนแรกเธอให้งบมาสี่พันล้าน แต่ฉันใช้ไปแค่สามพันห้าร้อยล้านเองนะ สงสัยต้องเลี้ยงข้าวฉันแล้วมั้ง""ได้สิ" ซูย่างยิ้มอ่อนโยนด้านหลัง เวินจ่านลุกพรวดขึ้นด้วยความตกใจ เธอคิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวจะเป็นเช่นนี้ผู้เฒ่าหยางเองก็เห็นภาพนี้เช่นกัน แววตาจึงทอประกายเย็นยะเยือกด้วยความแค้นใจฝ่ายฝู่เฉินซีกับกู้อวี่หนิงก็มีสีหน้าตกตะลึง พวกเขาแ

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 403

    เวินจ่านไม่มีเวลามาสนใจเรื่องอื่นใด ด้วยกำลังนึกถึงเกาะป้านเยว่ แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ดี ๆ ซูย่างถึงยอมรามือ แต่ตอนนี้ เกาะป้านเยว่ก็ตกเป็นของเธอแล้วภายใต้เสียงเคาะค้อนครั้งสุดท้าย เกาะซงอู้ก็ตกเป็นของผู้หญิงที่อยู่ในมุมมืดฝู่เฉินซีมองตามไปด้วยความประหลาดใจ เขารู้สึกว่าเสียงของผู้หญิงคนนั้นคุ้นหูมาก แต่ก็นึกไม่ออกว่าเคยได้ยินที่ไหนงานประมูลกำลังจะปิดฉากลง ก่อนงานจบ ซูย่างลุกไปเข้าห้องน้ำเพิ่งจะล้างมือเสร็จ ก็ได้ยินเสียงของกู้อวี่หนิงคาดคั้นขึ้นว่า "ทำไมอยู่ดี ๆ เธอถึงยอมแพ้ไปแบบนั้นล่ะ? ปล่อยให้ฉันต้องรับผิดชอบเกาะจูชุ่ยหน้าตาเฉย ฉันอุตส่าห์ตั้งใจปั่นราคาเพื่อเธอเชียวนะ"ซูย่างหัวเราะหยัน "กู้อวี่หนิง ถ้าฉันเป็นเธอคงไม่หน้าด้านมายืนพูดแบบนี้หรอก ฉันให้เธอไปบอกเวินจ่านว่าสิ่งที่ฉันต้องการคือเกาะจูชุ่ย แล้วเธอได้บอกหล่อนแบบนั้นหรือเปล่า?""ฉะ...ฉันก็ต้องบอกสิ ฉันบอกเรื่องนี้กับหล่อนแล้วนะ" กู้อวี่หนิงถอยหลังไปก้าวหนึ่ง"โกหก! ฉันนึกว่าเมื่อผ่านพ้นเรื่องครั้งก่อนแล้ว เธอจะตาสว่างและยอมร่วมมือกับฉันซะอีก แต่ดูท่าฉันคงประเมินเธอสูงเกินไปหน่อย"สีหน้าของซูย่างเย็นชาลงเรื่อย ๆ

  • หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง   บทที่ 402

    ราคาที่สูงลิ่วถึงขั้นนี้ แม้แต่ผู้เฒ่าหยางก็ทำได้เพียงถอนหายใจพลางส่ายหน้า คล้ายเริ่มถอดใจแล้วซูเมี่ยนขมวดคิ้วมุ่น ทำท่าจะยกป้ายประมูล แต่ซูย่างกลับห้ามไว้ “ไม่ต้องค่ะ”ซูเมี่ยนมองเธอด้วยความสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจเชื่อน้องสาว วางป้ายลงและนั่งเฝ้าดูด้วยความสงบนิ่ง“สามพันเจ็ดร้อยห้าสิบล้านครั้งที่หนึ่ง!” สิ้นเสียงค้อนเคาะลง ที่ดินเกาะป้านเยว่ก็ตกเป็นของเวินจ่านทันทีกู้อวี่หนิงเบิกตาโตจ้องมองซูย่าง ขณะรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลในที่สุดหากเกาะป้านเยว่เป็นทางผ่านของเส้นทางเดินเรือสายใหม่อย่างที่ซูย่างพูดจริง แล้วซูย่างจะยอมปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง?คนที่รู้สึกถึงความผิดปกติเช่นเดียวกันก็คือเวินจ่าน เพียงแต่เสียงค้อนเคาะลงแล้วเธอถึงเพิ่งรู้สึกตัว จึงรีบหันไปมองหน้าหรงอวี้ แต่ก็เห็นเพียงอีกฝ่ายมีสีหน้าเป็นปกติเท่านั้นไม่ได้การ! เธอต้องมองข้ามอะไรไปแน่ ๆ !ทำไมซูย่างถึงดูไม่ได้เจ็บใจเลยสักนิด?ทำไมซูย่างถึงไม่แย่งชิงที่ดินผืนนี้ต่อไปล่ะ?ก็แค่เงินสามพันเจ็ดร้อยห้าสิบล้านเท่านั้น เกาะป้านเยว่มีพื้นที่ใหญ่กว่าเกาะจูชุ่ยถึงเท่าตัว ซูย่างคงไม่มีทางยอมแพ้เพราะเงิน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status