ชายาอ๋องเกิดใหม่ครานี้ขอเป็นสนมฮ่องเต้ (2) เล่มจบ

ชายาอ๋องเกิดใหม่ครานี้ขอเป็นสนมฮ่องเต้ (2) เล่มจบ

last updateLast Updated : 2026-04-17
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
29Chapters
350views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

แม้จะไม่ใช่คนที่เคยทำร้ายข้าในชาติก่อน แต่หากคิดทำร้ายข้าในชาตินี้ เสิ่นลู่ถิงคนนี้ก็จะไม่อ่อนแอปล่อยไปเช่นกัน

View More

Chapter 1

- 1 - ขออนุญาตออกนอกวัง

“Siapa dia?”

Mata Leandra Nafisah membola saat melihat wanita tak dikenal yang tiba-tiba datang bersama sang Suami ke rumah. Hampir dua bulan suaminya pergi keluar kota untuk urusan kerja. Tentu saja Lea terkejut saat melihatnya datang bersama seorang wanita. Apalagi penampilan wanita itu terlihat seksi dan berani mengenakan baju yang sedikit terbuka.

“Sayang … Lea … dengerin Mas dulu. Aku akan menjelaskan semuanya.”

Kenan Husein, pria yang sudah empat tahun ini dinikahinya tampak menatap Lea penuh harap. Pria berwajah menarik itu terlihat sedang memohon agar Lea bersabar.

Lea menarik napas panjang, menatap tajam ke arah Kenan, kemudian menganggukkan kepala. Ia sudah lama menunggu kedatangan suaminya dan sangat shock saat melihatnya tiba-tiba datang bersama seorang wanita.

Namun, Lea juga harus mendengar penjelasan Kenan. Ia sangat mengenal suaminya dan tahu jika suaminya tidak akan berbuat aneh-aneh di luar sana.

Kenan menarik tangan Lea dan mengajaknya duduk di sofa. Wanita tak dikenal itu juga duduk di sana sambil sesekali melirik mereka berdua.

“Dia Lisa. Dia adik sahabatku. Dia sedang hamil dan suaminya seorang tentara yang sedang tugas negara. Untuk sementara dia akan tinggal di sini, Lea.”

Lea tampak terkejut, menatap Lisa sekilas. Wanita itu masih sangat muda, Lea menafsir usianya mungkin kisaran awal 20-an. Tidak diduga ternyata dia sudah menikah.

“Lalu ke mana keluarganya? Apa tidak ada yang bersedia menampungnya?”

Kenan menarik napas panjang sambil mengelus lembut tangan Lea.

“Sayang … Lisa itu yatim piatu. Kakaknya sedang sakit. Untuk biaya berobat saja dia kesulitan, bagaimana hendak menampung adiknya juga. Jadi apa salahnya kita menampung dia di sini?”

Lea terdiam, menelan saliva sambil kembali melirik Lisa. Lisa tersenyum sekilas sambil menganggukkan kepala. Namun, entah mengapa Lea merasa ada yang disembunyikan wanita muda ini.

“Apa benar seperti itu?” tanya Lea kemudian.

Lisa mengangguk sambil tersenyum. “Iya, Mbak. Maaf, kalau merepotkan. Hanya Kak Kenan yang saya kenal. Jadi tidak ada tempat lain lagi untuk berlindung.”

Lea menghela napas sambil kembali melihat Kenan. Kenan tersenyum, mengelus tangan Lea sambil menatapnya dengan sendu.

“Memangnya berapa usia kandunganmu?” tanya Lea.

“Baru tiga minggu, Mbak.”

Lea menarik napas sambil melirik perut Lisa. Memang perut wanita itu tidak terlihat begitu besar. Namun, segitu saja sudah membuat Lea meradang.

Sudah empat tahun ia menikah dengan Kenan dan hingga kini belum ada tanda-tanda mengenai kehamilannya. Kadang Lea merasa sedih, apalagi jika ia mendengar ucapan mertuanya.

Kenan anak tunggal dan kedua orang tua Kenan selalu menuntut cucu darinya. Kalau sudah begitu, Kenan akan menghibur dan membesarkan hatinya. Kenan sangat perhatian pada Lea dan begitu besar mencintainya. Bahkan dulu Kenan yang jatuh cinta padanya lebih dulu dan berusaha mati-matian untuk mendapatkan Lea.

“Ya sudah … kalau begitu biar aku minta tolong Bibi siapkan kamar. Kamu pasti lelah, kan?”

Lisa mengangguk sambil tersenyum. Lea segera memanggil salah satu asisten rumah tangga dan tak lama sudah mengantar Lisa ke kamarnya. Tinggal Kenan dan Lea di ruang tamu.

Kenan tersenyum sambil menatap dengan penuh hasrat ke istrinya. Lea hanya tersenyum sambil menggelengkan kepala.

“Apa kamu tidak merindukan aku, Sayang?” tanya Kenan.

Lea tersenyum sambil menatap wajah rupawan Kenan. Meski Kenan keluar kota, dia selalu pulang seminggu sekali. Lalu dia juga tak lupa selalu menelepon Lea setiap malam. Hal seperti itu selalu dilakukannya sepanjang dua bulan ini dan Lea yakin tidak ada yang berubah dengan Kenan.

“Apa kamu tidak akan keluar kota lagi?” Bukan jawaban yang dilontarkan Lea malah sebuah pertanyaan.

Kenan tersenyum dan menggelengkan kepala.

“Tentu tidak, Sayang. Aku sudah menyelesaikan urusanku di kantor cabang. Semua sudah beres di sana. Selanjutnya aku bisa pantau dari sini saja.”

Lea tersenyum sambil menganggukkan kepala. Keluarga Kenan merupakan salah satu pemilik perusahaan terbesar di kota ini. Mereka memiliki bisnis di berbagai bidang. Kemarin adalah pembukaan kantor cabang baru dan Kenan perlu merapikannya agar bisa berjalan dengan baik serta bisa dipantau dari kantor pusat.

“Sudah omong-omongnya, kita lanjut di dalam, ya?”

Tanpa menunggu jawaban Lea, Kenan langsung menggendong tubuh Lea membawanya masuk ke dalam kamar. Terang saja Lea tersenyum kesenangan dibuatnya. Sudah lama dia merindukan belaian suaminya dan rasanya malam ini dia akan melalui malam panas dengan Kenan.

Entah berapa kali mereka melakukannya, yang pasti Lea sangat kelelahan dan sudah terlelap. Ia terbangun saat panggilan alam mengganggunya. Lea mengerjapkan mata sambil meraih jubah tidurnya. Ia membungkus asal tubuh polosnya dan berlarian ke kamar mandi.

Cukup lama Lea menghabiskan waktu di kamar mandi. Usai bercinta tadi, Lea langsung terpulas dan lupa belum membersihkan diri. Jadi sekalian saja ia membersihkan diri kali ini. Namun, saat keluar dari kamar mandi dan hendak kembali ke kasur Lea baru sadar jika tidak ada Kenan di sana.

“Mas Kenan ke mana? Dia gak ada di kamar mandi. Terus ke mana?”

Lea merapikan jubah tidurnya, membuka pintu kamar dan berjalan mengendap-endap keluar kamar. Seluruh ruangan di rumah sudah temaram. Salah satu kebiasaannya memang mematikan semua lampu di rumah jika sudah terlelap.

Lea berjalan sambil berpegangan ke dinding seraya memicingkan mata. Ia mengedarkan pandangan untuk mencari suaminya. Kemudian matanya tiba-tiba melihat sekilas bayangan melintas keluar dari kamar tamu, tempat Lisa beristirahat.

“Siapa itu? Apa Lisa yang keluar?” batin Lea.

Ia mempercepat langkahnya hendak mengejar sosok bayangan tadi. Ia takut kalau itu Lisa yang keluar kamar. Bisa jadi Lisa haus dan lupa membawa minum. Sedangkan tadi, ia lupa menunjukkan dapur.

Lea berdecak sambil menghela napas saat melihat kamar Lisa tertutup rapat dan bayangan yang dilihatnya tadi sudah menghilang.

“Kayaknya aku salah lihat, deh.”

Lea menghela napas dan bersiap membalikkan badan kembali ke kamar. Namun, dia langsung dikejutkan oleh sebuah tepukan yang singgah di bahunya. Lea hampir menjerit kalau tidak melihat wajah Kenan tadi.

“Mas!! Kamu ngagetin aku aja!!” semprot Lea.

Kenan hanya tersenyum sambil mengerjapkan matanya.

“Kamu dari mana? Aku mencarimu tadi.”

“Aku dari dapur, bikin mie instan. Kamu juga aku bikini, sudah aku bawa ke kamar.”

Lea tersenyum sambil menganggukkan kepala. Ia hampir lupa dengan kebiasaan Kenan yang suka makan mie instan usai pergulatan panas mereka.

Tak lama, mereka sudah kembali ke kamar menghadap mie instan yang asapnya masih mengepul.

“Hmm … enak banget. Udah lama gak makan mie instan bikinanmu, Mas.”

Lea tersenyum kesenangan sambil terus menikmati mie instannya. Kenan yang duduk di sampingnya ikut senang sambil sesekali menganggukkan kepala. Kemudian tiba-tiba perhatian Lea teralihkan ke leher Kenan. Ada lingkaran merah tertera jelas di leher putih mulusnya.

Lea terdiam sejenak, menghentikan makannya dan langsung mengulurkan tangan menyentuh leher suaminya.

“Lehermu kenapa, Mas?”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
29 Chapters
- 1 - ขออนุญาตออกนอกวัง
ยามที่ลมเย็นพัดกระทบผ่านผิวกายขาวเนียนละเอียดดุดหิมะ เจ้าของร่างเล็กก็สะดุ้งเฮือกขึ้นมา แต่เพียงไม่นานความหนาวเย็นนั้นก็ถูกปัดเป่าด้วยอ้อมกอดอุ่น เสิ่นลู่ถิงเอียงคอมองฮ่องเต้ที่โอบกอดจากด้านหลังแล้วได้แต่เผยรอยยิ้มกว้างในเพลานี้ตัวข้าไม่ใช่เสิ่นลู่ถิงชายาอ๋องที่ถูกประหารชีวิตอีกแล้ว บุรุษที่เคยสั่งประหารข้าอย่างไม่ฟังความจริงข้อใดแม้สักนิด เพลานี้กำลังกอดข้าเอาไว้แน่นด้วยความรักใคร่ มือหนานั้นลูบไล้หน้าท้องที่เริ่มนูนขึ้นมาอย่างปรารถนาที่จะพบหน้า ความเป็นพ่อเป็นแม่นั้นช่างอัศจรรย์นัก ถึงแม้จะยังไม่เคยพบหน้า ยังไม่รู้ว่าจะน่ารักน่าชังเพียงใด แต่ข้ากับรักและหวงแหนเด็กในท้องคนนี้มากมายเหลือเกินหากข้าเกิดมาโดยที่ท่านพ่อท่านแม่รักบ้างก็คงดี เสิ่นลู่ถิงสะบัดหัวไล่ความคิด อย่างไรตอนนี้ไม่ว่าจะพ่อแม่ที่แท้จริงหรือพ่อแม่ที่ขโมยข้ามาเลี้ยงก็ไม่มีใครหลงเหลืออยู่แล้วสักคน ข้าแค่ต้องใช้ชีวิตให้ดี และรักษาเด็กน้อยในครรภ์ให้ดีเทียบเท่าชีวิตข้า“ลมเริ่มหนาวแล้ว เจ้ากลับเข้าตำหนักดีหรือไม่? เดี๋ยวจะป่วยเอาได้”“หม่อมชั้นยังอยากอยู่ตรงนี้อีกสักหน่อยเพคะ ดวงจันทร์คืนนี้สวยเหลือเกิน ฝ่าบาททรงทอดพระเนตร
Read more
- 2 - เปลี่ยนใจเฟยหลง
อาภรณ์สำหรับออกนอกวังถูกสวมใส่ให้เสิ่นลู่ถิงอย่างระมัดระวัง เหล่านางในช่วยกันประทินโฉมให้สตรีที่แสนงดงามอยู่แล้วนั้นงดงามมากขึ้นอีก ตามสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นแล้ว เสิ่นลู่ถิงในวันนี้จำเป็นต้องทำให้ตนเองเป็นที่จดจำมากที่สุดยามเห็นอาลี่เข้ามาก็เอ่ยปากให้นางในออกไปอย่างสุภาพและไม่ลืมจะหยิบเงินเล็กน้อยให้ตอบแทนสำหรับการดูแลด้วย เสิ่นลู่ถิงคอยซื้อใจบ่าวไพร่ไม่ขาด ดังนั้นคนของตำหนักจิ่งเหรินในตอนนี้ มีแต่ผู้ที่ภักดีต่อนางเท่านั้น ไม่สิ….จะขาดก็คนกลุ่มหนึ่งที่ข้าต้องจัดการให้ได้ในวันนี้“เตรียมการดีแล้วใช่หรือไม่?” อาลี่พยักหน้ารับ“แต่เช่นนี้ไม่อันตรายเกินไปหรือเจ้าคะคุณหนู? หากเราไม่สามารถทำทุกอย่างได้ตามที่วางไว้ คุณหนูอาจเป็นอันตรายได้นะเจ้าคะ” เสิ่นลู่ถิงมองเห็นแววตาแห่งความเป็นห่วงนั้นแล้วยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะยกมือไปลูบหัวอาลี่ด้วยความเอ็นดูดั่งนางคือน้องสาวคนหนึ่ง“เจ้ายังไม่เชื่อใจข้าหรือ ที่ผ่านมามีสิ่งใดบ้างที่ข้าเสิ่นลู่ถิงตั้งใจลงมือแล้วไม่สำเร็จ” อาลี่ครุ่นคิดตามแล้วพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนเสียงของเยว่จินจะหยุดความกังวลนั้นของอาลี่เอาไว้“พระสนมอี้ชวนส่งข่าวว่าหาเรือนที่พ่อกับแม่ข
Read more
- 3 - หวงแหน
“เสิ่นลู่ถิงเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?” ดวงตากลมมองชินอ๋องอย่างแปลกใจที่เห็นว่าเขาเดินเข้ามาที่นี่ ทั้งที่ควรจะเป็นอี้ชวนที่นำกำลังทหารบางส่วนบุกมา แต่ครานี้กลับไม่ใช่ ดูเหมือนว่าแผนการจะผิดเพี้ยนไปจากที่คาดไว้เสียหมด“ท่านอ๋องมาที่นี่ได้อย่างไร?”“ข้าเห็นเจ้าตอนออกจากวัง แค่นึกเป็นห่วงก็เลยตามมา มือของเจ้า เจ็บมากหรือไม่?”“ข้าไม่เจ็บ” เสิ่นลู่ถิงดึงเอามือที่ชินอ๋องจับไปดูอย่างถือวิสาสะออกจากการกอบกุม แม้ท่านจะกลับชาติมาเกิดเช่นเดียวกันกับข้า นั่นไม่ได้หมายความว่าจะทำให้ข้าอยากให้อภัยเลยแม้แต่น้อย ต่อให้ดีต่อข้าเพียงใดก็ไม่อาจลบล้างความชั่วร้ายที่ข้าจดจำไว้ในใจออกไปได้“ขอข้าดูหน่อยเถิด”“ปล่อยเถิดท่านอ๋อง ข้าเป็นสตรีของฝ่าบาท ผู้คนจะครหาเอาได้” น้ำเสียงจริงจังเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกคนไม่ยอมลดละเสียที เสิ่นลู่ถิงหันไปมองผู้คนที่กำลังมุงดูเหตุการณ์แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหตุการณ์เป็นเช่นนี้ไปแล้วมิรู้เลยว่าควรแก้สถานการณ์ต่อไปอย่างไร“อยู่นิ่งๆ” ชินอ๋องยังคงเอ่ยย้ำแล้วรั้งมือบางเอาไว้ แม้เสิ่นลู่ถิงพยายามเท่าใดก็ไม่อาจำให้เขาหยุดมาทำหน้าตาหวังดีเช่นนั้นได้“ปล่อยมือออกจากสนมของข้า”“ฝ่าบาท ม
Read more
- 4 - เฉินเสี่ยวเยี่ยน
คำพูดนั้นของเสิ่นลู่ถิงที่ไม่ใช่คำถามแต่เป็นการตักเตือน เฟยหลงนั่งคิดหนักอยู่ครู่ใหญ่ ข้าไม่ได้รู้สึกแปลกใจที่เฟยหลงคิดหนักเช่นนี้ เฟยหลงฉลาดปราดเปรื่องมีความคิดที่รอบคอบ คงต้องใช้เวลาเพื่อไตร่ตรองดูว่าควรเลือกเส้นทางใดดาบที่มือของเขาถูกดึงออกมาเป็นสัญญาณให้อาลี่และเยว่จินดึงนายของตนถอยหลังด้วยใบหน้าหวาดกลัว เสิ่นลู่ถิงยกมือขึ้นปรามอี้ชวนที่สั่งการคนอยู่ให้ชะงัก เพื่อรอดูให้มั่นใจว่าเฟยหลงจะเลือกสิ่งใดกันแน่“อย่านะลูก ลูกแม่ เจ้าทำเช่นนั้นกับพระสนมมิได้” มารดาของเฟยหลงตะเกียดตะกายด้วยแรงที่มีขยับเข้ามาหาบุตรชายด้วยน้ำตา เสิ่นลู่ถิงรับรู้ถึงความซาบซึ้งในน้ำใจของตนที่มีต่อนาง“ท่านแม่….”“พระสนมช่วยพ่อกับแม่เอาไว้ ชีวิตของเราก็เปรียบเหมือนชีวิตของพระสนมแล้ว เจ้าจะปลงพระชนม์พระสนมมิได้” มือเหี่ยวย่นจับแขนบุตรชายที่จับดาบเอาไว้แน่นพลางส่ายหัวอย่างไม่เห็นด้วย“ลองคิดดูเถิดลูก ฮองเฮามีอำนาจก็จริง แต่ใช้งานเจ้าทั้งใช้พ่อกับแม่เพื่อข่มขู่ ทำร้ายและตบตีพวกเรา เจ้ายังจะภักดีต่อคนเช่นนี้อยู่หรือ” บิดาของเฟยหลงพูดสมทบด้วยอีกคน“ข้ามิได้ภักดีต่อฮองเฮา เพียงแต่ห่วงพวกท่านเท่านั้น” เสิ่นลู่ถิงพยัก
Read more
- 5 - คำขอเดียว
“คนพวกนั้นปลิดชีวิตตัวเอง ตายหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะพระสนม” เสิ่นลู่ถิงหยุดมือที่กำลังปักถุงผ้าอยู่ ดวงตาไม่ได้มีแววของความประหลาดใจเกี่ยวกับเรื่องที่เฟยหลงกล่าวเลยแม้แต่น้อย เพราะรู้ดีอยู่แล้วว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้น“หึ ข้าคิดเอาไว้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็นเช่นนี้” ที่เฟยหลงไปตามสืบเรื่องก็เพื่อให้ได้รับรู้ว่าฮองเฮาไม่มีความจริงใจต่อผู้ใดแม้ทั้งสิ้น ต่อให้ยอมปลิดชีพตัวเองเพื่อนาง คำสัญญาที่เคยกล่าวว่าจะดูแลครอบครัวของคนผู้นั้นก็จะไม่มีวันเกิดขึ้น ผู้ที่ถูกหลอกใช้แม้จะดูน่าสงสารนัก แต่นั่นเป็นสิ่งที่พวกเจ้าตั้งใจเลือกด้วยตนเอง“พระสนมจะให้กระหม่อมทำอย่างไรต่อไปพ่ะย่ะค่ะ?”“ยังไม่ต้องทำสิ่งใด เคลื่อนไหวตอนนี้จะเป็นที่จับตาเกินไป เดี๋ยวฮองเฮาจะสงสัย ช่วงนี้เจ้าแค่ดูแลพ่อกับแม่เจ้าให้ดีก็พอ ขาดเหลือสิ่งใดก็บอกกับเยว่จินให้มาบอกข้าได้”“มีพระสนมเป็นนายถือเป็นบุญของกระหม่อมนัก” เสียงและท่าทีที่อ่อนลงของเฟยหลงทำให้เสิ่นลู่ถิงพึงพอใจไม่น้อย ทิ้งเรื่องนี้เอาไว้สักระยะ เพื่อให้ฮองเฮาตายใจว่าไม่มีใครสืบเรื่องนี้ และเพื่อให้ฮองเฮาไม่คลางแคลงใจว่าเฟยหลงนั้นถูกข้าซื้อตัวมาแล้ว“นายอะไรกันเล่า ข้าบอกเสมอว่าข้ามอ
Read more
- 6 - ความจริงใจ
สายลมพาดพัดร่างสูงที่ยืนสง่าอยู่ริมแม่น้ำของศาลาริมสระ แม้ผ่านมาเนิ่นนานหลายสัปดาห์แต่คำถามนั้นที่เอ่ยถามออกไปแต่ไม่ได้รับคำตอบกลับยังวนเวียนอยู่ในใจเสียจนไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้ “ขอแค่เจ้าให้อภัยในสิ่งที่ข้าทำร้ายใจโดยที่ข้าไม่ได้ตั้งใจ จะได้หรือไม่?” หลังถ้อยคำนั้นสิ่งที่เกิดขึ้นมีแค่เพียงความนิ่งงันและบทสนทนาก็แปรเปลี่ยนไปในทันทีสมุดบันทึกเล่มเก่าในมือถูกกอดเอาไว้แน่น แม้จะอ่านมานับครั้งไม่ถ้วนจนจดจำทุกสิ่งในบันทึกนี้ได้แต่กลับยังเปิดมันเพื่ออ่านวนซ้ำแล้วซ้ำเพื่อตอกย้ำถึงความผิดพลาดที่เคยเกิดขึ้นอดีตแม้ในครานี้จะรู้สึกเหมือนตนเองถูกเป่าหูให้ตัดสินใจเช่นนั้นในชาติก่อน แต่พอมานึกดูแล้วในตอนนั้นวาจาศักดิ์สิทธิ์ที่เอ่ยสั่งเริ่มการประหารคงชัดเจนและชัดถ้อยชัดคำจนไม่อาจแก้ตัวได้“ฝ่าบาทลมเย็นนักพ่ะย่ะค่ะ เสด็จกลับตำหนักก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ”“ฟู่เอ๋อ เจ้าเชื่อเรื่องตายแล้วย้อนอดีตกลับมาเกิดใหม่หรือไม่?” ดวงตาคมยังคงมองทอดยาวออกไปสู่เบื้องหน้าและเอ่ยถามกงกงคนสนิทอย่างอยากรู้“กระหม่อมเพียงแค่เคยได้ยิน แต่ยังไม่เคยเห็นด้วยตาพ่ะย่ะค่ะ”“หากเป็นเจ้าเล่า ถ้าสมมุติว่าก่อนตายเจ้าแค้นเคืองใจต่อใ
Read more
- 7 - คนสนิทฮองเฮา
“บังอาจยิ่งนัก เป็นแค่สาวใช้ กล้าดีอย่างไรทำร้ายลูกข้า” เสียงตบบัลลังค์ดังลั่นอย่างโกรธเกรี้ยวทั้งชี้หน้าต่อว่าหญิงสาวที่เฟยหลงจับตัวมาได้ ฮ่องเต้จำได้ดีว่านางในผู้นี้คือคนที่อยู่ข้างกายฮองเฮายิ่งคิดได้อย่างนั้นก็ยิ่งแค้นเคืองมากขึ้นกว่าเก่า“ฝ่าบาท หม่อมชั้นแค่แค้นเคืองพระสนมแทนฮองเฮาเท่านั้น ทรงเห็นว่าพระองค์ไม่สนใจฮองเฮาเลย กลัวว่าฮองเฮาจะทรงน้อยพระทัยจึงได้ตัดสินใจทำเรื่องงี่เง่าเช่นนี้ไป โปรดประทานอภัยด้วยเพคะฝ่าบาท”“คิดจะฆ่าลูกข้า คิดว่าข้าสมควรเอาเจ้าไว้หรือ! ทหาร!!!” ทหารหน้าประตูท้องพระโรงวิ่งเข้ามาในทันทีเมื่อได้ยินเสียงเรียก คำสั่งประหารทันทีดังขึ้นย้ำให้เหล่าทหารโน้มลงจับตัวนางในที่พยายามก้มหัวของชีวิตอยู่ ก่อนเสียงของฮองเฮาจะเข้ามาจัดขวางทุกอย่างเอาไว้เสียก่อน“ประเดี๋ยวก่อนเพคะฝ่าบาท”“เจ้ามาทำอะไรที่นี่?” น้ำเสียงที่ใช้ถามทั้งเย็นเยียบทั้งแฝงความไม่ใยดีเอาไว้ในนั้น แม้ฮองเฮาจะรู้สึกปวดร้าวไปทั้งใจแต่ไม่สามารถให้มาทำลายสิ่งสำคัญที่กำลังจะทำได้“ฮุ่ยเอ๋อเป็นสาวใช้ที่อยู่กับหม่อมชั้นมานาน นางอยู่เคียงข้างหม่อมชั้นเป็นเหมือนพี่น้อง ได้โปรดประทานอภัยด้วยเพคะ”“นางเป็นแค่สาว
Read more
- 8 - งานเลี้ยงชมดอกไม้
บรรยากาศงานเลี้ยงชมดอกไม้ถูกจัดขึ้นทั้งที่แทบไม่มีดอกไม้ในสวนที่บานสะพรั่งแล้ว เสิ่นลู่ถิงเดินมองไปรอบบริเวณแล้วเผยรอยยิ้มมุมปาก เหล่าลูกหลานขุนนางที่ได้รับเทียบเชิญเดินเข้ามาภายในสวนดอกไม้ของวังหลวงด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ทันทีที่เห็นหญิงสาวที่คาดการณ์ไว้เดินเข้ามาเสิ่นลู่ถิงก็ยิ่งเหยียดยิ้มกว้างขึ้นเฉิน เสี่ยวเยี่ยน ในที่สุดเจ้าก็ถูกพาเข้าวังหลวงมาแล้วสินะ เพราะความใจร้อนที่จัดการสิ่งใดได้ดั่งใจ ทำให้ฮองเฮามิทรงรู้เลยว่ากำลังชักนำภัยมาสู่ตนเอง คิดกำจัดข้าแล้วอย่างไร ในเมื่อคนตรงหน้าท่านตอนนี้ก็คิดกำจัดท่านตามหลังไปเช่นกัน“น้องหญิงมานี่สิ ทำความรู้จักกับทุกคนให้มากขึ้นหน่อย” น้ำเสียงหวานแสนเสแสร้งของฮองเฮาเรียกเสิ่นลู่ถิงที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักให้เข้าไปทำความรู้จักกับลูกขุนนาง บุตรีของขุนนางแต่ละคนที่มาในวันนี้ล้วนมาจากตระกูลที่สนับสนุนฮองเฮาทั้งสิ้น แต่หากไม่ก้าวเข้าไปก็คงหมดสนุก เช่นนั้นตามเข้าไปหน่อยจะเป็นไรไป“นี่หรือเพคะพระสนมเสิ่น ได้ยินชื่อเสียงของท่านมากมาย หม่อมชั้นพึ่งได้เจอก็ครานี้ สรุปแล้วพระสนมเป็นบุตรตรีของตระกูลเสิ่นหรือตระกูลหลี่กันแน่หรือเพคะ แต่ไม่ว่าจะเป็นลูกตระกูลใด ก็ไม
Read more
- 9 - จงใจให้เป็นเรื่องใหญ่
ร่วมสองเดือนที่ชินอ๋องเทียวเข้าออกตำหนักจิ่งเหรินด้วยความสบายใจ ยามเย็นเสิ่นลู่ถิงยืนส่งชินอ๋องออกจากตัวตำหนักอย่าทุกที เมื่อแผ่นหลังนั้นพ้นสายตาไป รอยยิ้มและใบหน้าที่เป็นมิตรก็แปรเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่ง ในเมื่อท่านเคยหลอกให้ข้ารัก การหลอกลวงของข้าครั้งนี้ก้ถือเสียว่าข้าเอาคืนท่านก็แล้วกันดวงตากลมหรี่ลงเมื่อเห็นนางในสองคนเดินด้อมๆ มองๆ ที่หน้าตำหนัก เสิ่นลู่ถิงทำทีมองไม่เห็นความน่าสงสัยนั้นแล้วเสมองไปทางอื่น หันไปพยักหน้ากับเฟยหลงให้องครักษ์ปิดประตูตำหนักลง ก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะตรงลานหน้าตำหนักอย่างใจเย็น“ไม่นานนักข่าวก็คงถึงหูฮองเฮา เมื่อฮองเฮาเห็นว่าทุกอย่างชัดเจนอย่างที่คิด ฮองเฮาก็คงทูลบางสิ่งต่อฝ่าบาท” “คุณหนูยังใจเย็นอยู่หรือเจ้าคะ หากฝ่าบาททรงเชื่อ ต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่” อาลี่ท่าทีร้อนรนแทนผู้เป็นนายเดินไปเดินมาจนนั่งไม่ติด แตกต่างจากเสิ่นลู่ถิงที่ยังคงนั่งนิ่งเงียบและวางท่าทีได้อย่างดี จะมีก็แตแอบยิ้มขำให้กับความกังวลที่อาลี่มีไม่เคยหมดเลยก็เท่านั้น“ข้าตั้งใจทำเรื่องเช่นนี้มาตั้งสองเดือนแน่นอนว่าข้าจงใจให้เป็นเรื่องใหญ่” เสิ่นลู่ถิงยืนยันสิ่งที่ตัวเองตั้งใจทำอีกครั้ง ดวงตากลมมอ
Read more
- 10 - ลดขั้นเป็นกุ้ยเหริน
อากาศในตำหนักเย็นแสนเย็นยะเยือกจนเสิ่นลู่ถิงสั่นไปทั้งร่าง มือเล็กลูบหน้าท้องเอ่ยบอกลูกในท้องให้อดทนต่อความลำบากนี้เพียงแค่ชั่วครู่เท่านั้น ไม่นานนักบานประตูก็เปิดออกเป็นเฟยหลงและอี้ชวนที่ลักรอบเข้ามาพร้อมกับตระกร้าเสบียงอันใหม่เสิ่นลู่ถิงลุกขึ้นยืนเอามือประคองหลังไว้เพื่อเดินให้ถนัดขึ้นก่อนจะมองจานอาหารที่ถูกคนนำมาให้ก่อนหน้าวางเย็นชืดอยู่ พยักหน้ากับอี้ชวนให้รับรู้ก่อนอี้ชวนจะหยิบเอาเข็มและขวดยาที่แม่ตั้งใจมอบให้มาจิ้มดูในอาหารแต่ละจาน“บังอาจมาก ทุกจานมีพิษหมดพ่ะย่ะค่ะพระสนม” อี้ชวนยื่นเข็มหลายสิบเล่มที่ปลายเข็มกลายเป็นสีดำให้ได้ดูชัดขึ้น เสิ่นลู่ถิงกำมือแน่น ยังโชคดีที่ข้าระวังตัวทุกฝีก้าว คิดจะกำจัดข้าและลูกไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ฮองเฮาคงคิดว่าข้าหมดหนทางแล้ว แต่หารู้ไม่ว่าเรื่องทั้งหมดนี่มันก็แค่ดำเนินไปอย่างที่ข้าต้องการเท่านั้น“เฟยหลง เจ้าทันเห็นนางในที่เดินสวนออกไปใช่หรือไม่ นางคือคนที่เอาอาหารมาส่งข้า หาทางจับตัวนางให้ได้ และเก็บนางไว้จนกว่าข้าจะใช้งานนาง”“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้” เฟยหลงรัยคำแล้วเดินออกไปจัดการอย่างไม่รีรอ ดวงตากลมมองไปที่อาหารมีพิษมากมายแล้วเอ่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status