LOGINในคืนงานเลี้ยงดารินทร์เผลอมอบกายให้ทิศตะวันชายผู้เป็นถึงประธานบริษัท เช้าวันต่อมา เขายื่นเงินให้เธอพร้อมคำพูดเย็นชา เธอรับรู้ได้ในทันทีว่าเขาต้องการให้เธอเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ แต่เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ยอมขายศักดิ์ศรีแม้ในวันที่หัวใจอ่อนแอที่สุด เธอเลือกที่จะไม่รับเงินของเขา เมื่อข่าวลือกระฉ่อนไปทั่วว่าประธานหนุ่มมีสัมพันธ์กับพนักงานสาวในคืนงานเลี้ยงบริษัท เขาเชื่อว่าเธอเป็นคนปล่อยข่าว จึงต่อว่าเธออย่างไม่ฟังคำอธิบาย เพื่อรักษาศักดิ์ศรี เธอยอมลาออกโดยไม่เรียกร้อง เพื่อปิดข่าวฉาว ทิศตะวันประกาศหมั้นกับนางแบบคนดังลูกสาวเพื่อนพ่อ ทั้งที่ใจไม่เคยรู้สึกอะไร เพื่อให้ทุกคนเข้าใจว่าผู้หญิงในคืนนั้นคือเขมมิกานางแบบสาวดาวรุ่ง เกิดการหมั้นปลอม ๆ ขึ้น หลายเดือนผ่านไปเขาพบว่าเธอกำลังตั้งท้อง เด็กน้อยที่กำลังจะเกิดกลายเป็นโซ่ตรวจที่พันธนาการเธอและเขาเอาไว้ แต่เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อเธอตกเป็นบุคคลนิรนามที่ใคร ๆ ต่างก็พูดว่าเธอเป็น ‘มือที่สาม’ ระหว่างเขากับคู่หมั้น ทำให้กำหนดการแต่งงานถูกเลื่อนเข้ามา ท่ามกลางความบาดหมาง หัวใจของทั้งคู่กลับเริ่มเปลี่ยน แต่ในคืนแต่งงานของเขาเธอกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีใครหาเธอเจออีกเลย ไม่รู้แม้กระทั่งว่าเธอมีชีวิตอยู่ที่ไหน
View Moreคืนเดียว…เปลี่ยนหัวใจที่เย็นชาของเขาให้สั่นไหว
หนึ่งความลับ...ทำลายศักดิ์ศรีของเธอจนหมดสิ้น
แต่โซ่ที่มองไม่เห็น...จะผูกหัวใจของทั้งคู่ไว้แน่นตลอดกาล
“คุณ...” เธอเรียกเขาด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ พลางเอามือเขย่าตัวของเขา “มีสติหน่อยสิ”
“อย่าหนีบ” ชายหนุ่มไม่ได้สนใจเขาพยายามใช้สองมือแหวกขาของเธอให้แยกออกจากกัน
“ไม่นะ” หญิงสาวร้องสุดเสียง แม้เธอจะพยายามดึงสติของเขาแต่ก็ไม่มีประโยชน์ เหมือนเขาจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังทำอะไรอยู่
สายตานักล่านั้นทำให้หญิงสาวต้องหลบตา เธอจนปัญญาที่จะต่อต้านแรงของเขาแล้ว
กึด!!
กรี๊ด!!
เธอร้องลั่นเมื่อแท่งเนื้อที่เขากำจนเต็มมือถูกกดลงไปตรงรอยแยกแทรกกายเข้าไปทางช่องแคบของเธออย่างไร้ความปราณี
“จะ...เจ็บ” น้ำตารินไหลลงมาอาบแก้มอีกระลอก “ฮึก...ฉันเจ็บ”
ยิ่งเธอเกร็งตัวก็ยิ่งทำให้เจ้าของแท่งเนื้อขนาดใหญ่รู้สึกเจ็บตามไปด้วย เขาจึงใช้มือข้างหนึ่งกดไหล่ของเธอก่อนจะออกแรงขยับ
“อ่าส์ อย่าเกร็งสิ...แม่ง! แน่นเป็นบ้า ทำฉันเจ็บแล้วนะ” เขาสบถออกมา
“เอาออกไป...ฉันเจ็บ...อ๊า!!” เวลานี้เธอทั้งเจ็บทั้งตกใจจนแทบลืมหายใจ
“ฉันก็เจ็บไม่น้อยไปกว่าเธอหรอกน่า” เขาเปลี่ยนท่าทางโดยจับเอวเธอไว้ด้วยมือทั้งสองข้างก่อนจะออกแรงสวนสะโพกเข้าไป
“อ๊ะ...อื้อ...เจ็บ”
“ซี๊ด!” ชายหนุ่มเริ่มพอใจเมื่อรู้สึกว่าตรงช่องแคบนั้นกำลังขยาย และปรับตัวให้ตอบรับเอ็นร้อนของเขา “ดูดซะแรงเลยนะ”
หญิงสาวหน้าแดงแจ๋ เหมือนเธอจะเข้าใจว่าเขากำลังพูดถึงอะไร เพราะปฏิกริยาที่ค่อย ๆ เปลี่ยนไป กลับเป็นชนวนให้คนบนร่างรู้สึกอารมณ์ดี
“ไม่เอา...ไม่เอาแล้ว เอามันออกไป” เสียงพูดปนเสียงสะอื้น
“น่ารำคาญ!” แม้จะพูดออกไปแบบนั้นแต่ชายหนุ่มกับโน้มตัวลงมาจับแขนของหญิงสาวพาดไปบนไหล่ของเขา “กอดให้แน่น เจ็บก็จิกเล็บระบายได้เลย”
พูดจบก็สวนสะโพกใส่ร่างบางต่อโดยไม่สนใจเสียงร้องห้ามของเธอ จนในที่สุดเมื่อร่างกายของเธอคุ้นชินกับแท่งเนื้อของเขา เสียงร้องจึงเปลี่ยนเป็นเสียงครางหวานหู ยิ่งกระตุ้นให้ชายหนุ่มควบขี่เธอครั้งแล้วครั้งเล่าจนสุขสมดังใจ
หน้าอกอวบอูมที่กระเพื่อมขึ้นตามจังหวะการหายใจกำลังดึงดูดสายตาของชายหนุ่ม เขาก้มลงไปใช้ลิ้นตวัดเลียสลับกับดูดดึงจนเจ้าของสั่นสะท้านำทั้งร่าง
“อ๊ะ...อื้อ” เธอแอ่นอกขึ้นตามสัญชาตญาน
ชายหนุ่มได้จังหวะจึงสอดมือเข้าไปใต้แผ่นหลัง ออกแรงกดหลังของเธอไว้ไม่ให้ขยับหนี
“ไม่เอาแล้ว ปล่อยนะ…ปล๊อย!!!” เธอพยายามพลิกตัวหนีแต่กลับโดนเขากดเอาไว้ในท่านอนคว่ำ
ทันทีที่แท่งเนื้อโดนก้นเธอก็ตาลูกวาว
“ท่านี้ก็ไม่เลว” เขาบีบก้มของเธอเล่นจนเกิดเป็นรอยแดง “ลองดูหน่อยละกัน”
ว่าจบกับสอดมือไปใต้ท้องพอให้ก้นกระดกขึ้นมา อวดกลีบกุหลาบสีแดงที่มีคราบน้ำรักและคราบเลือดปนอยู่ เขาชะงักเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจดันเอ็นร้อนเข้าไปจนสุด
“กรี๊ด!!” หญิงสาวกรีดร้องอีกครั้ง เพราะครั้งนี้มันเข้าไปลึกกว่าครั้งแรก เธอพยายามคลานหนีแต่เขากลับจับเอวเธอไว้แน่นแล้วออกแรงกระแทกจนเธอแทบคะมำไปด้านหน้า
“ไม่ผิดหวัง หัวมันกระแทกเต็ม ๆ เลย เสียวสุด ๆ ซี๊ด!!” เขาซู๊ดปากก่อนจะแลบลิ้นออกมาเลียปากตัวเอง
ดารินทร์มองทั้งคู่สลับกัน บทสนทนาของพวกเขาทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ “สวัสดีค่ะ” เธอหันมาทักทายแล้วยิ้มให้ดารินทร์ ดารินทร์ยิ้มตอบ แม้ภายในใจจพมีคำถามมากมายอยากจะถามทิศตะวันก็ตาม “เลือกเจ้าสาวได้ไม่เลวนี่” เธอพูดกับทิศตะวัน “แต่ถ้ายังทำนิสัยเดิม ไม่มีใครอยู่กับนายได้นานหรอก” “เลิกพูดจาไร้สาระแล้วเข้างานไปซะ” “นี่นายกล้าพูดกับแขกแบบนี้เหรอ” “ฉันกล้าทำมากกว่านี้ ถ้าคิดจะมาทำให้เจ้าสาวของฉันคิดมาก อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “นี่คือคำขู่เหรอ” เธอไม่ได้สะทกสะท้านต่อคำพูดของทิศตะวันเลยสักนิด ทิศตะวันขบกรามแน่น รู้สึกไม่สบอารมณ์ คำพูดพวกนั้นทำให้ดารินทร์คิดมากได้เลย ยิ่งเธอเป็นคนขี้คิดมากอยู่แล้วด้วย แต่เขาจะใช้วิธีไหนไล่คน ๆ นี้ไป “คุณไม่สงสัยเหรอคะ ว่าฉันเป็นอะไรกับเขา” หญิงสาวชี้ไปที่ทิศตะวัน “นี่...” ทิศตะวันขยับมายืนด้านหน้าของดารินทร์ “ถ้าจะมาแสดงความยินดีก็เชิญด้านใน แต่ถ้ามาป่วนก็เชิญกลับไป” “หยาบคายสิ้นดี” เขาว่าทิศตะวัน ก็จะเอียงตัวมองดารินทร์ที่ถูกซ่อนไว้ด้านหลัง “คุณเห็นหรือเปล่าว่
ดารินทร์ออกมาจากห้องสปา เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนคุยกับทิศตะวัน และหญิงสาวคนนั้นก็เดินไปก่อนที่เธอจะเดินไปถึงโซฟาตัวที่ทิศตะวันนั่ง เธอจึงไม่ทันได้เห็นหน้า “เสร็จแล้วเหรอครับ” ดารินทร์มองตามผู้หญิงคนนั้นไปโดยไม่ได้สนใจสิ่งที่ทิศตะวันถาม ทิศตะวันก็มองตามสายตาของดารินทร์ไปเช่นกัน เขารู้ได้ในทันทีว่าดารินทร์คงจะเห็นตอนที่เขาคุยกับเธอคนนั้นและคงจะสงสัยว่าเป็นใคร “อยากไปไหนต่ออีกมั้ย” เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วโอบเอวของเธอไว้ “อยากได้อะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า” “ไม่มีค่ะ” ดารินทร์หันไปตอบเขา “งั้นไปกันเถอะ” ทั้งคู่เดินออกไป ดารินทร์ก็ยังคงมองหาหญิงสาวคนนั้น ไม่รู้ทำไมเธอแค่รู้สึกว่าอยากเห็นหน้าเธอก็แค่นั้น “ที่รัก” เหมือนทิศตะวันจะรับรู้ได้ถึงความผิดปกตินั้น เขาจับมือเธอแน่น “ผมอยากให้คุณมีความสุขมากกว่านี้” “...” “ถ้ามีเรื่องอะไรที่ไม่สบายใจ ผมอยากให่พูดกับผมตรง ๆ อย่าเก็บไว้เลย” “มุกไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย” เธอพูดปัดพลางบีบมือเขาแน่น จริง ๆ เธอไม่ได้อยากคิดมาก มันเป็นแค่เสี้ยวของ
ไม่กี่นาทีต่อมา ผ้าม่านถูกเลื่อนออกช้า ๆ ทิศตะวันที่นั่งรออยู่เงยหน้าขึ้นแล้วก็หยุดนิ่งไปชุดเจ้าสาวสีขาวเรียบหรูโอบรับรูปร่างของเธออย่างพอดี ลูกไม้บาง ๆ คลุมไหล่ ทำให้เธอดูอ่อนโยนและสง่างามในเวลาเดียวกัน“เป็นยังไงคะ” ดารินทร์ถามเสียงเบา มือกำชายกระโปรงแน่น “มันดูแปลก ๆ มั้ย”ทิศตะวันลุกขึ้นยืนช้า ๆ เดินเข้าไปหาเธอทีละก้าว เขาหยุดตรงหน้าเธอ ก่อนจะเอื้อมมือเชยคางให้เธอเงยขึ้นมาสบตา“แปลกครับ”คำตอบของเขาทำให้ดารินทร์รู้สึกประหม่า“แปลกตามาก และก็สวยมากด้วย” “งั้นตกลงเอาชุดนี้ค่ะ” แค่ทิศตะวันบอกว่าเธอใส่แล้วสวย เธอก็โอเคแล้ว “ไม่ลองชุดอื่นก่อนเหรอเผื่อที่รักจะชอบ” ทิศตะวันเสนอทางเลือก “แต่ไม่ว่าที่รักจะใส่ชุดไหน พี่เชื่อว่าสวยทุกชุด” “นั่นเป็นคำพูดของคุณพนักงานหรือเปล่าคะ” ดารินทร์เอ่ยแซวทิศตะวันหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะจับชายกระโปรงของเธอจัดให้เข้าที่อย่างระมัดระวัง“หมุนตัวหน่อยสิครับ”เธอลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ยอมหมุนตัวช้า ๆ กระโปรงสีขาวบานออกอย่างสวยงาม เขามองตามทุกการเคลื่อนไหว ก่อนจะพึมพำเบา ๆ“สวยชะมัด…” “คุณผู้ชายเชิญทางนี้ค่ะ” “ค
ภาสกรนั่งมองทั้งคู่เดินลงมาด้านล่าง ดารินทร์หลบสายตาพ่อสามีเพราะรู้สึกว่าตัวเองนั้นกำลังบกพร่องในหน้าที่ “ย้ายเข้าไปอยู่คืนแรกก็ทำเมียลงมาทานข้าวช้ากว่าทุกวันเลยนะ” “ข้าวใหม่ปลามันครับพ่อ” “นี่คุณ” ดารินทร์หยิกไปที่เอวของเขา “พ่อคงผ่านเรื่องแบบนี้มาหลายสิบปีแล้ว คงจะจำไม่ได้แล้วใช่มั้ยครับ” ภาสกรรู้ว่านี่ไม่ใช่คำถามแต่เป็นคำโอ้อวดซะมากกว่า “แกมันไม่รู้จักโต” “ไม่โตได้ยังไงละครับ มีทั้งเมียและแถมลูกมาอีกสอง แบบนี้พ่อยังว่าผมไม่โตอีกเหรอ” “แก” “ครับคุณพ่อ” ภาสกรสะบัดหน้าหนี อยากเขวี้ยงอะไรสักอย่างใส่ลูกชายแต่ก็กลัวว่าหลานกับลูกสะใภ้จะตกใจ “ขอโทษนะคะคุณแม่” “จะขอโทษทำไมล่ะ” “ก็หนูไม่ได้ลงมาช่วยแต่งตัวให้ลูก” “ปกติหนูมุกก็ทำไม่เคยขาดตกบกพร่องนี่ ไม่ได้ทำสักวันจะเป็นอะไรไป” ทิพย์สุดาพูดปลอบดารินทร์ เธอเข้าใจถึงความกังวลนั้น แต่เธออยากให้ดารินทร์คิดว่าเธอก็คือแม่คนหนึ่งที่สามารถทำทุกอย่างให้ดารินทร์ได้ “ปกติเช้ามาแม่ก็ไม่ได้ทำอะไร วันนี้ได้ตื่นมาแต่งตัวใ
“ทิศตะวัน ลูกชายคนเล็กของตระกูลชัยณรงค์เทพ ซ่อนผู้หญิงท้องไว้ในบ้านแม่ตัวเอง”ข่าวลือนั้นลามไปถึงวงสังคมระดับสูง จนกระทั่งไปถึงหูของทศพลพ่อของเขมมิกาที่พ่อของทิศตะวันหมายมั่นให้แต่งงานด้วย“ถ้าเรื่องนี้เป็นจริง มันกระทบชื่อเสียงลูกสาวของผม” เสียงของทศพลเอ่ยหนักแน่นในห้องทำงานของภาสกร “ผมว่าเราไม่คว
“หมั่บ”“แล้วคุณทานอะไรหรือยัง” เขาก้มลงมองคนที่นั่งอยู่บนตัก “อย่าคิดจะปล่อยให้ลูกของผมหิวเชียวนะ” “...” “ยังไงวันนี้คุณก็ต้องทานข้าวกับผม ถ้าคุณไม่ยอมออกไปทานที่ร้านอาหาร ผมจะโทรสั่งให้เขามาส่ง” “ฉันไม่หิว” “ไอ้หมอเพื่อนผมบอกว่า คนท้องต้องทานอาหารให้ครบห้าห
ทั้งที่ทิศตะวันตั้งใจไว้ว่าเลิกงานวันนี้จะไปเยี่ยมดารินทร์ที่โรงพยาบาล แต่เหมือนทุกอย่างจะไม่เป็นใจ เพราะบอร์ดบริหารเรียกร้องให้มีการประชุมหารือเรื่องแผนการตลาดตลอดสามวันมานี้ จนเขารู้สึกหงุดหงิด กว่าเขาจะไปถึงโรงพยาบาลก็ดึกจนคนป่วยหลับไปแล้วทุกครั้ง“ทำไมไม่กลับไปพักผ่อน”“ผมแค่จะแวะมาดู”“พรุ่งนี
ร่างอวบโดนอุ้มขึ้นจนตัวลอย เธอไม่กล้าดิ้นเพราะกลัวจะตกลงไปพรึ่บ!! แผ่นหลังของเธอทาบลงไปบนที่นอนที่เย็นเฉียบเพราะแอร์ที่เปิดทิ้งไว้ เจ้าของร่างสะดุ้งเล็กน้อย ดวงตาเบิกกว้างเมื่อมีอะไรบางอย่างกำลังถูไถอยู่ตรงกลีบกุหลาบ หน้าอกแอ่นขึ้นเล็กน้อยเมื่อโดนบีบคลึงด้วยมือหนา ทิศตะวันขบกรา
reviewsMore