ผู้นำของแร่(1)

“พ่อ!”

เสียงร้องลั่นห้อง พร้อมกับร่างกำยำสะดุ้งเฮือกดวงตาเบิกกว้าง

เม็ดเหงื่อผุดขึ้นตามไรผม ทั้งที่อากาศภายในห้องค่อนข้างเย็น ลมหายใจ

หอบถี่จนส่งให้อกกระเพื่อมเบา ๆ

ร่างเปลือยเปล่าสะบัดผ้าห่มผื่นหนาออกจากร่างกาย เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ สองแขนค้ำขอบอ่างมองใบหน้าตัวเองในกระจก

ภาพวันนั้นตามหลอกหลอนเขาในฝันทุกค่ำคืน กระสุนหลายนัดวิ่งเจาะหน้าอกผู้เป็นพ่อยังคงชัดเจน กลิ่นความของเลือดยังคงฝั่งแน่นในปลายจมูก แม้มันจะผ่านมาห้าปีแล้ว เขายังจับมือใครดมไม่ได้เลย

ใครกันที่ลอบฆ่าพ่อของเขา...

ฌอนสะบัดหัวไล่ความคิดของตัวเองออกไป แล้วจัดการอาบน้ำชำระร่างกาย เดินออกมาจึงเห็นว่าเสื้อผ้าสำหรับวันนี้ถูกเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว

ส่ายศีรษะเล็กน้อยแล้วหยิบมันขึ้นมาสวม ถึงตัวจะจากไปแต่ก็ยังคงรักษาคำพูด ด้วยการบังคับให้แต่งงานกับยายอ้วนนั้น ตอนแรกคิดว่าพ่อตายแล้วคงจะเฉดหัวเธอออกจากบ้านได้ง่าย ๆ แต่เขาคิดผิด

...เพราะเชน ไคโร ดันทำพินัยกรรมที่มีแต่คนบ้านเท่านั้นที่คิดได้

เจ้าของร่างสูงเดินลงมาประจำโต๊ะอาหารซึ่งมีความยาวพอให้นั่งได้เกือบยี่สิบคนได้ สุดท้ายเขาก็ยังคงต้องนั่งกินข้าวคนเดียวเหมือนเคย เพราะถ้าให้เมีย ไม่สิ! ต้องเรียกว่านางบำเรอที่ถูกต้องตามกฎหมายถึงจะถูก หากมาร่วมโต๊ะด้วยคงกระเดือกไม่ลง

“วันนี้เป็นขนมปัง แฮมหมู ไส้กรอกนะคะ”

มาเรียเดินเข้ามาพร้อมกับแม่บ้านอีกคน เขาได้ยินดังนั้นแล้วพ่น

ลมหายใจออกมา โดยปกติแล้วเขาชอบทานเป็นอาหารจำพวกข้าวมากกว่า

ทั้งที่ภูมิภาคของประเทศกอเทียร์เป็นภูเขาและผู้คนส่วนใหญ่เลือก

กินขนมปัง ยกเว้นเขาที่ชอบกินข้าวตามคนที่ทำให้กินมากกว่า

“นับหนึ่งไปไหน ทำไมไม่เตรียมมื้อเช้าให้ผม”

“เมื่อเช้าคุณอรนิด อาการกำเริบค่ะ คุณหนึ่งเลยรีบไปดูแล”ฌอนพยักหน้ารับ ไม่ได้พูดอะไรต่อ หรือ ไม่แม้แต่จะถามถึงอาการของแม่ยายเลย

สักนิด

คนเกลียดกันจะถามถึงกันทำไม แค่หายใจร่วมอาณาเขตเดียวก็รู้สึก

สะอิดสะเอียนเต็มทน

มื้อเช้าผ่านไปอย่างรวดเร็วเพราะอาหารไม่ถูกปากเฉกเช่นทุกวัน

ฌอนเดินออกมาด้านนอกซึ่งมี ‘เดฟ ครูซ’ เปิดประตูรถรออยู่แล้ว

“Morimg ครับ คุณฌอน”

เป็นการกล่าวทักทายด้วยรอยยิ้มบางเบา แล้วก็หุบลงอย่างรอดเร็ว แม้จะเป็นคนเรียบนิ่งเหมือนกับผู้เป็นเจ้านาย แต่มั่นใจได้เลยว่าความเย็นชาไม่เท่ากันแน่นอน

‘เดฟ ครูซ’ บอดี้การ์ดมือขวาคนสนิท อายุสามสิบสองปี เป็นเพื่อนร่วมเรียนที่เดียวกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ ถูกฝึกและทรมานในรูปแบบการต่อสู้ต่างๆ จาก เชน ไคโร มาเป็นอย่างดี เพราะหวังว่าวันหนึ่ง หากตัวเองไม่อยู่บนโลกใบนี้แล้ว เดฟ จะเป็นเพื่อนร่วมคิดและตายแทนลูกชายตัวเองได้

“วันนี้ช่วงเช้ามีประชุมกับสมาชิกแก๊งและผู้ถือหุ้นของเดียร์มาสกรุ๊ป ส่วนตอนเที่ยงมีนัดทานข้าวกับคุณเรย์มีน”

พอได้ยินชื่อของผู้หญิงคนนี้เขาได้แต่ถอนหายใจเบา ๆ ไม่ได้ยินดีหรือยินร้ายอะไร ออกเดทด้วยก็เพราะอยากได้ข้อมูลบางอย่างจากพี่ชายของเธอที่เป็นหัวหน้าแก๊งไนไตร์ก็เท่านั้น

รถหรูทรงยุโรปด้านข้างติดโลโก้รูปเหลี่ยมเพชร Eighty Eight Cutชัดเจนว่าเป็นรถของผู้นำสูงสุดของแก๊งมาเฟียอันดับหนึ่งของประเทศ

กอเทียร์ และยังเป็นแก๊งอันดับต้น ๆ ของโลกที่มักถูกพูดถึงผ่านโลกออนไลน์

...เพียงเพราะมีผู้นำอายุน้อย และ หน้าตาดี

บรรยากาศสองข้างทางเต็มไปด้วยทิวทัศน์ของภูเขาและป่าไม้ มีหยดน้ำเม็ดกลมเกาะติดอยู่บนใบไม้อยู่บ้างประปราย บ่งบอกว่าเมื่อคืนมีฝนตกลงมาหนัก

ประเทศกอเทียร์เป็นประเทศเล็ก ๆ อยู่กึ่งกลางระหว่างทวีปยุโรป และ ทวีปเอเชียตะวันออก มีเมืองหลัก ๆ อยู่แค่ห้าเมืองเท่านั้นคือ

ดาเรนเทียร์ เซียร์เดอร์ล่า ดิออสเทีย โดมินิค เดมิเชี่ยน

สามเมืองใหญ่มีแก๊งเดียร์มาส (Diamas) เป็นผู้นำที่มีอำนาจสูงสุดคอยดูแลกิจการหลายอย่างทั้งถูกกฎหมายและวงการสีเทา แม้แต่รัฐบาลยังไม่ค่อยอยากเข้ามายุ่งเกี่ยว

ส่วนอีกสองเมือง ที่เหลือถูกแบ่งให้กับแก๊งไนไตร์และแก๊งสเตนปกครองและดูแลธุรกิจของตัวเอง แน่นอนว่าชื่อแก๊งเหล่านี้ย่อมเป็นชื่อแก๊งมาเฟียที่มาจากความแข็งแกร่งของแร่ธาตุ แต่น้อยกว่าเดียร์มาส จึงทำให้ผู้นำของแต่แก๊งไม่ค่อยชอบฌอนสักเท่าไร แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะอำนาจ

ที่มีน้อยกว่าค่อนข้างมาก

แก๊ง ‘เดียร์มาส’ เป็นสำเสียงภาษาสเปนมาจากคำไดม่อนบวกกับ

คำว่า มาสเตอร์ ไดม่อน เป็นแร่ที่แข็งแรงที่สุด จึงเป็นที่มาของโลโก้ตาเพชรซึ่งคือสัญลักษณ์ของแก๊ง

รถหรูเคลื่อนเข้ามาจอดหน้าตึกสูงระฟ้าแห่งหนึ่งใจกลางเมือง กลุ่มบอดี้การ์ดสวมชุดสูทสีดำหลายสิบคนออกมาตั้งแถวรอเพื่อทักทายเจ้านายยามเช้าเหมือนเช่นเคย