تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 130
أحدث فصل
หย่ารักทวงใจ บทที่ 214
เจียงหวยซวี่เอ่ย “ไม่ต้องกังวลไป เรื่องนี้ฉันจะไม่ยอมให้อันชิงเยว่กับเซิ่งถิงเชินมาทำร้ายเธอได้อีก”หรงซูกล่าวขอโทษอย่างไร้เรี่ยวแรง “ฉันนี่สร้างความลำบากให้ศาสตราจารย์อีกแล้วสิคะ”เจียงหวยซวี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เธอไม่ได้สร้างความลำบากให้ฉันหรอก เป็นเพราะเจ้านายอย่างฉันดูแลพนักงานได้ไม่ดีพอต่างหาก”หรงซูอดไม่ได้ที่จะเม้มปากยิ้ม “จริงสิ อันหงเจี๋ยน่าจะไปหาคุณมาแล้วใช่ไหมคะ?”เจียงหวยซวี่ขานรับในลำคอ “มาหาแล้ว เขามาขอโทษแทนอันชิงเยว่น่ะ”หรงซูชะงักไปเล็กน้อยเจียงหวยซวี่อธิบายเสริม “เขายังไม่ถึงขั้นที่จะมาเอาเรื่องฉันเพื่ออันชิงเยว่หรอก”หรงซูเอ่ยอย่างเย้ยหยัน “ซูชิงจือก็คงจะรู้แล้วเหมือนกันว่าน้องสาวแสนดีของตัวเองถูกรังแกอีกแล้ว ใครจะไปรู้ล่ะคะว่าเขาจะแอบทำอะไรลับหลังหรือเปล่า”“ฉันยังไม่ได้รับโทรศัพท์จากซูชิงจือเลยนะ เขาตามใจอันชิงเยว่ก็จริง แต่ก็ไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลหรอก”“อันชิงเยว่ถูกตามใจจนเคยตัว ไม่เคยมีใครกล้าทำอะไรเธอ คาดว่าคงมีแต่มาเจอดีกับเธอนี่แหละ”หรงซูเอ่ย “เธอมันต้องโดนสั่งสอน ไม่มีมารยาท ในเมื่อคนที่บ้านไม่ยอมสอนให้เธอเป็นคนดี งั้นเจอเมื่อไหร่ฉันจะตบเมื่อน
หย่ารักทวงใจ บทที่ 213
หรงซูเงยหน้าขึ้นก็เห็นเดวิดกับเซิ่งถิงเชินเดินเข้ามาในห้องหรงซูชะงักไปเล็กน้อย“เอเวอลิน คุณตื่นแล้ว มีตรงไหนไม่สบายอีกไหมครับ จะให้เรียกหมอมาหรือเปล่า?”หรงซูตอบ “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันดีขึ้นมากแล้ว”เดวิดเดินเข้าไปหา โน้มตัวลงแล้วยื่นมือออกไปหรงซูยังไม่ทันตั้งตัว ฝ่ามือของชายหนุ่มก็ทาบลงบนหน้าผากของเธอแล้ว“เหมือนจะไม่ได้ตัวร้อนขนาดนั้นแล้วจริง ๆ คุณยังไม่ได้กินมื้อเที่ยงเลย อยากกินอะไรไหมครับ เดี๋ยวผมให้คนเอามาส่งให้”หรงซูพูดกับเดวิด “ไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้ฉันยังไม่อยากกินอะไร ฉันอยากอยู่คนเดียวสักพัก เดวิด... พวกคุณออกไปก่อนเถอะค่ะ!”เดวิดยืดตัวตรง หันกลับไปมองเซิ่งถิงเชินแวบหนึ่ง แล้วหันมาพูดกับหรงซู “คุณถิงเชินมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณน่ะครับ”หรงซูไม่ได้ปรายตามองชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย “ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเขา เดวิด คุณพาเขาออกไปเถอะค่ะ”เดวิดหันไปมองเซิ่งถิงเชิน “ถิงเชิน งั้นรอให้เอเวอลินหายดีก่อนค่อยคุยกันเถอะ”เซิ่งถิงเชินจ้องหรงซูด้วยสายตาเย็นชา น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยว่า “เดวิด คุณออกไปก่อน”-หรงซูเงยหน้าขึ้นขวับจ้องเซิ่งถิงเชินพลางขึ้นเสียง “เซิ่งถิงเชิน คุณฟังที่ฉันพูดไม่
หย่ารักทวงใจ บทที่ 212
เดวิดขมวดคิ้ว “ทำไมล่ะครับ?”เจียงหวยซวี่ตอบ “คดีฟ้องหย่ายังไม่ขึ้นศาลครับ”“อย่างนี้นี่เอง งั้นคุณเจียงก็น่าจะเคยเจอสามีของเอเวอลินใช่ไหมครับ ตกลงแล้วเขาเป็นคนยังไงกันแน่?”เจียงหวยซวี่ยิ้มบางพลางเอ่ย “เรื่องส่วนตัวของเอเวอลิน พวกเราอย่าไปวิจารณ์อะไรให้มากเลยดีกว่าครับ”เดวิดจึงไม่ได้ซักไซ้ต่อระหว่างที่ทั้งสองกำลังรอลิฟต์ลงไปยังชั้นล่างประตูลิฟต์ก็เปิดออกอันหงเจี๋ยเดินออกมา เมื่อเห็นเจียงหวยซวี่จึงเอ่ยทัก “ประธานเจียง”เจียงหวยซวี่มองเขาแล้วเอ่ย “ประธานอันมาหาเอเวอลินเหรอครับ?”อันหงเจี๋ยตอบ “พี่สะใภ้โทรมาหาผมน่ะครับ ผมเลยอยากจะคุยกับเอเวอลินสักหน่อย”พี่สะใภ้ที่เขาพูดถึงก็คือซูจิ่นซีเมื่อเช้านี้อันชิงเยว่ไปร้องไห้ฟ้องคนเป็นแม่ ซูจิ่นซีจึงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ลูกสาวที่เธอรักและตามใจมาตั้งแต่เล็กจนโต ไม่เคยแม้แต่จะดุด่าสักคำ มาวันนี้กลับถูกคนนอกรังแก กระทั่งเซิ่งถิงเชินก็ยังปกป้องเธอไว้ไม่ได้อีกเธอจึงต่อสายหาอันหงเจี๋ยทันทีใบหน้าหล่อเหลาของเจียงหวยซวี่เคร่งขรึมลงทันที เขาเอ่ยว่า “เอเวอลินไม่สบาย ตอนนี้กำลังพักผ่อนอยู่ ประธานอันมีอะไรคุยกับผมได้ครับ”อันหงเจี๋ยมองท่าทีข
หย่ารักทวงใจ บทที่ 211
เดวิดเอียงคอมองเซิ่งถิงเชินด้วยความสงสัย พลางเอ่ยว่า “แต่ผมรู้สึกว่าเอเวอลินไม่ใช่คนแบบนั้นนะครับ หรือเป็นเพราะเธอมีเรื่องผิดใจกับแฟนคุณ คุณถึงได้วิจารณ์เธอแบบนี้?”เซิ่งถิงเชินตอบ “เธอยังไม่คู่ควรให้ผมวิจารณ์หรอกครับ คุณก็ระวังจะไปเสียท่าให้เธอก็แล้วกัน”เดวิดหัวเราะ เอ่ยว่า “คุณมีอคติกับเอเวอลินมากจริง ๆ อย่าใจร้ายกับผู้หญิงนักเลยครับ แต่ถ้าผมต้องเสียท่าให้เธอจริง ๆ ผมก็ยินดีนะครับ”“ดูไม่ออกเลยนะครับ ว่าคุณกลายเป็นคนดีตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”“ผมก็อยากเป็นคนดีมาตลอดนั่นแหละครับ”เซิ่งถิงเชินยิ้มแต่ไม่พูดแย้งอะไร ก่อนจะเอ่ยว่า “แต่ขอเตือนคุณไว้หน่อยนะครับ เธอไม่ใช่ผู้หญิงโสดตัวคนเดียวที่ยังไม่มีลูกหรอกนะ”เดวิดกลับไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับเรื่องนี้ เขาเอ่ยว่า “ตอนที่ผมจีบเอเวอลินก่อนหน้านี้ เธอก็บอกว่าตัวเองแต่งงานแล้วจริง ๆ แต่ผมก็ได้ยินมาว่าสามีของเธอไม่ใช่คนดีอะไร แถมยังไม่ดีกับเอเวอลินเลยสักนิด ผู้หญิงที่ทั้งสวยและมีเสน่ห์แบบเอเวอลิน สามีของเธอถ้าไม่ตาบอดก็ต้องสมองมีปัญหาแน่ ๆ”เดวิดพูดไป โดยไม่ทันสังเกตเห็นสีหน้าของชายหนุ่มข้างกายที่ดำทะมึนลงเลยแม้แต่น้อยส่วนเรื่องที่เดวิดรู้ม
หย่ารักทวงใจ บทที่ 210
เจียงหวยซวี่เอ่ย “หวังว่านี่คงไม่ใช่การขายฝันให้เจ้านายหรอกนะ”ในตอนนั้นเองโทรศัพท์มือถือของหรงซูสั่นเตือน เธอหยิบมันออกมาจากกระเป๋า ไม่ต้องดูก็รู้ว่าเป็นเบอร์ของใคร“เหมยเหม่ยโทรมาเหรอ?”หรงซูขานรับในลำคอ “ค่ะ”เจียงหวยซวี่ลุกขึ้นยืนพลางเอ่ย “ดึกแล้ว คุยโทรศัพท์เสร็จก็พักผ่อนให้สบายเถอะ คืนนี้ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น”หรงซูตอบรับ “ได้ค่ะ”เจียงหวยซวี่หันหลังเดินออกจากห้องนอนไปหรงซูปรับอารมณ์ให้เป็นปกติแล้วกดรับสายของเหมยเหม่ย“คุณน้าเอเวอลิน!”พอได้ยินเสียงใสแจ๋วร่าเริงของลูกสาว หรงซูก็รู้สึกราวกับมีความอบอุ่นแผ่ซ่านโอบล้อมไปทั้งร่างในพริบตา“เหมยเหม่ย”ทั้งสองคนคุยกันอีกยี่สิบนาทีถึงได้วางสายตอนนี้เหมยเหม่ยพักอยู่ที่บ้านใหญ่ตระกูลเซิ่ง โดยมีบรรดาพี่ชายคอยอยู่เป็นเพื่อนเมื่อวางโทรศัพท์ลงหรงซูลุกขึ้นเดินไปที่ห้องน้ำเธอเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จและสวมชุดคลุมเดินออกมา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นหรงซูเดินไปเปิดประตู เมื่อเห็นคนที่อยู่ตรงหน้าเธอก็ชะงักไปเล็กน้อย “เดวิด?”เดวิดมองหรงซู ไล่สายตามองสำรวจเธอครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยถาม “เอเวอลิน คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”หรงซูยิ้มแล้วตอบ “ฉันไ
หย่ารักทวงใจ บทที่ 209
เสียงกรีดร้องดังลั่นไปทั่วทั้งห้องจัดเลี้ยงสีหน้าของเซิ่งถิงเชินมืดครึ้มลงในพริบตา รอบตัวแผ่ซ่านไอเย็นยะเยือกที่น่าสะพรึงกลัวหรงซูกระชากผมของอันชิงเยว่ มือข้างหนึ่งจับแขนของเธอไว้แล้วลากออกไปข้างนอก ผู้หญิงบอบบางอย่างอันชิงเยว่จะไปสู้หรงซูที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างยาวนานได้ยังไงผู้คนรอบข้างมองภาพเหตุการณ์นี้ด้วยความตกใจ และไม่มีใครกล้าก้าวเข้าไปห้ามปราม“กรี๊ด! นังชั้นต่ำ ปล่อยฉันนะ พี่เชิน พี่เชิน”เจียงหวยซวี่ก้าวเข้าไปขวางหน้าเซิ่งถิงเชินโดยตรง ประจันหน้ากับดวงตาสีดำขลับอันตรายและเย็นชาของชายหนุ่ม เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “ประธานเซิ่ง เรื่องระหว่างผู้หญิง ปล่อยให้พวกเธอจัดการกันเองจะดีกว่า คุณอย่าเข้าไปยุ่งเลย”ดวงตาสีดำขลับของเซิ่งถิงเชินจ้องมองเจียงหวยซวี่ แววตาเย็นเยียบไปถึงกระดูกในชั่วพริบตาบรรยากาศภายในห้องจัดเลี้ยงหนักอึ้งจนถึงขีดสุด จนทำให้ผู้คนแทบจะหายใจไม่ออก“เจียงหวยซวี่ คุณคิดว่าคุณมีคุณสมบัติพอที่จะมาต่อกรกับผมจริง ๆ งั้นเหรอ?” น้ำเสียงของชายหนุ่มแฝงไปด้วยความเย้ยหยันอันเย็นชาเจียงหวยซวี่เอ่ย “จะมีคุณสมบัติหรือไม่ ผมเองก็อยากจะรู้เหมือนกัน”เสียงร้องตะโกน
หย่ารักทวงใจ บทที่ 20
วันต่อมาเผยหลานหัวพาหรงซูไปสตูดิโอโยคะพอนึกถึงว่าเมื่อวานเจออันชิงเยว่ที่นี่ และเธอก็มาเรียนที่นี่เหมือนกัน หรงซูก็รู้สึกต่อต้านขึ้นมาอันชิงเยว่แย่งสามีของเธอไป แต่คนที่กลัวการเผชิญหน้ากลับเป็นตัวเธอเอง เธอไม่กล้าแม้แต่จะพูดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียน้อย หรงซูไม่อยากเจอเธอ แต่จ่ายเงินไปแล้ว ก็ทำ
หย่ารักทวงใจ บทที่ 97
แต่ว่าทำไมวันนี้ไม่เห็นภรรยาของเซิ่งถิงเชิน?ทุกคนสงสัย แต่กลับไม่ถามเซิ่งถิงเชินอุ้มลูกแล้ววางเธอลงในรถเข็นเด็ก คุณนายใหญ่เซิ่งกับคุณท่านเซิ่งรีบเข้าหาทันที เมื่อมองเห็นหลานสาวสุดที่รัก ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยคือความยินดีที่ปิดไม่มิดคุณนายใหญ่เซิ่งนำของขวัญครบเดือนที่ตัวเองเตรียมให้เหลนสาว
หย่ารักทวงใจ บทที่ 100
เวลาบ่ายโมงเที่ยวบินที่มุ่งหน้าไปซานฟรานซิสโกบินตรงเวลาหรงซูนั่งริมหน้าต่างตรงที่นั่งชั้นธุรกิจ เมื่อมองดูเมืองนอกหน้าต่างที่เล็กลงเรื่อย ๆ มือของเธอจับสร้อยเส้นหนึ่งเอาไว้แน่น ด้านในจี้เป็นรูปเหม่ยจิงน้อยตอนครบเดือนเมื่อจากไปหมายความว่าเธอกับลูกจะได้พบกันยาก“ลูกจ๋า แม่ขอโทษหนูด้วยนะ”ในใ
หย่ารักทวงใจ บทที่ 99
ก่อนเข้าไปซ่งเหยียนเตือนฉีเยี่ยนเฉา อีกเดี๋ยวห้ามพูดเหลวไหลฉีเยี่ยนเฉาตอบ “ฉันไม่ใช่คนปากมากสักหน่อย”“ฮึ ก็ใกล้เคียงนั่นแหละ!”“…”พอไปถึงตระกูลหรงหรงชิงเหวินกับเผยหลานหัวรีบต้อนรับทุกคนเข้าบ้านเจียงหวยซวี่เอาของฝากมาด้วย“ทำไมซื้อของมาเยอะแยะแบบนี้ ไหนว่ามากินข้าวอย่างเดียวไง”“จะมามื
قد تعجبك أيضًا
ให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน65.4K وجهات النظرเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat124.9K وجهات النظرธุลีใจ
เอเวอลีน เอ็มเอ็ม49.1K وجهات النظرคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี100.1K وجهات النظرบ่วงราคะ
อัญจรี30 وجهات النظرพ่ายรักราเชนทร์
เดลิล53 وجهات النظرทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา
อักษรปรุงรัก3 وجهات النظرอยู่ดีๆ ก็กลายเป็นเมียหมอ
แคลร์ออสติน115 وجهات النظر
