LOGINเหมยเหม่ยก้มหน้าเล็ก ๆ ลง ยังคงมีท่าทางไม่ค่อยมีความสุขหรงซูจนใจ สุดท้ายจึงรับปากว่าจะอยู่เป็นเพื่อนเธออีกหนึ่งวัน ไว้คราวหน้ามีเวลาค่อยพาเธอมาเที่ยวอีกเพราะยังมีเด็กคนอื่นพักอยู่ที่นี่และเล่นเป็นเพื่อนเธอได้ เหมยเหม่ยจึงยอมตกลง “ฤดูใบไม้ร่วงที่นี่สวยมาก ถึงตอนนั้นคุณพ่อกับคุณแม่มาเที่ยวกับหนูนะคะ”หรงซูจึงได้แต่รับปากไปก่อน“งั้นคุณแม่คะ เรามาเกี่ยวก้อยสัญญากัน”หรงซูเกี่ยวก้อยกับเธอ ในที่สุดก็ปลอบเหมยเหม่ยจนสงบลงได้พอถึงวันรุ่งขึ้นเผยอวี้ต้องกลับประเทศวันนี้ เพราะบริษัทเริ่มกลับมาทำงานแล้วเจียงอวี่อยู่ต่อเพื่อรอกลับพร้อมหรงซูในวันพรุ่งนี้หรงซูอยู่เป็นเพื่อนเหมยเหม่ยต่ออีกหนึ่งวันช่วงบ่ายตอนที่เธอเล่นน้ำกับเด็ก ๆ กระโปรงเปียกโดยไม่ทันระวัง จึงขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องแต่งตัวของห้องนอน บังเอิญเห็นคนรับใช้กำลังช่วยเซิ่งถิงเชินแต่งตัว เขาสวมสูทเรียบกริบ ใบหน้าหล่อเหลา ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายสุขุมสูงศักดิ์ที่เสริมด้วยความมั่งคั่งและฐานะเซิ่งถิงเชินเห็นกระโปรงของเธอเปียก จึงกำชับว่า “ระวังหน่อย อย่าให้เป็นหวัด”หรงซูพูดว่า “ถ้าคุณแต่งตัวเสร็จแล้วก็ออกไปก่อน ฉันจะเปลี่ยน
ผู้หญิงคนไหนบ้างจะไม่อิจฉางานวันเกิดครั้งนี้ และในสายตาของคนอื่น สิ่งเหล่านี้ก็มากพอจะบ่งบอกถึงสถานะของแม่เด็กในใจชายหนุ่ม เพราะผู้ชายที่มีทั้งทรัพย์สินและฐานะถึงระดับนี้ จะมีสักกี่คนที่ไม่มีลูกนอกสมรส และจะมีใครยอมทุ่มเงินหลายพันล้านเพื่อฉลองวันเกิดให้ลูกสาวเพียงครั้งเดียวเซิ่งถิงเชินอุ้มเหมยเหม่ยไว้ในอ้อมแขน เหมยเหม่ยมองดอกไม้ไฟอันงดงามด้วยความตื่นเต้นดีใจสุดขีด เธอโอบคอพ่อแล้วหอมแก้มเขาหนึ่งที “ขอบคุณค่ะคุณพ่อ”เซิ่งถิงเชินมองเหมยเหม่ย แววตาเต็มไปด้วยความรักเอ็นดู ราวกับทุกสิ่งบนโลกใบนี้ล้วนเทียบไม่ได้กับรอยยิ้มของเธอเหมยเหม่ยหันมาโน้มตัวไปหอมหรงซู หรงซูลูบศีรษะเล็ก ๆ ของเธอ ก่อนอดไม่ได้ที่จะหอมเธอกลับหนึ่งที เหมยเหม่ยหัวเราะออกมา “วันนี้คุณพ่อกับคุณแม่อยู่ฉลองวันเกิดกับเหมยเหม่ย เป็นของขวัญที่ดีที่สุดที่เหมยเหม่ยได้รับเลยค่ะ”หรงซูมองเหมยเหม่ย หัวใจราวกับถูกมือคู่หนึ่งบีบรัดอย่างแรง แสงดอกไม้ไฟสะท้อนระยิบระยับอยู่ในดวงตา จนยากจะแยกแยะอารมณ์ที่ซ่อนอยู่ภายในหลังงานเลี้ยงสิ้นสุดลงแขกทุกคนถูกจัดให้พักอยู่ภายในคฤหาสน์ทั่วทั้งเกาะค่อย ๆ กลับคืนสู่ความเงียบสงบหรงซูพาเหมยเหม่
เซิ่งถิงเชินยื่นมือไปจับมือหรงซูแล้วพูดว่า “อารมณ์ของเด็กมาเร็วไปเร็ว เธอไม่ต้องกังวลหรอก”หรงซูหันไปมองเขาแวบหนึ่งตอนนั้นเองสามีภรรยาหนุ่มสาวคู่หนึ่งพาลูกเข้ามาทักทายและพูดคุยกับเซิ่งถิงเชินเซิ่งถิงเชินโอบเอวหรงซูอย่างเป็นธรรมชาติพลางทักทายผู้มาเยือน จากนั้นแนะนำอีกฝ่ายให้หรงซูรู้จัก หรงซูยิ้มและตอบรับอีกฝ่ายอย่างมีมารยาทในสายตาคนอื่น ทั้งคู่ก็คือสามีภรรยาที่รักใคร่และมีความสุขเด็กน้อยยื่นของขวัญชิ้นเล็กให้เหมยเหม่ย เหมยเหม่ยรับมาด้วยสองมือแล้วกล่าวขอบคุณ ก่อนที่คนรับใช้ข้าง ๆ จะรับของขวัญไปเก็บให้ในงานที่มีผู้คนมากมายเช่นนี้ เหมยเหม่ยไม่มีท่าทีประหม่าแม้แต่น้อย วางตัวได้อย่างสง่าผ่าเผย เด็กที่ทั้งเก่ง มีความสามารถ และสวยเช่นนี้ ใครบ้างจะไม่เอ่ยชม“ลูกสาวของประธานเซิ่ง อนาคตต้องไปได้ไกลแน่นอน!”เหมยเหม่ยรับคำชมอย่างยินดี “โตขึ้นหนูจะเป็นลูกที่เก่งที่สุดของพ่อกับแม่ จะทำให้พ่อกับแม่ภูมิใจ”เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบข้างทันทีเซิ่งถิงเชินมองเหมยเหม่ย แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและความรักเอ็นดูที่ปิดไม่มิดเขาเหลือบมองหรงซูอีกครั้ง เธอกำลังจดจ่อมองลูก ใบหน้าอ่อนหวานเต็มไปด
เซิ่งถิงเชินกล่าวขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงาน ท่าทางสุภาพสง่างาม สุขุมเป็นผู้ใหญ่ แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายของชนชั้นสูงที่ติดตัวมาแต่กำเนิดในสายตาคนนอก เขาคือผู้ชายที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้เหมยเหม่ยบรรเลงเปียโน เซิ่งถิงเชินยื่นมือไปจับมือหรงซูเพื่อเต้นรำเปิดงานแสงสปอตไลต์สาดลงบนร่างของทั้งคู่ แสงเงาขับเน้นเรือนร่างจนดูเปล่งประกาย งดงามราวกับภาพฝัน เซิ่งถิงเชินใช้มือข้างหนึ่งโอบเอวหญิงสาว อีกข้างกุมมือเธอไว้ ภายใต้แสงไฟ สายตาที่เขามองเธอทั้งลึกซึ้งและอ่อนโยนส่วนหรงซูหลุบตาหลบสายตาของเขา ไม่ยอมมองเขาได้ยินเพียงเสียงของชายหนุ่มดังมาจากเหนือศีรษะว่า “วันนี้ต้องเป็นวันเกิดที่เหมยเหม่ยมีความสุขที่สุดแน่”หรงซูไม่ได้ตอบเขาเซิ่งถิงเชินมองสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ของหญิงสาว มือที่โอบเอวเธอกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย หรงซูจึงเงยหน้ามองเขาเซิ่งถิงเชินจ้องเธอด้วยดวงตาลุ่มลึก ก่อนลดเสียงลงพูดว่า “ถ้าเธอมีอารมณ์อะไรไว้ค่อยระบายใส่ฉันทีหลัง แต่วันนี้เป็นวันเกิดของเหมยเหม่ย คนก็มองอยู่ตั้งเยอะ อย่างน้อยก็ทำตัวให้ดูมีความสุขหน่อย”หรงซูหลุบตาลง พูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งว่า “ฉันไม่มีอะไรต้องระบาย แล้วก็ไม่ได้ไม่พอ
เดวิดมองหรงซูแวบหนึ่ง ก่อนหันไปมองเซิ่งถิงเชินแล้วพูดด้วยน้ำเสียงล้อเล่นว่า “เสียมารยาทจังเลย ไม่รู้จักเคาะประตูหรือไง?”เซิ่งถิงเชินมองเดวิดแล้วพูดว่า “ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่คุณควรเข้ามา”เดวิดเอนพิงโซฟาอย่างไม่เกรงกลัว “ผมมาแค่ทักทายเอเวอลินไม่ได้หรือไง?”เซิ่งถิงเชินพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง “คุณลงไปก่อน”เดวิดมองชายหนุ่ม ก่อนยักไหล่แล้วลุกจากโซฟา พูดกับหรงซูว่า “งั้นเอเวอลิน ผมลงไปก่อน แล้วเจอกันครับ”หรงซูตอบรับเบา ๆหลังจากเดวิดออกไปภายในห้องก็เหลือเพียงสองคนเซิ่งถิงเชินนั่งลงตรงที่เดวิดเคยนั่ง หยิบกล่องของขวัญออกมาจากอกเสื้อ เมื่อเปิดออก ภายในเป็นแหวนหนึ่งคู่ เขาหยิบแหวนวงหนึ่งออกมา ก่อนเอื้อมมือไปจับมือของหญิงสาวหรงซูชักมือกลับ แต่ชายหนุ่มกลับจับมือเธอไว้แน่น ก่อนพูดเสียงทุ้มอ่อนโยนว่า “คืนนี้ใส่ไว้ก่อน” พูดจบ เขาก็สวมแหวนลงบนนิ้วนางข้างขวาของเธอหรงซูมองแหวนเพชรที่ค่อย ๆ เลื่อนสวมลงบนนิ้วของตัวเองเซิ่งถิงเชินจับมือหญิงสาวไว้ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “พอดีเลย”หรงซูดึงมือกลับเซิ่งถิงเชินก็ไม่ได้รั้งไว้ จากนั้นหยิบแหวนอีกวงมาสวมที่นิ้วนางข้างซ้ายของตัวเอ
หรงซูพูดว่า “วันหยุดใกล้จะหมดแล้ว ฉันต้องกลับไปเตรียมตัวล่วงหน้าค่ะ พรุ่งนี้จะกลับพร้อมพวกพี่”เผยอวี้พยักหน้าตอบว่า “ได้”เหมยเหม่ยแนะนำหยาหย่าให้ฟู่นันนันและคนอื่น ๆ รู้จัก เด็ก ๆ หลายคนก็เล่นสนิทกันอย่างรวดเร็วเซิ่งถิงเชินพูดกับเซิ่งถิงอวี้ว่า “พี่ ช่วยต้อนรับเผยอวี้หน่อย”เซิ่งถิงอวี้มองเขาแล้วถามว่า “ตอนนี้นายเอาจริงแล้วเหรอ?”เซิ่งถิงเชินยกมุมปากยิ้ม “ฝากด้วยนะ”เซิ่งถิงอวี้เดินเข้าไปทักทายเผยอวี้ เผยอวี้ยื่นมือจับมือกับเขาและตอบกลับอย่างสุขุม ไม่ถ่อมตัวหรือวางท่าเกินไปแขกทยอยเดินทางมาถึง ล้วนเป็นบุคคลมีชื่อเสียงในสังคมออสเตรเลีย มีทั้งชาวจีนที่มาทำธุรกิจที่นี่ ชาวจีนโพ้นทะเล และคนท้องถิ่น เนื่องจากเป็นงานวันเกิดของเหมยเหม่ย บ้านไหนมีลูกก็ต่างพาลูกมาร่วมงานด้วยเซิ่งถิงเชินรับรองและต้อนรับแขกเพียงลำพัง ส่วนหรงซูจงใจหลีกเลี่ยงเขาเซิ่งถิงเชินก็ไม่ได้ฝืนบังคับเธอ ดังนั้นคนอื่นจึงไม่รู้เลยว่าวันนี้แม่ของเหมยเหม่ยมาร่วมฉลองวันเกิดกับเธอด้วยวงสังคมของเหมยเหม่ยที่นี่กว้างขวางไม่น้อย เด็ก ๆ ที่มาร่วมงานแทบทุกคนเธอล้วนรู้จักเด็กผู้ชายไม่น้อยพากันวนเวียนอยู่รอบตัวเธอ พูดคุย






![Inbox ร้อนรัก [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
