INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 69
Último capítulo
หย่ารักทวงใจ บทที่ 338
ครูเฉินพูดว่า “ตกลงค่ะ”จนกระทั่งซ่งเหยียนมาหาหรงซูเพื่อคุยเรื่องงาน“เสี่ยวซู”หรงซูได้สติกลับมาอย่างกะทันหัน หันไปมองซ่งเหยียน เธอปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วเอ่ยว่า “พี่เหยียน มาแล้วเหรอคะ”ซ่งเหยียนเห็นท่าทางของเธอไม่ค่อยดี จึงถามด้วยความกังวลว่า “เป็นอะไรไป ทำไมสีหน้าถึงดูแย่ขนาดนี้ล่ะ?”นับตั้งแต่ครูเฉินติดต่อเธอมาก็ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้วเซิ่งถิงเชินน่าจะรู้เรื่องแล้วเมื่อนึกเชื่อมโยงไปถึงครั้งก่อนที่เธอกับเซิ่งถิงเชินทะเลาะกัน แล้วเหมยเหม่ยได้ยินเข้าจนมีอารมณ์รุนแรงและร้องไห้อย่างหนัก ปฏิกิริยาของเซิ่งถิงเชินในตอนนั้นและตอนที่เหมยเหม่ยไปบ้านตระกูลหรงครั้งแรกแล้วร้องไห้งอแงในตอนกลางคืน เขาก็รีบไปหาทันทีเป็นคนแรกเวลาที่อารมณ์ของเหมยเหม่ยแปรปรวนหรือตื่นเต้นตกใจ เซิ่งถิงเชินดูเหมือนจะเครียดมากเสมอเธอนึกถึงคำพูดที่ศาสตราจารย์จงบอกกับเธอ แม้ว่าตอนนี้อาการของเหมยเหม่ยจะฟื้นตัวได้ดีมากแล้ว แต่การรักษาสภาพจิตใจให้ดีเป็นเรื่องที่สำคัญมากการผ่าตัดของเหมยเหม่ยในตอนนั้นอันตรายมาก เหมยเหม่ยเกือบจะ... ไปแล้วจริง ๆวินาทีนี้ภาพท่าทางที่แสนเศร้าของเหมยเหม่ยขยายใหญ่ขึ้นในหัวของเธออ
หย่ารักทวงใจ บทที่ 337
หรงซูตวัดสายตามองเขาแวบหนึ่ง แล้วเดินเลี่ยงผ่านตัวเขาไปตรง ๆเธอขึ้นรถของทนายกัวแล้วจากไปเซิ่งถิงเชินยืนอยู่กับที่ มองดูหรงซูจากไป บนใบหน้าไม่มีอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ เขาหันไปมองทนายความ“ประธานเซิ่ง”“กลับบริษัทค่อยว่ากัน”“ครับ”เมื่อกลับมาถึงสำนักงานของทนายกัวผลลัพธ์ในวันนี้ล้วนอยู่ในความคาดหมายคดีฟ้องหย่าในประเทศตอนนี้ ลำพังแค่การนอกใจหรือความสัมพันธ์ร้าวฉานไม่สามารถนำมาเป็นหลักฐานที่มีน้ำหนักพอให้ศาลพิพากษาให้หย่าขาดได้ ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เซิ่งถิงเชินยังแสดงจุดยืนชัดเจนว่าไม่ต้องการหย่าแน่นอนว่านี่ไม่ใช่ว่าจะไม่มีหนทางเสียทีเดียว เพียงแต่ต้องใช้เวลาอย่างแน่นอนในเมื่อมีเรื่องข้อพิพาททางเศรษฐกิจเข้ามาเกี่ยวข้องแล้ว สู้ไปแย่งชิงสินสมรสของเซิ่งถิงเชินเลยดีกว่าหรงซูในตอนนี้ใจเย็นลง และยอมรับสภาพความเป็นจริงแล้ว“ตกลงค่ะ”เมื่อออกมาจากสำนักงานทนายความหรงซูก็ได้รับโทรศัพท์จากเซิ่งถิงเจ๋อ“เสี่ยวซู วันนี้เธอขึ้นศาลคดีฟ้องหย่าใช่ไหม ผลเป็นยังไงบ้าง?”หรงซูตอบ “ศาลจะนัดฟังคำพิพากษาในภายหลัง แต่คาดว่าคงไม่พิพากษาให้หย่าหรอก”เป็นผลลัพธ์ที่อยู่ในความคาดหมาย“เสี่ยวซู ค
หย่ารักทวงใจ บทที่ 336
เจียงหวยซวี่พูดว่า “ได้ เดินทางปลอดภัยนะ ถึงเมืองจิงแล้วส่งข้อความมาบอกฉันด้วย”“ค่ะ”ตีห้าของวันรุ่งขึ้นหรงซูก็รีบเดินทางไปที่สนามบินตรวจตั๋วขึ้นเครื่องบินแล้ว เธอก็เอนตัวพิงเบาะที่นั่งชั้นธุรกิจแล้วหลับตาพักผ่อนเธอรู้สึกได้ว่ามีคนมานั่งลงข้าง ๆแต่ก็ไม่ได้ลืมตาขึ้นมาจนกระทั่งแอร์โฮสเตสเดินมาแจกอาหารเช้าตอนที่หรงซูลืมตาขึ้น ถึงได้เห็นว่าคนที่นั่งอยู่ข้างตัวเองนั้นกลับเป็นซูชิงจือซูชิงจือเห็นเธอจ้องมองตัวเองด้วยความประหลาดใจ ก็อมยิ้มและเอ่ยทักทายอย่างมีมารยาท “คุณเอเวอลิน”ไม่นานนักหรงซูก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ยื่นมือไปรับอาหารเช้าที่แอร์โฮสเตสส่งให้ เธอทานอาหารเช้าอย่างเงียบ ๆ โดยไม่มีทีท่าว่าจะชวนซูชิงจือคุยเลยแม้แต่น้อยซูชิงจือก็ไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่มพูดคุยรบกวนเธอเช่นกันตลอดการเดินทางสองชั่วโมงซูชิงจือเอาแต่จัดการเรื่องงานมาตลอดหรงซูนั่งพักผ่อนอย่างเงียบ ๆแปดนาฬิกาสี่สิบนาที เครื่องบินก็ลงจอดที่สนามบินนานาชาติเมืองจิงตรงเวลาซูชิงจือถือคอมพิวเตอร์ของตัวเองแล้วลุกขึ้นยืน หรงซูก็ลุกขึ้นยืนตามทันใดนั้นตั๋วเครื่องบินในกระเป๋าบังเอิญร่วงหล่นลงมา หรงซูโค้งตั
หย่ารักทวงใจ บทที่ 335
ศาสตราจารย์จงส่งเสียงอืมรับคำ แล้วเอ่ยเตือนว่า “คราวก่อนดูรายงานการตรวจร่างกายที่คุณส่งมา สุขภาพอยู่ในเกณฑ์ดีนะ จำไว้ว่าต้องไปตรวจร่างกายปีละครั้งด้วยล่ะ”เซิ่งถิงเชินตอบรับ “ผมทราบครับ”ตอนเที่ยงพวกเขาทานอาหารกลางวันที่บ้านตระกูลจงหลังมื้ออาหารก็ไม่ได้อยู่นานนัก เอ่ยลาแล้วจากมาเหมยเหม่ยอยากไปดูโลมาที่โอเชียนพาร์คเซิ่งถิงเชินจึงขับรถพาไปที่โอเชียนพาร์คโอเชียนพาร์คกว้างใหญ่มาก เวลาส่วนใหญ่เหมยเหม่ยจะถูกเซิ่งถิงเชินอุ้มไว้ แต่เหมยเหม่ยอยากให้คุณแม่อุ้มเซิ่งถิงเชินพูดว่า “คุณน้าเอเวอลินอุ้มเหมยเหม่ยนาน ๆ ไม่ไหวหรอก ให้พ่ออุ้มดีแล้ว”หรงซูฟังตอนที่เขาพูดชื่อเอเวอลินออกมา มันแฝงไปด้วยความเย้ยหยันอย่างเห็นได้ชัดเหมยเหม่ยร้องอ้อรับคำ “งั้นหนูจะจูงมือคุณแม่ คุณแม่จูงมือหนูหน่อยค่ะ”เหมยเหม่ยยื่นมือเล็ก ๆ ออกมา หรงซูจึงทำได้เพียงไปจับมือแกไว้ตลอดทางเธอเอาแต่เรียกคุณแม่เป็นระยะ ๆ ท่าทางดีใจและตื่นเต้นนั้น ราวกับอยากจะประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเธอมีคุณแม่แล้วอย่างนั้นแหละ เซิ่งถิงเชินถือกล้องถ่ายรูปให้ทั้งสองคนด้วยหน้าตาที่โดดเด่นของครอบครัว ตลอดทางจึงดึงดูดสายตาผู้คนให้หันมาม
หย่ารักทวงใจ บทที่ 334
เซิ่งถิงเชินไม่ได้พูดอะไร เขาก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วเข้าไปในหมู่บ้านเดินไปได้ไม่ไกลนักหรงซูหมดแรง จึงวางตัวเหมยเหม่ยลงแล้วเปลี่ยนมาจูงมือเธอไว้ ส่วนเหมยเหม่ยก็ใช้มืออีกข้างไปจูงมือคุณพ่อตลอดทางที่เดินไปยังอาคารที่พัก เหมยเหม่ยคอยจับมือของทั้งสองคนแกว่งเล่นเป็นชิงช้าอยู่เป็นระยะ รอยยิ้มบนใบหน้าไม่เคยหยุดลงเลยอย่างน้อยในวินาทีนี้ได้ชดเชยให้เหมยเหม่ยบ้างก็ยังดีเมื่อมาถึงบ้านศาสตราจารย์จงคุณนายจงเห็นเซิ่งถิงเชินกับเหมยเหม่ยก็ไม่ได้แปลกใจอะไร เพียงแต่ตอนที่เห็นหรงซูกลับรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย“ถิงเชินกับเหมยเหม่ยมาแล้ว รีบเข้ามาสิ”ศาสตราจารย์จงปีนี้อายุแปดสิบปีแล้ว เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกุมารเวชศาสตร์ระดับแนวหน้าของประเทศ แม้จะสมควรเกษียณตั้งนานแล้ว แต่ทุกสัปดาห์ยังคงไปออกตรวจที่โรงพยาบาลสองวันวันนี้ศาสตราจารย์จงพักผ่อนอยู่บ้าน“คุณปู่ทวดจงคะ”เหมยเหม่ยร้องเรียกอย่างมีมารยาทนิสัยของเหมยเหม่ย ยากนักที่จะไม่ทำให้พวกผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดู ศาสตราจารย์จงอดไม่ได้ที่จะกอดเหมยเหม่ย “เหมยเหม่ยสูงขึ้นอีกแล้วนะ”เหมยเหม่ยแนะนำกับศาสตราจารย์จงอย่างมีความสุขว่า “คุณปู่ทวดจงคะ นี
หย่ารักทวงใจ บทที่ 333
มือของเจียงหวยซวี่ที่กำลังพิมพ์คีย์บอร์ดชะงักไป เขามองไปที่เจียงอวี่แล้วถามว่า “แล้วเธออยากได้อะไรล่ะ?”เจียงอวี่ตอบว่า “ตอนนี้ยังคิดไม่ออกน่ะค่ะ”“งั้นถ้าคิดออกเมื่อไหร่ก็บอกพี่ได้ตลอดเลยนะ”“ตกลงค่ะ”เจียงหวยซวี่เห็นเธอยังไม่ไปไหน “ยังมีธุระอะไรอีกหรือเปล่า?”เจียงอวี่เชิดคางขึ้นเล็กน้อย มองทะลุปรุโปร่งถึงความคิดในใจของพี่ชายตัวเองด้วยสายตาเฉียบแหลม “พี่คะ อยากถามอะไรก็อย่าเก็บไว้ในใจเลย พี่กับฉันยังมีอะไรต้องเกรงใจกันอีก”เจียงหวยซวี่หัวเราะเบา ๆ อย่างจนปัญญา ยื่นมือไปถอดแว่นตาออก เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ นวดหัวตาด้วยความเหนื่อยล้า จากนั้นก็มองไปที่เจียงอวี่แล้วถามว่า “เธอคุยอะไรกับเสี่ยวซู?”เจียงอวี่เล่าเรื่องทั้งหมดให้เจียงหวยซวี่ฟังอย่างละเอียด“พี่รู้แล้วล่ะ”เจียงอวี่เลิกคิ้ว “พี่นี่เข้าใจเสี่ยวซูดีจริง ๆ นะ”เจียงหวยซวี่พูดว่า “ถ้าในอดีตเซิ่งถิงเชินมีความเห็นใจเสี่ยวซูแม้เพียงสักนิด เสี่ยวซูก็คงไม่เด็ดเดี่ยวอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้หรอก”แม้เจียงอวี่จะไม่รู้รายละเอียดว่าหรงซูเคยเจ็บช้ำน้ำใจยังไงมาบ้าง แต่เมื่อเห็นเซิ่งถิงเชินคนนี้ในปัจจุบัน ก็รู้ได้ทันทีว่าเขาไม่ใช่คนเย็
También te puede gustar
รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง156.9K vistasเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์79.7K vistasชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน95.8K vistasคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.0K vistasภรรยาคนนี้ไม่รักคุณแล้ว , นางร้ายเลิกคลั่งรักกลับได้พยัคฆ์มา
ลลินญา40 vistasเพลิงรัก กลางตะวัน
เย้ายวน102 vistasอาของนายคือสามีฉัน—ถอยไปซะ ไอ้แฟนเก่า!
จูน182 vistasอ้อมกอดสุภาพบุรุษ
ชัญญาณ์ภัช152 vistas
