#1 พบกันอีกครั้ง

"พี่ฟ้า เป็นแฟนกันนะ..."

"ฮ่าๆๆ ไอ้เด็กบ้า... รู้เหรอ ว่าเป็นแฟนกันคืออะไร"

"ไม่รู้หรอก แต่ผมอยากเป็นแฟนกับพี่"

"เอ... เอาไงดีน้าาาา... ไว้โตขึ้นเมื่อไหร่ค่อยมาถามละกัน ตอนนี้ตั้งใจเรียนไปก่อน"

.

.

.

"พี่ฟ้าาาา... ผมสอบติดแล้วนะพี่! ฮ่าๆๆ"

"โห ดีจัง... อุตส่าห์ช่วยติวให้เป็นปี ค่อยหายเหนื่อยหน่อย"

"แต่ว่า... ผมคงไม่ได้เจอพี่อีกหลายปีเลย......"

"เอาเถอะน่า ไปใช้ชีวิตมหา'ลัยให้คุ้ม"

"ไว้ผมเรียนจบกลับมา... เรา... เป็นแฟนกันนะพี่"

"อีกละ... เฮ้อออ ถามอยู่ได้ เจอหน้ากันเกือบทุกวันไม่เบื่อรึไง"

"นะพี่... ผมจริงใจนะ..."

"......ไว้เรียนจบมา เป็นผู้ใหญ่กว่านี้ ค่อยมาถามละกัน"

.

.

.

เฮ้ออออ อุตส่าห์รอมาตั้งนาน กลายเป็นแบบนี้ได้ไงวะ...

เด็กหนุ่มยกแก้วขึ้นดื่มพร้อมกับคิดในใจแบบเซ็งๆ ขณะเหลือบมองสาวสวยที่นั่งฝั่งตรงข้าม

ฟ้า พี่สาวที่อยู่ข้างบ้านของเขา ครอบครัวของทั้งคู่สนิทกันเธอเลยเหมือนเป็นพี่สาวที่ช่วยดูแลมาตั้งแต่เด็ก ชีวิตในวัยเด็กจนย่างเข้าวัยรุ่นมักจะมีพี่ฟ้าอยู่ด้วยเสมอ นั่นทำให้เขาหลงรักพี่สาวคนนี้เข้าอย่างจัง

หลังจากที่ไปเรียนในเมืองหลวงอยู่หลายปี ตอนนี้เขากลับมาเป็นหนุ่มเต็มตัวด้วยใจลิงโลดอยากจะเดินหน้าขอพี่ฟ้าเป็นแฟนให้ได้ แต่พอกลับมาเจอกันวันแรกก็ทำให้เขาแทบช็อค...

"พี่ฟ้า... ตัดผมสั้นขนาดนี้เลยเหรอครับ..."

"เอ่อดิ... ก็พี่เป็นทอม"

เหมือนความฝันพังลงตรงหน้า พี่สาวแสนสวยและเรียบร้อยปานนั้นเปลี่ยนไปจนเขาแทบจำไม่ได้ ผมยาวตรงสีดำเข้มถูกตัดสั้นจนเห็นใบหู บุคลิกเชื่องช้าที่ดูสง่าน่ามองกลายเป็นสาวห้าวทำอะไรรวดเร็วไม่ห่วงสวย ที่สำคัญคือคำพูดคำจาปากร้ายพร้อมจะจิกกัดได้ตลอดเวลาราวกับเป็นคนละคน

"เป็นอะไรวะตะวัน... เมาแล้วรึไง... จ้องอยู่ได้"

"เฮ้ออออ เปล่าหรอก... แค่คิดถึงเรื่องเก่าๆ น่ะ"

"อ่ออออ คิดถึงสาวๆ ที่กรุงเทพอะดิ... ทำใจหน่อยน้า เมืองนี้ไม่ค่อยมีสาวสวยนักหรอก"

"...ก็มีนั่งอยู่ตรงหน้านี่ไง" เขาแอบหันข้างบ่นออกมาเบาๆ

"หะ?... พูดอะไรพึมพัมคนเดียววะ"

"เออๆ ช่างมันเหอะ... ชนแก้วกันดีกว่า มาๆ"

ตะวัน เด็กหนุ่มเรียนจบใหม่ที่กลับมาหางานทำที่บ้าน แม้ภายนอกจะดูเป็นหนุ่มน้อยไร้พิษสงแต่แสงสีสิ่งล่อใจในเมืองหลวงได้ให้ประสบการณ์กับเขามากมาย ประกอบกับเป็นหนุ่มหน้าตาสะอาดเรียบร้อยและยิ้มเก่งทำให้สี่ปีในรั้วมหา'ลัยเขาไม่เคยขาดผู้หญิงข้างกายเลย เขามั่นใจว่าผู้หญิงคนไหนถ้าลองได้หมายตาไว้แล้ว เขาจะพาขึ้นเตียงได้แน่นอน

แม้หลายสิ่งหลายอย่างในตัวพี่ฟ้าจะเปลี่ยนไป แต่พอมองดูดีๆ เขาพบว่าพี่ฟ้ายังคงมีเสน่ห์อยู่เต็มเปี่ยม ทั้งใบหน้าเล็กๆ ได้รูปที่ขาวผ่องนั่น พอตัดผมสั้นก็ยิ่งทำให้หน้าสวยๆ ของเธอสว่างขึ้น คอเรียวยาวที่ไม่มีเส้นผมปิดบังก็ทำให้เขาแอบมองอยู่บ่อยๆ แต่ที่ดูจะสะกดใจเขาที่สุดก็คือ...

หุ่นดีชิบหาย... เมื่อก่อนพี่ฟ้าไม่ขนาดนี้นี่หว่า... ใช่ทอมแน่เหรอวะ... แม่งเอ้ยยย ร่องนมโคตรขาว

ตะวันอดไม่ได้ที่จะแอบมองแทะโลมพี่สาวอยู่เป็นพักๆ จนเธอรู้ตัว

"ไอ้ตะวัน... มึงแอบเหล่มองนมกูอีกแล้วใช่มั้ย?"

"อะ... อะไร... ตลกล่ะ ใครจะไปอยากมองนมทอมอย่างพี่" เขารีบยกแก้วขึ้นดื่มกลบเกลื่อนความผิด

"ก็เห็นๆ อยู่อะ... บอกมาตรงๆ เหอะน่าาาา ถ้าอยากดูจริงๆ พี่ก็ไม่ว่าหรอกนะ" ฟ้าทำเอียงคอทำหน้าล้อเลียน

"โหหหห ถ้าจะมองนมพี่ ผมมองของเจ๊ผิงดีกว่ามั้ย ใหญ่กว่าตั้งเยอะ!"

"ฮ่าๆๆ พวกเธอนี่ละน้า... ทะเลาะกันอยู่ได้ทุกวัน" สาวใหญ่ที่นั่งข้างๆ หัวเราะอย่างร่าเริง

เจ๊ผิง แม่ม่ายสาวใหญ่เจ้าของร้านขายของชำเล็กๆ ที่อยู่ปากซอยทางเข้าบ้านของตะวันและฟ้า สามีเธอจากไปแล้วหลายปีทิ้งให้เป็นม่ายตั้งแต่ยังสาว ด้วยทรวดทรงที่อวบอัดและนิสัยเป็นกันเองทำให้ร้านของเธอมีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่แวะเวียนมาจีบเป็นประจำแต่เธอก็ยังไม่เลือกใคร

ตั้งแต่ตะวันกลับมาที่บ้าน เขาก็ตระเวนหางานไปทั่วจนโชคดีได้งานบริษัทใหญ่แถมยังได้ทำงานที่เดียวกับพี่ฟ้าอีก พวกเขาทั้งคู่ก็เลยชอบชวนกันมาแวะนั่งดื่มหลังเลิกงานที่โต๊ะหินอ่อนหน้าร้านของเจ๊ผิงก่อนกลับเข้าบ้านเป็นประจำ

"เจ๊ก็อย่าไปให้ท้ายมันนักสิ เห็นมันแอบมองนมก็ต้องปิดบ้าง ด่ามันบ้าง เขกหัวมันก็ยังได้"

"โหหหห อะไรพี่ มาเป็นชุดๆ เลยนะ... ผมยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย"

"ฮ่าๆๆ ไม่เป็นไรหรอกฟ้า... สาวแก่อย่างเจ๊ ไม่มีใครอยากมองหรอก" เจ๊ผิงทำเขินแล้วยกแก้วดื่มปิดบังสีหน้า

"ก็ฟ้านี่ไงอยากมอง... เจ๊มาเป็นเมียฟ้าเถอะนะ... ใจอ่อนสักทีสิ ตามตื้อมาตั้งนานแล้วเนี้ย" ฟ้าชันศอกกับโต๊ะวางคางลงบนอุ้งมือแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ เจ๊ผิง

"พอๆ พอเลย... เจ๊ก็อย่าไปหลงกลยัยนี่เชียว.. แม่ผมเล่าให้ฟังหมดละ สาวเล็กสาวน้อยทั้งซอยเนี้ย โดนยัยทอมนี่หลอกฟาดมาหมดแล้ว"

"ไม่หมดโว้ย!...... ก็เหลือเจ๊ผิงนี่ไงที่ยังรอด... นะค้าาาา มาเป็นเมียฟ้าเถอะนะ... ลองโดนลิ้นทอมหน่อยมั้ยคะ... ติดใจแน่ๆ... อ้าาาาา"

ความเมาทำให้ทั้งสามคนเริ่มพูดสนุกปากขึ้นเรื่อยๆ ฟ้าแทะโลมเจ๊ผิงอย่างออกนอกหน้า พูดเสร็จก็อ้าปากที่ทาลิปสีแดงสดแลบลิ้นยาวปัดไปมาให้เจ๊ผิงมองตาค้าง ใบหน้าสวยเท่ห์พร้อมกับท่าทางยั่วยวนของฟ้าทำให้เจ๊ผิงเริ่มนึกคล้อยตามจนร้อนหน้าร้อนตาบ้างแล้ว

"อย่าไปเป็นของเล่นให้ทอมเลยเจ๊... ยัยนี่ถ้าได้เจ๊อีกคนนะ มันคงจะยืดอวดไปทั่วทั้งซอยแน่ๆ ทีนี้ก็จะไม่มีหนุ่มคนไหนกล้ามาจีบเจ๊ละ"

"นั่นสิ ฟ้าเห็นเจ๊เป็นของเล่นเหรอคะ..." เจ๊ผิงทำเอียงตัวหลบแล้วยกสองมือกอดอกอวบของตัวเองไว้

"หนอยยยย ไอ้ห่*นี่! อย่ามาขัดจังหวะสิวะ พูดยังกะตัวเองดีนักนี่ แม่แกก็เล่าให้ฟังหมดเหมือนกัน ว่าตอนอยู่มหา'ลัยก็เป็นเพลย์บอยควงหญิงไม่ซ้ำ บางคนถึงกับโทรมาร้องให้กับแม่ด้วย"

"จริงเหรอตะวัน... หน้าตาแบบนี้ชอบหลอกผู้หญิงเหมือนกันเหรอ"

เจ๊ผิงหันมายิ้มพูดล้อเลียนกับเด็กหนุ่มบ้าง ทำให้เขาต้องยกแก้วขึ้นดื่มคิดหาทางตอบกลับ

"ก็เออดิ... คนมันฮ็อตอะครับ... จะดาวคณะ รึดาวมหา'ลัย ผมก็เอามาหมดละ... มีของดีก็ต้องใช้ให้คุ้มสิจริงมั้ย... ถ้าเจ๊ผิงอยากสนุกอะ... ผมช่วยได้นะ"

คราวนี้เด็กหนุ่มหันไปมองจ้องตากับเจ๊ผิงแล้วเลื่อนสายตาลงไปมองร่องนมอวบที่อัดกันอยู่ในเสื้อสายเดี่ยวคอกว้างของเธอ เจ๊ผิงเห็นสายตาโลมเลียของตะวันแบบตรงๆ ก็เริ่มใจเต้นแรงขึ้นมา

"ฮ่าๆๆๆ ของดงของดีอะไรกานนนน หืออออ ตะวัน... ไอ้ลูกนกของพี่... อย่าไปเชื่อมันเจ๊ ฟ้าเนี้ยอาบน้ำให้มันตั้งแต่เด็ก... หำอันจิ๊ดเดียวเท่าหัวดินสอ ชิ... ทำมาเป็นอวดว่าของดี"

"ยะ... อย่าเอาเรื่องตอนเด็กมาพูดสิพี่... นั่นมันตั้งกี่ปีมาแล้วมั้ย"

"โอ้ยยยย มันจะเปลี่ยนอะไรมากมายวะ จะงอยยื่นออกมายังกับปากนก อย่ามาอวดหน่อยเลย"

ตะวันกัดฟันด้วยความเจ็บใจ เขาเลยลุกขึ้นเดินเข้าไปหาของในร้าน สักพักก็หยิบเดินออกมาวางบนโต๊ะต่อหน้าเจ๊ผิง

"เนี่ย!!... ของผมตอนนี้"

สองสาวจ้องมองกล้วยหอมขนาดใหญ่บนโต๊ะแล้วนิ่งเงียบไปพักหนึ่ง จนกระทั่งฟ้าระเบิดเสียงหัวเราะออกมาในขณะที่เจ๊ผิงยังนั่งอ้าปากค้าง