Masukสองปีต่อมา “น้องริน!!” น้ำเสียงกัมปนาทของมารดาตะโกนลงมาจากระเบียงห้องแต่งตัวชั้นสอง เด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังทำตัวลับๆ ล่อๆ ลำพังในสวนดอกไม้ของคุณแม่ ยืนตัวแข็งทื่อด้วยความตกใจ ก่อนจะตามด้วยเสียงฝีเท้าหนักของบิดา คิมหันต์ช้อนตัวลูกสาวอุ้มเข้าเอว เมื่อกี้เขาเผลอโทรหาพนักงานทางญี่ปุ่นไม่ถึงครึ่งชั่ว
หลายเดือนต่อมา “แง้~!!!” เสียงร้องกระจองอแงแผดดังขึ้นกลางดึก ม่านฟ้าสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมๆ กับสามี มองหน้าปัดนาฬิกาบอกเวลาตีหนึ่งครึ่ง ขาเรียวก้าวลงจากเตียง เดินตรงไปที่เปลเด็กที่อยู่ไม่ไกล เปิดมุ้งคลุมเปลอุ้มตัวเล็กที่นอนร้องไห้จ้าแนบหน้าอก “น้องริน เป็นอะไรคะ” คุณแม่คนสวยอุ้มทารกน้อยวัยสี่เดื
พูดจบก็หยิบหมอนบนโซฟามาดันแผ่นหลังให้หญิงสาวนั่งได้สบายขึ้น คุณแม่ตัวเล็กเปิดแอพช็อปปิ้งออนไลน์ขึ้นมา ก่อนจะเลื่อนไปที่หน้าร้านเสื้อผ้าสำหรับทารกเกิดใหม่ที่ได้แหล่งมาจากยู่ยี่เพื่อนสนิท ระหว่างที่สายตากำลังจับจ้องไปที่หน้าจอไอแพดเลือกเสื้อผ้าสำหรับเด็ก ก็ได้ยินเสียงคิมหันต์ที่กลับไปประชุมต่ออยู่ใก
ภายหลังเสร็จสิ้นมื้อเย็น สามีหนุ่มก็อุ้มกระเตงภรรยาตัวเล็กกลับขึ้นห้อง แม้จะถูกเธอต่อต้านด้วยการดิ้นขลุกขลัก แต่เพียงแค่เขาขู่ว่าหากทำเธอหล่นแล้วเจ็บตัวทั้งแม่ทั้งลูกจะโทษเขาไม่ได้ ม่านฟ้าก็หยุดดิ้นทันที เอาแต่ทำหน้างอ กัดฟันกรอดๆ ใส่จนถึงตอนนี้ แน่นอนว่ากิจวัตรประจำวันที่เคยทำร่วมกัน อย่างเช่นกา
โต๊ะรับประทานอาหารสีขาวถูกยกมาตั้งริมสระน้ำข้างบ้าน เตาปิ้งย่างคลุ้งไปด้วยควันไฟจากฝีมือลูกชายคนเล็กของวรหิรัญ “ไอ้วสันต์ อย่าเผาบ้านกู” พี่ชายคนโตตะโกนบอกน้องเมื่อควันสีดำพุ่งลอยขึ้น จนเข้ามายังโซนหลังครัว คิมหันต์กำลังตัดขาและก้ามกุ้งเล็กๆ ที่ไม่สามารถทานเนื้อได้ออก ข้างๆ มีตะแกงใส่อาหารทะเลอย่
ส้มสายน้ำผึ้งสีสันสดใสแกะแยกกลีบถูกวางใส่จานรวมกับองุ่นไร้เมล็ด ถูกคนตัวเล็กถือเข้ามาในห้องนอน ม่านฟ้าเดินเลี่ยงเข้าไปดูคิมหันต์ที่กำลังสวมเสื้อยืดเป็นชิ้นสุดท้าย ผมเปียกชื้นบ่งบอกว่าเขาเพิ่งสระผมมา “ดีขึ้นไหมคะ” สีหน้าอิดโรยของเขาทำให้เธอเป็นห่วง เขาพยักหน้าส่งยิ้ม เดินถือผ้าขนหนูผืนเล็กเข้ามาห
สองเดือนผ่านไป... คิมหันต์เดินออกจากห้องประชุมสรุปผลไตรมาสที่สอง เดินดุ่มๆ เข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวโดยไม่สนใจพนักงานคนอื่นที่กล่าวทักทายระหว่างทาง ก่อนจะพุ่งเข้าไปในห้องน้ำโก่งคออาเจียนออกมาอย่างสุดกลั้น หลายวันมานี้การประชุมคาราคาซังหาข้อสรุปเรื่องการขยายสาขาเข้าตีตลาดจีนไม่ได้ จนทำให้ผู้บริหารต
“ว่ายังไง...” น้ำเสียงแหบพร่าแผงความเซ็กซี่จากร่างสูง ทำให้ใจดวงน้อยสั่นระรัวไม่เป็นจังหวะ กอปรกับการกระทำวาบหวามจากการถูกปลายหัวหยักกดเข้าออกร่องสวาทย้ำไปมาหลายรอบจนสติกระเจิดกระเจิง “อึก...ยะ...อยากให้ม่านพูดอะไร” ถามเสร็จก็เบือนหน้าหนี ล้มตัวนอนแผ่หลายกฝ่ามือปกปิดใบหน้าอย่างเขินอาย คนตัวเล็กกล
สามีหนุ่มล้มตัวลงนอนข้างๆ ภรรยา ไม่กวนใจเธอเวลาพักผ่อน กระทั่งได้ยินเสียงลมหายใจเสมอจากหญิงสาวจึงดึงมือตนเองออกจากแก้มนวล ขยับเข้าสวมกอดพาตนเองเข้าสู่ห้วงนิทราตามไป หลายวันมานี้อาการป่วยไข้ของภรรยาดีขึ้นตามลำดับ แม้จะมีอาการตัวร้อนอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ร้อนจัดจนน่าเป็นห่วง คิมหันต์ทำงานที่บ้านทั้งอ
เช้าวันพุธกลางสัปดาห์ที่อากาศเมืองไทยไม่ร้อนนัก วันนี้เป็นอีกวันที่เหมาะแก่การตื่นเช้าออกไปทำงาน ทว่าเรือนร่างบอบบางกลับนอนคุดคู้อยู่บนเตียงกว้าง คิมหันต์เดินออกมาจากห้องแต่งตัว ชะเง้อมองใบหน้าสวยที่หลับตาพริ้มบนเตียงด้วยความสงสัย ปกติคนตัวเล็กไม่ใช่คนตื่นยาก แม้จะขี้เซา แต่ก็มักจะตื่นพร้อมกันกับเ







