LOGINShare
บทที่ 215
Latest chapter
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 216
ซูหย่าซินกับผู้จัดการของเธอย่อมรู้ซึ้งถึงจุดนี้ดี จึงถามพวกเราว่าขอเปลี่ยนเป็นฉากอื่นมาลองแสดงแทนได้ไหม?ฉันให้ทีมงานไปส่งสารกลับไปตรง ๆ “ตอนนี้คุณซูถูกเพจทางการของเมืองหลวงออกชื่อตักเตือนวิจารณ์ จัดว่าเข้าข่ายเป็นศิลปินที่มีมลทินไปแล้ว ทางเรายอมให้โอกาสคุณมาแคสต์บทก็นับว่าเป็นกรณียกเว้นมากพอแล้ว ถ้าคุณซูยังจะเรื่องมากเลือกโน่นเลือกนี่อีก กองถ่ายของเราก็คงไม่กล้าจ้างคุณหรอกค่ะ”เพื่อที่จะได้กลับคืนสู่จุดสูงสุด ซูหย่าซินจึงจำใจตอบตกลงในที่สุดแต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ ฉันไม่มีทางให้โอกาสเธอได้แสดงเป็นตัวละครตัวไหนในนิยายของฉันเลยตั้งแต่แรกแล้วก่อนการแคสต์ติ้งจะเริ่มขึ้น ฉันมองผ่านจอมอนิเตอร์เห็นซูหย่าซินพูดกับอันหร่านว่า “เดี๋ยวตอนตบหน้า อย่าลืมหามุมกล้องช่วยด้วยล่ะ”อันหร่านยิ้มเยาะที่มุมปาก “ฉันจะพยายามแล้วกัน”ทว่า ทันทีที่ผู้กำกับสั่งแอ็กชัน อันหร่านกลับไม่ออมมือเลยแม้แต่นิดเดียว และไม่มีการหลบมุมกล้องใด ๆ ทั้งสิ้นเธอกระชากคอเสื้อของซูหย่าซิน แล้วเงื้อฝ่ามือฟาดซ้ายฟาดขวาอย่างไม่ยั้งปฏิกิริยาทั้งร้องไห้ทั้งกรีดร้องของซูหย่าซิน มันคือสัญชาตญาณเอาตัวรอดล้วน ๆ แทบไม่เกี่ยวกับท
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 215
ฉันสะกดกลั้นอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในอก แล้วเอ่ยว่า “ขอโทษด้วยนะ ฉันสอนคนอื่นไม่ค่อยเป็นหรอก”รอยยิ้มบนใบหน้าของซูหย่าซินจางลงเล็กน้อย แสร้งทำเป็นน้อยใจมองไปทางตั๋วตั่ว “ดูท่าคงเป็นเพราะแม่หัวทึบเกินไป คุณน้าเยี่ยถึงได้ไม่อยากสอนน่ะจ้ะ”“คุณน้าเยี่ยคะ!”ตั๋วตั่วขมวดคิ้วน้อย ๆ ขึ้นมาทันที เธอปล่อยมือจากชายเสื้อของฉันแล้ววิ่งไปหาซูหย่าซิน สองแขนเล็ก ๆ กอดขาของเธอไว้แน่นยามที่เธอเงยหน้าเล็ก ๆ ขึ้นมองฉัน แววตานั้นกลับเจือความไม่พอใจเอาไว้ “คุณน้าสอนคนเป็นออกจะตาย ตอนสอนหนูยังสอนได้ดีมาก ๆ เลยนี่คะ! ทำไมถึงไม่ยอมสอนคุณแม่หนูล่ะ?”ลำคอของฉันตีบตันไปหมดจนพูดอะไรไม่ออกในจังหวะนั้นเอง กู้สือซวี่ที่เงียบมาตลอดก็พลันเอ่ยปากขึ้นมา น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเย็นชาอยู่หลายส่วน “ก็แค่สอนทำเค้กเองไม่ใช่เหรอ เยี่ยเจาเจา เธอจะช่วยสอนให้หย่าซินหน่อยมันจะไปเสียหายตรงไหน?”ฉันเอ่ยเสียงแข็ง “ฉันบอกไปแล้วไงว่าฉันทำไม่เป็น ข้างนอกมีคนที่ทำเค้กเป็นเกลื่อนกลาดไปหมด เธอจะไปเรียนกับใครก็ได้ทั้งนั้น”ทว่าในตอนนั้นเอง ตั๋วตั่วกลับโมโหขึ้นมาจริง ๆ เธอแผดเสียงตะโกนใส่ฉันลั่น “ทำไมคุณน้าต้องคอยรังแกแม่หนูอยู่เ
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 214
ฉันเอ่ยด้วยความโกรธ “นายอย่าคิดนะว่าแค่ช่วยพูดให้ฉันสองสามคำต่อหน้าแม่นายเมื่อกี้ แล้วนายจะมาทำรุ่มร่ามตามใจชอบกับฉันได้น่ะ”“ฉันแค่อยากจะบอกเธอว่า แผลของฉันเกิดติดเชื้อขึ้นมา คงต้องเลื่อนเวลาออกจากโรงพยาบาลไปอีกสักหนึ่งหรือสองสัปดาห์ เพราะฉะนั้น เธอคงต้องเหนื่อยต่อไปอีกสักพักแล้วล่ะ”แววตาของเขาแฝงความเจ้าเล่ห์เอาไว้ ราวกับมั่นใจว่าฉันเป็นแค่แมวตัวหนึ่งที่ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีวันหนีพ้นเงื้อมมือของเขาไปได้ฉันพยักหน้ารับแล้วพูดว่า “หวังว่านายจะรักษาคำพูด ตอนออกจากโรงพยาบาลยอมเซ็นหนังสือยินยอมไม่เอาความ แล้วปล่อยกู้อี้หานไปจริง ๆ”สีหน้าของกู้สือซวี่บึ้งตึงลงทันตา จ้องมองฉันด้วยแววตาเย็นชาชวนขนลุก “งั้นก็ขึ้นอยู่กับความประพฤติของเธอแล้วกัน”ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องพักผู้ป่วยก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้งซูหย่าซินจูงมือตั๋วตั่วก้าวเข้ามาข้างในพริบตาที่ได้เห็นหน้าลูกสาว ในใจของฉันก็เอ่อล้นไปด้วยความรักใคร่ระคนตื่นเต้นดีใจทว่าสายตาของตั๋วตั่วไม่ได้หยุดอยู่ที่ฉันเลย เธอกลับวิ่งถลาเข้าไปข้างเตียงของกู้สือซวี่พลางเอ่ยขึ้น “คุณพ่อคะ คุณแม่บอกว่าคุณพ่อเป็นไข้ ฮือ ๆ ๆ คุณพ่อทรมานมากไหมคะ?”
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 213
ในสายตาของเขา การปรนนิบัติรับใช้เขาคือเรื่องที่ถูกต้องชอบธรรมทว่าในสายตาของฉัน การไปให้พ้นจากเขาและการแย่งชิงสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกสาวกลับคืนมาต่างหาก ถึงจะเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด!เมื่อเห็นฉันยืนนิ่งไม่ขยับ น้ำเสียงของเขาก็ยิ่งเข้มและดุดันขึ้น “เยี่ยเจาเจา ไปเปิดน้ำให้ฉัน ฉันจะอาบน้ำ!”ฉันกำหมัดแน่น สะกดกลั้นความขยะแขยงที่ตีตื้นขึ้นมาในอกอย่างสุดความสามารถความจริงแล้วเขาไม่ได้อยากให้ฉันช่วยอาบน้ำให้หรอกเขาแค่ไม่พอใจที่วันนี้ฉันกลับมาช้า รับไม่ได้ที่ฉันไม่ได้เอาอกเอาใจและมีเขาอยู่เต็มหัวใจเหมือนเมื่อก่อน ก็เลยแกล้งหาเรื่องมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของฉันก็เท่านั้น!“กู้สือซวี่ อีกไม่นานพวกเราก็จะหย่ากันแล้วนะ”ฉันเงยหน้าขึ้น สบตากับดวงตาที่มืดมนเย็นชาคู่นั้นตรง ๆ แล้วเอ่ยเตือนทีละคำ “ฉันจะโทรตามซูหย่าซินมาให้เดี๋ยวนี้เลยก็ได้ เธอคงจะเต็มใจทำเรื่องพรรค์นี้ให้นายจนเนื้อเต้นเลยล่ะ”สายตาอันเย็นชาของกู้สือซวี่ทอประกายเฉียบคมและดุดันยิ่งขึ้น เขาเน้นย้ำทีละคำ “ฉันจะให้เธอเป็นคนอาบให้”“เดี๋ยวฉันจ้างผู้ดูแลผู้ป่วยให้ ค่าใช้จ่ายฉันออกเอง”ฉันรู้ดี หากคราวนี้ฉันยอมอ่อนข้อให้ ก็จะมีครั้ง
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 212
ฉันชะงักฝีเท้าลง เบื้องหน้าราวกับมองเห็นประกายความหวังขึ้นมาอีกครั้ง จึงเอ่ยปากว่า “ความจริงแล้ว ฉันแต่งงานแล้วค่ะ สามีของฉันก็คือประธานกู้ซื่อกรุ๊ป...กู้สือซวี่”ใบหน้าหล่อเหลาคมคายของเสิ่นเหยียนโจวดูไม่ประหลาดใจเลยสักนิด เขาเชิดคางขึ้นเล็กน้อย เป็นสัญญาณให้ฉันเล่าต่อฉันจึงบอกเล่าที่มาที่ไปทั้งหมดโดยสรุป ว่ากู้สือซวี่หลอกลวงฉันอย่างไร และแอบเอาลูกสาวของฉันไปให้เมียน้อยเลี้ยงดูอย่างไร“ฉันได้ยินมาว่า คุณมีระบบเครือข่ายนักสืบที่แม่นยำมากอยู่ในสังกัด สามารถสืบหาข้อมูลลับได้มากมาย ฉัน...อยากรู้ว่าตกลงตั๋วตั่วใช่ลูกสาวของฉันจริง ๆ หรือเปล่า ฉันต้องการหลักฐานค่ะ”พอพูดจบ ฉันก็มองเขาด้วยความกระวนกระวาย หัวใจในอกเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะเสิ่นเหยียนโจวฟังจบ แววตากลับไร้ระลอกคลื่นใด ๆ ก่อนจะเอ่ยปากเรียบ ๆ “ขอโทษด้วยนะครับคุณหนูเยี่ย ละครดราม่าในครอบครัวเรื่องผัว ๆ เมีย ๆ พรรค์นี้ ผมไม่มีความสนใจครับ”คำพูดประโยคนี้เปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดถังหนึ่งที่สาดซัดลงมาบนหัว ดับประกายความหวังทั้งหมดของฉันลงในพริบตาแม้จะเตรียมใจไว้ล่วงหน้าแล้วว่าอาจจะถูกปฏิเสธ แต่พอได้ยินกับหูเข้าจริง ๆ ในอกก็ยังรู้สึ
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 211
ถ้าฉันเอ่ยปากต่อหน้าคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่น เขาจะต้องคิดว่าฉันกำลังใช้หญิงชรามาบีบบังคับเขาแน่ ๆ และฉันเองก็ไม่ได้อยากทำแบบนั้นจริง ๆแต่ฉันจะหาโอกาสคุยกับเขาตามลำพังได้อย่างไรกันล่ะ?จนกระทั่งมื้ออาหารจบลง ฉันก็ยังนึกหาจังหวะที่เหมาะสมจะเปิดปากพูดไม่ออกพอกินข้าวเสร็จ เสิ่นเหยียนโจวเป็นคนแรกที่วางตะเกียบลง“คุณย่าครับ ผมขอตัวขึ้นข้างบนก่อนนะครับ เชิญทุกคนตามสบาย”เสิ่นเหยียนโจวเพิ่งจะลุกขึ้นยืน คุณนายใหญ่ก็เอ่ยขัดทันที “จะรีบไปไหนกัน? เดี๋ยวพาเจาเจาไปเดินเล่นย่อยอาหารในสวนหน่อยสิ สวนหลังบ้านเราช่วงนี้เพิ่งย้ายดอกไม้มาปลูกใหม่ตั้งหลายชนิด ล้วนเป็นพันธุ์ที่บานหน้าหนาวทั้งนั้น แปลกตาดีออก”เสิ่นเหยียนโจวชะงักไป สุดท้ายก็จำต้องนั่งลงที่ตำแหน่งเดิมตามคำสั่งของคุณย่าสายตาอันลึกล้ำมีความหมายของเขาปรายมองมาที่ฉัน คล้ายกับอยากให้ฉันเป็นฝ่ายเอ่ยปฏิเสธคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นเพราะในยามปกติที่หญิงชราพยายามจะจับคู่พวกเรา ฉันมักจะเป็นฝ่ายชิงปฏิเสธก่อนเสมอทว่าในยามนี้ ฉันกลับก้มหน้าก้มตากินข้าว ทำเป็นมองไม่เห็นสายตาและสัญญาณที่เขาส่งมาก็เพราะว่าวันนี้ฉันมีเรื่องจะขอร้องเขาจริง ๆ จึงจำเป็นต้
You May Also Like
แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์170.6K viewsบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.1K viewsขย้ำรักเลขา NC-20
C557.0K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก254.5K viewsยั่วรัก....คนต้องห้าม
ไฟใต้เงา38 viewsจู่โจมรักคุณหมอเย็นชา
Baby_Snow112 viewsเพลย์บอยร้ายร่ายรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม103 viewsเอาดอร์
เฮียกังฟู63 views
