INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 29
Último capítulo
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 192
หัวคิ้วของกู้สือซวี่ขมวดมุ่นจนแทบจะผูกเป็นปมทว่าเพื่อลูกสาวแล้ว เขาไม่พูดพร่ำทำเพลงให้มากความแม้แต่คำเดียว รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาทันทีครู่เดียวโทรศัพท์ฝั่งฉันก็สั่นเตือน ยอดเงินในบัญชีมีตัวเลขเพิ่มขึ้นมาอีกห้าสิบล้าน“แค่นี้พอหรือยัง?” น้ำเสียงของเขาเจือแววโทสะที่พยายามสะกดกลั้นเอาไว้ฉันเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าแล้วขานรับด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “รอเดี๋ยว”ฉันโทรบอกให้ป้าหลิวช่วยขนกล่องอุปกรณ์ทำขนมและวัตถุดิบทั้งหมดมาส่งให้ที่โรงพยาบาลโดยตรงในเมื่อซูหย่าซินทิ้งเด็กคนนี้ไว้ที่นี่ ฉันก็เดาไม่ออกจริง ๆ ว่าเธอมีเจตนาอะไรแอบแฝงอะไรก็ตามที่ฉันลงมือทำ จึงจำเป็นต้องทำต่อหน้าต่อตากู้สือซวี่ทุกขั้นตอน ไม่อย่างนั้น ใครจะไปรู้ว่าเธอจะกุเรื่องหาว่าฉันใส่สารพัดสิ่งแปลกปลอมลงไปในวัตถุดิบเพื่อทำร้ายลูกสาวของเธอหรือเปล่า?ผ่านไปไม่นาน ป้าหลิวก็ขนวัตถุดิบและอุปกรณ์ทำเบเกอรี่ทั้งหมดมาส่งให้ถึงที่กู้สือซวี่เอนหลังพิงหัวเตียงก้มหน้าอ่านเอกสาร ส่วนตั๋วตั่วก็ลากเก้าอี้ตัวเล็กไปนั่งข้าง ๆ แสร้งทำเป็นเปิดหนังสือนิทานภาพอ่านไปเรื่อย แต่หางตากลับคอยเหลือบชำเลืองมองมาทางฉันไม่หยุดหย่อนฉันไม่ปริปากพูด
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 191
“คุณหนูเยี่ยคะ ของพรรค์นี้ไม่สมควรเอามาวางไว้ตรงหน้าพี่สือซวี่เลยนะคะ คุณแต่งงานกับเขามาตั้งหลายปี เรื่องแค่นี้จะไม่รู้เลยจริง ๆ เหรอคะ?”เธอปรายตามองถุงอาหารเดลิเวอรีในมือฉันด้วยสีหน้าดูแคลนอย่างเปิดเผยฉันยิ้มรับบาง ๆ พลางเอ่ย “ขอบคุณที่ช่วยสั่งสอนนะ ตอนนี้ฉันตาสว่างแล้วล่ะ แต่คนที่นับถือศาสนาพุทธคงไม่อยากเห็นการกินทิ้งกินขว้างหรอกจริงไหม ด้านหลังโรงพยาบาลมีสุนัขจรจัดอยู่ตั้งหลายตัว ฉันเอาไปเทให้หมากินดีกว่า”ซูหย่าซินเบิกตากว้างมองฉันด้วยความตกตะลึงส่วนสายตาของกู้สือซวี่นั้นดุดันราวกับจะฉีกร่างฉันให้เป็นชิ้น ๆฉันเอาอาหารพวกนั้นไปเลี้ยงสุนัขจรจัดจริง ๆ ถึงแม้หน้าตาจะเป็นเมนูเจ แต่คิดว่าในครัวของร้านอาหารคงใช้น้ำมันสัตว์ผัดอยู่ดีเจ้าพวกตูบเลยไม่เรื่องมาก พากันกินอย่างเอร็ดอร่อยจนเกลี้ยงผ่านไปพักใหญ่ ฉันเดินทอดน่องกลับขึ้นมาอย่างไม่รีบร้อน บังเอิญเจอกับซูหย่าซินที่เพิ่งก้าวขาออกจากลิฟต์พอดีเดิมทีฉันไม่อยากเสียเวลาเสวนากับเธอ ทว่าเธอกลับกึ่งยิ้มกึ่งเยาะเย้ยแล้วชิงพูดขึ้นก่อน “คุณหนูเยี่ยคะ ฝากดูแลตั๋วตั่วด้วยนะ”ฉันขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อยราวกับเธอจะจับความสงสัยของฉันได
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 190
“ได้ เดี๋ยวฉันรีบกลับไป”พอกดวางสาย จู่ ๆ ฉันก็พลันนึกถึงตัวเองในอดีตขึ้นมา... เมื่อก่อนถ้าเขาไม่ยอมกินข้าว ฉันคงจะร้อนรนกระวนกระวายใจยิ่งกว่าตัวเขาเองเสียอีก ถึงขั้นยอมทนหิวเป็นเพื่อนเขาได้สบาย ๆแต่มาตอนนี้ ตอนที่ฉันกลับถึงบ้านเมื่อช่วงสาย ฉันกลับต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกินเองอย่างเอร็ดอร่อยไปชามใหญ่โดยที่ในหัวไม่เคยนึกเฉลียวใจเลยแม้แต่น้อยว่า กู้สือซวี่จะได้กินอะไรหรือยังที่แท้ ความรู้สึกที่เคยลึกซึ้งและความรักที่เคยมีท่วมท้น ต่อให้มากมายแค่ไหน ก็มีวันที่จะถูกบั่นทอนจนหมดเกลี้ยงลงได้จริง ๆระหว่างทางกลับ ฉันแวะสั่งอาหารเจจากร้านอาหารใส่กล่องมาสองสามอย่าง เดิมทีคิดว่าคนป่วยหลังผ่าตัดควรจะได้ซดน้ำแกงนกพิราบหรือแกงปลาช่อนบำรุงร่างกายสักหน่อยแต่ในเมื่อกู้สือซวี่อุตส่าห์ถือศีลกินเจ สวดมนต์ภาวนาเพื่อแม่สาวรักแรกของเขา ฉันก็คงไม่อาจไปทำลายกฎเกณฑ์อันสูงส่งของเขาได้ฉันจึงหิ้วกล่องอาหารเจไม่กี่กล่องนั้นกลับมาที่โรงพยาบาลเมื่อกู้สือซวี่เห็นฉันค่อย ๆ หยิบกล่องอาหารออกมาวางเรียงตรงหน้า คิ้วคู่เข้มของเขาก็ขมวดมุ่นเข้าหากันทันที“เยี่ยเจาเจา นี่มันอะไร?”น้ำเสียงเย็นชาของเขาเจือแววคาด
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 189
ฉันส่งยิ้มให้เธอแล้วพูดว่า “รอถึงวันแบ่งทรัพย์สินเมื่อไหร่ ถึงตอนนั้นยังมีเรื่องให้คุณต้องเจ็บกระดองใจยิ่งกว่านี้อีกค่ะ!”กู้สือซวี่เอ่ยปรามเสียงเข้ม “เยี่ยเจาเจา เธอพอได้แล้ว!”สายตาดำขลับของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ฉันจึงไม่พูดอะไรต่อทว่าเจียงซูฮุ่ยกลับแทบจะเป็นลมล้มพับไปด้วยความโกรธเพราะประโยคที่ฉันเพิ่งพูดออกไปเมื่อครู่เมื่อซูหย่าซินเห็นว่ากู้สือซวี่ไม่สะทกสะท้านและไม่มีทีท่าจะโอนอ่อนผ่อนตาม จึงทำได้เพียงพาเจียงซูฮุ่ยเดินจากไปก่อนเนื่องจากกู้สือซวี่อดนอนมาทั้งคืน พอพวกเธอไปแล้วเขาก็ผล็อยหลับต่อทันทีและฉันก็อาศัยจังหวะนี้แอบกลับบ้านไปรอบหนึ่งข้อแรกคือกลับไปเอาคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ก เพราะการพิมพ์นิยายในโทรศัพท์มันไม่สะดวกเอาเสียเลย ทั้งยังเมื่อยล้าสายตามากด้วยข้อสองคือฉันต้องแวะไปหาเซี่ยเสี่ยวฉิน เพื่อบอกให้เธอคลายความกังวลฉันเดินขึ้นไปชั้นบน ก็พบว่าเซี่ยเสี่ยวฉินกับซ่งจินรั่วอยู่ด้วยกันพอดีซ่งจินรั่วเองก็เพิ่งได้ยินข่าวเรื่องของกู้อี้หาน จึงรีบร้อนบึ่งมาที่นี่ซ่งจินรั่วพูดด้วยสีหน้ารู้สึกผิดอย่างยิ่ง “น้าฉิน ทั้งหมดเป็นความผิดของหนูเองค่ะ ช่วงนี้หนูอัดอั้นตันใจเรื่อ
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 188
สิ้นเสียงของซูหย่าซิน ไม่รู้ว่ากู้สือซวี่ตื่นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ร่างของเขาพลันปรากฏขึ้นตรงห้องรับแขก“ฉันเป็นคนสั่งให้เธออยู่เอง”น้ำเสียงของเขาแฝงไว้ด้วยความแหบพร่าหลังเพิ่งตื่นนอนและความไม่สบอารมณ์ ทว่ากลับสะกดทุกความวุ่นวายลงได้อย่างเฉียบพลันในพริบตาเจียงซูฮุ่ยรีบหุบปากฉับแล้วสาวเท้าเข้าไปประคองเขาทันที “สือซวี่ ทำไมลุกขึ้นมาล่ะลูก? หมอสั่งให้นอนพักเยอะๆ ไม่ใช่เหรอ?”กู้สือซวี่เอี้ยวตัวหลบมือของเธอเบาๆ พลางขมวดคิ้ว “ต่อไปแม่ไม่ต้องมาทุกวันหรอกครับ มันลำบากเปล่าๆ”เจียงซูฮุ่ยมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา “สือซวี่ แกบ้าไปแล้วเหรอ! นังเยี่ยเจาเจามันเป็นนังผู้หญิงแพศยาสารเลว มันสมคบคิดกับไอ้สารเลวกู้อี้หานจนเกือบจะฆ่าแกตาย แกยังจะกล้าเอามันไว้ข้างตัวอีกเหรอ?”ซูหย่าซินขยับตามเข้าไปด้วย แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานน่าสงสาร “พี่สือซวี่ ให้ฉันอยู่ดูแลพี่เถอะนะคะ พอนึกถึงเรื่องที่พี่สาวจากไป ฉันก็ยังหวาดผวากลัวจนจับใจ ฉันกลัวเหลือเกินว่าพี่จะทิ้งฉันไปอีกคน...”ประโยคนี้ฉันฟังออกทะลุปรุโปร่งนี่มันจงใจชี้โพรงเป็นนัยว่า นอกจากฉันจะฆ่าซูเนี่ยนเอินแล้ว ยังคิดจะหาทางฆ่ากู้สือซวี่ให
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 187
ฉันฝืนยิ้มแห้ง ๆ พลางตอบว่า “ช่างมันเถอะค่ะ แค่นี้ก็ดีแล้ว”ไม่ว่ายังไง ขอเพียงแค่ต้องอยู่ร่วมชายคากับกู้สือซวี่ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนฉันก็อึดอัดทั้งนั้นขอแค่กัดฟันทนจนถึงวันที่เขาออกจากโรงพยาบาล ทุกสิ่งทุกอย่างระหว่างเราก็จะได้ตัดขาดกันอย่างเด็ดขาดเสียทีหลังจากป้าหลิวกลับไป ฉันก็หยิบอุปกรณ์อาบน้ำเดินเข้าห้องน้ำไปชำระล้างร่างกาย เปลี่ยนเป็นชุดนอนตัวหลวม ตั้งแต่ต้นจนจบ ฉันไม่ได้ปริปากพูดคุยกับกู้สือซวี่แม้แต่ประโยคเดียวจนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงตีหนึ่ง เขาก็ยังคงไม่ยอมหลับยอมนอน เอาแต่นั่งกึ่งนอนพิงหัวเตียงตรวจดูเอกสารอยู่แบบนั้นส่วนฉันคืนนี้มีหน้าที่ต้องคอยวัดอุณหภูมิร่างกายให้เขาทุกๆ หนึ่งชั่วโมง จึงหมดสิทธิ์นอนหลับเช่นกันฉันเลยตัดสินใจว่าจะโต้รุ่งนั่งปั่นนิยายเพื่อดึงสติตัวเองให้ตื่น ถึงแม้ว่าตอนนี้หนังตาของฉันจะเริ่มหนักอึ้งและประท้วงจะปิดลงให้ได้แล้วก็ตามเนื้อหาของนิยายที่ฉันเพิ่งอัปเดตลงไปในวันนี้ ช่างบังเอิญตรงกับฉากที่สามีสารเลวผู้ทรมานจิตใจนางเอกมานับพันนับหมื่นครั้งเกิดล้มป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาลพอดีแต่สภาพของพระเอกในนิยายเรื่องนี้น่าสมเพชกว่ากู้สือซวี่หลายเท่าตัวนัก
También te puede gustar
แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์166.7K vistasหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย318.1K vistasถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.0K vistasHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.2K vistasสามีมหาเศรษฐีจอมหวงของฉัน
เคธี่233 vistasBe savage! ร้ายรัก
Thinnie64 vistasสัญญาระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ้านายของฉัน
Marghie21 vistasต้นน้ำติดดิน
Chanan18 vistas
