Mag-log inShare
บทที่ 18
Pinakabagong kabanata
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1345
ไม่ว่าจะเป็นยาเซียนหรือวิชาเซียน ทั้งหมดล้วนเป็นของปาเก๋อหลู่ทั้งสิ้น!ขอเพียงเขากลายเป็นเซียน ใต้หล้านี้จะยังมีสิ่งใดที่เขาจะคว้ามาไม่ได้อย่างง่ายดายอีกหรือ?เพียงแต่คนอื่น ๆ ที่ติดตามมาเหล่านั้น ช่างขวางหูขวางตาเสียจริงปาเก๋อหลู่ไม่ค่อยเข้าใจนัก ข่าวใหญ่เช่นนี้ เหตุใดบิดาจึงไม่พาแค่คนกันเองอย่างพวกเขาเข้าไปในประตูซีถงนั่น?กลับให้คนนอกเหล่านั้นล่วงรู้ก่อนเสีย?อ้อไม่ใช่ ปาถูเอ่อร์เจ้าคนไร้ประโยชน์นั่น ยังมีหญิงชั่วไป๋เยวี่ยโหรวผู้นั้นรู้ก่อนเขาเสียอีก!พอคิดถึงจุดนี้ ปาเก๋อหลู่ก็รู้สึกขุ่นเคืองใจอยู่บ้างเพราะตนเองนั้นเกือบจะพลาดโอกาสครั้งใหญ่ไปแล้ว!หากไม่ใช่เพราะวันนี้ปาหย่าดึงเขาให้ร่วมจัดฉากแสดงท่าที ได้กลับมาอยู่ในสายตาของบิดาอีกครั้ง ครั้งนี้ตั้งแต่ต้นจนจบเขาคงจะไม่มีทางได้รู้ข่าวนี้โชคยังดี แม้จะรู้ช้าไปบ้าง แต่สุดท้ายก็ยังได้รู้ก่อนที่จะถึงเขตซีถงคืนนี้เขาจะต้องเตรียมตัวให้ดี ๆ!ปาเก๋อหลู่คิดเช่นนี้ พลางเลิกม่านรถขึ้นเตรียมจะสั่งให้คนไปตามปาหย่ามาตอนนี้เขากับปาหย่าสองคนต่างก็รู้ข่าวนี้ช้าที่สุด และเริ่มเตรียมการช้าที่สุดเช่นกันหากต้องต่อสู้โดยลำพัง ต่อให้บิดา
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1344
“เอี๊ยด...เอี๊ยด...”“เร็วเข้า เดินหน้าต่อไป ผู้ที่ลาดตระเวนจงออกไประวังภัยด้านหน้าให้มากขึ้น...”“คุมรถให้ดี อย่าให้กระเทือนถึงเสินอ๋องและคนอื่น ๆ”ท่ามกลางเส้นทางสายเล็กในป่า หลังจากถูกพิษประหลาดเล่นงานมาหนหนึ่ง คณะเดินทางที่เดิมทีมีมากกว่าห้าร้อยคน บัดนี้เหลือเพียงสามร้อยกว่าคนเท่านั้นแต่เนื่องจากมีรถม้าอยู่ไม่น้อย ขบวนจึงดูยาวมากเช่นเดิมอีกทั้งยังเป็นยามวิกาล แม้สองข้างทางจะมีทหารที่ถือคบไฟอยู่ ตอนเร่งเดินทางก็ยังไม่ถือว่าเร็วเกินไปนักทุกคนต่างเดินหน้าอย่างต่อเนื่องท่ามกลางความมืดยามราตรีด้วยความเร็วพอดี ๆภายในรถม้าคันหนึ่งที่อยู่ช่วงกลางค่อนไปทางท้ายขบวน ชางชิงหลานปรายตามองป่าไม้ด้านนอก พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าดูไม่ผ่อนคลายนักเนื่องจากต้องเร่งเดินทาง ฮาหลานที่เบียดขึ้นมาบนรถตั้งนานแล้วถือสมุดภาพไว้ในมือ กำลังเปิดดูอย่างเพลิดเพลินในเวลานี้เอง เสียงของพี่ชายผู้นั้นของนางก็ดังขึ้นภายในรถอย่างฉับพลัน...“คืนนี้เกรงว่าจะเกิดเรื่อง สั่งการลงไปก่อน ให้ทุกคนตื่นตัวกันหน่อย”ฮาหลานได้ยินดังนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความสงสัย “ดึกดื่นป่านนี้แล้ว ทุกคนยังกำลังเร่งเดินทาง
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1343
“เยวี่ยโหรว ไม่ต้องลังเลอีกแล้ว ครั้งนี้ เจ้าไปเถิด”เขาไม่ได้เอ่ยถึงตนเองเพราะไม่ว่าจะพูดอย่างไร คนผู้นั้นก็คือบิดาของเขาไป๋เยวี่ยโหรวเม้มริมฝีปาก มองเขาด้วยสายตาซับซ้อน “ปาถูเอ่อร์...”นางเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ปาถูเอ่อร์กลับขัดจังหวะนางก่อนที่จะได้อ้าปาก เขาไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงกำชับด้วยความห่วงใยประโยคหนึ่ง “ระวังตัวด้วย ดูแลตัวเองให้ดี”จนกระทั่งชั่วขณะนี้เอง ไป๋เยวี่ยโหรวจึงได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดในที่สุดถูกพิษ ถูกบงการ ถูกตามล่า...ความแค้นทั้งหลายนี้ ได้ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับเสินอ๋องผู้เฒ่าและปาหย่า รวมถึงปาเก๋อหลู่ ล้วนกลายเป็นความแค้นที่ต้องตายกันไปข้างหนึ่งพวกเขาไม่เพียงคิดร้ายต่อนาง แม้แต่ปาถูเอ่อร์เองก็ต้องเผชิญกับอันตรายมาไม่น้อยวันที่พวกเขาได้พบกับหลานซื่อและพวกเป็นครั้งแรก ไม่ใช่ว่ากำลังถูกปาเก๋อหลู่พาคนตามไล่ล่าอยู่หรอกหรือ?ยามปกติก็ทำเป็นเสแสร้ง ลับหลังก็ลอบวางแผนประทุษร้ายปาถูเอ่อร์ผู้เป็นพี่น้องร่วมสายเลือดอย่างไม่ลดละเสินอ๋องผู้เฒ่าอาจจะไม่เคยลงมือเอง แต่การนิ่งเฉยและลำเอียงของเขา แท้จริงแล้วก็คือการทำร้ายบุตรชายในไส้ของตนเองรูปแบบ
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1342
หลังจากหลานซื่อปล่อยเลือดจนเต็มชามใหญ่ต่อหน้าแล้ว เสินอ๋องผู้เฒ่าและพวกถึงได้ปล่อยให้นางกลับไปยังกระโจมก่อนตอนที่เดินจากมา ใบหน้าของนางขาวซีด มือซ้ายกุมเป่ยเฉินหยวนไว้แน่น มือขวาจูงเล่อถงหลวม ๆไป๋เยวี่ยโหรวและปาถูเอ่อร์เดินตามหลังนางมาด้วยกันเมื่อกลับถึงกระโจมที่พักของตน หลานซื่อก็เดินโซเซ เกือบจะล้มพับลงกับพื้นแต่ในวินาทีถัดมา มือใหญ่ข้างหนึ่งก็เข้ามาประคองนางไว้ได้ทันท่วงที โอบกอดนางเข้าสู่อ้อมอกในทันใดอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นนี้ทำให้นางที่สูญเสียเลือดมากเกินไป จนแขนขาเริ่มเย็นเฉียบค่อย ๆ อบอุ่นขึ้นเล็กน้อยแต่ผู้ที่โอบกอดนางอยู่นั้นกลับมีสีหน้าเย็นชาจนน่ากลัวเป่ยเฉินหยวนสีหน้าเย็นชา แต่การเคลื่อนไหวของมือนั้นกลับเต็มไปด้วยความระมัดระวัง ขณะวางหลานซื่อลงพักผ่อนบนตั่ง“ภารกิจในค่ำคืนนี้ไม่อนุญาตให้ท่านเข้าร่วม”เป่ยเฉินหยวนเอ่ยคำพูดนี้ด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แฝงด้วยความโกรธเกรี้ยวเห็นได้ชัดว่ากำลังโกรธเคืองหลานซื่อที่ยืนกรานจะใช้วิธีทำร้ายตนเองเพื่อคลี่คลายเรื่องนี้เมื่อหลานซื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาที่เดิมทีจวนจะปิดลงเพื่อพักผ่อนได้เบิกโพลงขึ้นมาทันควันนางมองบุรุษที่ยืนอยู่ข
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1341
นางก้มหน้ามองมือที่ขาดสะบั้นบนพื้น เปลือกตาที่หลุบลงบดบังไฟโทสะอันพลุ่งพล่านและความเคียดแค้นอันไร้ที่สิ้นสุดในดวงตาของนางนางหญิงชั้นต่ำสมควรตาย!แค้นนี้ นางจะต้องให้นางผู้นั้นชดใช้คืนเป็นร้อยเท่าแน่นอน!“เอาล่ะ พาองค์หญิงไปทำแผล”เสินอ๋องผู้เฒ่าออกคำสั่งสือเซี่ยวรุดขึ้นไปด้านหน้าทันที มือหนึ่งประคองปาหย่า อีกมือหนึ่งกำลังจะไปหยิบมือที่ขาดบนพื้น ในชั่วพริบตานั้นปลายดาบที่แผ่ไอเย็นเยียบก็เฉียดผ่านลำคอของเขาไป ปักมือข้างที่ขาดนั้นไว้กับพื้นสือเซี่ยวสะดุ้งโหยง พลางเงยหน้าขึ้นมองเห็นเพียงองครักษ์ข้างกายธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าหมิงกำลังโน้มมองลงมาที่เขาด้วยสายตาเย็นชา ราวกับกำลังมองคนตายก็ไม่ปาน“เจ้า...”“ยังมัวเหม่ออะไรอยู่เล่า พาองค์หญิงออกไป!”สือเซี่ยวกำลังคิดจะดุด่าเป่ยเฉินหยวน เสียงของเสินอ๋องผู้เฒ่าก็ดังขึ้นตัดบทเขาในทันทีภายในใจของสือเซี่ยวสั่นสะท้านเห็นทีมือข้างนี้ขององค์หญิงคงเอาไปไหนไม่ได้แล้วเขาทำได้เพียงกัดฟัน ตัดใจจากมือที่ขาดบนพื้น แล้วประคองปาหย่าออกไปอย่างระมัดระวังหลังจากพวกเขาเดินออกไป ไม่รอให้หลานซื่อพูดอะไร ไป๋เยวี่ยโหรวก็ผุดลุกขึ้นแล้วเดินไปหาเด็กน
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1340
ปาหย่าคิดไม่ถึงว่า ตนเองพยายามเอาอกเอาใจเสด็จพ่อถึงเพียงนี้แล้วท้ายที่สุด เสด็จพ่อกลับไม่มีแม้แต่ความคิดที่จะต่อสู้เพื่อนางแม้แต่น้อย ตอบรับเงื่อนไขของสตรีผู้นั้นทันที!นั่นคือมือของนาง!หากต้องเสียมือไปข้างหนึ่ง แล้ววันหลังนางจะไปช่วงชิงตำแหน่งผู้สืบทอดได้อย่างไร?!แม้ก่อนหน้านี้ปาเก๋อหลู่จะถูกกรีดจนตาบอด แต่ดวงตายังเปลี่ยนได้ แต่มือที่ขาดไปนั้นไม่อาจต่อคืนได้อีก!เวลานี้ปาหย่ายังไม่ล่วงรู้สิ่งที่เสินอ๋องผู้เฒ่าได้วางแผนไว้ให้ตนเองแล้วนางรู้สึกเพียงว่าหัวใจเย็นเฉียบถึงขีดสุด สายตาที่มองไปยังเสด็จพ่อของตนเริ่มเจือไปด้วยแววอาฆาตแค้นโดยไม่รู้ตัวเสินอ๋องผู้เฒ่าคล้ายจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง แต่ทันทีที่หันมา ปาหย่าก็เบือนหน้าหนีไปเสียแล้วนางกัดริมฝีปากล่างแน่น ฝืนกลืนความโกรธแค้นและความพยาบาทลงไปในเมื่อเสด็จพ่อปฏิบัติต่อนางเช่นนี้ ก็อย่ามาตำหนิว่าบุตรสาวอย่างนางไร้น้ำใจ!ปาเก๋อหลู่ที่อยู่ข้าง ๆ มองเห็นทุกอย่างนี้เช่นกันหากจะพูดว่าก่อนหน้านี้เขายังคงสงสัยในคำพูดของปาหย่าที่ว่า เสด็จพ่อเริ่มจะผิดหวังในตัวนางแล้วเช่นกันเช่นนั้นการตัดสินใจเลือกของเสด็จพ่อในตอนนี้ก็ทำให้เขาหมดคว
Maaari mong magustuhan
สาวน้อยผู้นำพาครอบครัวสู่ความมั่งคั่ง
พิมพ์สีทอง21.9K viewsยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน166.3K viewsลิขิตแห่งรัก
ป่าดอกท้อ21.0K viewsคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง23.6K viewsมาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว
มายุมายูมายา6.1K viewsนางหงส์เหนือบัลลังก์
อักษรามณี477 viewsข้าเป็นใคร?...อย่ารู้เลยจะดีกว่า
หรงเย่า / นาย่า2.2K viewsขยะผู้นี้ข้ายกให้เจ้า
BigM00N9.5K views
