นางหงส์เหนือบัลลังก์

นางหงส์เหนือบัลลังก์

last update최신 업데이트 : 2026-03-12
에:  อักษรามณี방금 업데이트되었습니다.
언어: Thai
goodnovel16goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
109챕터
886조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

‘มู่หรงเสวี่ย’ บุตรสาวแม่ทัพผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏ ถูกส่งตัวเข้าวังหลังในฐานะ ‘นางกำนัลซักล้าง’ เพื่อชดใช้ความผิดที่นางไม่ได้ก่อ นางต้องเผชิญกับ ‘ตงฟางเย่’ ฮ่องเต้ผู้เย็นชาที่เคยเป็นอดีตคู่หมั้นคู่หมาย แต่บัดนี้เขากลับมองนางด้วยสายตาชิงชังและใช้ทุกวิถีทางเพื่อทรมานใจนาง ท่ามกลางกลโกงในวังหลวงและความจริงที่ถูกบิดเบือน ความรักที่เคยหวานชื่นจึงกลายเป็นหยาดน้ำตา นางหงส์ผู้อยู่เหนือบัลลังค์ โชคชะตาเต็มไปด้วยความบีบคั้นและอนาคตในวังหลวงที่มิอาจคาดเดา

더 보기

1화

บทที่ 1 ย้อนรอยนางหงส์

One day, Wendy discovered that her husband Stanley was having an affair.

He had been seeing a college student.

It was Stanley's birthday. Wendy had prepared a table full of dishes early in the day. Just then, she heard a notification from his phone.

Ding!

He had left his phone at home.

Wendy switched it on and saw a text from the college student.

[I hurt myself when I was carrying the cake. It hurts so much.]

Attached was a selfie—not of the sender's face, but of her legs. The girl in the photo wore pulled-up white socks, black leather shoes, and a blue-and-white skirt that had been pushed up to reveal her long, slender legs. Her pale knees were visibly reddened from the bump. The youthful, vibrant image of her body paired with coquettish words exuded a forbidden allure.

People often say successful businessmen like Stanley favored this type of woman when choosing mistresses.

Wendy clutched the phone tightly, her fingers turning white from the pressure.

Ding!

Another text came from the college student.

"Mr. Hawk, see you at Cloud Hotel tonight. I want to celebrate your birthday!"

So, his mistress wanted to celebrate his birthday tonight.

Wendy grabbed her bag and headed straight to Cloud Hotel. She had to see for herself who this college student was.

She soon arrived at the hotel, ready to go in. Just then, she saw her parents, Harry and Lilian at the entrance. Surprised, she walked up to them.

"Dad, Mom, what are you doing here?" she asked.

Harry and Lilian, caught off guard, exchanged a glance before responding to her hesitantly.

"Wendy, your sister's back in the country. We brought her here," Harry said.

'Jessica?'

Through the hotel's gleaming floor-to-ceiling windows, Wendy spotted her sister Jessica and immediately froze.

Jessica was wearing the exact same blue-and-white skirt from the photo in Stanley's phone. The college student was none other than her own sister!

Jessica had always been a beauty, known as the 'Red Rose of Hovendale,' and she was famed for having the most beautiful legs in town. Many men had been captivated by her charm. And now, her darling sister was using those legs to seduce her husband.

Wendy found it laughable. She turned to her parents and said coldly, "So I'm the last to know?"

Harry gave a sheepish smile. "Wendy, Mr. Hawk doesn't even like you."

"Exactly, Wendy," Lilian chimed in. "Do you know how many women in Hovendale are dying to be with Mr. Hawk? Better to let Jessica have him than some other woman."

Wendy clenched her fists. "Dad, Mom, I'm your daughter too!"

Turning on her heel, she started walking away.

Lilian called after her. "Wendy, tell me—has Mr. Hawk ever touched you?"

Wendy stopped in her tracks.

Harry's voice turned sharp. "Wendy, don't act like we owe you anything. Three years ago, when Stanley and Jessica were Hovendale's golden couple, everyone thought they'd get married. But then Stanley got into a car accident and went into a coma. That's the only reason we had you marry him instead."

Lilian gave Wendy a disdainful once-over. "Look at yourself, Wendy. In the past three years, you've turned into a housewife who revolves around her husband. Meanwhile, Jessica became the principal ballerina of her company. She's a white swan, and you're just an ugly duckling. What do you have to compete with Jessica? Just give Mr. Hawk back to her already."

Every word felt like a knife into Wendy's chest. Tears filling her eyes, she walked away.

-

Back at the villa, night had fallen. Wendy had sent the maid Mathilda home, so the house was empty, dark, and cold.

She sat alone at the dining table.

The once-warm meal had gone cold. The cake she had carefully prepared had 'Happy Birthday, Honey' written on it in frosting.

It was glaringly ironic, just like her existence—a complete joke.

Stanley and Jessica had been the golden couple of Hovendale, with Jessica as Stanley's cherished 'Red Rose.' But three years ago, a sudden car accident left Stanley in a vegetative state and Jessica disappeared entirely.

That was when the Crone family brought Wendy back from the countryside and forced her to marry Stanley in Jessica's place. Wendy had agreed willingly when she found out it was Stanley—the man she had loved all along.

For three years, Stanley remained in a coma. During those years, Wendy devoted herself to caring for him. She stayed by his side, gave up socializing, and focused solely on nursing him back to health, living as a dutiful housewife. In the end, her efforts paid off. Stanley woke up.

Wendy lit the candles on the cake.

The flickering glow illuminated her reflection in the nearby mirror—a plain housewife in a dull black-and-white dress, devoid of charm or excitement.

Meanwhile, Jessica, now a successful ballerina, was young, vibrant, and beautiful.

Wendy was an ugly duckling, while Jessica was the white swan.

After waking up, Stanley abandoned the ugly duckling and returned to the white swan's side.

Wendy let out a bitter laugh.

This wasn't love; it was self-delusion. Stanley had never loved her, but she had loved him. The first one to fall in love always lost.

Today, Stanley had made her lose completely.

Tears welled in her eyes as she blew out the candles, plunging the villa back into darkness.

Just then, two bright headlights pierced through the night. Stanley's Rolls-Royce Phantom sped up the driveway and came to a halt on the lawn.

Wendy's eyelashes quivered. He had come back. She had thought he wouldn't return tonight.

The villa door opened and Stanley stepped in, carrying the cool air of the night with him.

Stanley Hawk, the heir of the Hawk family, had been a business prodigy from a very young age. By 16, he had earned dual master's degrees from Harfield. Later, he took Hawk Group public in Hawthorne, making a name for himself internationally before returning home to lead the company as Hovendale's wealthiest man.

Stanley walked in.

"Why didn't you turn on the lights?" he asked in a deep, magnetic voice as he turned on the wall lamp with a click.

The sudden brightness made Wendy blink. When her eyes adjusted, she looked at him.

Dressed in a custom-tailored black suit, Stanley exuded a cold, aristocratic elegance that left countless socialites dreaming of him at night.

"It's your birthday," she said.

Stanley's handsome face remained indifferent as his gaze swept lazily over the dining table. "Don't waste your time on this again. I don't celebrate such occasions."

Wendy smiled faintly. "Is it that you don't celebrate, or you just don't want to celebrate with me?"

Stanley glanced at her, his gaze impassive. "Think what you like."

With that, he turned around and started up the stairs.

He had always been like this—distant and cold. No matter what she did, she could never warm his heart.

Wendy stood and called after him. "It's your birthday today. I have a gift for you."

However, Stanley didn't stop or turn around. "I don't need it."

Wendy let out a soft chuckle and said, "Stanley, let's get a divorce."

Stanley froze mid-step, one foot already on the staircase. He turned around, his deep black eyes locking onto her.
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
109 챕터
บทที่ 1 ย้อนรอยนางหงส์
ย้อนรอยนางหงส์ พระคู่หมั้นของฮ่องเต้ตงฟางเย่ ก่อนนางถูกส่งไปเป็นข้ารับใช้ในโรงซักล้างท่ามกลางความหลังที่ยังคงอบอวลด้วยกลิ่นอายของวสันตฤดูเมื่อสิบปีก่อน เรื่องราวความรักระหว่าง มู่หรงเสวี่ย และ ตงฟางเย่ มิได้เริ่มต้นด้วยเล่ห์กลหรืออำนาจ แต่มันคือตำนานของ ‘ยอดขุนพลหญิง’ และ ‘มังกรพลัดถิ่น’ ที่ถักทอหัวใจเข้าด้วยกันอย่างลึกซึ้งยามสิปปีก่อน วสันตฤดูในเมืองหลวงช่างอบอุ่นและงดงามราวกับภาพวาด ท้องฟ้าเป็นสีครามกระจ่างใส กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ป่านานาพรรณขจรขจายไปตามลม ในช่วงเวลานั้น ตงฟางเย่ ยังมิใช่จักรพรรดิผู้ครองบัลลังก์ด้วยความเด็ดขาดและเย็นชา หากแต่เป็นเพียงองค์ชายรองผู้มีบุคลิกสุภาพอ่อนโยน พระองค์มักถูกละเลยจากราชสำนักที่เต็มไปด้วยการแก่งแย่ง ทรงเลือกที่จะเร้นกายอยู่ท่ามกลางตำราและสนามฝึกเงียบๆผิดกับ มู่หรงเสวี่ย บุตรีเพียงคนเดียวของแม่ทัพใหญ่ผู้กุมชะตาชัยชนะของแผ่นดิน นางคือ ‘หงส์สวรรค์’ ที่เย่อหยิ่งและสูงส่งเหนือสตรีใดในใต้หล้า ชายหนุ่มทั่วทั้งนครหลวงต่างเฝ้าฝันถึงเสี้ยวหน้าของนาง ทว่าไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า ภายใต้ใบหน้าที่งามล่มเมืองและท่าทีอันสง่างามตามแบบฉบับคุณหนูตระกูลสูง หัวใจขอ
last update최신 업데이트 : 2026-01-23
더 보기
บทที่ 2 แสงเทียนแห่งรัก
คำดุดันแต่แฝงความห่วงใยนั้นทำให้ตงฟางเย่ฮึดสู้ พระองค์ทรงรักในความเด็ดเดี่ยวของนาง ความดุดันในสนามฝึกมิได้ทำให้ความรักจืดจาง แต่กลับทำให้ทั้งคู่เชื่อมั่นว่าหากต้องเผชิญหน้ากับกองทัพนับหมื่น แผ่นหลังของกันและกันจะเป็นกำแพงที่ไม่มีวันพังทลาย ความสงบเยือกเย็นในห้องอักษรทว่ายามราตรีมาเยือน เมื่อเสียงดาบเงียบลงและแสงตะเกียงน้ำมันในห้องอักษรถูกจุดขึ้น ความดุดันในสนามฝึกก็มลายหายไป เหลือเพียงความอ่อนโยนที่อบอวลไปพร้อมกับกลิ่นหอมของไม้จันทน์และน้ำหมึกมู่หรงเสวี่ยจะเปลี่ยนมาสวมอาภรณ์ผ้าไหมเนื้อดี นั่งฝนแท่งหมึกอย่างใจเย็นอยู่ข้างกายตงฟางเย่ที่กำลังตรากตรำอ่านตำราพิชัยสงครามและฎีกาบ้านเมือง นางมิได้เป็นเพียงแจกันประดับห้อง แต่นางคือ 'ที่ปรึกษา' ผู้ชาญฉลาด นิ้วเรียวบางของนางจะคอยชี้ไปที่อักษรแต่ละตัว พลางวิเคราะห์เล่ห์เหลี่ยมของเหล่าขุนนางจอมปลอมด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าเฉียบคม"แผนการนี้ดูเหมือนหวังดี แต่แท้จริงแล้วคือการขุดหลุมล่อให้พระองค์ก้าวพลาด หม่อมฉันว่าเราควรซ้อนกลเช่นนี้..."ตงฟางเย่มักจะละสายตาจากตำราเพื่อจ้องมองใบหน้าอันนวลเนียนยามที่นางใช้ความคิด พระองค์ทรงรู้สึกว่ามู่หรงเสวี่ยมิมิ
last update최신 업데이트 : 2026-01-23
더 보기
บทที่ 3 สัญญาใต้เงาเลือด
"เสวี่ยเอ๋อ... หากเจ้าเกิดเป็นชาย เจ้าคงเป็นแม่ทัพใหญ่ที่สยบหัวเมืองทั่วทิศจนแผ่นดินสั่นสะเทือนได้เป็นแน่" พระองค์ทอดพระเนตรนางด้วยความรักที่ลึกซึ้ง "แต่ในฐานะสตรี... เจ้าคือมันสมองที่ข้าขาดมิได้ ข้ามิอาจจินตนาการได้เลยว่า หากบัลลังก์นี้ไร้ซึ่งเจ้า ข้าจะก้าวเดินไปในวังวนแห่งอำนาจนี้ได้อย่างไร"มู่หรงเสวี่ยยิ้มรับด้วยความอ่อนหวานที่ฉาบไว้บนความเด็ดเดี่ยว ในใจนางสาบานว่าจะใช้สติปัญญาทั้งหมดเพื่อส่งบุรุษผู้นี้ขึ้นสู่ที่สูง โดยที่ทั้งคู่หาได้เฉลียวใจเลยว่า... ความเก่งกาจที่เกินสตรีของนางนี่เอง ที่วันหนึ่งจะกลายเป็น "หอก" ที่ย้อนกลับมาทิ่มแทงหัวใจของตงฟางเย่ด้วยความระแวงที่ถูกยุยงท่ามกลางความเงียบงัดของรัตติกาลที่ดูจะยาวนานกว่าปกติ ลมเหมันต์ที่พัดกรรโชกอยู่นอกหน้าต่างห้องอักษรส่งเสียงหวีดหวิว ราวกับพยายามจะเตือนถึงพายุใหญ่ทางการเมืองที่กำลังจะโหมกระหน่ำในอีกไม่ช้า แสงเทียนบนเชิงเทียนทองเหลืองวูบไหวไปตามแรงลมที่เล็ดลอดผ่านช่องประตู ก่อเกิดเงาตะคุ่มที่เต้นระบำอยู่บนผนังห้องที่เต็มไปด้วยม้วนตำราตงฟางเย่ ประทับนั่งอยู่บนตั่งไม้แกะสลักลวดลายมังกรคาบแก้วที่ดูเคร่งขรึม แสงสลัวฉาบลงบนใบหน้าคมเข้
last update최신 업데이트 : 2026-01-23
더 보기
บทที่ 4 คำสัตย์แลกด้วยวิญญาณ
คำสัตย์สาบานที่แลกด้วยวิญญาณ"หม่อมฉันขอสาบานด้วยเกียรติของตระกูลมู่หรง และด้วยดวงวิญญาณของบรรพชนขุนศึกทุกท่าน..." นางกระซิบตอบน้ำเสียงที่สั่นเครือทว่าแฝงด้วยความเด็ดเดี่ยวอย่างที่สุด มู่หรงเสวี่ยเงยหน้าขึ้นสบตากับมังกรหนุ่ม แววตาของหงส์สาวในยามนี้ไม่มีความลังเลแม้เพียงเศษเสี้ยว "หม่อมฉันจะปกป้องพระองค์ด้วยชีวิตที่เหลืออยู่ จะใช้ทหารนับหมื่นในมือนายท่านพ่อ และสติปัญญาที่มีทั้งหมดเพื่อเป็นโล่และดาบให้พระองค์ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดแห่งแผ่นดิน ไม่ว่าเส้นทางข้างหน้าจะต้องข้ามผ่านกองเลือดของศัตรู หรือต้องเดินผ่านเปลวเพลิงที่ร้อนแรงเพียงใด... หม่อมฉันจะไม่มีวันหันหลังกลับ และจะไม่มีวันทิ้งพระองค์ไปเป็นอันขาด"ตงฟางเย่กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ราวกับคำสัตย์นั้นได้ประทับลงในส่วนลึกของหัวใจ พระองค์ทรงจุมพิตลงบนหน้าผากนวลเนียนของนางแทนคำสัญญาที่ว่าชีวิตนี้จะไม่มีสตรีนางใดมาแทนที่ได้ม่านหมอกแห่งความหวานก่อนพายุร้ายในคืนนั้น แสงเทียนภายในห้องอักษรวูบไหวเป็นจังหวะช้าๆ ล้อไปกับสายลมเหมันต์ที่พัดกรรโชกอยู่ภายนอก ลมหนาวที่เล็ดลอดผ่านรอยแยกของบานหน้าต่างไม้แกะสลักทำให้อากาศภายในห้องเย็นเยียบ ทว่าบรรยากาศรอบ
last update최신 업데이트 : 2026-01-23
더 보기
บทที่ 5 วิมานกลางพายุ
นั่นคือ ‘ความระแวง’ ความระแวงนี้เองคือยาพิษร้ายแรงที่ไร้รูป ไร้รส และไร้กลิ่น แต่มันมีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงยิ่งกว่ากรดชนิดใดในโลก มันมิได้ทำลายร่างกายในทันที แต่มันจะค่อยๆ แทรกซึมเข้าสู่กมลอาสพและจิตวิญญาณของมังกรผู้เป็นใหญ่ผ่านคำกระซิบของเหล่าขุนนางจอมปลอม และผ่านเงาของอำนาจที่ทอดยาวอยู่ข้างหลังเมื่อรักกลายเป็นหนามยอกอกยาพิษที่ชื่อว่าความระแวงเริ่มแผ่ซ่าน เปลี่ยนหัวใจที่เคยอบอุ่นให้กลายเป็นน้ำแข็งที่หนาวเหน็บ พญาหงส์ผู้น่าสงสารยังคงปักผ้าด้วยรอยยิ้ม โดยหารู้ไม่ว่าด้ายสีทองเส้นสุดท้ายที่นางดึงผ่านเนื้อผ้านั้น คือเส้นเดียวกับที่จะมัดตราสังข์ความรักของนางให้ตายไปพร้อมกับความบริสุทธิ์ใจที่พระองค์ไม่เหลือให้อีกต่อไปจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมในค่ำคืนที่ลมวสันต์พัดโชยแผ่วเบา มู่หรงเสวี่ย ยังคงหลับตาพริ้มพลางซบใบหน้าลงกับอกกว้างที่นางเชื่อมั่นว่าเป็นท่าเรืออันปลอดภัยที่สุดในชีวิต นางสดับฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่นของ ตงฟางเย่ โดยหารู้ไม่ว่าพายุร้ายกำลังก่อตัวขึ้นในเงามืดของอำนาจที่กำลังจะผลัดเปลี่ยนนางไม่รู้เลยว่า ความเฉลียวฉลาด อันเป็นเลิศที่นางเคยใช้เพื่อช่วยเขาชิงบัลลังก์ บัดนี
last update최신 업데이트 : 2026-01-23
더 보기
บทที่ 6 พิพากษาไร้ปราณี
ตงฟางเย่ก้าวออกมายังขอบบันได สายตาที่เคยมองนางด้วยความรักละมุนบัดนี้กลับแข็งกร้าวและเย็นชาดุจศิลาในฤดูเหมันต์ พระองค์ชูม้วนราชโองการสีดำในหัตถ์ขึ้น"มู่หรงเสวี่ย... เจ้ายังกล้าถามข้าอีกหรือ?" เสียงของพระองค์ทุ้มต่ำทว่าทรงพลัง บาดลึกเข้าไปในใจคนฟังยิ่งกว่าคมดาบ "หลักฐานการติดต่อกับแคว้นเป่ยหรง จดหมายลับที่มีตราประทับของพ่อเจ้า แผนการล้อมวังเพื่อสังหารข้าในคืนนี้... ทุกอย่างวางอยู่บนโต๊ะทรงงานของข้า!""ไม่จริง! นั่นต้องเป็นแผนใส่ร้าย!" มู่หรงเสวี่ยทรุดเข่าลงกับพื้นหินที่หนาวเหน็บ "ท่านพ่อภักดีต่อราชวงศ์มาสามชั่วอายุคน พระองค์ทรงทราบดีที่สุด!""ข้าเคยคิดว่าข้าทราบ!" ตงฟางเย่ตะคอกกลับ พลางโยนหยกพยัคฆ์ขาวที่นางเคยสวมติดกายลงมา หยกชิ้นนั้นกระทบพื้นหินแตกกระจายต่อหน้านาง "ข้าเคยมอบหัวใจให้สตรีที่เป็นลูกสาวกบฏ! เจ้าใช้ความรักของข้าเป็นเครื่องมือปิดบังความชั่วช้าของตระกูลเจ้ามานานเท่าใดแล้ว!"คำพิพากษาที่ไร้ความปรานีมู่หรงเสวี่ยสะอื้นจนตัวโยน นางพยายามจะคลานเข้าไปหา แต่ปลายดาบของทหารองครักษ์กลับจ่อที่ลำคอของนางไว้"เย่เกอเกอ..." นางเรียกชื่อที่เคยใช้เรียกเขาในยามเป็นเพียงองค์ชายรองด้วยเสียงแหบ
last update최신 업데이트 : 2026-01-23
더 보기
บทที่ 7 มังกรไร้หัวใจ
"หลักฐานมัดตัวชัดแจ้ง! จดหมายลับติดต่อกับแคว้นศัตรู ลายเซ็นของแม่ทัพมู่หรงหรง และตราประทับพยัคฆ์คาบดาบที่ส่งสัญญาณให้กองกำลังชายแดนเคลื่อนทัพเข้าประชิดเมืองหลวง!" เสียงประกาศจากขันทีหลวงดังกังวาน "ตระกูลมู่หรงคิดคดทรยศ บัดนี้พวกเจ้าไม่ใช่ขุนนางผู้ภักดีอีกต่อไป แต่เป็นเพียง... เดนแผ่นดิน!"วินาทีแห่งความแตกสลาย"ไม่จริง! ท่านพ่อไม่มีวันทำเช่นนั้น!" มู่หรงเสวี่ยเงยหน้าตะโกนแข่งกับเสียงฟ้าร้อง "นี่คือแผนสกปรก! ลายเซ็นนี้ถูกปลอมแปลง ตราประทับนั่นถูกขโมยไป! ฝ่าบาทอยู่ที่ใด... ตงฟางเย่! ท่านอยู่ที่ใด! ออกมาพบข้า!""ฝ่าบาทไม่ประสงค์จะพบหน้ากบฏเช่นเจ้า!" ทหารนายหนึ่งตวาดพลางใช้ด้ามหอกกระแทกไหล่นางจนล้มคว่ำมู่หรงเสวี่ยหมอบราบอยู่กับพื้นหินที่เย็นเฉียบ น้ำตาไหลพรากปนไปกับหยาดฝน นางมองดูชุดมงคลสีแดงที่บัดนี้หมองหม่นด้วยคราบไคล ความรักที่บ่มเพาะมาสิบปี ความเชื่อใจที่เคยมีให้กัน บัดนี้ถูกทำลายลงด้วยกระดาษเพียงไม่กี่แผ่นที่ถูกจัดฉากขึ้นอย่างแยบยลนางเริ่มตระหนักได้ในวินาทีนั้นเองว่า โซ่ตรวนที่กำลังจะล่ามคอนางและคนทั้งตระกูล มิได้ทำมาจากเหล็กกล้า... แต่ทำมาจากความระแวงและการหักหลังที่เลือดเย็นที่สุด
last update최신 업데이트 : 2026-01-27
더 보기
บทที่ 8 พันธนาการที่แตกสลาย
พันธนาการที่แตกสลายมู่หรงเสวี่ยก้มลงมอง ‘หยกพยัคฆ์ขาว’ ที่ห้อยอยู่ที่เอวอย่างเลื่อนลอย หยกที่ครั้งหนึ่งเคยอุ่นซ่านด้วยไอรักยามเขาบรรจงสวมให้ บัดนี้กลับเย็นเยียบจนบาดผิวหนัง นางเอื้อมมือที่สั่นเทาไปลูบไล้มันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับมังกรบนแท่นสูง"ชีวิตของพระองค์งั้นหรือเพคะ..." นางเอ่ยเสียงแผ่วเบาแต่กลับดังกังวานท่ามกลางเสียงฝน "พระองค์เคยบอกว่าหยกชิ้นนี้คือชีวิตของพระองค์ และมอบมันไว้ในมือหม่อมฉันเพื่อเป็นพยานว่าเราจะเชื่อใจกันจนวันตาย"ตงฟางเย่เหยียดยิ้มเย็นชา แววตาไหววูบด้วยความขมขื่น "เชื่อใจงั้นหรือ? หยกชิ้นนั้นมันตายไปพร้อมกับความภักดีของพ่อเจ้าแล้ว มู่หรงเสวี่ย! เจ้าเก็บมันไว้ก็เพียงเพื่อใช้เป็นเครื่องเตือนใจถึงความโง่เขลาของข้าที่ปล่อยให้อสรพิษเช่นเจ้ามานอนเคียงข้าง!""หากพระองค์ทรงเชื่อเช่นนั้น..." มู่หรงเสวี่ยสูดหายใจเข้าลึก นัยน์ตาที่เคยอ่อนหวานพลันเปลี่ยนเป็นเด็ดเดี่ยวปานเหล็กกล้า นางกระชากหยกพยัคฆ์ขาวออกจากสายรัดเอวด้วยแรงทั้งหมดที่มี "เช่นนั้นหม่อมฉันจะคืน 'ชีวิต' นี้ให้พระองค์!"เพล้ง!หยกเลอค่าที่ประเมินมิได้กระทบเข้ากับขอบบันไดหิน แตกกระจายเป็นเศษเล็กเ
last update최신 업데이트 : 2026-01-27
더 보기
บทที่ 9 กุหลาบในกองผ้าเน่า
กุหลาบกลางกองผ้าเน่าไอเย็นจากหิมะที่เริ่มโปรยปรายลงมาผสมกับกลิ่นอับชื้นของน้ำด่างและผ้าเปียกโชก ก่อเกิดเป็นบรรยากาศที่ชวนให้สิ้นหวังภายในโรงซักล้างหลวง เสียงไม้ตีผ้ากระทบกับแท่นหินดัง ปึก! ปึก! สะท้อนกึกก้องไปตามกำแพงวังที่หนาวเหน็บ แข่งกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยและคำดุด่าที่หยาบคาย"ช้าไปแล้ว! นางกบฏ! มัวแต่นึกถึงวาสนาเก่าๆ อยู่หรือไง!" นางกำนัลอาวุโสหน้าเสี้ยมตะคอก พลางสาดน้ำเย็นจัดใส่ร่างของมู่หรงเสวี่ย "ผ้ากองนี้ต้องเสร็จก่อนตะวันตกดิน ไม่อย่างนั้นคืนนี้เจ้าไม่ต้องกินข้าว!"มู่หรงเสวี่ยกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ความหนาวเย็นกัดกินกระดูกทว่านางกลับไม่ปริปากบ่นแม้แต่คำเดียว ร่างกายที่เคยสวมไหมพรมเนื้อดีบัดนี้สวมเพียงผ้าป่านเนื้อหยาบที่ชุ่มน้ำ มือเรียวบางที่เคยจับพู่กันและคันศรบัดนี้แตกยับและซีดเผือดจากการแช่น้ำด่าง ทว่าดวงตาคู่สวยที่เคยสดใสเป็นประกายกลับนิ่งสงบประดุจน้ำในสระมรณะที่ไร้ซึ่งระลอกคลื่น นางเรียนรู้ความจริงที่เจ็บปวดที่สุดว่า... ในวังหลังแห่งนี้ ความอ่อนแอคือใบสั่งตาย และหยาดน้ำตาคือเครื่องเสวยของเหล่าปีศาจการเสด็จประพาสขณะที่มู่หรงเสวี่ยกำลังฝืนแรงยกตะกร้าผ้าไม้ไผ่ที่หนักอึ้งด
last update최신 업데이트 : 2026-01-27
더 보기
บทที่ 10 กรงขังแห่งความแค้น
คมดาบส่งประกายในแววตาตงฟางเย่จ้องมองอดีตคู่หมั้นผู้ที่เขาเคยสัญญาว่าจะรักและคุ้มครองตลอดไป แต่บัดนี้เขากลับเป็นผู้ลงนามในราชโองการส่งนางลงสู่ขุมนรกนี้ด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เอง ความเงียบระหว่างคนทั้งคู่กินเวลานานจนน่าอึดอัด"เจ้าดูจะปรับตัวได้ดีกับที่นี่นะ... มู่หรงเสวี่ย" ตงฟางเย่เอ่ยน้ำเสียงเย็นเยียบ "มือที่เคยปักผ้าเช็ดหน้าให้ข้า บัดนี้มีไว้เพื่อขยี้ผ้าสกปรกของทหารเลว ดูท่าว่าตำแหน่ง 'นางกำนัลซักล้าง' จะเหมาะกับบุตรสาวกบฏอย่างเจ้ามากกว่าที่ข้าคิด"มู่หรงเสวี่ยเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาของนางไม่มีความโกรธแค้น แต่กลับมีความเฉยชาที่ทำให้น่าขนลุกยิ่งกว่า"ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงประทานงานที่ 'บริสุทธิ์' ให้หม่อมฉันเพคะ" นางเอ่ยเสียงเรียบ "เพราะผ้าเหล่านี้... ถึงจะสกปรกเพียงใด แต่เมื่อซักแล้วก็ยังสะอาดได้ ผิดกับหัวใจของคนบางคนในวังนี้ที่ต่อให้ซักด้วยน้ำในมหาสมุทร ก็ไม่มีวันล้างคราบสกปรกออกได้เพคะ"คำพูดนั้นเปรียบเสมือนตบหน้าฮ่องเต้หนุ่มกลางที่สาธารณะ ตงฟางเย่บีบหมัดแน่น รังสีสังหารแผ่ซ่านออกมาจนทหารองครักษ์ต้องก้มหน้าด้วยความหวาดกลัว เขาโน้มตัวลงไปกระซิบชิดใบหูของนาง ลมหายใจอุ่นๆ กลับเย็นเหยี
last update최신 업데이트 : 2026-01-27
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status