Share

หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง
หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง
Penulis: อี้ซิงจวิน

บทที่ 1

Penulis: อี้ซิงจวิน
"ผู้เป็นโฮสต์ ตามการตรวจสอบของระบบ ภารกิจของคุณล้มเหลว เนื่องจากไม่สามารถพิชิตเป้าหมายได้สำเร็จ ระบบจะทำการลบคุณทันที"

คำพูดของระบบทำให้ฉันที่แอบซ่อนอยู่ในความมืดเพื่อแอบดูงานแต่งสะดุ้งขึ้นมา

ภายในหอพิธี หลินอู๋ฉีและเซี่ยเหนียนเหนียนยิ้มให้กัน ก่อนจะจูบกันท่ามกลางเสียงโห่แซวจากผู้คนด้านล่าง

นี่คือเส้นฟางเส้นสุดท้ายที่ระบบมอบให้ฉัน

ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันก็ล้มเหลวไปแล้วเหมือนกัน

ตอนแรกฉันทะลุมิติเข้าไปในร่างเด็กอายุสามขวบ และทำสัญญากับระบบ—ภายในยี่สิบปี ขอเพียงพิชิตหนึ่งในสามพระเอกนี้ได้ ฉันก็จะได้กลับไปยังโลกเดิม

แต่เมื่อครบ 20 ปี ก็ไม่มีใครที่ฉันพิชิตสำเร็จเลยสักคน

บางทีนี่อาจเป็นการจัดสรรที่ดีที่สุดแล้วก็ได้

ฉันออกจากที่นั่น ไปยังสะพานลอยที่ผู้คนสัญจรไม่ขาดสาย

ระบบบอกว่า เมื่อภารกิจล้มเหลว จะต้องรายงานต่อผู้บังคับบัญชาก่อน แล้วจึงลบฉันทิ้ง

ฉันมองดูรถที่วิ่งไปมาข้างล่างสะพาน ในหัวเต็มไปด้วยภาพตลอดยี่สิบปีที่สามพระเอกมองฉันด้วยความรังเกียจ

พวกเขาทั้งหมดทำเพื่อผู้หญิงคนเดียวกัน เซี่ยเหนียนเหนียน และพูดจาโหดร้ายใส่ฉัน

เซี่ยเหนียนเหนียนคือนางเอกผู้เป็นที่รักของทุกคนในโลกการพิชิตนี้

ระบบปลอบฉันว่า เพราะเธอคือนางเอกที่มีออร่าตัวเอก พระเอกทุกคนจึงถูกดึงดูดไปหาเธอโดยไม่อาจควบคุมตัวเองได้

ฉันเงยหน้ามองท้องฟ้าที่มืดครึ้ม เพราะฉันเป็นผู้มาเยือนจากต่างโลก เป็นนางร้ายที่คอยขับเน้นให้นางเอกดูเด่น ดังนั้นจึงถูกกำหนดให้ต้องจบแบบนี้อย่างนั้นหรือ?

ช่างเถอะ ถึงตอนนี้ก็ไม่จำเป็นต้องคิดอีกแล้ว ยังไงก็ต้องตายอยู่ดี

ฉันเดินอย่างมึนงงเข้าไปท่ามกลางกระแสรถรา แทนที่จะถูกลบหายไปอย่างไร้ร่องรอย สู้ให้พวกเขาได้เห็นศพอันน่าเวทนาของฉัน ให้พวกเขาต้องทนกับความรังเกียจแล้วยังต้องจัดงานศพให้ฉันอย่างดี

แต่ในวินาทีถัดมา เสียงเบรกที่แสบแก้วหูก็ดังขึ้น

จากนั้น ก็มีเสียงหนึ่งที่คุ้นเคยและเต็มไปด้วยความหงุดหงิดดังขึ้น

"เจียงเยว่ ถ้าอยากตายก็ไปตายในที่ที่ไม่มีใครรู้ อย่ามาทำให้ขายขี้หน้านะ"

ฉันเงยหน้าขึ้นไปมอง ก็พบว่าเป็นพี่ชายต่างพ่อของฉันเอง

เขาเป็นญาติที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวของฉัน

ฉันในโลกนี้ไม่มีที่พึ่งพาเลย เป็นเขาที่ค่อยๆ ใส่ใจฉันทีละนิด มอบความอ่อนโยนให้ ทำให้ฉันเชื่อใจเขาจนหมดใจ คิดว่าเขาเป็นญาติคนเดียวในโลกนี้ที่ดีกับฉัน

ก็ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ที่เขาถูกเซี่ยเหนียนเหนียนทำให้หลงจนหมดใจ และตกหลุมรักเธอ

เพียงเพราะคำพูดของเซี่ยเหนียนเหนียนประโยคเดียวว่า ฉันเป็นหัวโจกที่เคยบูลลี่เธอสมัยเรียน เจียงเป่ยก็เชื่อเธอโดยไม่ตรวจสอบอะไรเลย แล้วจากนั้นก็เกลียดฉันไปเลย

เจียงเป่ยดึงฉันเข้าไปในรถ ขับออกไปไกลแล้วจอดริมถนนที่แทบไม่มีคน ก่อนจะเปิดประตูลากฉันลงมา แล้วตบหน้าฉันอย่างไม่ลังเล

“จะตายก็ไปตายที่ไม่มีคนสิ ไม่งั้นตายไปแล้วก็ยังต้องให้คนอื่นมาลำบากเก็บศพให้อีก”

“เห็นไหม ฉันเลือกที่ให้แกไว้แล้ว จะตายก็ตายตอนนี้เลย อย่าเสียเวลา”

ฉันถูกเขาตบจนหูอื้อ เสียงในหูดังวิ้งๆ แต่ยังฝืนไม่ให้ตัวเองล้มลง

ก็จริง นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันพยายามฆ่าตัวตายต่อหน้าเขา เขาคงชินไปแล้วสินะ

ตอนนั้น ในสายตาและในใจของเขามีแต่เซี่ยเหนียนเหนียน ส่วนฉันก็แค่อยากพิสูจน์ว่าเขายังมีความเป็นพี่น้องกับฉันอยู่บ้าง และยอมฟังฉันอธิบาย ไม่ได้อยากตายจริงๆ

ดังนั้นตอนนี้เขาถึงได้มั่นใจขนาดนี้ ว่าฉันก็เหมือนเดิม ไม่กล้าตายจริงๆ สินะ

“พี่… พี่มาอยู่ที่นี่ทำไมเหรอ”

“เมื่อกี้ไม่ได้ตะไปร่วมงานแต่งงานของเซี่ยเหนียนเหนียนเหรอ"

"เพราะเป็นห่วงฉันเหรอ"

ฉันมองเขาด้วยแววตาแห่งความคาดหวังและรอคอย แต่ก็อดมีความขมขื่นอบอวลในปากไม่ได้

เมื่อกี้เห็นชัด ๆ ว่าเขาอยู่ในงานแต่ง หรือว่าเขาเป็นห่วงฉัน ถึงได้ตามมาถึงที่นี่

แม้จะผิดหวังในตัวเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ในใจลึก ๆ ฉันก็ยังคงมีความคาดหวังต่อเขาอยู่ดี

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง   บทที่ 13

    วันที่ฉันถูกฝัง ทุกคนสวมชุดสีดำด้วยความโศกเศร้าแทบขาดใจหลังฝังฉันลงสุสานแล้ว ทั้งสามคนก็พากันซึมเศร้าแล้วไปดื่มเหล้ากันฉันมองไปรอบ ๆ แต่กลับไม่เห็นจงลี่เลยเขาไม่มาส่งฉันเป็นครั้งสุดท้ายเหรอ…แต่ในวินาทีถัดมา ฉันก็เห็นจงลี่พาเซี่ยเหนียนเหนียนที่ถูกมัดทั้งตัวมาถึงที่นั่นตอนนั้น หลินอู๋ฉี เฉาอี้ และเจียงเป่ย ต่างชักมีดออกมาจากตัว แล้วแต่ละคนก็แทงเซี่ยเหนียนเหนียนคนละทีเสียงร้องโหยหวนของเธอจากตอนแรก ค่อย ๆ แผ่วลงเรื่อย ๆ จนแทบไม่มีแรงหายใจฉันยืนมองภาพที่เซี่ยเหนียนเหนียนถูกทรมานจนตาย ความรู้สึกในใจกลับมีความสะใจแปลก ๆส่วนพวกเขาที่แสร้งทำเป็นเจ็บปวด ลงมือฆ่าเธอ แล้วปากก็เอาแต่เรียกชื่อฉัน ก่อนจะเชือดคอตัวเอง ในตอนนั้นฉันกลับไม่รู้สึกอะไรเลยแต่พอเห็นจงลี่ถือมีดอยู่ในมือ ฉันกลับร้องไห้แล้วพยายามวิ่งเข้าไปห้ามเขาทั้งที่เรื่องทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวกับเขาเลย เขาทำแบบนั้นทำไมกันฉันพยายามพุ่งเข้าไปกอดเขา แต่ลืมไปว่า ตอนนี้ฉันตายไปแล้วฉันมองเขาค่อย ๆ หยุดหายใจ ร้องไห้จนสะอื้นแทบขาดใจ"เรียนผู้เล่น ยินดีด้วย ระบบตรวจพบว่าอีกหนึ่งผู้ทำภารกิจได้ตายแล้ว เป้าหมายภารกิจของคุณถือว่าสำ

  • หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง   บทที่ 12

    สุดท้ายฉันก็ถูกเจียงเป่ยพากลับบ้านพอเห็นว่าไม่มีใครอยู่ เจียงเป่ยก็ปล่อยโฮออกมาโดยไม่ปิดบังอีกต่อไปหัวใจของฉันที่ถูกทำร้ายจนพรุนไปหมดแล้ว ตอนนี้กลับนิ่งสนิท ไม่มีความรู้สึกอะไรแม้แต่น้อยถึงขั้นรู้สึกว่าเขาเหมือน “แกล้งร้องไห้” แสร้งสงสารทั้งที่สายไปแล้วตอนนั้นเอง เฉาอี้ก็รีบเข้ามาอีกครั้งพอเห็นร่างฉันเต็มไปด้วยรอยช้ำสีม่วงดำ เขาก็ชะงักไปกับที่อย่างไม่อยากเชื่อเฉาอี้ที่เคยนิ่งและคุมสติได้ดีมาตลอด ตอนนี้กลับควบคุมตัวเองไม่ได้อีกแล้ว“เยว่เยว่…ตื่นสิ อย่าทำให้ฉันตกใจแบบนี้”เขาค่อย ๆ เดินไปข้างศพฉัน แล้วเขย่าร่างฉันเหมือนหวังให้ฉันลุกขึ้นมาจงลี่เห็นท่าทางเสแสร้งนั้นก็หันไปถ่มน้ำลายใส่ แล้วด่าเขา “ตอนนี้รู้จักเสียใจแล้วเหรอ ก่อนหน้านี้ทำอะไรอยู่ ทำท่าทางแบบนี้มาโชว์ใครงั้นเหรอ”เฉาอี้ไม่สนใจคำด่าของจงลี่เลย ได้แต่ก้มหน้าร้องไห้เงียบ ๆน้ำตาของเฉาอี้หยดลงบนร่างฉันเต็มไปหมดฉันรู้สึกเพียงคลื่นไส้ในใจอย่างรุนแรงหลินอู๋ฉีเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง เขายังไม่เชื่อว่าฉันตายแล้ว ถึงขั้นจะเอานิ้วไปแตะเพื่อพิสูจน์ว่ามันไม่จริงแต่พอมือเขาสัมผัสแขนฉันจริง ๆ กลับรู้สึกเย็นเฉียบจนสะดุ้

  • หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง   บทที่ 11

    ตอนนั้นเอง ฉันได้ยินเสียง “ติ๊ง” ของระบบดังขึ้น มันแจ้งว่ารายงานได้รับการอนุมัติแล้ว และกำลังจะลบตัวตนฉันทันทีฉันขอร้องระบบให้เวลาอีกแค่สองนาที เพื่อจะได้บอกลาจงลี่ให้ดี ๆโชคดีที่ระบบยอมตามคำขอ และเหมือนมันก็รับรู้อะไรบางอย่างเขาจับมือฉันไว้ น้ำเสียงสั่นเครือเหมือนกำลังจะร้องไห้ “เจียงเยว่ ฉันรู้ว่าเธอไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว ฉันเคารพการตัดสินใจของเธอ”จมูกฉันแสบร้อนขึ้นมาทันที นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเข้าใจฉันจริง ๆ แบบนี้ฉันกอดเขาเบา ๆ เพื่อปลอบ สูดกลิ่นลาเวนเดอร์จาง ๆ บนตัวเขาผ่านมาตั้งหลายปี กลิ่นของเขาก็ยังไม่เคยเปลี่ยนเลย“ขอบคุณนะ…ที่อยู่กับฉันในช่วงสุดท้ายนี้”บางทีเพราะใกล้ตายแล้ว ฉันเลยรู้สึกอยากย้อนคิดอะไรหลายอย่างเป็นพิเศษ ไม่คิดเลยว่าช่วงสุดท้ายของชีวิต คนที่อยู่ข้างฉันจะเป็น “จงลี่” ที่ฉันเคยพยายามพิชิตความรักได้ไม่ถึงครึ่งปีเราพูดคุยกันถึงเรื่องที่เก็บไว้ในใจมาตลอดเขาบอกว่าหลังจากฉันจากไป เขาไม่เคยคบผู้หญิงคนอื่นอีกเลยและแอบตามหาข่าวของฉันอยู่ตลอด จนรู้ว่าฉันถูกขังอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชฟังเสียงระบบนับถอยหลังอยู่ข้างหู ฉันยกมือขึ้นลูบผมเขาแล้วมองเขาด้วยค

  • หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง   บทที่ 10

    พอคิดถึงตรงนั้น ฉันก็โกรธจนกัดฟันแน่น“ฉันช่วยให้เธอหลุดพ้นจากการถูกบูลลี่ สุดท้ายเธอตอบแทนฉันแบบนี้เหรอ?”เซี่ยเหนียนเหนียนกระชากผมฉันแล้วเขย่าไปมาอย่างเยาะเย้ย“เธอคิดว่าฉันอยากให้เธอช่วยเหรอ? ถ้าไม่ใช่เพราะฉันเกิดมาไม่ดีพอ ฉันคงไต่ขึ้นไปได้สูงกว่านี้ ให้พวกเธอแหงนมองฉันต่างหาก”ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง ทั้งหมดเป็นฉันที่คิดไปเองฝ่ายเดียวที่ฉันช่วยเธอ กลับกลายเป็นการทำลายแผนของเธอแต่ฉันไม่ได้เกลียดเธอเพราะชาติกำเนิดของเธอเลยนะ ในฐานะลูกนอกสมรส ถ้าไม่รู้จักทำตัวให้ต่ำต้อย กลับมาผลักให้ฉันต้องตาย แบบนี้มันยิ่งน่ารังเกียจเกินให้อภัย“ถ้าเธอพูดให้ชัดตั้งแต่แรก หรือปฏิเสธฉันตั้งแต่ตอนที่ฉันช่วยเธอ เรื่องทั้งหมดก็คงไม่เกิดขึ้น”“ฉันไม่ได้เกลียดเธอเพราะชาติกำเนิดเธอด้วยซ้ำ แถมยังบอกแม่ว่าอย่าไปเกี่ยวข้องกับชีวิตของคนบริสุทธิ์ ทำให้เธอได้ไปเรียนหนังสือ เธอน่าจะขอบคุณฉันมากกว่า”เธอไม่ฟังอะไรทั้งนั้น เอาแต่พูดอย่างได้ใจต่อหน้าฉันว่า ฉันถูกกำหนดให้ต้องถูกขังอยู่ที่นี่ไปทั้งชีวิตและเธอก็ทำสำเร็จจริง ๆ ฉันถูกทรมานอยู่ที่นี่ วันแล้ววันเล่า ใช้ชีวิตไปอย่างไร้ความหมายไม่รู้เลยว่าก้าวต่อไ

  • หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง   บทที่ 9

    หลังจากอยู่ที่นี่ได้หนึ่งสัปดาห์ เซี่ยเหนียนเหนียนก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าฉันเธอหาข้ออ้างไล่พยาบาลออกไป แล้วเดินส้นสูง “ต๊อกแต๊ก ๆ” เข้ามาหาฉัน แววตาเต็มไปด้วยความได้ใจที่ปิดไม่มิด“อยู่ที่นี่ทรมานดีใช่ไหมล่ะ อยากตายแต่ก็ตายไม่ได้”“บอกข่าวร้ายให้อย่างหนึ่งนะ ความทรมานที่เธอเจออยู่ที่นี่ ฉันเป็นคนเสนอเองทั้งนั้น แค่ใช้ข้ออ้างว่า ‘เพื่อเธอ’ พวกเขาก็เชื่อกันหมดเลยนะ”ฉันชินกับเรื่องแบบนี้ไปแล้วเธอชอบทำแบบนี้อยู่เรื่อย ๆ เพื่อดูท่าทางอ้อนวอนของฉันพอเห็นว่าฉันไม่มีปฏิกิริยา เธอก็ไม่พอใจนัก แล้วกระชากผมฉัน“รู้ไหมว่าฉันอิจฉาเธอแค่ไหน”“ในโลกเดิม เธอมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ แถมคนที่ฉันชอบก็ยังชอบเธอ ไม่ชอบฉันอีก”ฉันชะงักไปเล็กน้อยเรื่องในโลกเดิม นอกจากฉันแล้วไม่มีใครรู้ เธอไปรู้มาจากไหนกันแน่เว้นเสียแต่ว่า เธอจะเหมือนฉัน เป็นผู้มาเยือนจากโลกนี้เหมือนกัน เป็นผู้ทำภารกิจในเกมระบบเซี่ยเหนียนเหนียนเห็นสีหน้าฉันเปลี่ยน ก็หัวเราะออกมาอย่างสะใจ“บอกความจริงให้ก็ได้ ตอนที่เธอตกตึกตาย เป็นฉันที่ลงมือจัดการเอง”“ไม่คิดเลยว่าฉันเองก็ถูกคนบ้าฆ่าตายเหมือนกัน พวกเราต่างก็เป็นผู้ทำภารกิจ เ

  • หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง   บทที่ 8

    ได้ยินเสียงลมหวีดหวิวอยู่ข้างหู ก่อนจะมีเสียง “ปัง” ดังขึ้น แล้วฉันก็รู้สึกถึงเบาะลมนิรภัยใต้ร่างหัวฉันมึนงง ตาพร่า มองเห็นผู้คนที่ยืนล้อมอยู่รอบตัวหลินอู๋ฉีบังเอิญขับรถผ่านมาพอดี พอเห็นว่าคนที่กระโดดตึกคือฉัน เขาก็รีบเบียดฝูงชนเข้ามา พลางเรียกชื่อฉันเมื่อก่อนเวลามองคนอื่นฆ่าตัวตาย ฉันเคยคิดว่าความตายเป็นเรื่องง่ายดายแต่พอเป็นเรื่องของตัวเอง ถึงได้รู้ว่าการจะตายสักครั้งมันยากเหมือนกันฉันตกลงมาจากชั้นสูงขนาดนั้น แต่เพราะมีเบาะลมรองรับไว้สุดท้ายก็แค่สมองกระทบกระเทือนเล็กน้อยครั้งนี้เจียงเป่ยโกรธหนักที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมา เขารีบจัดการติดต่อโรงพยาบาลจิตเวชที่ใหญ่ที่สุดในเมือง H เพื่อจะส่งฉันเข้าไปเฉาอี้เห็นด้วยกับการตัดสินใจนี้มาก เขาคิดว่าฉันหมดทางรักษาแล้วส่วนหลินอู๋ฉี เขามองฉันด้วยสายตารำคาญ ไม่อยากพูดอะไรกับฉันแม้แต่คำเดียวเดิมทีตอนรู้ว่าฉันป่วย พวกเขายังมีความสงสารฉันอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ ทุกอย่างกลับไปเหมือนเดิมแล้ว พวกเขายิ่งรังเกียจฉันมากกว่าเดิมหัวใจของฉันผ่านอะไรมานับไม่ถ้วน จนไม่ใช่เด็กผู้หญิงที่แค่ถูกใส่ร้ายก็ร้องไห้ฟูมฟายอีกต่อไปแล้วตอนนี้ฉันชินกับความร

  • หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง   บทที่ 5

    พอพูดประโยคนี้ออกมา สีหน้าของเซี่ยเหนียนเหนียนซีดลงอย่างเห็นได้ชัดคนอื่นๆ อีกหลายคนแววตาแวบผ่านความตกใจเล็กน้อย“เจียงเยว่ เธอทำไมถึงมาใส่ร้ายฉันแบบนี้”“วันนี้เป็นช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิต เธอพูดแบบนี้ คืออยากจะทำลายฉันอีกรอบใช่ไหม”น้ำตาของเซี่ยเหนียนเหนียนไหลรินลงมาทีละหยด สีหน้าด

  • หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง   บทที่ 4

    ฉันรู้สึกว่าเหมือนสวรรค์กำลังกลั่นแกล้งฉัน ทั้งๆ ที่ตัดสินใจแล้วว่าจะจากไป ทำไมหนึ่งคนสองคนถึงยังมารบกวนเธออีกจู่ๆ ในใจก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา“นายไม่ควรไปดื่มฉลองในงานแต่งของเซี่ยเหนียนเหนียนเหรอ มาทำอะไรที่นี่”ฉันมองเขาด้วยสายตาไม่พอใจ แค่อยากให้เขารีบๆ หายไปจากตรงนี้เขาหน้าตาสุภาพเรียบร้อย

  • หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง   บทที่ 3

    พอฉันกลับถึงบ้าน ก็หยิบเลือกมีดที่คมเล่มหนึ่งฉันไม่อยากนั่งรอเฉยๆ แบบนี้ ยังไงก็ต้องตายอยู่ดี สู้ตายแบบนี้ไปเลยยังดีกว่ายังไงบ้านนี้ก็มีแค่ฉันคนเดียว ไม่ต้องห่วงว่าจะไปทำให้ใครตกใจฉันนอนอยู่บนเตียง มองเพดานสีขาวสะอาดลองขยับมือไปมา ฉันยังอดหัวเราะเยาะชีวิตตัวเองไม่ได้ฉันอยู่มาถึง 20 ปีเต็ม

  • หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง   บทที่ 2

    แต่คำพูดที่เขาพูดต่อจากนั้น ก็ยังทำลายความคาดหวังที่มีต่อเขาอย่างแรง“เลิกเพ้อฝันได้แล้ว ฉันไม่ได้ทำเพื่อเธอ ฉันแค่กลับบ้านไปเอาเครื่องประดับไปให้เหนียนเหนียน ใครจะไปคิดว่าจะเห็นเธอเหมือนคนบ้าแบบนี้”“ฉันเตือนเธอนะ เจียงเยว่ อย่าคิดจะใช้วิธีแบบนี้เพื่อดึงความสนใจของฉันอีก อย่ามาเรียกความสงสารจากฉั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status