LOGIN
มหาวิทยาลัยเปลี่ยนรัก
4
Share:
Report
7 นาทีก่อนที่ระบบเลือกคณะและมหาวิทยาลัยจะปิด มีคนส่งคลิปมาให้ฉัน คนส่งคือตัวฉันในอีก 15 ปีข้างหน้า “หลินอวี่เปลี่ยนมหาวิทยาลัยที่เธอเลือกเป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษาในเมืองที่เธออยู่ตอนนี้ เขาแอบคบกับดาวโรงเรียนมานานแล้ว” “สาเหตุที่เขาทำแบบนี้ เพราะดาวโรงเรียนบอกว่าไม่อยากให้เธอยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก” “หลังจากนั้นถึงเธออ่านหนังสืออย่างเอาเป็นเอาตายจนเรียนต่อป.โทได้ แต่ก็ไม่ได้ทำงานด้านการบินและอวกาศ” ฉันกำมือถือแน่น นั่งอึ้งอยู่บนโซฟา มองผู้หญิงในหน้าจอด้วยความตกตะลึง “เธอไปได้ไกลกว่านี้แท้ๆ จริงๆ เธออนาคตไกลมาก” หลังคลิปจบ ฉันวิ่งกลับไปในห้อง ใช้มืออันสั่นเทาเปิดระบบเลือกคณะและมหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยถูกเปลี่ยนเป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษาจริงๆ ฉันหลับตาตั้งสติ จากนั้นเปลี่ยนมหาวิทยาลัยเป็นมหาวิทยาลัย B
View MoreChapter 1
บทที่ 1
Latest chapter
มหาวิทยาลัยเปลี่ยนรัก บทที่ 13
แม่พลิกดูด้านหลังว่ามีอะไรอีกไหม แล้วก็พลิกกลับมาอ่านดูอีกรอบหลังจากนั้นแม่ถอดแว่นออกมาเช็ด พับใบเกรดไว้เหมือนเดิม ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนของตัวเองกับพ่อ แม่เปิดลิ้นชักข้างหัวเตียง เอาใบเกรดใส่เข้าไปในลิ้นชักชั้นบนสุดลิ้นชักนั้นมีบัตรเข้าสอบของการสอบครั้งสำคัญที่ฉันเคยสอบมาตั้งแต่เด็กจนโต มีตั้งแต่สอบคณิตศาสตร์โอลิมปิกระดับประถมจนถึงสอบเข้ามหาวิทยาลัยฉันยืนอยู่หน้าประตู มองแม่เอาใบเกรดใส่ลิ้นชัก แล้วก็ปิดมันอย่างแผ่วเบาช่วงเย็น เราสามคนนั่งกินข้าวกันอยู่ที่โต๊ะ เสียงตะเกียบกระทบกับถ้วยดังขึ้นเบาๆหลังจากกินกันไปได้สักพัก อยู่ๆ แม่ฉันพูดว่า“หลินอวี่ย้ายบ้านแล้ว”ฉันยังคงใช้ตะเกียบคีบกับข้าวกินไปเรื่อยๆ“เดือนที่แล้วแม่เขามาบอกลาแม่ บอกว่าลูกชายสอบติดมหาวิทยาลัยรอบแรก ย้ายไปอยู่เมืองอื่นแล้ว”แม่หยุดพูดแล้วคีบแตงกวาใส่ถ้วยตัวเอง “ตอนไปเธอร้องไห้ด้วย เธอขอโทษครอบครัวเรา”ฉันกลืนอาหารที่อยู่ในปากแล้วซดน้ำซุป ไม่ได้พูดอะไรต่อจากแม่แม่ฉันก็ไม่ได้พูดอะไรอีกหลังกินข้าวเย็นเสร็จ ฉันกลับมาที่ห้องตัวเองตอนที่หาสมุดบันทึกเก่าๆ ในลิ้นชัก มือฉันไปโดนแผ่นกระดาษที่อยู่ด้านล่างสุ
มหาวิทยาลัยเปลี่ยนรัก บทที่ 12
เป็นชุดที่พ่อฉันเอากลับมาตอนปลดประจำการ เครื่องหมายยศที่ติดบนบ่าซีดหมดแล้ว กระดุมคอเสื้อหลุดหายไป แม่ฉันเย็บกระดุมใหม่ให้ ใช้ด้ายสีกรมท่า การเย็บละเอียดและประณีตมากฉันพับชุดทหารแล้ววางไว้ใต้หมอนลองล้มตัวลงไปนอน หมอนสูงกว่าปกติเล็กน้อยมีแจ้งเตือนปรากฏบนหน้าจอมือถืออีกครั้งพวกเพื่อนๆ กำลังอวดรูปหอพักที่มหาวิทยาลัยในกลุ่มแชตห้องเรียนมีคนส่งภาพวิวจากหน้าต่างที่หอพักมหาวิทยาลัย A ข้างนอกหน้าต่างบานใหญ่คือต้นไม้สีเขียวชอุ่มและอาคารที่อยู่ไกลออกไปมีคนถ่ายรูปหอพักสุดคลาสสิกที่มหาวิทยาลัย D เห็นหลังคาห้องสมุดเก่าแก่นอกหน้าต่างด้วยมีคนส่งรูปสนามหญ้าด้านหน้าตึกคู่ที่มหาวิทยาลัย C แดดยามเย็นสาดส่องลงบนสนามหญ้า ให้ความรู้สึกสบายตามากฉันลุกขึ้นไปถ่ายรูปสนามด้านนอกหน้าต่างดวงไฟขนาดใหญ่ส่องลงบนลู่วิ่งสีแดงในยามค่ำคืน ไกลออกไปคือถนนที่มีต้นไม้สองข้างทาง ไฟถนนสาดส่องใบไม้จนกลายเป็นสีเหลืองนวล ใบไม้พลิ้วไหวตามสายลมแผ่วเบาหลังกดส่งเข้าไปในกลุ่ม มีคนพิมพ์ตอบอย่างรวดเร็วหลายคน มีคนถามว่า “หอพักที่มหาวิทยาลัย B เจ๋งขนาดนี้เลยเหรอ” แล้วก็มีคนพิมพ์ว่า “สนามดูใหญ่มากเลย”เวลาห้าทุ่ม หลังจาก
มหาวิทยาลัยเปลี่ยนรัก บทที่ 11
“เธอได้เรียนมหาวิทยาลัย B! เธอมีทุกอย่างแล้ว! จะมาทำลายชีวิตเราอีกทำไม!”ฉันดึงแขนกลับมา ถอยไปด้านหลังเล็กน้อย ขอบประตูคั่นระหว่างฉันกับพวกเขา“ถังหว่าน พวกเธอสองคนแก้ไขมหาวิทยาลัยที่ฉันเลือก ดูหมิ่นฉันต่อหน้าเพื่อนๆ ที่งานเลี้ยงส่ง โพสต์คลิปให้ชาวเน็ตโจมตีฉัน ตอนนี้มาขอร้องให้ฉันช่วยพวกเธอโกหกเนี่ยนะ”“พวกเธอสองคนเลือกทุกอย่างด้วยตัวเอง”ความบ้าคลั่งในแววตาเธอรุนแรงกว่าเดิม เธอชี้หน้าฉันแล้วพูดเสียงแหลม“เป็นเพราะเธอ! เป็นความผิดของเธอ!”“ทำไมเธอต้องได้ที่หนึ่งของระดับชั้นตลอด ทำไมพ่อแม่ต้องให้ฉันดูเธอเป็นตัวอย่าง!”“หลินอวี่เป็นคนเก่งมาก แต่เธอก็ทำให้เขาเป็นที่สองของระดับชั้นตลอด!?”ฉันมองเธอ“ไม่มีอะไรมากหรอก เพราะฉันขยันกว่าไง”หลังจากนั้นฉันเงยหน้ามองหลินอวี่“หลินอวี่ นายเป็นคนทำลายมิตรภาพ 18 ปีด้วยมือตัวเอง ไม่ใช่ฉัน”ฉันถอยหลังเล็กน้อย เอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูขณะที่ประตูกำลังจะปิดลง เสียงร้องไห้ของถังหว่านยังคงดังขึ้นเรื่อยๆ แต่หลินอวี่ไม่พูดอะไรอีกแล้วฉันมองพวกเขาเป็นครั้งสุดท้าย แล้วก็ปิดประตูจนสนิทฉันเดินกลับมาที่ห้อง เปิดลิ้นชักชั้นล่างสุด เอารูปถ่ายใบนั้
มหาวิทยาลัยเปลี่ยนรัก บทที่ 10
แค่เอ่ยปากพูด แม่ของหลินอวี่ก็สะอื้นจนเสียงสั่นไปหมด“หนานอี้ ป้าขอร้องได้ไหม มหาวิทยาลัย A ส่งหนังสือแจ้งมาให้เรา ทั้งสองคนถูกตัดสิทธิ์เข้าศึกษาต่อ เพราะมีพฤติกรรมไม่เหมาะสม”“พวกเขายังมีโอกาสถ้ารอสอบใหม่ปีหน้า แต่ถ้ามีโทษติดตัวแบบนี้ มหาวิทยาลัยไหนจะกล้ารับพวกเขาอีก?”แม่ของถังหว่านคว้ามือแม่ฉัน แม่ฉันโดนดึงจนเซไปด้านหน้าเล็กน้อยเสียงแม่ของถังหว่านสั่นจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง“เรายินดีชดใช้ให้ พวกเธอบอกตัวเลขมาได้เลย เท่าไรก็ได้”“ขอแค่พวกเธอโพสต์ให้อภัยเด็กทั้งสองคน ชี้แจงว่าเป็นแค่เรื่องล้อเล่น”“พวกเขายังเด็ก อย่าทำลายอนาคตพวกเขาแบบนี้เลย”พ่อของหลินอวี่ยืนเงียบอยู่ด้านหลังสุด ไหล่ลู่ลงอย่างสิ้นหวัง มือสองข้างกำแน่นจนข้อนิ้วขาวซีดพ่อของถังหว่านใช้นิ้วดันแว่นขึ้นเล็กน้อย ขยับริมฝีปากเหมือนจะพูด แต่ก็พูดอะไรไม่ออกสักคำแม่ฉันยืนกำผ้ากันเปื้อนอยู่ด้านข้าง แม่หันหน้ามามองฉันพ่อฉันลุกขึ้นจากโต๊ะอาหาร วางกลีบกระเทียมในมือลงบนโต๊ะ พูดด้วยเสียงไม่ดังมากนัก แต่ฟังดูหนักแน่นมาก“หนานอี้ตัดสินใจเองเลย”ฉันหัวเราะ พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“ที่มหาวิทยาลัย A ตัดสิทธิ์พวกเขา ไม่ได้เก
You may also like
