LOGINShare
บทที่ 3
Latest chapter
หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง บทที่ 13
วันที่ฉันถูกฝัง ทุกคนสวมชุดสีดำด้วยความโศกเศร้าแทบขาดใจหลังฝังฉันลงสุสานแล้ว ทั้งสามคนก็พากันซึมเศร้าแล้วไปดื่มเหล้ากันฉันมองไปรอบ ๆ แต่กลับไม่เห็นจงลี่เลยเขาไม่มาส่งฉันเป็นครั้งสุดท้ายเหรอ…แต่ในวินาทีถัดมา ฉันก็เห็นจงลี่พาเซี่ยเหนียนเหนียนที่ถูกมัดทั้งตัวมาถึงที่นั่นตอนนั้น หลินอู๋ฉี เฉาอี้ และเจียงเป่ย ต่างชักมีดออกมาจากตัว แล้วแต่ละคนก็แทงเซี่ยเหนียนเหนียนคนละทีเสียงร้องโหยหวนของเธอจากตอนแรก ค่อย ๆ แผ่วลงเรื่อย ๆ จนแทบไม่มีแรงหายใจฉันยืนมองภาพที่เซี่ยเหนียนเหนียนถูกทรมานจนตาย ความรู้สึกในใจกลับมีความสะใจแปลก ๆส่วนพวกเขาที่แสร้งทำเป็นเจ็บปวด ลงมือฆ่าเธอ แล้วปากก็เอาแต่เรียกชื่อฉัน ก่อนจะเชือดคอตัวเอง ในตอนนั้นฉันกลับไม่รู้สึกอะไรเลยแต่พอเห็นจงลี่ถือมีดอยู่ในมือ ฉันกลับร้องไห้แล้วพยายามวิ่งเข้าไปห้ามเขาทั้งที่เรื่องทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวกับเขาเลย เขาทำแบบนั้นทำไมกันฉันพยายามพุ่งเข้าไปกอดเขา แต่ลืมไปว่า ตอนนี้ฉันตายไปแล้วฉันมองเขาค่อย ๆ หยุดหายใจ ร้องไห้จนสะอื้นแทบขาดใจ"เรียนผู้เล่น ยินดีด้วย ระบบตรวจพบว่าอีกหนึ่งผู้ทำภารกิจได้ตายแล้ว เป้าหมายภารกิจของคุณถือว่าสำ
หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง บทที่ 12
สุดท้ายฉันก็ถูกเจียงเป่ยพากลับบ้านพอเห็นว่าไม่มีใครอยู่ เจียงเป่ยก็ปล่อยโฮออกมาโดยไม่ปิดบังอีกต่อไปหัวใจของฉันที่ถูกทำร้ายจนพรุนไปหมดแล้ว ตอนนี้กลับนิ่งสนิท ไม่มีความรู้สึกอะไรแม้แต่น้อยถึงขั้นรู้สึกว่าเขาเหมือน “แกล้งร้องไห้” แสร้งสงสารทั้งที่สายไปแล้วตอนนั้นเอง เฉาอี้ก็รีบเข้ามาอีกครั้งพอเห็นร่างฉันเต็มไปด้วยรอยช้ำสีม่วงดำ เขาก็ชะงักไปกับที่อย่างไม่อยากเชื่อเฉาอี้ที่เคยนิ่งและคุมสติได้ดีมาตลอด ตอนนี้กลับควบคุมตัวเองไม่ได้อีกแล้ว“เยว่เยว่…ตื่นสิ อย่าทำให้ฉันตกใจแบบนี้”เขาค่อย ๆ เดินไปข้างศพฉัน แล้วเขย่าร่างฉันเหมือนหวังให้ฉันลุกขึ้นมาจงลี่เห็นท่าทางเสแสร้งนั้นก็หันไปถ่มน้ำลายใส่ แล้วด่าเขา “ตอนนี้รู้จักเสียใจแล้วเหรอ ก่อนหน้านี้ทำอะไรอยู่ ทำท่าทางแบบนี้มาโชว์ใครงั้นเหรอ”เฉาอี้ไม่สนใจคำด่าของจงลี่เลย ได้แต่ก้มหน้าร้องไห้เงียบ ๆน้ำตาของเฉาอี้หยดลงบนร่างฉันเต็มไปหมดฉันรู้สึกเพียงคลื่นไส้ในใจอย่างรุนแรงหลินอู๋ฉีเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง เขายังไม่เชื่อว่าฉันตายแล้ว ถึงขั้นจะเอานิ้วไปแตะเพื่อพิสูจน์ว่ามันไม่จริงแต่พอมือเขาสัมผัสแขนฉันจริง ๆ กลับรู้สึกเย็นเฉียบจนสะดุ้
หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง บทที่ 11
ตอนนั้นเอง ฉันได้ยินเสียง “ติ๊ง” ของระบบดังขึ้น มันแจ้งว่ารายงานได้รับการอนุมัติแล้ว และกำลังจะลบตัวตนฉันทันทีฉันขอร้องระบบให้เวลาอีกแค่สองนาที เพื่อจะได้บอกลาจงลี่ให้ดี ๆโชคดีที่ระบบยอมตามคำขอ และเหมือนมันก็รับรู้อะไรบางอย่างเขาจับมือฉันไว้ น้ำเสียงสั่นเครือเหมือนกำลังจะร้องไห้ “เจียงเยว่ ฉันรู้ว่าเธอไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว ฉันเคารพการตัดสินใจของเธอ”จมูกฉันแสบร้อนขึ้นมาทันที นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเข้าใจฉันจริง ๆ แบบนี้ฉันกอดเขาเบา ๆ เพื่อปลอบ สูดกลิ่นลาเวนเดอร์จาง ๆ บนตัวเขาผ่านมาตั้งหลายปี กลิ่นของเขาก็ยังไม่เคยเปลี่ยนเลย“ขอบคุณนะ…ที่อยู่กับฉันในช่วงสุดท้ายนี้”บางทีเพราะใกล้ตายแล้ว ฉันเลยรู้สึกอยากย้อนคิดอะไรหลายอย่างเป็นพิเศษ ไม่คิดเลยว่าช่วงสุดท้ายของชีวิต คนที่อยู่ข้างฉันจะเป็น “จงลี่” ที่ฉันเคยพยายามพิชิตความรักได้ไม่ถึงครึ่งปีเราพูดคุยกันถึงเรื่องที่เก็บไว้ในใจมาตลอดเขาบอกว่าหลังจากฉันจากไป เขาไม่เคยคบผู้หญิงคนอื่นอีกเลยและแอบตามหาข่าวของฉันอยู่ตลอด จนรู้ว่าฉันถูกขังอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชฟังเสียงระบบนับถอยหลังอยู่ข้างหู ฉันยกมือขึ้นลูบผมเขาแล้วมองเขาด้วยค
หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง บทที่ 10
พอคิดถึงตรงนั้น ฉันก็โกรธจนกัดฟันแน่น“ฉันช่วยให้เธอหลุดพ้นจากการถูกบูลลี่ สุดท้ายเธอตอบแทนฉันแบบนี้เหรอ?”เซี่ยเหนียนเหนียนกระชากผมฉันแล้วเขย่าไปมาอย่างเยาะเย้ย“เธอคิดว่าฉันอยากให้เธอช่วยเหรอ? ถ้าไม่ใช่เพราะฉันเกิดมาไม่ดีพอ ฉันคงไต่ขึ้นไปได้สูงกว่านี้ ให้พวกเธอแหงนมองฉันต่างหาก”ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง ทั้งหมดเป็นฉันที่คิดไปเองฝ่ายเดียวที่ฉันช่วยเธอ กลับกลายเป็นการทำลายแผนของเธอแต่ฉันไม่ได้เกลียดเธอเพราะชาติกำเนิดของเธอเลยนะ ในฐานะลูกนอกสมรส ถ้าไม่รู้จักทำตัวให้ต่ำต้อย กลับมาผลักให้ฉันต้องตาย แบบนี้มันยิ่งน่ารังเกียจเกินให้อภัย“ถ้าเธอพูดให้ชัดตั้งแต่แรก หรือปฏิเสธฉันตั้งแต่ตอนที่ฉันช่วยเธอ เรื่องทั้งหมดก็คงไม่เกิดขึ้น”“ฉันไม่ได้เกลียดเธอเพราะชาติกำเนิดเธอด้วยซ้ำ แถมยังบอกแม่ว่าอย่าไปเกี่ยวข้องกับชีวิตของคนบริสุทธิ์ ทำให้เธอได้ไปเรียนหนังสือ เธอน่าจะขอบคุณฉันมากกว่า”เธอไม่ฟังอะไรทั้งนั้น เอาแต่พูดอย่างได้ใจต่อหน้าฉันว่า ฉันถูกกำหนดให้ต้องถูกขังอยู่ที่นี่ไปทั้งชีวิตและเธอก็ทำสำเร็จจริง ๆ ฉันถูกทรมานอยู่ที่นี่ วันแล้ววันเล่า ใช้ชีวิตไปอย่างไร้ความหมายไม่รู้เลยว่าก้าวต่อไ
หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง บทที่ 9
หลังจากอยู่ที่นี่ได้หนึ่งสัปดาห์ เซี่ยเหนียนเหนียนก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าฉันเธอหาข้ออ้างไล่พยาบาลออกไป แล้วเดินส้นสูง “ต๊อกแต๊ก ๆ” เข้ามาหาฉัน แววตาเต็มไปด้วยความได้ใจที่ปิดไม่มิด“อยู่ที่นี่ทรมานดีใช่ไหมล่ะ อยากตายแต่ก็ตายไม่ได้”“บอกข่าวร้ายให้อย่างหนึ่งนะ ความทรมานที่เธอเจออยู่ที่นี่ ฉันเป็นคนเสนอเองทั้งนั้น แค่ใช้ข้ออ้างว่า ‘เพื่อเธอ’ พวกเขาก็เชื่อกันหมดเลยนะ”ฉันชินกับเรื่องแบบนี้ไปแล้วเธอชอบทำแบบนี้อยู่เรื่อย ๆ เพื่อดูท่าทางอ้อนวอนของฉันพอเห็นว่าฉันไม่มีปฏิกิริยา เธอก็ไม่พอใจนัก แล้วกระชากผมฉัน“รู้ไหมว่าฉันอิจฉาเธอแค่ไหน”“ในโลกเดิม เธอมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ แถมคนที่ฉันชอบก็ยังชอบเธอ ไม่ชอบฉันอีก”ฉันชะงักไปเล็กน้อยเรื่องในโลกเดิม นอกจากฉันแล้วไม่มีใครรู้ เธอไปรู้มาจากไหนกันแน่เว้นเสียแต่ว่า เธอจะเหมือนฉัน เป็นผู้มาเยือนจากโลกนี้เหมือนกัน เป็นผู้ทำภารกิจในเกมระบบเซี่ยเหนียนเหนียนเห็นสีหน้าฉันเปลี่ยน ก็หัวเราะออกมาอย่างสะใจ“บอกความจริงให้ก็ได้ ตอนที่เธอตกตึกตาย เป็นฉันที่ลงมือจัดการเอง”“ไม่คิดเลยว่าฉันเองก็ถูกคนบ้าฆ่าตายเหมือนกัน พวกเราต่างก็เป็นผู้ทำภารกิจ เ
หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง บทที่ 8
ได้ยินเสียงลมหวีดหวิวอยู่ข้างหู ก่อนจะมีเสียง “ปัง” ดังขึ้น แล้วฉันก็รู้สึกถึงเบาะลมนิรภัยใต้ร่างหัวฉันมึนงง ตาพร่า มองเห็นผู้คนที่ยืนล้อมอยู่รอบตัวหลินอู๋ฉีบังเอิญขับรถผ่านมาพอดี พอเห็นว่าคนที่กระโดดตึกคือฉัน เขาก็รีบเบียดฝูงชนเข้ามา พลางเรียกชื่อฉันเมื่อก่อนเวลามองคนอื่นฆ่าตัวตาย ฉันเคยคิดว่าความตายเป็นเรื่องง่ายดายแต่พอเป็นเรื่องของตัวเอง ถึงได้รู้ว่าการจะตายสักครั้งมันยากเหมือนกันฉันตกลงมาจากชั้นสูงขนาดนั้น แต่เพราะมีเบาะลมรองรับไว้สุดท้ายก็แค่สมองกระทบกระเทือนเล็กน้อยครั้งนี้เจียงเป่ยโกรธหนักที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมา เขารีบจัดการติดต่อโรงพยาบาลจิตเวชที่ใหญ่ที่สุดในเมือง H เพื่อจะส่งฉันเข้าไปเฉาอี้เห็นด้วยกับการตัดสินใจนี้มาก เขาคิดว่าฉันหมดทางรักษาแล้วส่วนหลินอู๋ฉี เขามองฉันด้วยสายตารำคาญ ไม่อยากพูดอะไรกับฉันแม้แต่คำเดียวเดิมทีตอนรู้ว่าฉันป่วย พวกเขายังมีความสงสารฉันอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ ทุกอย่างกลับไปเหมือนเดิมแล้ว พวกเขายิ่งรังเกียจฉันมากกว่าเดิมหัวใจของฉันผ่านอะไรมานับไม่ถ้วน จนไม่ใช่เด็กผู้หญิงที่แค่ถูกใส่ร้ายก็ร้องไห้ฟูมฟายอีกต่อไปแล้วตอนนี้ฉันชินกับความร
หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง บทที่ 5
พอพูดประโยคนี้ออกมา สีหน้าของเซี่ยเหนียนเหนียนซีดลงอย่างเห็นได้ชัดคนอื่นๆ อีกหลายคนแววตาแวบผ่านความตกใจเล็กน้อย“เจียงเยว่ เธอทำไมถึงมาใส่ร้ายฉันแบบนี้”“วันนี้เป็นช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิต เธอพูดแบบนี้ คืออยากจะทำลายฉันอีกรอบใช่ไหม”น้ำตาของเซี่ยเหนียนเหนียนไหลรินลงมาทีละหยด สีหน้าด
หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง บทที่ 4
ฉันรู้สึกว่าเหมือนสวรรค์กำลังกลั่นแกล้งฉัน ทั้งๆ ที่ตัดสินใจแล้วว่าจะจากไป ทำไมหนึ่งคนสองคนถึงยังมารบกวนเธออีกจู่ๆ ในใจก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา“นายไม่ควรไปดื่มฉลองในงานแต่งของเซี่ยเหนียนเหนียนเหรอ มาทำอะไรที่นี่”ฉันมองเขาด้วยสายตาไม่พอใจ แค่อยากให้เขารีบๆ หายไปจากตรงนี้เขาหน้าตาสุภาพเรียบร้อย
หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง บทที่ 2
แต่คำพูดที่เขาพูดต่อจากนั้น ก็ยังทำลายความคาดหวังที่มีต่อเขาอย่างแรง“เลิกเพ้อฝันได้แล้ว ฉันไม่ได้ทำเพื่อเธอ ฉันแค่กลับบ้านไปเอาเครื่องประดับไปให้เหนียนเหนียน ใครจะไปคิดว่าจะเห็นเธอเหมือนคนบ้าแบบนี้”“ฉันเตือนเธอนะ เจียงเยว่ อย่าคิดจะใช้วิธีแบบนี้เพื่อดึงความสนใจของฉันอีก อย่ามาเรียกความสงสารจากฉั
หลังพิชิตใจล้มเหลว ฉันคิดจะตาย จนสามเป้าหมายคลุ้มคลั่ง บทที่ 1
"ผู้เป็นโฮสต์ ตามการตรวจสอบของระบบ ภารกิจของคุณล้มเหลว เนื่องจากไม่สามารถพิชิตเป้าหมายได้สำเร็จ ระบบจะทำการลบคุณทันที"คำพูดของระบบทำให้ฉันที่แอบซ่อนอยู่ในความมืดเพื่อแอบดูงานแต่งสะดุ้งขึ้นมาภายในหอพิธี หลินอู๋ฉีและเซี่ยเหนียนเหนียนยิ้มให้กัน ก่อนจะจูบกันท่ามกลางเสียงโห่แซวจากผู้คนด้านล่างนี่คื
