Share

บทที่ 105

Penulis: ฟากฝั่งไร้กังวล
แม้เขาจะพูดแบบเรียบ ๆ แต่ก็พอจะจินตนาการได้ว่าเมื่อก่อนชีวิตความเป็นอยู่ของเขาในบ้านหลังนี้คงไม่ค่อย
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 220

    เฮ่อจือโจวผลักฉันออก เขาขมวดคิ้วมองฉัน “คุณ...”“พวกนั้น...พวกนั้นเอาอะไรให้ฉันดื่มไม่รู้ ฉัน...ฉันทรมาน...”เฮ่อจือโจวสูดหายใจลึกทันที ราวกับกำลังพยายามอดกลั้นความโกรธอย่างสุดความสามารถเขาคำรามเสียงต่ำใส่ฉัน “พวกนั้นให้ดื่ม คุณก็ดื่มงั้นเหรอ แล้วถ้ามันใส่ยาพิษลงไป คุณก็จะดื่มใช่ไหมทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้ตลอด ไม่เคยระวังตัวกับใครเลยถังอันหราน พูดจริง ๆ นะ คุณตายอยู่ข้างนอกก็สมควรแล้ว!”เขาตะคอกใส่ฉันอย่างดุดัน ราวกับโกรธจัดถึงขีดสุดฉันร้องไห้พลางส่ายหน้า ทึ้งกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขา ดึงเข็มขัดของเขาอย่างสะเปะสะปะฉันไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น ฉันแค่อยากได้ แค่อยากไม่ต้องทรมานแบบนี้ทว่าฉันเพิ่งปลดกระดุมออกได้แค่สองเม็ด เขาก็กดมือฉันไว้เขาจ้องมองฉันด้วยแววตาดุดัน “คุณเคยบอกไม่ใช่หรือไงว่าจะไม่มีความสัมพันธ์ใด ๆ กับผมอีก ถ้าคืนนี้คนที่มาคือเฮ่ออี้เฉิน หรือกู้อี้ หรือไม่ก็ลู่ฉางเจ๋อ คุณก็จะอ้อนวอนให้พวกเขาช่วยจัดการให้ใช่ไหม”ฉันส่ายหน้าสุดชีวิต “ไม่! ไม่!”ต่อให้ร่างกายจะทรมานแค่ไหน ฉันก็ยังมีสติอยู่นอกจากเฮ่อจือโจว ฉันก็ไม่เอาใครทั้งนั้นฉันต้องการแค่เขา ต้องการแค่เขาเท่านั้น

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 219

    คุณป้าเห็นฉันคลานเข้าไป ก็รีบใส่ร้ายฉันต่อหน้าเฮ่อจือโจวอีกครั้งทว่าครั้งนี้เธอเพิ่งพูดได้แค่ประโยคเดียว ก็ถูกเฮ่อจือโจวถีบกระเด็นออกไป “ไสหัวไป!”อาเวยสะดุ้งตกใจ รีบเข้าไปประคองแม่ตัวเอง และเอ่ยกับเฮ่อจือโจวด้วยความหวาดกลัว “ที่แม่ผมพูดเป็นความจริงนะครับ ผู้หญิงคนนี้ทั้งร่านทั้งหน้าด้าน เธอจงใจอ่อยผู้ชายเพื่อปอกลอกเงิน เราก็แค่กลัวว่าคุณจะถูกหลอกเอานะครับ”เฮ่อจือโจวคล้ายกับไม่อยากฟังพวกเขาสักประโยคเดียวเขาเอ่ยเสียงเย็น “ถ้าไม่อยากตาย ก็รีบไสหัวไปซะ!”“บอสใหญ่...” คุณป้ายังคงดิ้นรน ยังอยากพูดจาให้ร้ายฉันต่อหน้าเฮ่อจือโจวเพื่อเรียกร้องความสนใจแต่อาเวยนั้นกลัวจริง ๆ แล้วสองขาของเขาสั่นไปหมด รีบกึ่งลากกึ่งดึงแม่ของตัวเองออกไปข้างนอก“รีบไปเถอะแม่ บอสใหญ่ไม่ใช่คนที่เราจะไปล่วงเกินได้นะ”“งั้นจะปล่อยยัยนั่นได้ประโยชน์ไปเหรอ ยัยนั่นนับเป็นตัวอะไร มีสิทธิ์อะไรไปอ่อยบอสใหญ่ได้”“พอเถอะ บอสใหญ่มาผิดจังหวะเกินไปแล้ว เรารีบไปกันเถอะ หวังแค่วันพรุ่งนี้บอสใหญ่จะไม่เอาเรื่องเรากับเรื่องวันนี้ก็พอ”เสียงพูดคุยของคุณป้ากับอาเวยค่อย ๆ ห่างออกไปภายในห้องพลันเงียบลงวินาทีนี้ความหวาดกล

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 218

    คุณป้ารีบหันไปสั่งอาเวย “แกรีบพาผู้หญิงคนนี้เข้าไปในห้อง ฉันจะออกไปดูเอง”“ครับ ๆ ...”อาเวยใช้มือข้างหนึ่งปิดปากฉันไว้ ส่วนอีกข้างดึงตัวฉันขึ้นจากโซฟาฉันอาศัยจังหวะนั้นคว้ามือเขามากัดอย่างแรงอาเวยร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดและผลักฉันออกฉันรีบตะโกนไปทางประตูสุดเสียง “ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย ช่วยฉันที...”“โธ่เอ๊ย นังตัวดี คอยดูเถอะ ฉันจะตีแกให้ตาย!”คุณป้าเห็นแบบนั้นก็รีบพุ่งเข้ามาตบตีฉันฉันเบี่ยงตัวหลบพลางกรีดร้องขอความช่วยเหลือเพราะกลัวว่าคนข้างนอกจะเดินจากไปเสียก่อนอาเวยเองก็รีบถลันเข้ามาจับตัวฉันไว้ทว่าในตอนที่ปากของฉันถูกพวกเขาอุดไว้ และสองมือถูกจับล็อกแน่นพลันมีเสียง “ปัง” ดังขึ้น ประตูถูกใครบางคนถีบเปิดออกอย่างแรงฉัน อาเวย และคุณป้าหันขวับไปมองที่ประตูพร้อมกันปรากฏร่างของเฮ่อจือโจวที่แผ่กลิ่นอายเย็นเยียบยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้นวินาทีนั้น หัวใจของฉันกระตุกวูบอย่างแรง น้ำตาทะลักทลายราวกับเขื่อนแตก“บะ...บอสใหญ่เหรอ”อาเวยกับคุณป้าเบิกตากว้างด้วยความตกใจแต่พวกเขาก็ยังคงจับมือสองข้างและอุดปากฉันไว้แน่นอาเวยถามเขาด้วยสีหน้างุนงง “บอสใหญ่ ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ไ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 217

    ฉันกรีดร้องพลางเบี่ยงหลบ แต่ก็ยังถูกเขากดทับไว้ใต้ร่างอยู่ดีความห่างชั้นด้านพละกำลังระหว่างหญิงชาย ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนในวินาทีนี้ฉันใช้แรงทั้งหมดผลักเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่กลับไม่ได้ผลเลยสักนิดอาเวยกดแขนทั้งสองข้างของฉันไว้ เอ่ยเกลี้ยกล่อมอย่างใจเย็น “เสี่ยวถัง ฉันพูดจริง ๆ นะ เธออย่าทำแบบนี้เลย จะอยู่กับผู้ชายคนไหนมันก็เหมือนกันนั่นแหละถึงฉันจะไม่มีเงิน แต่ถ้าเธอมาอยู่กับฉัน ฉันจะทะนุถนอมเธอเป็นอย่างดี ไม่มีทางทอดทิ้งเธอเด็ดขาดอีกอย่างไอ้พวกผู้ชายมีเงินนั่นก็แค่อยากนอนกับเธอ ไม่มีใครยอมแต่งงานด้วยหรอกดูสิ ขนาดเธอท้องลูกของพวกมัน พวกมันยังไม่เอาเธอเลยทำตัวดี ๆ อย่าดิ้น ฉันจะทำเบา ๆ”อาเวยพูดพลางปลดเข็มขัดของตัวเองคุณป้าสาละวนกับโทรศัพท์มือถืออยู่ข้าง ๆ คล้ายกำลังหามุมเหมาะ ๆ เพื่อถ่ายวิดีโอการกระทำอันเลวร้ายนี้เก็บไว้ฤทธิ์ยาในร่างกายออกฤทธิ์เต็มที่แล้วร่างกายของฉันทรมานอย่างหนัก แม้แต่เสียงร้องไห้ก็ยังสั่นสะท้านและแฝงไปด้วยความเย้ายวนอย่างยากจะอธิบายแม้ร่างกายจะโหยหามากแค่ไหนแต่สติของฉันยังคงแจ่มชัดต่อให้ต้องตายฉันก็ไม่มีวันยอมมีอะไรกับอาเวย และไม่มีวัน

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 216

    ตอนนั้นเองคุณป้าก็รีบยิ้มให้เขา “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่เด็กสองคนทะเลาะกัน เรากำลังง้อเธออยู่น่ะ”“ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ พวกเขาโกหก พวกเขาวางยาฉัน แจ้งตำรวจ ขอร้องละ ช่วยแจ้งตำรวจให้ฉันที...”“โธ่เอ๊ย เด็กคนนี้นี่ ยิ่งพูดยิ่งเลอะเทอะไปกันใหญ่แล้วนะ”คุณป้าก็เป็นยอดนักแสดงเหมือนกัน เมื่อกี้ยังมีสีหน้าอำมหิตดุร้ายอยู่เลย ตอนนี้บนใบหน้าแก่ชรานั่นกลับเต็มไปด้วยความเมตตาและปวดใจ“อาเวยเป็นคนสะเพร่า แต่ผัวเมียที่ไหนบ้างจะไม่ทะเลาะกัน เธอทุบตีเขา ด่าเขาสักหน่อยก็พอแล้ว แต่อย่าทำบ้า ๆ จนเรื่องมันใหญ่โตเลยแจ้งความเท็จเนี่ย ตำรวจมาถึง เขาก็จะโทษว่าเธอสร้างความวุ่นวายให้กับสังคมไม่ใช่เหรอ”พอคุณป้าพูดแบบนี้ ผู้ชายห้องตรงข้ามก็เริ่มเกลี้ยกล่อมฉัน “นั่นสิน้องสาว ทะเลาะก็ส่วนทะเลาะ แต่แจ้งตำรวจมันก็ออกจะทำเกินไปหน่อยนะ”“ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ เราไม่ได้ทะเลาะกัน พวกเขาวางยาฉันจริง ๆ พวกเขาจะข่มขืนฉัน ขอร้องละ ช่วยฉันด้วย ช่วยฉันด้วย...”ท้ายที่สุด เพราะความหวาดกลัวอย่างหนัก น้ำเสียงของฉันจึงแหลมปรี๊ดขึ้นมาแต่เพื่อนบ้านห้องตรงข้ามถือคติว่าปัญหาน้อยย่อมดีกว่าปัญหามาก เขาจึงปิดประตูใส่ทันทีฉันร้องไห้ต

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 215

    ฉันเซไปหลายก้าว รีบใช้ผนังด้านข้างพยุงตัวไว้ฉันคิดว่าเป็นเพราะน้ำตาลในเลือดต่ำแต่หลังพักครู่ใหญ่ อาการวิงเวียนก็ยังไม่บรรเทาลงเลยแถมร่างกายของฉันยังร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างน่าประหลาดเกิดอะไรขึ้นเนี่ยถึงฉันจะเหนื่อยไปทั้งตัว แต่เมื่อกี้ก็ไม่ได้รู้สึกทรมานแบบนี้หัวเริ่มมึนหนักขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายก็ยิ่งร้อนรุ่มขึ้นเลือดในกายพุ่งพล่านราวกับกำลังลุกไหม้ ในร่างกายยิ่งพลุ่งพล่านไปด้วยความปรารถนาอันยากจะเอ่ยปากสองขาของฉันหมดแรงจนต้องพิงผนังไว้ ในใจสับสนว้าวุ่นไปหมดอาการแบบนี้มันเหมือนโดนวางยาชัด ๆทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้หรือว่า...หรือว่าจะเป็นซุปหูหนูขาวถ้วยนั้นฉันถลึงตามองคุณป้าคนนั้นตอนนี้คุณป้าเองก็ไม่มองน้ำยาซักผ้าแล้วเธอยิ้มประจบให้ฉัน ทั้งที่เป็นใบหน้าที่ดูใจดีแท้ ๆ แต่พอยิ้มออกมาตอนนี้กลับดูน่ารังเกียจเหลือเกินเธอเดินเข้ามาใกล้ฉันพลางว่า “ตายจริง เสี่ยวถัง เธอไม่เป็นไรใช่ไหม ทำไมหน้าแดงขนาดนี้ล่ะ ไม่ใช่ว่าไข้ขึ้นหรอกนะ”“ไส...ไสหัวไป!”ฉันหอบหายใจพลางตะคอกเสียงต่ำ แต่น้ำเสียงที่เปล่งออกมากลับแฝงความเย้ายวนน่าอับอายคุณป้าเดาะลิ้นพร้อมกับส่ายหน้า “แหม ดูเสียงเธอสิ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status