Share

บทที่ 215

Author: ฟากฝั่งไร้กังวล
ฉันเซไปหลายก้าว รีบใช้ผนังด้านข้างพยุงตัวไว้

ฉันคิดว่าเป็นเพราะน้ำตาลในเลือดต่ำ

แต่หลังพักครู่ใหญ่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 216

    ตอนนั้นเองคุณป้าก็รีบยิ้มให้เขา “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่เด็กสองคนทะเลาะกัน เรากำลังง้อเธออยู่น่ะ”“ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ พวกเขาโกหก พวกเขาวางยาฉัน แจ้งตำรวจ ขอร้องละ ช่วยแจ้งตำรวจให้ฉันที...”“โธ่เอ๊ย เด็กคนนี้นี่ ยิ่งพูดยิ่งเลอะเทอะไปกันใหญ่แล้วนะ”คุณป้าก็เป็นยอดนักแสดงเหมือนกัน เมื่อกี้ยังมีสีหน้าอำมหิตดุร้ายอยู่เลย ตอนนี้บนใบหน้าแก่ชรานั่นกลับเต็มไปด้วยความเมตตาและปวดใจ“อาเวยเป็นคนสะเพร่า แต่ผัวเมียที่ไหนบ้างจะไม่ทะเลาะกัน เธอทุบตีเขา ด่าเขาสักหน่อยก็พอแล้ว แต่อย่าทำบ้า ๆ จนเรื่องมันใหญ่โตเลยแจ้งความเท็จเนี่ย ตำรวจมาถึง เขาก็จะโทษว่าเธอสร้างความวุ่นวายให้กับสังคมไม่ใช่เหรอ”พอคุณป้าพูดแบบนี้ ผู้ชายห้องตรงข้ามก็เริ่มเกลี้ยกล่อมฉัน “นั่นสิน้องสาว ทะเลาะก็ส่วนทะเลาะ แต่แจ้งตำรวจมันก็ออกจะทำเกินไปหน่อยนะ”“ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ เราไม่ได้ทะเลาะกัน พวกเขาวางยาฉันจริง ๆ พวกเขาจะข่มขืนฉัน ขอร้องละ ช่วยฉันด้วย ช่วยฉันด้วย...”ท้ายที่สุด เพราะความหวาดกลัวอย่างหนัก น้ำเสียงของฉันจึงแหลมปรี๊ดขึ้นมาแต่เพื่อนบ้านห้องตรงข้ามถือคติว่าปัญหาน้อยย่อมดีกว่าปัญหามาก เขาจึงปิดประตูใส่ทันทีฉันร้องไห้ต

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 215

    ฉันเซไปหลายก้าว รีบใช้ผนังด้านข้างพยุงตัวไว้ฉันคิดว่าเป็นเพราะน้ำตาลในเลือดต่ำแต่หลังพักครู่ใหญ่ อาการวิงเวียนก็ยังไม่บรรเทาลงเลยแถมร่างกายของฉันยังร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างน่าประหลาดเกิดอะไรขึ้นเนี่ยถึงฉันจะเหนื่อยไปทั้งตัว แต่เมื่อกี้ก็ไม่ได้รู้สึกทรมานแบบนี้หัวเริ่มมึนหนักขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายก็ยิ่งร้อนรุ่มขึ้นเลือดในกายพุ่งพล่านราวกับกำลังลุกไหม้ ในร่างกายยิ่งพลุ่งพล่านไปด้วยความปรารถนาอันยากจะเอ่ยปากสองขาของฉันหมดแรงจนต้องพิงผนังไว้ ในใจสับสนว้าวุ่นไปหมดอาการแบบนี้มันเหมือนโดนวางยาชัด ๆทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้หรือว่า...หรือว่าจะเป็นซุปหูหนูขาวถ้วยนั้นฉันถลึงตามองคุณป้าคนนั้นตอนนี้คุณป้าเองก็ไม่มองน้ำยาซักผ้าแล้วเธอยิ้มประจบให้ฉัน ทั้งที่เป็นใบหน้าที่ดูใจดีแท้ ๆ แต่พอยิ้มออกมาตอนนี้กลับดูน่ารังเกียจเหลือเกินเธอเดินเข้ามาใกล้ฉันพลางว่า “ตายจริง เสี่ยวถัง เธอไม่เป็นไรใช่ไหม ทำไมหน้าแดงขนาดนี้ล่ะ ไม่ใช่ว่าไข้ขึ้นหรอกนะ”“ไส...ไสหัวไป!”ฉันหอบหายใจพลางตะคอกเสียงต่ำ แต่น้ำเสียงที่เปล่งออกมากลับแฝงความเย้ายวนน่าอับอายคุณป้าเดาะลิ้นพร้อมกับส่ายหน้า “แหม ดูเสียงเธอสิ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 214

    คุณป้าปรายตามองฉันอีกครั้ง “ใช่แหละ เรื่องที่ไปอ่อยบอสใหญ่คราวก่อนน่ะป้าผิดเองแต่ถ้ามองอีกมุม ป้าก็ถือว่าได้ช่วยเธอไว้นะ ถ้าไม่ใช่เพราะป้าไปลองหยั่งเชิงบอสใหญ่ก่อน คนที่ถูกบอดี้การ์ดไล่ตะเพิดลงมาก็คงเป็นเธอไปแล้วจริง ๆเธอดูสิ วันนี้เธอไม่ได้ทำอะไรเลย บอสใหญ่ยังลงโทษให้เธอทำงานหนักทั้งวันนี่ถ้าวันนั้นเธอขึ้นไปอ่อยเขา พอเขาโกรธขึ้นมา มันคงไม่ใช่แค่ลงโทษให้ทำงานหนักง่าย ๆ แบบนี้แน่”ฉันแค่นหัวเราะในใจสิ่งที่ฉันไม่ชอบที่สุด ก็คือการที่พวกเขาปัดความรับผิดชอบและกลับดำเป็นขาวแบบนี้แหละพวกเขาทำผิดก็คือผิด ยังจะกล้ามาพูดหน้าตาเฉยว่าช่วยฉันอีกทัศนคติไม่ตรงกัน พูดกับเธอไปก็เปล่าประโยชน์ฉันพูดเสียงเรียบ “คุณป้าคะ วันนี้ฉันเหนื่อยมากจริง ๆ คุณป้ากลับไปเถอะค่ะวันหลังคุณป้ากับพี่อาเวยก็อย่ามาเคาะประตูห้องฉันอีกเลยนะคะ ทำแบบนี้มันรบกวนฉันจริง ๆ ค่ะ”ฉันพูดถึงขนาดนี้แล้ว คุณป้ากลับไม่โกรธอย่างน่าประหลาดใจเธอแค่ถอนหายใจแล้วว่า “ก็ได้ ๆ ป้าดูแล้วเธอก็คงจะเหนื่อยจริง ๆวางใจเถอะ วันหลังป้ากับอาเวยจะไม่มารบกวนเธออีก จะโทษก็ต้องโทษที่อาเวยของเราไม่มีบุญวาสนาเอง”เธอพูดพลางลุกขึ้น ทำท่า

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 213

    ก๊อก ๆ ๆ!คนข้างนอกไม่ส่งเสียง เอาแต่เคาะอยู่อย่างนั้นฉันลุกขึ้นตะคอกเสียงต่ำอย่างหงุดหงิด “ใครคะ เคาะอยู่ได้ ระวังฉันแจ้งตำรวจนะ!”“อ่อ ป้าเอง เสี่ยวถัง เธอเปิดประตูก่อนได้ไหม ป้ามีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย”ฉันขมวดคิ้วฉันเพิ่งจะถึงบ้าน คุณป้าก็มาหา เกรงว่าคงเป็นเรื่องของอาเวยนั่นแหละก็ดีเหมือนกัน จะได้แตกหักพูดให้ชัดเจนไปเลยฉันลากร่างอันเหนื่อยล้าไปเปิดประตูพอประตูเปิดออก คุณป้าก็เดินฉีกยิ้มเข้ามา ในมือยังยกถ้วยซุปหวานมาด้วย“เสี่ยวถัง ตอนเลิกงานอาเวยบอกป้าว่าเธอถูกบอสใหญ่ทำโทษ ให้ทำงานหนักมาทั้งวันนี่ไง วันนี้ป้าต้มซุปหูหนูขาวไว้พอดี กลัวว่าเธอกับลูกในท้องจะหิว ก็เลยตั้งใจยกมาให้เธอถ้วยหนึ่งมา ๆ ๆ ในนี้ป้าใส่พุทราจีนบำรุงเลือดลมลงไปด้วยนะ เธอรีบกินตอนร้อน ๆ เถอะ”เธอพูดพลางวางซุปหูหนูขาวถ้วยนั้นลงบนโต๊ะกลางของฉันฉันขมวดคิ้วมองเธอ “พี่อาเวยไม่ได้พูดกับคุณป้าให้ชัดเจนเหรอคะว่าต่อไปเรา...”“โธ่ พูดแล้ว อาเวยบอกป้าหมดแล้ว เขาบอกว่าช่วงนี้ทำให้เธอต้องเดือดร้อน เขาเองก็รู้สึกผิดมากเขายังบอกอีกว่าต่อไปถ้าเจอเธอก็จะทำเหมือนคนแปลกหน้าเด็กคนนั้นก็ไม่ใช่พวกชอบตื๊อไม่เลิกหร

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 212

    ก็จริง จะไปโทษที่เขาตกใจขนาดนี้ไม่ได้สำหรับเขากับคุณป้า ฉันนึกถึงความสัมพันธ์ในช่วงแรก ต่อให้พวกเขาทำเกินไปแค่ไหน ฉันก็ไม่เคยใช้น้ำเสียงหนัก ๆ แบบนี้พูดกับพวกเขาเลยแต่ตอนนี้ ฉันต้องแตกหักและพูดกับเขาให้ชัดเจนไม่อย่างนั้นทุกคนคงคิดว่าฉันกับเขาเป็นแฟนกันแล้วเฮ่อจือโจวก็จะยิ่งคิดว่าฉันเป็นคนโกหกฉันพูดกับเขาเสียงเรียบ “ฉันกับคุณไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกัน ต่อไปกรุณาอย่าไปพูดจาเหลวไหลต่อหน้าเพื่อนคนงานของคุณอีก แบบนั้นมันจะทำให้ฉันเสียชื่อเสียงข้อที่สอง คนที่ไปอ่อยบอสใหญ่ไม่สำเร็จจนถูกบอดี้การ์ดของบอสใหญ่ไล่ตะเพิดลงมาคราวที่แล้วคือแม่ของคุณ ไม่ใช่ฉัน!”“เธอ เธอพูดเหลวไหล!” อาเวยพูดด้วยความโมโห “แม่ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น”“จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ คุณกลับไปถามแม่คุณเองได้เลย” ฉันพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์อาเวยมองฉัน จู่ ๆ ก็ร้อนรนขึ้นมา เขาดึงแขนฉันพลางว่า “เสี่ยวถัง เธออย่าเป็นแบบนี้สิ ฉันผิดเอง เธออย่าโกรธเลยนะ”ฉันดึงมือกลับอย่างเย็นชา “ฉันพูดกับคุณชัดเจนตั้งนานแล้วว่าฉันเคยแต่งงานแล้ว แถมยังมีลูกด้วย เพราะงั้นกรุณาอย่ามาตอแยฉัน และอย่ามาทำลายชื่อเสียงของฉันได้ไหมเดิมทีฉันคิดว่า

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 211

    “นี่!”เสียวหลี่เตะเท้าฉันเบา ๆ พูดว่า “เมื่อกี้บอสใหญ่บอกแล้ว แค่เธอยอมอ่อนข้อ พูดว่างานนี้เธอทำไม่ไหวแล้ว บอสใหญ่ของเราก็จะปรานี ไม่ลงโทษเธอแล้ว”ฉันมองข้ามเขาไปที่เฮ่อจือโจวผู้ชายคนนั้นนั่งสูบบุหรี่อยู่บนเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน มุมปากมักจะประดับด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันอยู่เสมอ“นี่ พูดกับเธออยู่นะ!” เสียวหลี่เตะเท้าฉันอีกทีฉันเงยหน้ามองเขา เอ่ยเสียงเรียบ “นายกลับไปบอกเขานะว่าฉันทำงานนี้ไหว”เสียวหลี่ขมวดคิ้ว “ดูไม่ออกเลยนะว่าเธอจะมารยาเยอะขนาดนี้ จงใจปฏิเสธความหวังดีของบอสใหญ่เพื่อเรียกร้องความสนใจจากเขาแต่ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะว่าเธอหรอกนะ กว่าบอสใหญ่จะยอมปรานีให้เธอมันไม่ง่าย ฉันขอเตือนให้เธอรู้จักพอดีกว่าเศษอิฐพวกนี้ยังมีอีกตั้งเยอะ ระวังจะเหนื่อยตายเอา”“ขอบใจพี่เสียวหลี่ที่เป็นห่วง”“ใคร ใครเป็นห่วงเธอ นังผู้หญิงหน้าไม่อาย” เสียวหลี่โกรธจนลนลาน ใบหน้ายับย่นไปหมดเขาว่า “คนแบบเธอนี่สมควรโดนแล้วจริง ๆ!”พูดจบ เขาก็วิ่งกลับไปบอกเฮ่อจือโจวเฮ่อจือโจวกระตุกยิ้มให้ฉัน จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินจากไปฉันแค่นหัวเราะเย็นชาใส่แผ่นหลังของเขาจะให้ฉันยอมแล้วค่อยมาหัวเราะเยาะที่ฉันทนลำบา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status