Share

บทที่ 26

Author: ฟากฝั่งไร้กังวล
ฉันรีบปฏิเสธ “ไม่ใช่นะ ไม่ใช่! ฉันจะไปมีเรื่องชู้สาวกับเขาได้ยังไง ไม่มีทางเด็ดขาด!”

เฮ่อจือโจวหัวเ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 224

    “ถังอันหราน...”เขาเรียกชื่อฉันเสียงแผ่ว น้ำเสียงแฝงไปด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกน้ำเสียงทุ้มต่ำและอ้อยอิ่ง รวมถึงความลุ่มหลงยามที่เขาอยู่บนเตียง มักจะทำให้ฉันเผลอคิดไปเองอยู่เสมอ ว่าเขายังคงมีความรู้สึกดี ๆ ให้ฉันอยู่บ้างจู่ ๆ เขาก็โน้มหน้าลงมา ริมฝีปากแทบจะแนบชิดกับมุมปากของฉันทันใดนั้น...“พี่จือโจว...”เสียงของกู้ชิงชิงก็ดังแทรกขึ้นมาเฮ่อจือโจวชะงักไปฉันรีบผลักเขาออกทันทีใช่แล้ว ระหว่างพวกเรายังมีกู้ชิงชิงคั่นกลางอยู่ต่อให้ฉันจะคิดไปเองแค่ไหนว่าเขายังชอบฉันอยู่ แต่มันก็ไม่อาจเปลี่ยนความจริงที่ว่า คนที่เขารักที่สุดคือกู้ชิงชิงได้อยู่ดี“อ้าว คุณถัง บังเอิญจังเลยนะคะ คุณก็อยู่ด้วยเหรอ”ทันทีที่กู้ชิงชิงเดินเข้ามา เธอก็คล้องแขนเฮ่อจือโจวพลางส่งยิ้มให้ฉันฉันพยักหน้ารับเรียบ ๆ “มาตรวจร่างกายน่ะค่ะ”ขณะพูด ฉันก็เหลือบมองใบผลตรวจในมือของเฮ่อจือโจวแวบหนึ่งเขาคงมาเป็นเพื่อนกู้ชิงชิงตรวจร่างกายสินะ ก่อนหน้านี้ก็เคยได้ยินมาว่าสุขภาพของกู้ชิงชิงไม่ค่อยดีนักเขาช่างเอาใจใส่กู้ชิงชิงจริง ๆ มาตรวจร่างกายทีไรก็ต้องมาเป็นเพื่อนตลอดจู่ ๆ ฉันก็นึกขึ้นมาได้ ว่าทำไมเขาถึงดึ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 223

    เฮ่อจือโจวกำลังรอรับใบผลตรวจที่แผนกเจาะเลือดส่วนฉันทำตามคำสั่งหมอให้ไปเจาะเลือดตรวจที่แผนกเดียวกันและนั่นไง พอฉันก้าวเท้าเข้าไปในแผนกเจาะเลือด ก็ดันเดินชนกับผู้ชายคนนั้นเข้าอย่างจังพอเห็นว่าเป็นเขา ปฏิกิริยาตอบสนองอัตโนมัติของฉันคือสับขาหนีทันทีฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องหนี รู้แค่ว่าในใจมันหวิว ๆ อีกอย่าง คืนนั้นฉันอ้อนวอนขอมีอะไรกับเขาไปแบบนั้น พอมาเจอหน้าเขาตอนนี้ ในใจจึงอดกระอักกระอ่วนไม่ได้ทว่าอาจเป็นเพราะหลับไปถึงสามวัน ไม่ได้กินข้าวและไม่มีแรงฉันวิ่งไปได้แป๊บเดียวก็เหนื่อยหอบจนต้องใช้กำแพงข้างทางพยุงตัวไว้เฮ่อจือโจวตัวสูงขายาว แป๊บเดียวเขาก็ตามมาทันเขายืนอยู่ด้านหลังฉัน น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงแววเย้ยหยัน “วิ่งสิ วิ่งต่อไปเลย”ฉันปรับลมหายใจให้คงที่ ก่อนจะหันกลับไปพิงกำแพงแล้วมองเขาฉันยิ้มให้เขา “บังเอิญจังนะ”เฮ่อจือโจวมองฉันนิ่งลึก คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย“ทำไมไม่อยู่ที่โรงแรมดี ๆ มาโรงพยาบาลทำไม” ทิ้งช่วงครู่หนึ่ง น้ำเสียงของเขาก็แฝงความร้อนรนขึ้นมาเล็กน้อย “ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”“เอ่อ...ฉันปวดหัวนิดหน่อย น่าจะไข้ขึ้น ก็เลยแวะมาตรวจดู”ผู้ชาย

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 222

    ฉันดึงเข็มขัดเขาไว้ ร้องไห้เรียกชื่อเขาจู่ ๆ เขาก็รวบตัวฉันลุกขึ้นนั่ง สายตาจ้องมองฉันนิ่งลึก “อยากมากหรือไง”ฉันพยักหน้ารัวเร็ว ทิ้งความละอาย ความเย่อหยิ่ง และศักดิ์ศรีทั้งหมดไว้เบื้องหลังฉันหอบหายใจหนักหน่วง เอ่ยอย่างยากลำบาก “ขอร้องละ...ได้โปรดช่วยฉันที...”นัยน์ตาของเฮ่อจือโจวยิ่งมืดครึ้ม ลึกลงไปในแววตาเหมือนกำลังอดกลั้นอะไรบางอย่างไว้เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “งั้นคุณมองให้ชัด ๆ หรือยังว่าผมคือใคร”“เฮ่อจือโจวไง...” ฉันโอบคอเขาไว้ ทาบทับทั้งร่างไปบนตัวเขา เอ่ยอย่างยากลำบากทว่าหนักแน่น “คุณคือเฮ่อจือโจว...”“ถ้าคนที่อยู่ตรงหน้าคุณคือเฮ่ออี้เฉินกับกู้อี้ คุณจะร้อนแรงแบบนี้ด้วยหรือเปล่า”เขายังคงไม่เชื่อฉัน ยังคงคิดว่าผู้ชายคนไหนก็ได้ทั้งนั้นฉันส่ายหน้ารัว สติสัมปชัญญะเริ่มเลือนรางฉันเอ่ยอย่างสะลึมสะลือ “พวกเขาเป็นใคร...ฉันต้องการแค่คุณ เฮ่อจือโจว ขอแค่คุณ...”ร่างพลันถูกชายหนุ่มกดทับลงไปทันทีหลังจากนั้นทุกอย่างล้วนพร่ามัวและวาบหวามฉันจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองอ้อนวอนขอจากเฮ่อจือโจวอย่างไรและจำไม่ได้ด้วยว่าเผลอพูดเรื่องน่าอายกับเขาไปมากแค่ไหนท่ามกลางสติที่เลือนราง

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 221

    ไม่อยากคิดอะไรอีกแล้วความรักความแค้นอะไรไม่สำคัญอีกแล้วเวลานี้ ฉันแค่อยากปลดปล่อยฉันโผเข้าสู่อ้อมกอดของเขา จูบริมฝีปากของเขาอย่างสะลึมสะลือจู่ ๆ เขาก็ผลักฉันออก จากนั้นถอดเสื้อสูทของเขาออกมาคลุมบนตัวฉัน ตามด้วยอุ้มฉันเดินออกไปข้างนอกเมื่อความเย็นพัดปะทะเข้ามาเป็นระลอก ฉันพลันได้สติขึ้นมาบ้าง ถึงเพิ่งพบว่าเขาอุ้มฉันลงมาถึงชั้นล่างแล้วลมกลางคืนในฤดูใบไม้ร่วงเย็นมาก ฉันสั่นไปทั้งตัว“เฮ่อจือโจว...”เสียงของฉันแหบแห้งไปหมด ฉันถามอย่างทรมาน “คุณจะพาฉันไปไหน”“ไปส่งคุณที่โรงพยาบาล”เขาพูดเสียงขรึม เปิดประตูหลังรถ เตรียมจะวางฉันเข้าไปข้างในฉันร้อนใจ รีบดึงคอเสื้อของเขา ร้องไห้พร้อมกับว่า “ฉันไม่ไปโรงพยาบาล เฮ่อจือโจว ฉันไม่ไปโรงพยาบาล”ไปโรงพยาบาล ต้องปิดเรื่องตั้งท้องไม่อยู่แน่ ๆฉันไม่ไป!ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่ไปโรงพยาบาลฉันร้องไห้ใส่เขาอย่างเจ็บปวด “ฉันไม่ไปโรงพยาบาล เฮ่อจือโจว ขอร้องละ อย่าส่งฉันไปโรงพยาบาลเลยคุณไม่อยากแตะต้องฉันใช่ไหม ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรเลย คุณปล่อยฉันกลับไป ปล่อยให้ฉันอยู่ตามยถากรรมก็ได้เฮ่อจือโจว ฉันไม่ไปโรงพยาบาล ไม่เอา...”พูดไป สติของฉันก็เร

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 220

    เฮ่อจือโจวผลักฉันออก เขาขมวดคิ้วมองฉัน “คุณ...”“พวกนั้น...พวกนั้นเอาอะไรให้ฉันดื่มไม่รู้ ฉัน...ฉันทรมาน...”เฮ่อจือโจวสูดหายใจลึกทันที ราวกับกำลังพยายามอดกลั้นความโกรธอย่างสุดความสามารถเขาคำรามเสียงต่ำใส่ฉัน “พวกนั้นให้ดื่ม คุณก็ดื่มงั้นเหรอ แล้วถ้ามันใส่ยาพิษลงไป คุณก็จะดื่มใช่ไหมทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้ตลอด ไม่เคยระวังตัวกับใครเลยถังอันหราน พูดจริง ๆ นะ คุณตายอยู่ข้างนอกก็สมควรแล้ว!”เขาตะคอกใส่ฉันอย่างดุดัน ราวกับโกรธจัดถึงขีดสุดฉันร้องไห้พลางส่ายหน้า ทึ้งกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขา ดึงเข็มขัดของเขาอย่างสะเปะสะปะฉันไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น ฉันแค่อยากได้ แค่อยากไม่ต้องทรมานแบบนี้ทว่าฉันเพิ่งปลดกระดุมออกได้แค่สองเม็ด เขาก็กดมือฉันไว้เขาจ้องมองฉันด้วยแววตาดุดัน “คุณเคยบอกไม่ใช่หรือไงว่าจะไม่มีความสัมพันธ์ใด ๆ กับผมอีก ถ้าคืนนี้คนที่มาคือเฮ่ออี้เฉิน หรือกู้อี้ หรือไม่ก็ลู่ฉางเจ๋อ คุณก็จะอ้อนวอนให้พวกเขาช่วยจัดการให้ใช่ไหม”ฉันส่ายหน้าสุดชีวิต “ไม่! ไม่!”ต่อให้ร่างกายจะทรมานแค่ไหน ฉันก็ยังมีสติอยู่นอกจากเฮ่อจือโจว ฉันก็ไม่เอาใครทั้งนั้นฉันต้องการแค่เขา ต้องการแค่เขาเท่านั้น

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 219

    คุณป้าเห็นฉันคลานเข้าไป ก็รีบใส่ร้ายฉันต่อหน้าเฮ่อจือโจวอีกครั้งทว่าครั้งนี้เธอเพิ่งพูดได้แค่ประโยคเดียว ก็ถูกเฮ่อจือโจวถีบกระเด็นออกไป “ไสหัวไป!”อาเวยสะดุ้งตกใจ รีบเข้าไปประคองแม่ตัวเอง และเอ่ยกับเฮ่อจือโจวด้วยความหวาดกลัว “ที่แม่ผมพูดเป็นความจริงนะครับ ผู้หญิงคนนี้ทั้งร่านทั้งหน้าด้าน เธอจงใจอ่อยผู้ชายเพื่อปอกลอกเงิน เราก็แค่กลัวว่าคุณจะถูกหลอกเอานะครับ”เฮ่อจือโจวคล้ายกับไม่อยากฟังพวกเขาสักประโยคเดียวเขาเอ่ยเสียงเย็น “ถ้าไม่อยากตาย ก็รีบไสหัวไปซะ!”“บอสใหญ่...” คุณป้ายังคงดิ้นรน ยังอยากพูดจาให้ร้ายฉันต่อหน้าเฮ่อจือโจวเพื่อเรียกร้องความสนใจแต่อาเวยนั้นกลัวจริง ๆ แล้วสองขาของเขาสั่นไปหมด รีบกึ่งลากกึ่งดึงแม่ของตัวเองออกไปข้างนอก“รีบไปเถอะแม่ บอสใหญ่ไม่ใช่คนที่เราจะไปล่วงเกินได้นะ”“งั้นจะปล่อยยัยนั่นได้ประโยชน์ไปเหรอ ยัยนั่นนับเป็นตัวอะไร มีสิทธิ์อะไรไปอ่อยบอสใหญ่ได้”“พอเถอะ บอสใหญ่มาผิดจังหวะเกินไปแล้ว เรารีบไปกันเถอะ หวังแค่วันพรุ่งนี้บอสใหญ่จะไม่เอาเรื่องเรากับเรื่องวันนี้ก็พอ”เสียงพูดคุยของคุณป้ากับอาเวยค่อย ๆ ห่างออกไปภายในห้องพลันเงียบลงวินาทีนี้ความหวาดกล

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status