Share

บทที่ 345

Penulis: ฟากฝั่งไร้กังวล
“ตะ...เตรียมตัวท้องเหรอ”

กู้ชิงชิงตกใจจนพูดติดอ่าง จากนั้นเธอก็หันไปมองเฮ่อจือโจวอย่างไม่ยอมจำนน

ส
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 360

    เขาอยากจะหักเงินเดือนฉันก็หักไปเถอะ ไล่ฉันออกไปเลยก็ยิ่งดีโทรศัพท์ดังอยู่สองครั้งก็เงียบไปฉันเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ นวดคลึงหว่างคิ้วด้วยความทรมาน บังคับตัวเองไม่ให้คิดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้อีกเวลาผ่านไปไม่นาน จู่ ๆ ก็มีเสียง ‘ติ๊ด’ ดังมาจากหน้าประตู มีคนใช้คีย์การ์ดเปิดประตูเข้ามาไม่ต้องลืมตาดูฉันก็รู้ว่าเป็นเฮ่อจือโจวคีย์การ์ดของห้องนี้ ฉันมีใบหนึ่ง เขามีใบหนึ่งฉันนอนขดตัวอยู่บนเก้าอี้โดยไม่ขยับเขยื้อนมีเสียงฝีเท้าดังเข้ามาใกล้ ฝีเท้านั้นหนักอึ้งมากทิ้งช่วงครู่หนึ่ง เสียงเย็นชาก็ดังขึ้นในห้องนอน “ทำไมไม่รับโทรศัพท์ผม”“เลียนแบบกู้ชิงชิงไง” ฉันแค่นหัวเราะเยาะ ยังคงหลับตาอยู่ ไม่อยากจะมองหน้าเขาเลยด้วยซ้ำทว่าวินาทีต่อมา คอเสื้อก็ถูกเขากระชากขึ้นจากนั้น ตัวฉันก็ถูกเขาหิ้วขึ้นมาจากเก้าอี้ฉันถูกบังคับให้ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือใบหน้าที่มืดครึ้มถึงขีดสุดของเขา“อาการป่วยของเธอกำเริบ คุณต้องพูดจาถากถางเธอถึงขนาดนี้เลยเหรอ”“อ๋อ...” ฉันกระตุกยิ้มมุมปาก พลางถามอย่างประชดประชัน “เธอตายหรือยังล่ะ”“ถัง! อัน! หราน!”เขากำคอเสื้อฉันแน่น รังสีอำมหิตน

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 359

    เขาแต่งตัวเสร็จอย่างรวดเร็วเขาหันมามองฉัน สีหน้าดูซับซ้อนอยู่บ้าง “ผมจะไปดูเธอหน่อย”“...อืม” ฉันตอบรับเสียงเรียบเขาเม้มริมฝีปาก มองฉันราวกับมีเรื่องอยากจะพูดแต่ก็ไม่พูดออกมาทิ้งช่วงครู่ใหญ่ เขาถึงได้พูดออกมาประโยคหนึ่ง “เธอไม่ค่อยแข็งแรงน่ะ”พูดจบ เขาก็ก้าวเท้าเดินออกไปข้างนอกฉันกำผ้าห่มแน่น จู่ ๆ ความเคียดแค้นในใจก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาจนระงับไว้ไม่อยู่ตอนที่เขาเดินไปถึงหน้าประตูห้องนอน ฉันก็ทนไม่ไหวจนต้องพูดประชดแผ่นหลังของเขา “คุณดูไม่ออกเลยเหรอว่าหลายครั้งเธอแกล้งทำ คืนนี้เธอต้องตั้งใจโทรมาแล้วก็ตั้งใจไม่รับสายแน่ ๆเธอมีเล่ห์เหลี่ยมเต็มไปหมด เสแสร้งดัดจริต ทุกครั้งก็ทำท่าเหมือนจะตายให้ได้ แล้วสรุปว่าตายจริงสักครั้งไหมล่ะถ้าเธอตายไปจริง ๆ ฉันอาจจะมองเธอดีขึ้นมาหน่อยก็ได้ ผู้หญิงแบบนี้ น่าสะอิดสะเอียนจะได้ไป...”“ถังอันหราน!”จู่ ๆ เฮ่อจือโจวก็ตวาดเสียงต่ำใส่ฉันเขาหันกลับมา จ้องฉันด้วยสายตาเย็นเยียบ “อย่าพูดถึงเธอแบบนั้น ไม่ใช่ทุกคนหรอกจะมีร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงเหมือนคุณ เธอป่วยเป็นโรคแบบนั้น มันก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการสักหน่อย”“เหอะ พูดเหมือนการที่ฉันมีร่างกายสมบูรณ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 358

    เฮ่อจือโจวเองก็เหมือนจะเริ่มรำคาญเสียงริงโทนนั้นแล้วเหมือนกันภายใต้แสงสว่างที่สาดส่องมาจากหน้าจอโทรศัพท์ ฉันเห็นเขาขมวดคิ้วแน่น หว่างคิ้วแฝงไปด้วยรังสีอำมหิตอย่างรุนแรงฉันเม้มริมฝีปาก แล้วพูดเสียงเบา “คุณอย่าเพิ่งโกรธสิ อาจจะเป็นลู่ฉางเจ๋อโทรมาคุยเรื่องงานก็ได้ คุณรับสายก่อนเถอะ”ทิ้งช่วงครู่หนึ่ง ฉันก็อดพูดเสริมขึ้นมาไม่ได้ “เดี๋ยวพอคุณคุยโทรศัพท์เสร็จ ถ้าไม่มีธุระสำคัญอะไร เราค่อยทำต่อก็ได้”ประโยคสุดท้ายของฉันเห็นได้ชัดเลยว่าทำให้เขาพอใจมากความหงุดหงิดบริเวณหว่างคิ้วของเขาคลายลงไปไม่น้อยเขาบอกว่า “คราวหน้าผมปิดเครื่องแน่”พูดจบ เขาก็โน้มตัวลงมา ยื่นแขนยาว ๆ ออกไปคว้าโทรศัพท์บนตู้ข้างเตียงชั่วขณะที่สายตาพร่ามัว ฉันก็เหมือนจะเหลือบเห็นชื่อของกู้ชิงชิงดังนั้นสายนี้กู้ชิงชิงเป็นคนโทรมางั้นเหรอเฮ่อจือโจวมองรายชื่อคนโทรเข้า คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่นอีกครั้งแต่เขากลับไม่รับสาย หนำซ้ำยังกดตัดสายทิ้งไปดื้อ ๆ แล้วโยนโทรศัพท์ทิ้งไว้ข้าง ๆฉันมองเขาด้วยความประหลาดใจเขาถึงกับไม่ยอมรับสายกู้ชิงชิงเชียวเหรอความหอมหวานสายหนึ่งแล่นผ่านเข้ามาในใจอย่างเงียบเชียบไม่ว่าเขาจะไ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 357

    จู่ ๆ เฮ่อจือโจวก็จับตัวฉันนอนหงาย จากนั้นก็พลิกตัวขึ้นมาคร่อมทับบนร่างฉันแสงจันทร์สาดส่องลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านเข้ามาฉันมองเห็นดวงตาสีดำของเขาอย่างเลือนราง มันดูลึกล้ำราวกับจะดูดกลืนวิญญาณของคนเข้าไปได้จู่ ๆ เขาก็โน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูฉัน ความดุดันในน้ำเสียงหายไป กลับกลายเป็นความอ่อนโยนที่เพิ่มเข้ามาแทนเขายิ้มให้ “ก็ได้ ๆ คุณไม่ได้อยาก ผมเป็นคนอยากเอง”ฉันไม่พูดอะไรเฮ่อจือโจวที่จู่ ๆ ก็อ่อนโยนขึ้นมา ทำเอาหงุดหงิดต่อไม่ลงไปชั่วขณะชุดนอนถูกเขาถอดออกหมดโดยไม่รู้ตัวเขาจูบริมฝีปากฉันเบา ๆ น้ำเสียงแหบพร่าคล้ายกำลังหว่านล้อมฉัน “คุณก็เป็นฝ่ายเริ่มบ้างดีไหม ผมชอบเวลาที่คุณเป็นฝ่ายเริ่มนะ”เขาเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนอย่างบอกไม่ถูก อ่อนโยนจนเหลือเชื่อ อ่อนโยนเสียจนดูไม่ค่อยสมจริงฉันเผลอยกมือขึ้นไปสัมผัสใบหน้าของเขาโดยไม่รู้ตัวจู่ ๆ เขาก็จับข้อมือฉันไว้ ริมฝีปากอุ่นประทับลงบนฝ่ามือของฉัน ทำเอาหัวใจฉันสั่นสะท้านอย่างหนักเฮ่อจือโจวในความมืดมิดเหมือนจะเปลี่ยนไปแล้วเขาโน้มตัวลงมา อาศัยจังหวะนั้นกดมือฉันตรึงไว้เหนือหัว สอดประสานนิ้วทั้งสิบเข้าด้วยกันก่อนพรมจูบลงมาแบบ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 356

    เขาอยู่ใกล้ฉันมาก แทบจะแนบชิดกับแผ่นหลังของฉันถึงขั้นว่าพอฉันหันขวับกลับไป มือก็ไปสัมผัสโดนแผงอกของเขาเข้า แทบจะซุกเข้าไปในอ้อมกอดของเขาทั้งตัวฉันรีบชักมือออก แล้วกระซิบถามเขาเสียงเบา “เฮ่อจือโจว คุณหลับแล้วเหรอ”“ทำไม”ผู้ชายคนนั้นถามฉันเสียงเรียบ กลับเป็นฉันซะเองที่ถูกถามจนชะงักไปเขาไม่ได้บอกว่าคืนนี้จะ...จะทำเรื่องนั้นหรือไงหรือว่าเขาไม่อยากทำแล้ว“ดึกมากแล้ว นอนเถอะ” ผู้ชายคนนั้นพูดเสียงเรียบอีกครั้งฉันถึงกับงงไปหมดหมายความว่ายังไงที่แท้เมื่อกี้ก็มีแค่ฉันคนเดียวที่พยายามโน้มน้าวตัวเอง คิดอกุศลไปเองฝ่ายเดียว แต่สุดท้ายผู้ชายคนนี้กลับไม่มีอารมณ์เลยสักนิดเหรอพอคิดถึงตรงนี้ แก้มของฉันก็ยิ่งร้อนผ่าวขึ้นมาหงุดหงิดชะมัดผู้ชายคนนี้ก็บ้าเหมือนกัน ตอนฉันไม่อยาก เขาก็จะดึงดันทำให้ได้พอตอนนี้ในใจฉันยอมรับแล้ว แถมยังคิดลึกไปถึงไหนต่อไหน สุดท้ายเขากลับไม่เอาแล้วเนี่ยนะหรือว่าเขาจะชอบแบบบังคับขืนใจขณะที่กำลังคิดไปเรื่อย จู่ ๆ เฮ่อจือโจวก็พลิกตัวตะแคงข้าง รวบร่างฉันเข้าไปกอดไว้ทั้งตัวแผงอกอันร้อนรุ่มแนบชิดกับหน้าอกของฉัน ร้อนผ่าวจนแทบจะแผดเผาเสียงแหบพร่าของเขาดังขึ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 355

    เนื่องจากไปแตะเส้นความโกรธของเขาหลายครั้ง ฉันก็เลยไม่กล้าหาทางบ่ายเบี่ยงแบบเนียน ๆ อีกดังนั้นครั้งนี้พอเขาถามเรื่องโรงแรม ฉันก็เลยไม่หนี และบอกไปตรง ๆ ว่ากลับไปพักที่โรงแรมเดิมของพวกเราก็แล้วกันยังไงซะกระเป๋าเดินทางก็ยังอยู่ที่โรงแรมนั่น อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอะไรก็สะดวกกว่าด้วยพอกลับถึงโรงแรม เฮ่อจือโจวก็ให้ฉันไปอาบน้ำก่อนฉันหยิบเสื้อผ้าที่จะเปลี่ยน แล้วเดินไปเข้าห้องน้ำเงียบ ๆ โดยไม่ปริปากพูดอะไรพอกลับมาจากข้างนอก ร่างกายก็เย็นเฉียบไปทั้งตัวพอได้อาบน้ำอุ่น ก็รู้สึกสบายและอบอุ่นขึ้นมากฉันอาบน้ำอยู่ในนั้นพักใหญ่ ถึงได้เปลี่ยนชุดนอนแล้วเดินออกมาทันทีที่เปิดประตูห้องน้ำ เฮ่อจือโจวก็หันมามองฉันทันทีแต่ก็แค่มองแวบเดียว เขาก็ละสายตาไป แล้วลุกขึ้นไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเองในกระเป๋าเดินทางจู่ ๆ บรรยากาศระหว่างเราสองคนก็เงียบลง อาศัยเพียงความเงียบในการโหมโรงเรื่องพรรค์นั้น ใจฉันก็รู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกเฮ่อจือโจวเดินเข้ามาแล้ว ฉันจึงรีบขยับหลบไปด้านข้าง เพื่อให้เขาเข้าไปพอเขาเดินเข้าไปปุ๊บก็ปิดประตูห้องน้ำดังปังฉันหันกลับไปมองประตูบานนั้นแวบหนึ่ง: เอ๊ะ ผู้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status