LOGINShare
บทที่ 43
Latest chapter
หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน บทที่ 164
แต่ถ้าคลอดพวกเขาออกมา ฉันจะเลี้ยงดูพวกเขาให้โตได้อย่างไรแม้แต่ตัวเองฉันยังดูแลได้ไม่ดี ดูแลพวกเขาให้ดีได้อย่างไรอีกทั้งฉันก็ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะตัดขาดกับเฮ่อจือโจว ตอนนี้กลับมีลูกเพิ่มมาอีกสองคน ไม่เท่ากับว่ามีบ่วงพันธนาการเพิ่มมาอีกสองสายหรือไงยิ่งคิดในใจก็ยิ่งว้าวุ่น ฉันยกมือปิดหน้า ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดีตานตานลูบหลังฉัน พลางปลอบใจ “อันอัน เธออย่าเป็นแบบนี้สิ การมาเกิดของเด็กสองคนนี้คือวาสนานะจะกลัวอะไร วันข้างหน้าฉันก็คือแม่ทูนหัวของพวกเขา เธอคลอดพวกเขาออกมา แล้วเรามาช่วยกันเลี้ยงนะ”ฉันมองตานตานอย่างซาบซึ้งใจ“แต่ถ้าเราเลี้ยงอยู่ดี ๆ แล้วเฮ่อจือโจวรู้เข้า เขามาแย่งเด็ก ๆ ของเราไปจะทำยังไง”“เราก็ซ่อนตัวสิ คลอดเด็กออกมาแล้ว เราก็หนีไปให้ไกล ๆ ทำให้เขาหาไม่เจอก็สิ้นเรื่องแล้ว”ตานตานพูด จู่ ๆ ก็ถอนหายใจยาว “ต้องโทษที่เราจน ถ้ามีเงิน ตอนนี้เราก็คงซ่อนตัว แล้วบำรุงครรภ์ได้อย่างสบายใจแล้ว”ใช่ ถ้ามีเงิน ตอนนี้ก็ออกจากเมืองนี้ เอาตัวเองไปซ่อนได้แล้วแต่ประเด็นคือไม่มีเงินนี่สิ ตอนนี้ฉันมีเงินติดตัวยังไม่ถึงหมื่นห้าเลยพอนึกถึงสถานะทางการเงินของตัวเอง ฉันก็ลนลานขึ้นมา
หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน บทที่ 163
ฉันสะดุ้ง รีบส่ายหน้า “จะเป็นไปได้ยังไง ไม่มีทาง เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”ตานตานมองฉันแบบขำ ๆ “ดูอาการตื่นตระหนกของเธอสิ ฉันก็แค่เดาเอง”เว้นจังหวะไป ตานตานก็พูดต่อ “แต่ว่าคนท้องก็เหมือนจะมีอาการแพ้ท้องอ้วกแบบนี้แหละ แน่นอนว่าก็ไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ที่เธอจะกระเพาะพังเพราะดื่มเหล้าเมื่อคืนหรอกนะ”“ใช่ ต้องเป็นเพราะเมื่อคืนฉันทำกระเพาะพังแน่ ๆ ฉันไม่มีทางท้องหรอก” ฉันพูดอย่างเหม่อลอย ใบหน้าเย็นเฉียบตานตานจับมือฉันไว้ “เธอกลัวท้องมากเหรอ”“ต้องกลัวสิ ฉันกำลังจะตัดขาดกับเฮ่อจือโจวอยู่แล้ว จะไปท้องลูกของเขาได้ยังไง”“แต่ถ้าท้องขึ้นมาจริง ๆ จะทำยังไงล่ะ”“ไม่มีทางหรอก!” ฉันพูดอย่างหนักแน่น ทว่าในใจกลับรู้สึกหวั่น ๆเพราะพอนึกย้อนไปถึงตอนที่อยู่บ้านตระกูลเฮ่อครั้งนั้น ฉันกับเฮ่อจือโจวไม่ได้ป้องกันอะไรเลยตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว และประจำเดือนของฉันก็นับจากครั้งล่าสุดก็ผ่านมาสี่สิบกว่าวันแล้ว ยังไม่มาเลยก่อนหน้านี้ฉันคิดว่าเป็นเพราะความเครียดสะสม บวกกับพักผ่อนไม่เป็นเวลาแต่พอตอนนี้ตานตานพูดแบบนี้ ฉันก็เริ่มกลัวขึ้นมาจริง ๆ แล้วตานตานมองฉันด้วยสายตาแปลก ๆ “เธอรีบปฏิเสธขนา
หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน บทที่ 162
ตอนนี้เฮ่ออี้เฉินกำลังโทรมา ไม่แน่ว่าอีกเดี๋ยวเฮ่อจือโจวก็คงโทรมาเหมือนกัน แล้วเขาก็คงจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟใส่ฉันเรื่องที่ฉันจากมาโดยไม่บอกกล่าวตอนนี้ฉันแค่อยากตัดขาดจากเรื่องราวในอดีตให้หมด แล้วใช้ชีวิตของตัวเองอย่างสงบสุขดังนั้นเบอร์นี้ก็เลยต้องเปลี่ยนทิ้งฉันไปเรียกรถริมถนนไปที่ศูนย์บริการเครือข่ายโทรศัพท์เพื่อเปิดซิมใหม่ และยกเลิกเบอร์โทรศัพท์เก่าไปหลังจากเปลี่ยนซิมใหม่แล้ว ฉันโทรศัพท์หาพี่ชายเป็นคนแรก บอกว่าฉันเปลี่ยนเบอร์แล้ว พร้อมทั้งกำชับเขาว่าห้ามบอกใครพี่ชายหัวเราะขำที่ฉันทำตัวลึกลับ ฉันไม่ได้พูดอะไรกับเขามากนักจากนั้นฉันก็โทรศัพท์หาตานตานสถานการณ์ระหว่างฉันกับเฮ่อจือโจวนั้น ตานตานรู้เรื่องแทบจะทั้งหมดฉันจึงเล่าสถานการณ์และความคิดในตอนนี้ของตัวเองให้เธอฟังอย่างรวบรัด ซึ่งเธอก็เห็นด้วยอย่างยิ่งที่ฉันจะจากเฮ่อจือโจวมาจากนั้นเธอก็ถามว่าตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน หลังจากบอกที่อยู่ไป ฉันก็มานั่งรอเธออยู่ในร้านอาหารว่างริมถนนเรื่องเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ ฉันไม่ได้บอกพ่อกับแม่ ตอนนี้ฉันกลัวพ่อของฉันจริง ๆเขาเหมือนจะมั่นใจทุกครั้งว่าฉันไม่มีทางทอดทิ้งเขา เขาถึงได้ก่อเรื่องอย
หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน บทที่ 161
ฉันตกใจไปชั่วครู่ ถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ “อะไรนะ เขายอมลงทุนแล้วเหรอ”“อืม เมื่อเช้านี้เขาให้ผู้ช่วยเอาตราประทับมาเซ็นสัญญาลงทุนแล้วละ” เฮ่ออี้เฉินพูด ทิ้งช่วงครู่หนึ่งแล้วเอ่ยอึกอักว่า “อันอัน เธอบอกฉันมาตามตรงนะ เมื่อคืนเธอไปรับปากเงื่อนไขอะไรเขาอีกหรือเปล่า”“ไม่ได้รับปากนะ” ฉันรีบพูด “เขาไม่ได้เรียกร้องอะไรจากฉันเลย”“แล้วทำไมเขาถึง...”“บางทีเขาอาจยังเห็นแก่ความเป็นพี่น้องกับนายอยู่บ้างมั้ง”เฮ่ออี้เฉินแค่นหัวเราะออกมาทันที “เป็นไปไม่ได้! เธออย่าเห็นแค่ว่าเขาชอบทำตัวอ่อนโยนพูดง่ายเสมอไปนะ จริง ๆ ความอำมหิตและเย็นชาที่ซ่อนอยู่ในกระดูกของเขามันเยอะจนน่ากลัวเลย”ฉันไม่ได้พูดอะไร แต่ก็เป็นอย่างที่เขาพูดจริง ๆ ผู้ชายอย่างเฮ่อจือโจว ในกระดูกซุกซ่อนความอำมหิตที่น่าหวาดหวั่นเอาไว้จริง ๆ“อันอัน อาจเพราะเธออุตส่าห์ดื่มเหล้าห้าแก้วนั่นไปก็ได้ ยังไงเขาก็เคยพูดไว้ว่าถ้าเธอดื่มหมดแปดแก้วแล้วจะยอมลงทุน อีกอย่าง สามแก้วสุดท้ายนั่นเขาเป็นคนไม่ยอมให้เธอดื่มเอง” เฮ่ออี้เฉินพูดด้วยน้ำเสียงซับซ้อนฉันยิ้ม “ไม่ว่ายังไงเขายอมลงทุนก็ดีแล้วละ”“อันอัน...” จู่ ๆ เฮ่ออี้เฉินก็เรียกฉัน น้ำเสียงคล้า
หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน บทที่ 160
เขาอยู่ใกล้ฉันมากเสียจนฉันได้ยินเสียงจากปลายสายโทรศัพท์ของเขาแว่ว ๆเสียงของกู้ชิงชิงเป็นน้ำเสียงอ่อนโยนที่มีเอกลักษณ์มาก ฟังดูนุ่มนิ่ม อ่อนแอและน่าสงสารเสียจนใครได้ยินก็ปวดใจ“พี่จือโจว ตอนนี้ฉันทรมานมากเลย พี่มาอยู่เป็นเพื่อนฉันหน่อยได้ไหมคะ แค่แป๊บเดียว แค่แป๊บเดียวได้ไหม”เฮ่อจือโจวเงียบไปสองวินาที ก่อนว่า “เธอดูแลตัวเองดี ๆ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”พูดจบขอบเตียงก็ขยับยวบ ตามด้วยเสียงฝีเท้า จากนั้นก็เป็นเสียงปิดประตู สุดท้ายทั้งห้องก็กลับคืนสู่ความเงียบฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มองห้องที่ว่างเปล่า แล้วหัวเราะเยาะตัวเองโชคดีที่เมื่อกี้ฉันไม่ได้คิดฟุ้งซ่านเพราะความอ่อนโยนแบบกะทันหันของเขา ไม่อย่างนั้นตอนนี้คงน่าอึดอัดแย่ฉันกุมศีรษะที่ปวดร้าว ค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งการตกแต่งในห้องคุ้นตาจนทำให้ในใจรู้สึกปวดหนึบฉันย้ายออกไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าเมื่อคืนเฮ่อจือโจวจะพาฉันกลับมาที่นี่อีกริมหน้าต่างมีกลิ่นหอมของอาหารโชยมาฉันสวมเสื้อคลุมอาบน้ำ ก่อนพาร่างกายที่ปวดเมื่อยไร้เรี่ยวแรงเดินเข้าไปเป็นโจ๊กเปล่ารสอ่อนหนึ่งถ้วย และยังมีเครื่องเคียงอีกสองสามอย่างเขาเห็นว่าฉันดื่มเหล้าจนปวดท้องเล
หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน บทที่ 159
เขาจูบอย่างระมัดระวัง ราวกับกำลังทะนุถนอมสมบัติล้ำค่าที่เขารักที่สุดฉันยกมือขึ้นคล้องคอเขา แล้วจูบเขาตอบช่างเถอะ ถ้าความฝันมันสั้นนัก งั้นฉันก็จะขอปล่อยตัวตามใจชอบสักครั้งในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้แล้วกันการเป็นฝ่ายเริ่มก่อนของฉัน กระตุ้นความปรารถนาที่ลึกที่สุดในร่างของเฮ่อจือโจวขึ้นมาทันทีเขาร่วมรักไปค่อนคืน ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวล้วนอ่อนโยนถึงขีดสุดเมื่ออารมณ์รักดำเนินไปถึงจุดลึกซึ้ง เขากอดฉันแน่น แนบชิดข้างหูฉัน แล้วพร่ำบอกรักฉันครั้งแล้วครั้งเล่าฉันสะลึมสะลือ มองผ้าม่านริมหน้าต่างที่ปลิวตามแรงลม แยกความฝันกับความจริงไม่ออกอีกต่อไปสุดท้ายฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตอนไหนเมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เป็นตอนเที่ยงของวันรุ่งขึ้นแล้วผ้าม่านถูกปิดไว้ ในห้องเงียบสงัด มีแสงสลัวฉันกุมศีรษะที่ปวดร้าว มองไปรอบ ๆ ห้อง แต่ก็ไม่เห็นใครเลยสักคนฉันปวดเบ้าตาอย่างหนัก กระเพาะก็ปั่นป่วน ทั้งตัวยิ่งรู้สึกเหมือนกระดูกจะหลุดเป็นชิ้น ๆฉันหลับตาลงแน่น พยายามนึกย้อนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนแต่ในหัวนอกจากจะจำได้แค่เรื่องเงินลงทุนโปรเจกต์แล้ว เรื่องอื่นกลับเลือนรางและสับสนไปหมดถึงขั้นไ
You May Also Like
คลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.9K viewsท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง77.6K viewsHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.1K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)68.9K viewsวิมานรักพยัคฆ์ร้าย
ศรีปุรัม มณีปุรัม47 viewsท่านรองคลั่งรัก
จินต์พิชา71 viewsLove of four lovers คนสุดท้ายที่เธอคิดถึง
Melyssa507 viewsบอส อย่านะ! เดี๋ยวความลับแตก
ฮาเร รา43 views
