مشاركة

บทที่ 83//18+

last update آخر تحديث: 2025-12-30 17:16:44

หลุงพรางเสน่หา บทที่ 83🔞

"เมื่อกี้พูดอะไรกัน"

"เอ่อ.."

"ใครท้อง ใครจะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว?"

"คุณโซ่
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • หลุมพรางเสน่หา   บทที่ 130 ตอนจบ

    หลุมพรางเสน่หา บทที่ 130 ตอนจบหรือว่าจะเป็นเขา แต่จะเป็นเขาได้ยังไงเขารู้เหรอว่าป้ากับลุงเคยทำงานที่นี่ เธอคิดไม่ออกเลยว่าใครโทรไปหาป้า ขอดูเบอร์โทรที่โทรไปก็ไม่คุ้นตา"มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะคุณหนู""เปล่าค่ะ เดี๋ยวเนเน่มานะคะ" หญิงสาวหันกลับไปขึ้นรถแล้วก็ถอยออกจากบ้านเธอรอไม่ไหวแล้วต้องไปถามเจ้าตัวเอง เพราะตอนนี้เธอคิดไม่เห็นหน้าใครเลยนอกจากเขา[โรงพยาบาลคีตะ]"คุณหมออยู่ห้องทำงานหรือเปล่าคะ""ไม่แน่ใจค่ะเดี๋ยวโทรไปถามข้างบนให้""ไม่เป็นไรค่ะฉันขอขึ้นไปเอง" เธอเห็นแล้วว่ารถเขายังคงจอดอยู่โรงพยาบาล กลัวแต่ว่าจะติดคนไข้เลยถามดูก่อน แต่พอไม่ได้คำตอบที่แน่ชัดเนเน่ก็เลยขึ้นลิฟต์ไปที่ห้องทำงานของหมอโอห์ม"คุณหมออยู่ในห้องไหมคะ""คุณหมอไปพบคุณหมอคีตะค่ะ""อ๋อค่ะ" ได้ยินแบบนั้นเนเน่ก็เลยเดินไปหาที่นั่งรอแถวหน้าห้องของคุณหมอ เพราะมีเก้าอี้ไว้สำหรับคนที่มาใช้บริการบนชั้นนี้ด้วยผ่านไปอีกเกือบชั่วโมงและตอนนี้ท้องฟ้าด้านนอกก็มืดมากแล้ว.."ถ้างั้นก็ขอยินดีกับคุณล่วงหน้าเลยแล้วกัน เรื่องอื่นเดี๋ยวผมจะจัดการเอง"เนเน่ได้ยินเสียงคนพูดกันเดินมาทางนี้เธอเลยหันไปมอง และก็เห็นว่าเขาเดินมากับคุณหมอคีตะ

  • หลุมพรางเสน่หา   บทที่ 129//18+

    หลุมพรางเสน่หา บทที่ 129🔞"คุณนรสิงห์ว่ายังไงบ้างครับ" โอห์มเอ่ยถามทันทีที่เข้ามาในห้องของคุณหมอคีตะที่โอห์มถามเพราะเขาขอเปลี่ยนตัว ไม่ใช่แค่เนเน่หรอกที่คิดถึงเขา ตัวของโอห์มเองก็คิดถึงเธอมากเหมือนกัน ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นเอามากขนาดนี้"คุณนรสิงห์ก็ยังอยากจะได้หมอโอห์มกลับไป""ไอรินจบมาด้านนี้โดยตรง เธอต้องดูแลคุณนรสิงห์ได้ครับ""เอาเป็นว่าเดี๋ยวผมจะลองคุยอีกทีแล้วกัน" ถ้าคนไข้ไม่เรื่องมากคีตะก็คงไม่หนักใจแบบนี้หลังจากที่คุยกับคุณหมอคีตะเสร็จหมอโอห์มก็กลับมาที่ห้องทำงาน"คุณหมอ""ตื่นแล้วเหรอ" กลับมาก็เห็นเธองัวเงียลุกขึ้นมา"คุณหมอเสร็จงานแล้วเหรอคะ""เสร็จแล้ว" ที่จริงงานก็ยังไม่เสร็จหรอกเห็นว่าเธอง่วงมากเลยจะพากลับไปนอนก่อนเนเน่เดินตามเขาลงมาข้างล่างแล้วก็เดินไปที่รถของหมอโอห์ม"แล้วรถของคุณ?""ฉันไม่ได้เอารถมาด้วยค่ะ อุ้ย" พูดออกไปแล้วถึงนึกได้ว่าเขาเห็นตอนที่เธอลงมาจากรถกับเมษา "คือว่า..เอ่อ..ฉันลืมไปเลยค่ะ" เขาจะเชื่อไหมเนี่ย"จอดไว้นี่แหละ พรุ่งนี้ค่อยมาเอารถพร้อมผม" โอห์มแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องที่เธอทิ้งรถไว้ แต่ที่จริงโอห์มรู้แล้วตั้งแต่ตอนที่เธอมาเอารถอยู่โรงพยาบาลคราวก่

  • หลุมพรางเสน่หา   บทที่ 128

    หลุมพรางเสน่หา บทที่ 128"เนเน่รอฉันก่อนสิ" หันมาอีกทีเพื่อนลงจากรถและเดินตรงไปทางที่คุณหมอยืนอยู่แล้ว เมษารีบวิ่งตามไปอย่างเร็ว"คุณหมอ!"โอห์มหันไปมองตามเสียงที่เรียก "เนเน่?""ยังจำชื่อฉันได้อยู่เหรอคะ" ขณะที่พูดสายตาเธอเหลือบไปมองดูผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา และเธออดมองต่ำลงไปดูไม่ได้เพราะผู้หญิงคนนั้นจับแขนเขาอยู่ "ผู้หญิงคนนี้เป็นใครคะ""คนนี้คือ.." โอห์มขยับมือออกจนมือของผู้หญิงคนนั้นหลุดลง"สวัสดีค่ะ คุณหรือคะที่ชื่อเนเน่" เธอคนนั้นยังไม่ทันได้ให้หมอโอห์มแนะนำก็รีบพูดขัดจังหวะก่อน"คุณรู้จักฉันเหรอ" เนเน่ปรายหางตามองไปดูหมอโอห์ม เพราะคนในโรงพยาบาลไม่มีใครรู้จักชื่อเธอ ตอนที่แนะนำเธอให้เพื่อนหมอรู้จักเขาก็แค่บอกว่าเป็นแฟน"รู้จักสิ""ไม่เอาน่า" โอห์มห้ามผู้หญิงที่กำลังพูดกับเนเน่อยู่ พอเห็นสายตาเธอเขาก็เริ่มจะเสียวสันหลังแล้ว"ที่ฉันรู้จักคุณก็เพราะคุณหมอโอห์มเลยค่ะ"ดวงตาเอาเรื่องตวัดมองไปดูใบหน้าของเขา"พี่ไม่สนุกนะ" โอห์มพูดกับผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ แต่สายตามองมาที่เนเน่"พี่?" ยิ่งได้ยินเขาเรียกตัวเองว่าพี่กับผู้หญิงคนนั้น มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกโมโหมาก ขนาดกับเธอเขายังไม่เคย

  • หลุมพรางเสน่หา   บทที่ 127//18+

    หลุมพรางเสน่หา บทที่ 127🔞"เมื่อกี้คุณหมอว่าอะไรนะคะ?""เรามาแต่งงานกัน""แต่ฉันยังเรียนอยู่""แต่งงานแล้วก็เรียนได้""แต่คุณหมอบอกว่าไม่อยากมีเมียนี่คะ""ตอนนี้อยากมีแล้ว"คำพูดของเขาดูหนักแน่นมากแต่กับเธอนี่สิ ทีแรกน้อยใจไม่ใช่เหรอที่เขาไม่อยากแต่งงาน แต่ตอนนี้ทำไมถึงรู้สึกแบบนี้"ฉันขอเวลาอีก 2 ปี จนกว่าฉันจะเรียนจบค่ะ" อยากมีเขาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตก็จริง แต่เธอต้องสร้างความภูมิใจให้พ่อกับแม่ก่อน เหมือนที่พวกท่านตั้งความหวังไว้กับเธอ อยากให้ลูกสาวเรียนจบ..ขนาดเหลือเงินก้อนสุดท้ายพวกท่านยังลงทุนกับการเรียนของเธอเลยชายหนุ่มเงียบไป ไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ เขาจะทำอะไรได้ล่ะในเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว"คุณหมอจะไปอีกกี่วันคะ" เพราะเธอได้ยินตอนที่เขาพูดกับคุณหมอคีตะ"ตอนนี้คนไข้กลับมาอยู่ในประเทศแล้ว จนกว่าอาการจะดีขึ้นผมคงต้องดูแลเอง"เนเน่อยากจะถามว่าคนไข้คนนั้นเป็นใครทำไมดูเป็นคนสำคัญจัง แต่ถ้าเขาจะเล่าให้เธอฟังคงเล่าตั้งแต่แรกแล้ว"คุณหมอจะไปพรุ่งนี้ใช่ไหมคะ""ใช่""ถ้างั้นคืนนี้ฉันขอค้างที่นี่ได้ไหมคะ""ได้สิ" โอห์มตอบออกไปโดยไม่ใช้เวลาคิดเลย"ฉันขออาบน้ำก่อนนะคะ""ครับ" เขาก็รีบถอดเสื

  • หลุมพรางเสน่หา   บทที่ 126

    หลุมพรางเสน่หา บทที่ 126"คุณหมอเป็นยังไงบ้างคะ" เนเน่ที่นั่งรออยู่หน้าห้องตรวจ เห็นว่าหมอโอมออกมาพร้อมกับคุณหมออีกท่านหนึ่งเลยรีบเข้าไปถามด้วยความเป็นห่วง"ไม่เป็นอะไรมากแล้ว" ขณะที่พูดกับเธอสายตาโอห์มมองไปหาหมอที่ออกมาจากห้องตรวจพร้อมกัน "แฟนผมเองครับ" โอห์มเห็นว่าคุณหมอคีตะมองเธอคีตะก็พอได้ยินเรื่องนี้มาจากคุณหมอท่านอื่นบ้างแล้ว ว่าคุณหมอโอมตอนนี้กำลังติดเด็ก ..ที่คุณหมอหยิบยื่นเรื่องนี้ขึ้นมาพูด เพราะกลัวว่าหมอโอห์มจะไม่ไปทำงานนี้ให้กับทางโรงพยาบาล แต่โอห์มก็ตัดสินใจไปทำงาน เพราะเขาอยากทดลองจิตใจตัวเองด้วย ว่าถ้าห่างเธอขนาดนี้แล้วเขาจะยังมีความรู้สึกยังไง และโอห์มก็ได้คำตอบให้กับตัวเองแล้ว"สวัสดีค่ะ" เนเน่ไหว้คุณหมอท่านนั้น"ท่านนี้คุณหมอคีตะ" เขาเลยถือโอกาสแนะนำคุณหมอคีตะให้เธอรู้จัก"คะ?" ได้ยินแค่ชื่อเนเน่ก็เดาออกแล้วว่าคุณหมอท่านนี้เป็นใคร เพราะชื่อของเขามันก็คือชื่อเดียวกับโรงพยาบาลแห่งนี้ แต่ที่เนเน่ตกใจ ทำไมเขายังดูหนุ่มและหล่ออยู่เลย คุณหมอคีตะที่อยู่ในจินตนาการของเธอคิดว่าเป็นตาแก่ร่างท้วมด้วยซ้ำเสียงดังกระแอมออกจากปากคุณหมอโอห์มเมื่อเห็นว่าเนเน่จ้องอีกฝ่ายมาก"เอ่อ..

  • หลุมพรางเสน่หา   บทที่ 125

    หลุมพรางเสน่หา บทที่ 125เช้าวันจันทร์.. และวันนี้เนเน่ก็ต้องลุกไปเรียน ทีแรกคิดว่าจะร้องไห้แค่วันเดียว ดันติดลมบนร้องไห้มาถึงสองวัน วันหยุดของเธอก็เลยหมดไปกับการร้องไห้เพราะผู้ชาย"เห็นไหมไม่สวยเลย" มองดูตัวเองในกระจก ตอนนี้ตาแทบจะลืมไม่ขึ้น เพราะมันบวมจากการเสียน้ำตามากถ้าใครสังเกตต้องรู้แน่เลยว่าเธอร้องไห้จนตาบวม ดีไม่ดีถูกพวกปากปีจอหาเรื่องว่าให้อีกจะไม่ไปเรียนก็ไม่ได้หลังจากที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเธอก็แต่งตัวเพื่อให้กลบรอยคล้ำใต้ตาหน่อย".........." แต่พอลงมาชั้นล่างก็เห็นว่าคนที่เธอคิดถึงแทบไม่เป็นผู้เป็นคนได้นั่งอยู่ห้องรับแขก"พี่เขามารอหนูได้สักพักแล้ว บอกว่าจะมารับหนูไปเรียน""เนเน่ไปเองได้ค่ะ ไปนะคะแม่" เธอมองเขาแค่ตอนที่ตกใจเท่านั้นแหละ แต่ก่อนจะออกไปเธอก็ไม่ได้หันไปมองอีก ทั้งๆ ที่หัวใจเต้นแรงแทบจะทะลุออกมา"เดี๋ยวก่อนสิ" โอห์มรีบเดินตามออกไป "ให้ผมไปส่งนะ""ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันมีรถ" พูดออกมาแล้วก็นึกขำ ถ้าเธอเป็นรถคงน้อยใจให้เจ้าของแย่ เพิ่งมานึกได้ว่าตัวเองมีรถ..ทุกครั้งมีแต่บอกว่าไม่ได้เอารถมา ทั้งๆ ที่มันก็จอดอยู่ตรงนั้น"ผมไปทำงานมา"ได้ยินเขาพูดแต่เธอก็ไม่ได้ตอบว่าอะไรแถ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status