LOGINธามไทก็มองกันแล้วกัดฟันไปอย่างอดไม่ได้ เพราะเธอโดนเพื่อนเขาโอบกอดแบบนั้นแล้วยังจะไม่ลุกหนีอีก ยังจะมีหน้าไปชนแก้วกับมันได้อีก นี่เธออยากจะถูกเพื่อนเขาลวนลามหรือไง…ธามไทมองไปแล้วก็กำหมัดแน่นเลย
“…งั้นน้องแบมก็มาชนกับพวกพี่มาก…มานั่งตั้งนาน นั่งเงียบทำไมกันหึ…” ชินพูดออกไปเพราะเขานั่งฝั่งตรงข้ามแล้วเขาเห็นเพื่อนหนุ่มมองไปที่บอมและเด็กสาวแบบจดจ้องเขม็งเลย เขาก็เลยรีบทำลายบรยากาศตึงเครียดนี้ซะ
“ก็ให้พี่ๆคุยกันก่อนไงคะ…มาค่ะ ชนแก้วค่ะ” แบมบี้พูดตอบไปก็ชนแก้วกับพี่ชินที่นั่งข้างๆเธอทันที เพราะจากที่ดูมานี้ทั้งโต๊ะน่าจะมีพี่คนนี้แหละที่ดูอ่อนโยนและดูสุภาพที่สุด
จากนั้นเจนลดาและแบมบี้ก็นั่งดื่มกับพวกหนุ่มๆไป โดยที่เจนลดานั้นก็ยังคงนั่งกับรุ่นพี่ที่ชื่อบอมต่อไป แล้วเธอก็โดนเขาโอบกอดแล้วดึงเข้าไปใกล้ๆจนเธอนั้นเอียงตัวหลบอยู่ครั้ง แต่พอเจอสายตาของธามไทมองมา มันก็ทำให้เธอนั้นอดที่จะเล่นไปตามน้ำไม่ได้ เพราะถ้าเธอเอาแต่ตื้อเขามันก็ดูไม่แตกต่างอะไรกับผู้หญิงที่มาชอบเขาคนอื่นๆเลย แต่ถ้าเธอทำแบบนี้มันอาจจะเรียกร้องความสนใจจากเขาก็ได้
“เดี๋ยวคืนนี้ให้พี่ไปส่งน้องกลับบ้านดีไหมครับ…” บอมเอ่ยถามไปก็เอามือวางที่ขาอ่อนของเธอเบาๆ จนเจนลดานั้นสะดุ้งตัวโหยงเลยทีเดียว
ธามไทที่มองอยู่ก็มองไปที่มือของเพื่อนหนุ่มแล้วเขาก็ถอนหายใจแรงๆอย่างข่มความไม่พอใจของเขาเลย เพราะยัยเด็กนี่ปล่อยตัวให้เพื่อนเขาจับตรงนั้นจับตรงนี้ได้ยังไงกัน นี่เธอไม่คิดจะหวงตัวเองเลยหรือไงนะ..ธามไทคิดไปก็ยกเหล้าขึ้นมาดื่มอย่างระงับอารมณ์ของตัวเอง
“อ่อ…หนูมากับแบมบี้น่ะค่ะ เดี๋ยวหนูกลับกับเพื่อนดีกว่าค่ะ ไม่รบกวนพี่บอมหรอกค่ะ…” เจนลดาพูดปฎิเสธไป เพราะเธอไม่ได้สนใจอะไรเขา คนที่เธอสนใจและอยากให้เขาไปส่งคือผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าของเธอนี่ต่างหาก ดูสิ จนป่านนี้แล้วเขายังไม่สนใจอะไรเธอเลย เฮ้อ ใช่สิ เธอมันไม่ได้สวยเหมือนสาวๆที่เขาชอบนิ
“เดี๋ยวให้ชินมันไปส่งน้องแบมบี้เขาก็ได้ แล้วเดี๋ยวพี่ไปส่งน้องเองนะครับ…” บอมพูดไปแล้วเขาก็เอามือลูบขึ้นมาที่ขาอ่อนของเธอจนเจนลดานั้นเอามือมาจับมือของเขาไว้ทันที ก่อนจะขยับขาของเธอออกจากมือของเขาแบบป้องกันตัวเอง แล้วเธอก็หันไปหาแบมบี้อย่างต้องการความช่วยเหลือ
“เดี๋ยวหนูพาเพื่อนกลับเองดีกว่าค่ะ ไม่รบกวนพี่บอมดีกว่านะคะ…เพราะคืนนี้เจด้าจะไปนอนกับหนูน่ะค่ะ..” แบมบี้พูดบอกไปอย่างช่วยเพื่อนสาว เพราะดูท่าไอ้พี่บอมนี่อยากจะกินเพื่อนเธอมากเลย
“อ่อ…น้องเจด้าไม่สนใจจะไปต่อกับพี่เหรอ…เดี๋ยวพี่พาไปที่สนุกๆต่อ…” บอมถามไปแล้วเอามือไปจับที่ขาของเธออีกครั้ง…เพราะสวยๆเซ็กซี่แบบนี้ถ้าปล่อยให้หลุดมือไปก็น่าเสียดายแย่
“ไม่ดีกว่าค่ะ หนูอยากจะกลับกับเพื่อนหนูมากกว่าค่ะ” เจนลดาพูดตอบไปก็เริ่มดันมือของบอมออกไป แล้วเธอก็ขยับตัวถอยห่างจากเขา เพราะเขาเริ่มจะลวนลามเธออย่างไม่เกรงใจกันแล้ว
ธามไทมองไปก็ยิ้มมุมปากออกมาทันที เพราะท่าทางของเธอตอนนี้มันแสดงออกชัดเจนว่าเธอนั้นไม่ได้สนใจเพื่อนของเขา มันเลยทำให้เขานั้นรู้สึกเลยว่าเธอทนได้ไม่นานหรอก “ หึ ยัยโก๊ะเอ้ย นึกว่าจะแน่แค่ไหนกันเชียว” ธามไทคิดในใจไปอย่างอดไม่ได้
“น้องเขาไม่อยากจะไปกับแก แกก็ยังจะหน้าด้านถามน้องเขาอีกนะไอ้บอม…ปล่อยน้องเขากลับกับเพื่อนเขาเถอะว่ะ…” มาร์ชพูดไปแบบช่วยเด็กสาว เพราะเขาเห็นสีหน้าของเจด้าแล้วเขาว่าเธอไม่ได้สนใจเพื่อนเขาเท่าไหร่ คงแค่อยากจะประชดธามไทที่ไม่สนใจเธอก็แค่นั้น
“แกนี่มันตัวมารขัดฉันจริงๆ งั้นพี่ไลน์หน่อยได้ไหม…ไว้เราจะได้ทำความรู้จักกันมากกว่านี้ไงครับ..” บอมพูดไปแล้วเขาก็มองเธอแล้วยิ้มออกมา เพราะวันนี้ไม่ได้วันหน้าก็ต้องได้แล้วล่ะ เขาเลยส่งโทรศัพท์ให้เธอ
“อ่อค่ะ…” เจนลดาก็รับโทรศัพท์มาแล้วก็กดเบอร์โทรไอดีของเธอไป เพราะอย่างน้อยมันก็ดีกว่าเขาตื้อเธอให้อยู่กับเขาต่อ
ธามไทก็มองไปแล้วทำหน้าดุๆออกมา เพราะเธอไม่ชอบเพื่อนเขาแล้วเธอยังจะไปให้ช่องทางติดต่อกับมันอีก นี่เธอโง่หรือบ้ากันแน่เนี่ย อยากจะเสียตัวให้เพื่อนเขามากนักหรือไง…
“พรึบ..ไม่ต้องไปให้มัน…ลุกมานี่…ใครให้เราแต่งตัวแรดๆออกมาเที่ยวแบบนี้หึ…” มือของเจไดเข้ามาดึงโทรศัพทของเพื่อนหนุ่มออกไป แล้วเขาก็ดึงตัวน้องสาวของเขาให้ลุกขึ้นทันที ก่อนจะมองการแต่งตัวของน้องสาวอย่างโมโห
ทุกคนก็มองการกระทำของเจไดกันแบบงงๆเลยว่ามันเข้ามาแล้วทำแบบนี้ทำไม ต่างจากแบมบี้ที่รู้สถานะของเจไดและเจด้า ทำให้เธอเดาได้เลยว่าเพื่อนเธอตายแน่ๆ
“พี่เจได…มาได้ยังไงคะ…” เจนลดาพูดออกไปด้วยสีหน้าตกใจเมื่อเห็นหน้าของพี่ชายตัวเอง
“พี่มาได้ยังไงมันไม่สำคัญหรอก เราน่ะมาแรดอะไรที่นี่…แล้วนี่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้เพื่อนพี่มันลวนลามทำไมห้ะ…” เจไดพูดออกไปแบบโมโห เพราะทันทีที่เขากลับเข้ามาในร้านแล้วเขาเดินเข้ามา เขาก็เห็นน้องสาวของเขาถูกบอมเพื่อนในกลุ่มนั้นกำลังจับแขนจับขาอยู่พอดี และมันก็ทำให้เขานั้นโมโหมาก
“เหยเจได…อะไรของแกวะเนี่ย…นี่เด็กแกเหรอวะ ทำไมแกต้องโมโหขนาดนี้ด้วยวะ…” บอมถามไปแบบงงๆ ที่อยู่ๆเพื่อนของเขาก็เข้ามาด้วยท่าทางโมโหแบบนี้
พอบอมถามไปแล้วทุกคนก็รอฟังคำตอบจากเจไดทันที โดยเฉพาะธามไทที่มองเพื่อนหนุ่มนั้นจับมือจับไม้ของยัยโก๊ะนี่อย่างหวงแหนอย่างชัดเจนแบบนั้น
“เด็กบ้าอะไรล่ะวะ นี่มันน้องสาวของฉัน…นี่ถ้าแกไม่ใช่เพื่อนฉันยะไอ้บอม ฉันต่อยหน้าแกไปแล้วที่มาลวนลามน้องสาวของฉันน่ะ…ฉันเตือนแกไว้เลยนะ ห้ามายุ่งกับน้องสาวของฉันอีก ไม่งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน ถ้าแกจะไปหน้าหม้อก็ไปทำกับคนอื่น ไม่ใช่น้องสาวของฉัน” เจไดชี้หน้าเพื่อนหนุ่มแล้วพูดออกไปอย่างไม่พอใจ เพราะถ้ามันไม่ใช่เพื่อนของเขาเขาต่อยมันหน้าหงายไปแล้ว
“อะไรนะ นี่น้องสาวของแกเหรอวะ…” บอมพูดไปแบบตกใจ เพราะไม่คิดว่าโลกมันจะกลมขนาดนี้เลย
“ฉันว่าแล้ว…ว่าทำไมชื่อคุ้นๆ ที่แท้น้องสาวของเจได้มันนี่เอง” มาร์ชพูดไป เพราะเขาจำได้ว่าเพื่อนของเขามีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง แต่ว่าเขาจำชื่อไม่ได้ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเจนลดา มาร์ชคิดไปแล้วมองสถานการณ์ตรงหน้าอย่างเข้าใจ เพราะน้องใครใครก็รัก ยิ่งรู้จักนิสัยของบอมมันอีก เป็นเขาเขาก็ด่ากราดแบบนี้แหละ
ด้านธามไทพอรู้ว่ายัยโก๊ะนี่คือน้องสาวของเพื่อนตัวเองก็ถึงกับมองอย่างจดจ้องเลย เพราะมันยิ่งตอกย้ำให้เขานั้นไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับเธอ จากนี้เธอจะกลายเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับเขา ธามไทคิดในใจไปแบบมาดมั่น
“อ่อ ฉันขอโทษว่ะ ฉันไม่รู้ว่าน้องเขาเป็นน้องสาวของแก…” บอมพูดบอกไปแบบขอโทษอย่างรู้สึกผิดกับเพื่อนหนุ่ม ถ้าเขารู้เขาจะไม่ยุ่งด้วยแต่แรกเลย เขาเห็นธามไทมันไม่สนใจเขาก็เลยจะลองของเด็กใหม่เท่านั้นเอง
"ตอนนี้แกรู้แล้วก็รู้เอาไว้ซะ ว่าห้ามยุ่งกับน้องสาวของฉัน ไม่ว่าจะเป็นแก หรือว่าพวกแก ห้ามยุ่งกับน้องสาวของฉัน…” เจไดพูดไปแบบจริงจังเพื่อให้ทุกคนได้รู้ว่าเขาไม่ต้องการให้พวกมันมายุ่ง เพราะแต่ล่ะคนน่ะไม่มีใครดีเลย ดังนั้นเขาต้องป้องกันเอาไว้
“เออๆ ฉันไม่ยุ่งแล้ว ฉันสาบานเลย…” บอมรีบพูดตอบไป เพราะมันดุอย่างกับหมาแบบนี้ ใครจะอยากไปยุ่งกับน้องมันล่ะ ต่อให้สวยแค่ไหนแต่ถ้าพี่มันดุแบบนี้เขาก็ไม่เอาด้วยหรอก
“แล้วถ้าน้องสาวของแกมายุ่งกับพวกฉันล่ะวะ…แกจะว่ายังไง…” ธามไทเอ่ยถามออกไป เพราะเขาโดนยัยโก๊ะนี่รุกจีบอย่างไร้ซึ่งความอายเลย ดังนั้นเขาก็อยากจะรู้ว่าเพื่อนเขามันจะทำยังไงถ้าน้องมันมาตื้อจีบเขาน่ะ
เจนลดาก็หันไปมองธามไททันทีเพราะตอนนที่ควรพูดเขาไม่พูด ทีตอนที่เขาไม่ควรพูดเขากลับพูดออกมา มันน่าด่าจริงๆเลย ทำไมเขาถึงได้กวนขนาดนี้นะ เจนลดาคิดไปอย่างอดไม่ได้
“แกหมายความว่ายังไงวะไอ้ธาม…” เจไดเอ่ยถามออกไปแล้วมองหน้าเพื่อนหนุ่มอย่างจดจ้องเลยทีเดียว เพราะอยู่ๆธามไทก็ถามเขาแบบนี้ มันก็ทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่าน้องสาวของเขาอาจจะเป็นฝ่ายเข้าหาเพื่อนๆของเขาหรือเปล่า ไม่งั้นวันนี้เจนลดาจะมาโผล่ที่นี่ได้ยังไงล่ะ
เจนลดาได้ยินแบบนั้นก็น้ำตาคลอเบ้าเลย เพราะเธอฝันมาตลอดว่าอยากจะเปิดร้านอาหารหรือคาเฟ่น่ารักๆของตัวเอง เธอเลยจะเก็บเงินสักก้อนเพื่อนทำมัน แต่เขากลับเป็นคนหยิบยื่นความฝันนี้ให้กับเธอ ทำไมเขาถึงได้ดีกับเธอแบบนี้นะ เจนลดามองหน้าเขาไปอย่างซาบซึ้งจนเธอพูดไม่ออกเลยทีเดียว“มันมากเกินไปไหมคะพี่ธาม....ทำไมพี่ถึงได้ยอมเสียเงินกับเจด้ามากมายขนาดนี้นะคะ..” เจนลดาพูดไปแบบเกรงใจเขา เพราะเธอแทบไม่ได้ให้อะไรเขาเลย มีแต่เขาที่ให้เธออยู่ฝ่ายเดียวน่ะ“เพราะพี่รักเจด้ามากไง พี่ถึงได้ให้ทุกอย่างที่ทำให้เจด้ามีความสุข เพราะเจด้าก็ให้ความสุขกับพี่อย่างเต็มที่แล้ว เจด้าก็ต้องได้อะไรบ้างสิ อีกอย่างเราอยากจะมีคาเฟ่แล้วก็ร้านอาหารของตัวเองไม่ใช่เหรอ พี่ในฐานะคนรักก็ต้องสนับสนุนและส่งเสริมเราสิ” ธามไทพูดบอกไปแล้วเขาก็มองเธอด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน“ขอบคุณนะคะพี่ธาม...เจด้ารักพี่ธามที่สุดเลยค่ะ..อือ..เอาดอกไม้ไว้ตรงนี้ก่อนค่ะ ขอจุ๊บให้ชื่นใจหน่อย...” เจนลดาพูดไปก็รีบเอาดอกไม้จากมือของเขาออกมา เพราะมันช่อใหญ่จนเธอเข้าไปจุ๊บขอบคุณเขาไม่ได้“อ่ะ โล่งสักที...ขอบคุณนะคะพี่ธามที่พี่คอยสนับสนุนเจด้าทุกอย่าง เจด้าโชคดีมากๆเลยค
ส่วนธามไทก็โทรหาเจไดทันที เพราะคิดว่าตอนนี้เจนลดาคงจะแยกกับครอบครัวของเธอแล้ว เพราะเธอคงไม่พาครอบครัวขนมาที่นี่หมดหรอก เขาเลยรีบโทรหาเจไดเพื่อจะเรียกมันมาที่นี่“ฮัลโหล...แกโทรมาทำไมอีกวะ เจด้าก็ไปหาแกที่สระว่ายน้ำแล้วไง...” เจไดรับสายแล้วบ่นไป“ไอ้นี่บ่นเก่งจริงๆ ฟังฉันพูดก่อนสิวะ...แกพาคุณพ่อคุณแม่ตามมาที่นี่หน่อย ฉันจะขอน้องสาวแกแต่งงานที่สระว่ายน้ำที่สโมสรเรา” ธามไทพูดบอกไปตรงๆ“ห้ะ อะไรนะ แกจะขอเจด้าแต่งงานแล้วเหรอวะ น้องฉันพึ่งจะรับปริญญายังไม่ทันข้ามวันเลยนะ...แกไม่คิดจะให้น้องฉันได้ทำงานทำการก่อนหรือไงวะ...” เจไดพูดไปด้วยเสียงตกใจ ทำให้พ่อแม่และณิชานั้นพากันมองเขาแล้วทำหน้าเลิกลั่กกันออกมา เมื่อได้ยินว่าธามไทจะขอเจนลดาแต่งงาน“เออ ฉันรอมาตั้งสามปีแล้วนะโว้ย ตอนนี้จบแล้วก็แต่งงานมีผัวเป็นตัวเป็นตนได้แล้วไง...เป็นเมียฉันไม่ต้องทำงานหรอก ฉันเลี้ยงได้...แกรีบพาคุณพ่อคุณแม่มาล่ะ...ตอนนี้เจด้าใกล้มาถึงแล้วล่ะมั้ง...” ธามไทบอกไป“เออๆ ฉันจะตามไปเดี๋ยวนี้แหละ...แม่ง..รถก็ติดซะด้วย...แกบอกให้เร็วอีกหน่อยก็ไม่ได้..เฮ้อ...ถ้าไปไม่ทันแกก็ขอแต่งไปเลยละกัน...” เจไดพูดไปแล้วเขาก็มองรถติดด้าน
“แน่ใจเหรอคะว่าพี่คิมคิดแค่นั้นจริงๆ...” แบมบี้ถามไปแล้วยิ้มออกมา เพราะเขานอนกอดลูกน่ะเธอเชื่อ แต่กับเธอ เธอไม่เชื่อว่าเขาจะนอนกอดกับเธอเฉยๆหรอก“หึๆ เรานี่รู้ทันพี่ตลอดเลยนะ ก็คนมันคิดถึงแค่ครั้งเดียวมันจะไปพออะไรล่ะ...นะ....ให้พี่นอนด้วยนะคืนนี้ ” คิมพูดบอกไปแล้วยิ้มออกมา ก่อนจะเอ่ยขอเธอไปอีกครั้ง“ก็ได้ค่ะ....แบมก็คิดว่ามันไม่พอเหมือนกัน....ของขาดมานานแล้ว คืนนี้แบมขอหนักๆเลยนะคะพี่คิม” แบมบี้พูดบอกไปแล้วก็ยิ้มออกมา เพราะพึ่งจะคืนดีกันแบบนี้ ก็ขอหน่อยเถอะ ของขาดมานานแล้ว“พี่จะจัดชุดใหญ่กว่านี้ให้เลย....ขอบคุณนะที่ให้โอกาสพี่แก้ตัวอีกครั้ง...พี่จะไม่ทำให้แบมผิดหวังอีก....พี่รักแบมนะ....จุ๊บ...”คิมพูดบอกไปแบบจริงจัง เขาก็จุ๊บที่หน้าผากของเธออย่างรักใคร่เลย“แบมก็รักพี่คิมค่ะ รักมาตลอด ไม่เคยเปลี่ยน...จากนี้ไปเรามาเริ่มใหม่กันนะคะ แบมจะไม่สนใจเรื่องอดีตแล้วค่ะ แบมอยากจะอยู่กับพี่คิมแบบมีความสุข...” แบมบี้บอกเขาไปแล้วก็ยิ้มออกมา เพราะการปล่อยวางทุกอย่างมันทำให้เธอไม่ต้องฝืนใจตัวเองแบบที่ผ่านมาแล้ว เธออยากจะมีความสุขกับคนที่เธอรัก ไม่ใช่การทรมานเขาและตัวเองอีกแล้ว“อืม...พี่ก็ไม่เคยเปล
“พี่ไม่ไหวแล้วแบม....พี่จะแตกแล้ว....อื้อ....โอว์....ซี๊ด...” คิมพูดบอกไปเพราะเขาเสียวจนไม่สามารถที่จะห้ามตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว“อึก อึก อึก อึก...อ่าส์....แตกไวจังเลยนะคะ...อื้อ...แผล็บ...แผล็บ...อ่าส์...โดนอมไปแค่แปปเดียวเอง ทำไมพี่อ่อนแบบนี้ล่ะคะ...อื้อ...แผล็บ...แผล็บ...” แบมบี้กลืนน้ำรักของเขาลงไป แล้วเธอก็ถอนปากออกมา ก่อนจะเข้าไปดูดเลียท่อนเอ็นของเขาต่ออย่างชอบใจเลย เพราะเขาน้ำแตกเร็วแบบนี้ก็แสดงว่าเขาคงไม่ได้ปลดปล่อยมันบ่อยๆ พอมันถูกสะกิดแค่นิดหน่อย มันก็แตกออกมาง่ายๆแบบนี้“อื้อ...ก็พี่ไม่ค่อยได้ปลดปล่อยมันนิ....ว่าแต่พี่อ่อนงั้นเราลองเสียวแบบพี่ดูบ้างสิ...ดูสิว่าจะอ่อนหรือเปล่า...” คิมพูดไปก็นั่งคุกเข่าลงแล้วเขาก็เอามือดึงกางเกงชั้นในของเธอออก แล้วเขาก็จับเธออ้าขาโชว์ร่องสาวของเธอทันที“ว้าย...อื้อ...พี่คิม.....พี่จะทำอะไรคะ....” แบมบี้ถามไปทั้งที่รู้ว่าเขานั้นกำลังจะทำอะไรกับเธอ“หึ...อย่าถามคำถามที่เราเองก็รู้ว่าพี่จะทำอะไรแบบนี้สิ....อื้อหือ ยังน่าเลียเหมือนเดิมเลย....นี่รอยคลอดใบข้าวใช่ไหม....” คิมมองร่องสาวของเธออย่างโลมเลียเลย ก่อนจะสายตาของเขาจะเห็นรอยเส้นขีดยาวๆที่เนิ
“มันก็แค่ไหลไปตามอารมณ์ไงคะ แบมไม่ได้รู้สึกอะไรจริงๆ...พี่คิมไม่ต้องมาพิสูจน์อะไรแบบนี้กับแบมหรอกค่ะ มันไม่ได้ผลหรอก..” แบมบี้พูดไปแบบปฎิเสธ แล้วก็ถอยห่างจากเขาทันที“แต่พี่ว่ามันได้ผลนะ..ไม่งั้นเราคงไม่จูบตอบพี่แบบนั้นหรอก....ไหนขออีกสักรอบสิ...พรึบ....จุ๊บ...อือ...” คิมพูดจบก็ดึงเธอเข้ามาจูบอีกรอบ แล้วครั้งนี้เขาก็จูบเธอแบบหนักหน่วงมากกว่าเดิมเลยด้วย“อื้อ....อือ....” แบมบี้ก็ได้แต่ครางหืมออกมา แล้วเธอก็ค่อยๆถอยตัวไปจนชนกับขอบโซฟา เธอก็นั่งลงไปแล้วเงยหน้าจูบกับเขาไปอย่างเสียวซ่านเลยแบมบี้จูบกับเขาไปมือไม้ของเธอก็ดึงชายเสื้อของเขาออกมาจากกางเกง แล้วเธอก็รีบปลดกระดุมเสื้อของเขาออกทีละเม็ดจนหมดเธอก็เอามือแหวกดึงเสื้อของเขาออก“หึ....ใจร้อนจริงๆเลยนะ...แบบนี้ยังกล้าพูดว่าไม่รู้สึกอะไรกับพี่อีกเหรอ....พรึบ...” คิมถอนจูบออกมาแล้วมองหน้าเธอ ก่อนจะถอดเสื้อของเขาออกไป“พี่คิมจะไม่ให้แบมเล่นตัวเลยเหรอคะ....พี่คิมอ่อยขนาดนี้...จะไม่ให้แบมรู้สึกเสี้ยนได้ยังไงล่ะคะ แบมก็มีความรู้สึกเหมือนกันนะคะ...” แบมบี้ก็มองเรือนร่างที่บึกบึนของเขาอย่างคิดถึงเพราะเธอไม่ได้สัมผัสและเห็นมันมานานแล้ว เขาก็ยังคน
คิมก็เอาโทรศัพท์มาถ่ายรูปของลูกสาวเอาไว้อย่างหลงใหล ก่อนจะจับลูกสาวมาถ่ายรูปกับเขาเอาไว้ แล้วใบข้าวก็เล่นกล้องมาเลย“ใบข้าว...จุ๊บแก้มพ่อหน่อยสิคะคนเก่ง....จุ๊บ....อื้อ เก่งมาเลย....ทีนี้ยิ้มหน่อยนะคะ...ยิ้ม..ยิ้มหวานให้พ่อดูหน่อยเร็ว....ใช่ค่ะ....เก่งมาเลยครับคนเก่งของพ่อ...จุ๊บ...” คิมถ่ายรูปไปก็กำกับลูกสาวไป เพราะถึงลูกสาวของเขายังพูดไม่ค่อยได้มากเท่าไหร่ แต่พอเขาพูดอะไรก็เข้าใจและทำตามไปหมด บอกให้ยิ้มก็ยิ้ม บอกให้หอมก็หอม เชื่อฟังดีกว่าแม่อีกแบมบี้ที่รอน้ำเดือดอยู่นั้นก็แกล้งเอานมผงมาเตรียมไว้ แล้วสายตาของเธอก็มองไปที่เขาแล้วก็ลูกสาวตัวน้อย เพราะลูกสาวของเธอดูมีความสุขมากที่ได้เล่นกับเขา นี่สินะที่เขาว่าสายสัมพันธ์ของพ่อลูก ต่อให้ไม่ได้พบได้เจอกันยังไง มันก็ยังมีความผูกพันอยู่ ลูกสาวของเธอก็ไม่มีการเกรงกลัวเขาเลยพอน้ำเดือดแล้วแบมบี้ก็ชงนมให้ลูกของเธอ จากนั้นก็เดินไปหาลูกสาวที่กำลังเล่นกับคิมทันที เธอก็เข้าไปนั่งข้างๆเบาะนอนแล้วก็จัดที่นอนให้ลูกอย่างเรียบร้อย เธอก็เรียกลูกสาวทันที“ใบข้าว มาหม่ำได้แล้วค่ะคนเก่ง...มาเร็ว หม่ำของหนูอยู่นี่ไงลูก...” แบมบี้ชูขวดนมล่อลูกสาวของเธอให้มา







