Share

บทที่ 1 หารือเรื่องออกเรือน (2) 

last update Petsa ng paglalathala: 2026-07-14 11:59:12

บทที่ 1 หารือเรื่องออกเรือน (2) 

“ท่านแม่เจ้าคะ เรื่องแต่งงานต้องคิดให้มาก ข้าคิดว่าตระกูลใหญ่ความสัมพันธ์ซับซ้อน หากจะแต่งกับผู้ใดอาจจะต้องถามความเห็นจากท่านพ่อสักหน่อย หากท่านแม่ไม่วางใจ เช่นนั้นท่านก็เลือกมาสักสองสามคนว่าบุรุษจากตระกูลไหนเหมาะสมกับลูกสาวของท่านมากที่สุด แล้วพวกเราทุกคนค่อยมาหารือกัน”

คำพูดของหยวนหนิงเซี่ยจริงจังมากจริง ๆ จนบางครั้งผู้เป็นมารดาก็อดสงสัยไม่ได้ ว่าเหตุใดบุตรสาวของนางคนนี้ถึงได้พูดจาเหมือนคนที่ผ่านโลกมาแล้วนับไม่ถ้วน

“เจ้าอย่าล้อแม่เล่นนะเซี่ยเอ๋อร์”

“ไม่ล้อเล่นเจ้าค่ะ หากข้าจะต้องแต่งงานออกเรือนจริง ๆ แล้วล่ะก็ การแต่งงานของข้าจะต้องเลือกคนที่เหมาะสม ไม่สร้างปัญหาให้ครอบครัวของเรา และเขาคนนั้นจะต้องมีประวัติที่ขาวสะอาด เป็นที่พึงพอใจของท่านพ่อท่านแม่และพี่ชายทั้งสาม”

ครานี้คำตอบของหยวนหนิงเซี่ยทำให้ผู้เป็นมารดาพึงพอใจยิ่งนัก ซูเนี่ยนอี๋คลี่ริมฝีปากยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่หยุด เพราะในที่สุดนางก็เกลี้ยกล่อมลูกสาวได้สำเร็จแล้ว

หลังจากพูดคุยกันกับมารดาวันนั้นแล้วเสร็จ หยวนหนิงเซี่ยก็ไม่อาจเก็บตนอยู่แต่ภายในจวนได้อีก นางถูกจัดแจงให้ออกไปร่วมงานสังคมเพื่อพบปะผู้คนไม่เว้นแต่ละวัน จุดประสงค์ก็เพื่ออยากให้นางได้พบกับวาสนาดอกท้อ ซึ่งขณะเดียวกันนั้นผู้เป็นมารดาก็จะสรรหาบุรุษที่เพียบพร้อมและเหมาะสมมาให้นางเลือกด้วยเช่นกัน

งานเลี้ยงที่หยวนหนิงเซี่ยจะไปร่วมในวันนี้ เป็นงานคล้ายวันเกิดของฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลเหวิน ตระกูลเหวินเป็นตระกูลขุนนางเก่าแก่ ผู้เฒ่าเหวินเป็นอดีตราชครู เป็นถึงราชครูของฮ่องเต้ที่พระองค์ทรงให้ความเคารพนับถือเป็นอย่างมาก ฮูหยินของเขาก็เป็นถึงฮูหยินเก้ามิ่ง [1]

“นี่เซี่ยเอ๋อร์... เจ้าฟังแม่นะ"

"ว่าอย่างไรเจ้าคะท่านแม่"

"คุณชายเจี่ยงอายุยี่สิบปี ยังไม่มีพันธะ สอบผ่านเป็นจวี่เหริน [2] แล้ว คุณชายสือจิ่นเขาเป็นบุตรชายคนโตสายตรงของตระกูลสือ แม้จะยังไม่มีอะไรโดดเด่น แต่อนาคตเกรงว่าคงจะก้าวหน้าไม่น้อย ส่วนคุณชายสวี่ เจ้าเองก็เคยพบเขาอยู่บ่อย ๆ แม่ว่าเขาอายุพอเหมาะกับเจ้า ฐานะก็เหมาะสมกับเจ้า คนทั้งสามล้วนมาร่วมงานเลี้ยงวันนี้ด้วยเช่นกัน เจ้าชอบคนใด ก็ควรเข้าไปทำความรู้จักกับพวกเขาเสีย”

ซูเนี่ยนอี๋เอ่ยกับบุตรสาวพลางคลี่ม้วนกระดาษภาพวาดบุรุษรูปงามทั้งสามให้บุตรสาวดูขณะนั่งอยู่บนรถม้าคันกลาง บุรุษทั้งสามแต่ละคนจัดว่าดีเด่นทั้งนั้น คู่ควรกับบุตรสาวตระกูลแม่ทัพของนางอย่างยิ่ง

“โธ่ท่านแม่... แต่ละคนที่ท่านเลือกมาให้ล้วนเป็นยอดบุรุษในเมืองหลวง สตรีในงานวันนี้ก็คงต่างมุ่งหวังพวกเขาด้วยกันทั้งนั้น ท่านแม่พูดราวกับว่าข้างดงามล้ำค่าที่สุดในใต้หล้า จะใช้ปลายนิ้วจิ้มเอาบุรุษคนใดมาแต่งด้วยก็ได้ ท่านแม่... บุรุษพวกนั้นคงไม่หมายปองข้าหรอก หรือจะให้ข้าไปแก่งแย่งกับพวกนาง ข้าล้วนทำไม่ไหว”

หยวนหนิงเซี่ยเอ่ยแบบปัด ๆ เพราะนางเบื่อหน่ายเรื่องยุ่งยาก ไม่อยากแก่งแย่งกับผู้ใด บุรุษหน้าตาดี ชาติตระกูลดี ยิ่งเป็นพวกลูกหลานขุนนางเก่าแก่ ย่อมมีภรรยาเจ็ดอนุแปด หากเป็นไปได้นางอยากได้บุรุษที่รักนางแต่เพียงผู้เดียว ไม่ให้นางต้องแก่งแย่งชิงดีกับผู้ใด

แต่มันจะเป็นไปได้หรือในยุคสมัยนี้?

“แต่พวกเขาไม่เกี่ยวพันกับการเมือง ตระกูลพวกเขาเป็นขุนนางเก่าแก่ไม่แบ่งฝักแบ่งฝ่าย” ซูเนี่ยนอี๋ยังคงรบเร้าไม่เลิก เพราะอย่างไรเสียบุรุษพวกนี้ก็เหมาะสมกับบุตรสาวของนางที่สุด

“เช่นนั้นพวกเขาก็คงไม่เลือกข้า” หยวนหนิงเซี่ยหัวเราะเบา ๆ อย่างซุกซน

บิดาของนางเป็นคนสนิทขององค์รัชทายาท เป็นท่านลุงที่องค์รัชทายาทนับถือและเคารพรัก เพราะความผิดพลาดอันโง่เขลาครั้งนั้นของนาง พลอยให้องค์รัชทายาทถูกปลดพ้นตำแหน่ง ทั้งยังทำให้ครอบครัวสกุลหยวนของตนตายทั้งตระกูล

ความจริงท่านพ่อของนางไม่ค่อยสนใจเรื่องอำนาจ หรือการเมืองสักเท่าไหร่ เพียงแต่เมื่อน้องสาวต่างแซ่ที่เติบโตมาด้วยกันในจวนตระกูลหยวนได้เข้าวังหลวง ไต่เต้าจนกลายเป็นสนมคนโปรด ทั้งยังให้กำเนิดองค์ชายพระองค์แรกที่เฉลียวฉลาด น่ารักน่าชัง กระทั่งองค์ชายผู้นั้นกลายเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ บิดาของนางที่เป็นเครือญาติของพระสนมก็พลอยได้หน้าไปด้วย

พอมารู้ตัวอีกทีบิดาของนางก็ได้ก้าวเท้าเข้าไปพัวพันกับราชการการเมืองจนเกินกู่กลับเสียแล้ว

ในอดีตมารดาขององค์รัชทายาท หรืออวิ๋นหรง ถูกผู้เฒ่าหยวนผู้เป็นบิดาของหยวนเหลียงเก็บมาเลี้ยงเนื่องจากบิดามารดาของนางตายตกเนื่องจากความโกลาหลของสงคราม

แม้ผู้เฒ่าหยวนจะเป็นแม่ทัพ เคยห่ำหั่นกับคนมาไม่น้อย แต่กับเด็กและผู้หญิงเขากลับมีเมตตาให้มากนัก ด้วยความสงสารจึงรับอวิ๋นหรงเข้ามาเลี้ยงดูเป็นบุตรต่างแซ่

เมื่ออวิ๋นหรงย้ายเข้ามาอยู่ในจวนสกุลหยวนไม่มีผู้ใดชอบนาง แทบไม่มีผู้ใดดีต่อนางเลยสักคน เว้นเสียแต่หยวนเหลียงที่เป็นบุตรชายคนโตของตระกูล เป็นพี่ใหญ่ของน้อง ๆ ทุกคน ที่มีความเมตตาต่อทุกคนเท่า ๆ กัน ไม่แบ่งเลือดเนื้อเชื้อไข

หยวนเหลียงคอยปกป้องดูแลอวิ๋นหรงในฐานะพี่ชายเป็นอย่างดีมาโดยตลอด แม้กระทั่งวันที่นางเข้าวังเป็นเพียงนางสนมตัวเล็ก ๆ เขาก็คอยช่วยเหลือนางอยู่เนือง ๆ ไม่เคยคิดวางมือ ตลอดจนผลักดันให้บุตรชายของนางกลายเป็นองค์รัชทายาทตั้งแต่อายุยังน้อย ทั้งที่ความจริงแล้วหยวนเหลียงไม่ใช่พวกคลั่งไคล้อำนาจ ไม่ได้ต้องการจะแย่งชิงอำนาจกับผู้ใด เขาเพียงแต่ต้องการเห็นคนของตัวเองเป็นสุขและอยู่มั่นคงในวังหลวงก็เท่านั้น

เชิงอรรถ

^ก้ามิ่งฟูเหริน คือ บรรดาศักดิ์สตรีสูงศักดิ์ในจีนโบราณ ที่ราชสำนักแต่งตั้งให้กับมารดาหรือภรรยาเอกของขุนนางที่มีคุณงามความดี โดยแบ่งเป็น 9 ระดับ (1 สูงสุด) ตั้งแต่ระดับ 1-5 เรียกว่า "เก้ามิ่ง" ส่วนระดับ 6-9 เรียกว่า "ชื่อมิ่ง" สวมชุดปู่ฝูและมงกุฎหงส์

^จวี่เหริน คือ ตำแหน่งทางวิชาการของจีนโบราณที่มอบให้แก่ผู้ที่สอบผ่านการสอบระดับมณฑล (เซียงซื่อ) ซึ่งจัดขึ้นทุก 3 ปี โดยจวี่เหรินถือเป็น "ผู้ได้รับคำแนะนำ" ให้เข้าสอบระดับสูงขึ้น (จิ้นซื่อ) และมีสิทธิ์ได้รับราชการเป็นขุนนางในตำแหน่งระดับต่ำ

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • หวนคืนมาครานี้ ข้าจะไม่เป็นสตรีผู้โง่งม   บทที่ 21 จบสิ้นเสียที (จบ)

    บทที่ 21 จบสิ้นเสียทีย๊ากกก!ทันทีที่เกิดเสียงหวีดหวิวจากการเป่าก้านนิ้วมือ เพียงชั่วอึดใจเดียว เหยี่ยวตัวใหญ่ปีกหนาตาแดงก่ำก็บินโฉบตัวลงมาจากกิ่งไม้สูง มันเกี่ยวกรงเล็บเข้าที่ใบหน้าของโจวเสิ่นเยี่ยนกระทั่งเขาล้มหงายหลังเทิ้ม“นกเหยี่ยวที่ท่านลุงสามให้เจ้าเป็นของขวัญวันเกิดเมื่อสองปีก่อน เจ้าเลี้ยงไว้และเฝ้าฝึกฝนมันมาเป็นปี ๆ เก่งกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ” หยวนหนิงเซี่ยประหลาดใจนัก ที่เห็นเหยี่ยวของบุตรชายบินโฉบลงมาช่วย มันมีชื่อว่าเจ้าถังเป่า ชื่อของมันฟังดูน่ารักทีเดียว แต่ทว่ากลิ่นอายสังหารในดวงตาของมันไม่ได้ดูน่ารักเหมือนชื่อของมันเลยสักนิด“สิ่งที่ลูกจะทำให้ท่านแม่แปลกใจยังไม่หมดเพียงเท่านี้ขอรับ” เด็กน้อยคลี่ยิ้มมุมปาก แววตาของเขาคมกริบขึ้นประกายวาววับดูมีเลศนัย“ยังมีอีกงั้นหรือ?”พูดยังไม่ทันจบประโยคดีเลยด้วยซ้ำ จู่ ๆ ชายร่างสูงโปร่งปราดเปรียวก็โผล่ออกมาจากที่ซ่อน เขาคนนี้มีชื่อว่าติงชวี่เป็นองครักษ์เงาฝีมือดีที่ท่านลุงฮ่องเต้ยกให้เ

  • หวนคืนมาครานี้ ข้าจะไม่เป็นสตรีผู้โง่งม   บทที่ 20 รู้แล้วอย่างไร (2) 

    บทที่ 20 รู้แล้วอย่างไร (2)โจวเสิ่นเยี่ยนหันไปมองค้อนเด็กชายวัยห้าขวบอย่างเซียวมู่เสวียน จากนั้นยืนเพ่งมองท้องโต ๆ ของนางด้วยสายตาแดงก่ำมีเลศนัย ในหัวของเขาตอนนี้กำลังคิดประมวลผลหลายอย่างเขากำลังคิดว่า…หากนางไม่ใช่คนแซ่หยวน ไม่ใช่ลูกสาวของหยวนเหลียง ไม่ใช่คนของฝ่ายตรงข้ามขององค์ชายสี่ ชาตินั้นเขาก็ย่อมต้องทำดีกับนางและเฝ้าถนอมนาง ไม่ปล่อยให้นางต้องน้อยเนื้อต่ำใจเรื่องของจ้าวหลันฮวาโถ่เอ๋ย…มีสตรีที่รักเขาหมดใจเช่นนาง เขาจะไม่รักนางตอบได้อย่างไรกัน แต่ก็อย่างว่า เรื่องราวมันเป็นอดีตไปแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว“แล้วอย่างไร ตอนนี้ข้าชนะ ทุกอย่างก็ต้องเป็นไปตามนั้น โชคชะตาไม่อาจอยู่ข้างคนชั่ว” หยวนหนิงเซี่ยหัวเราะเบา ๆ ลอดไรฟันโจวเสิ่นเยี่ยนที่เห็นท่าทางเยาะหยันของนางเขาก็โกรธเคืองแทบคลั่ง เขาอยากจะฆ่านางให้ตายไปในทันทีดีกว่าให้มาหัวเราะเย้ยหยันอยู่แบบนี้ แม้ชีวิตจะล้มเหลวตกต่ำเรี่ยดิน อย่างไรเขาก็เป็นบุรุษ ย่อมมีเกียรติมีศักดิ์ศรี การมีสตรีมาหัวเราะเยาะต่อหน้าเช่นนี้ ถือเป็นการหยามเกียรติเข

  • หวนคืนมาครานี้ ข้าจะไม่เป็นสตรีผู้โง่งม   บทที่ 20 รู้แล้วอย่างไร (1)

    บทที่ 20 รู้แล้วอย่างไร (1)หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ หน้าซุ้มประตูทางเข้าของจวนสกุลเซียว“เจ้าท้องโตขนาดนี้ จะไปไหว้พระทำไมกัน” เซียวฮูหยินเอ่ยพลางมองสะใภ้ที่ดื้อรั้นซึ่งนางดึงดันจะพาตัวเองที่ท้องโตใกล้คลอดไปไหว้พระขอพรที่อารามซึ่งอยู่ไกลจากตัวเมืองความจริงวัดชุ่ยหลงเซียงไม่ใช่วัดที่ห่างไกลขนาดนั้น เพียงอยู่ห่างจากเมืองหลวงไม่เท่าไหร่ หยวนหนิงเซี่ยรู้ดีว่านางกำลังท้อง เพียงแต่หากไม่ไปตอนนี้ พอหลังคลอดจะเดินทางก็ยิ่งไม่มีโอกาส ดังนั้นวันนี้นางจะต้องเดินทางไปที่นั่นให้ได้วันนี้ตั้งใจจะไปไหว้ขอพร ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เมตตานาง และลูกชายของนาง ทำให้ทั้งคู่ได้กลับมาแก้ไขชะตาชีวิตของตัวเอง นางตั้งใจแล้วว่าต่อจากนี้นางจะตั้งใจหมั่นทำความดีเท่าที่ทำได้ เพื่อชดเชยสิ่งที่นางและลูกเคยกระทำผิดพลาดมาในอดีต “ท่านย่า แต่ข้าอยากไปเที่ยว ข้าจะดูแลท่านแม่เองขอรับ” เซียวมู่เสวียนเอ่ยปากออกหน้าแทนมารดา ท่านย่าหลงรักเขาและตามใจเขามากที่สุด หากเขาเป็นคนเอ่ยปาก ท่านย่าย่อมไม่ห้ามปรามท่านแม่อีก“เจ้าตัวแค่นี้จะท

  • หวนคืนมาครานี้ ข้าจะไม่เป็นสตรีผู้โง่งม   บทที่ 19 ส่งมอบตราลัญจกร (2) 

    บทที่ 19 ส่งมอบตราลัญจกร (2)การปราบกบฏเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เหล่ยอ๋องปราบกบฏจนสิ้นซาก เสร็จแล้วเขาก็ทำเพียงคืนตราลัญจกรให้ฮ่องเต้องค์ใหม่ ไม่ได้คิดคดก่อกบฏชิงบัลลังก์แต่อย่างใดเมื่อเสร็จภารกิจแล้วเหล่ยอ๋องผู้นี้ก็ไม่ลืมเข้ามาบอกลาอดีตฮ่องเต้ผู้เป็นพี่ชายที่กำลังจะตาย อดีตฮ่องเต้ที่รอคอยเวลานี้มาตลอด เพียงแค่น้องชายมาพบเขาก็จากไปอย่างสงบในทันทีเมื่อการปราบกบฏสิ้นสุดลง และเมื่อเสร็จงานพิธีไว้อาลัยอดีตฮ่องเต้ องค์รัชทายาทก็จะสถาปนาประกาศแต่งตั้งตนเองขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้พระองค์ใหม่ต่อจากบิดาในทันที จากนั้นพระองค์ก็จะเดินหน้าฟื้นฟูบ้านเมืองอย่างเต็มกำลังหลายเมืองที่ถูกโจมตี บ้านเรือนของประชาชนที่ได้รับความเสียหาย พระองค์ล้วนไม่มองข้าม เพียงไม่นานฮ่องเต้พระองค์ใหม่ก็จะกลายเป็นที่รักของคนทั้งแผ่นดินนี่คือแผนการที่พระองค์ทรงคิดไว้ด้านของหยวนหนิงเซี่ยในตอนนี้ เมื่อเมืองหลวงพ้นจากภัยสงครามแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่นางจะต้องอยู่ในวังหลวงต่ออีก นางและสมาชิกทุกคนของตระกูลเซียวกลับออกมาอยู่ที่ตระกูลเซียวดังเดิม เวลานี้นางเฝ้ารอ

  • หวนคืนมาครานี้ ข้าจะไม่เป็นสตรีผู้โง่งม   บทที่ 19 ส่งมอบตราลัญจกร (1)

    บทที่ 19 ส่งมอบตราลัญจกร (1)เซียวมู่เสวียนในตอนนี้มีร่างกายเป็นแค่เด็กห้าขวบ แต่ทว่าสติปัญญาของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร ความทรงจำในอดีตอันโหดร้ายติดตัวเขามาเหมือนเงา ภาพแรกที่เขาจำได้คือใบหน้าอันงดงามของมารดาที่ส่งยิ้มให้แก่เขาเขาเกิดมาในตระกูลเซียว บิดาของเขาก็คือพ่อบุญธรรมในชาติก่อนอย่างเซียวหนานกง นี่เป็นความปรารถนาอันสูงสุดของเขา เขาสงสัยอยู่นานว่าเหตุใดทุกอย่างถึงได้แปรเปลี่ยนไป ทว่าเมื่อพินิจดูแล้ว ท่านแม่คงเป็นผู้กลับมาก่อนเขา เดิมทีเขาอยากจะบอกความจริงแก่ท่านแม่ เพียงแต่นางกลับมองว่าเขาเป็นเด็กที่แสนบริสุทธิ์ เซียวมู่เสวียนจึงไม่เคยคิดจะพูดเรื่องพวกนั้นออกมาเพื่อทำร้ายจิตใจของมารดาอีกทว่าในเวลานี้ มหาเสนาบดีหลิวกับองค์ชายสี่ถึงกับใช้ไพ่ใบสุดท้ายของตนเอง ปลุกระดมคนหลายฝ่ายให้ลุกฮือขึ้นมาก่อกบฏ หากเขาไม่ทำอะไรสักอย่าง จุดจบสุดท้ายคงหนีไม่พ้นที่ตระกูลหยวนและตระกูลเซียวที่อยู่ฝ่ายเดียวกับองค์รัชทายาทจะต้องถูกกวาดล้างเขายอมไม่ได้ที่จะเห็นท่านแม่ล้มหายตายจากไปอีกครั้งดังนั้นก็มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะจัดการเรื่องทั้งหมดได้ เ

  • หวนคืนมาครานี้ ข้าจะไม่เป็นสตรีผู้โง่งม   บทที่ 18 ถึงคราววิกฤติ (2) 

    บทที่ 18 ถึงคราววิกฤติ (2)“กะกะเกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ คะ คุณชายพ่ายแล้วขอรับ ตอนนี้พวกเราควรจะหนีกันได้แล้ว”ข้ารับใช้คนหนึ่งวิ่งกุลีกุจอหน้าตื่นเข้ามาบอก ภายในจวนสกุลเซียวเกิดความโกลาหลอย่างหนัก พวกข้ารับใช้ต่างพากันตื่นตระหนก รีบหยิบฉวยข้าวของที่พอหยิบจับได้หนีออกไปทางประตูหลัง หยวนหนิงเซี่ยตกใจหนักไม่แพ้กัน ความเครียดที่พุ่งปรี้ดขึ้นสูง ทำให้นางปวดหน่วงที่ช่องท้อง“ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกเราน่าจะต้องเข้าวังนะเจ้าคะ” หยวนหนิงเซี่ยพยายามข่มความเจ็บปวดไว้ นางพยายามไม่คิดในแง่ร้าย ชาติก่อนเซียวหนานกงรับราชการทั้งฝ่ายบุ๋น และฝ่ายบู๊ ทั้งยังเป็นศิษย์ของท่านพ่อนาง ความสามารถของเขาเป็นที่หนึ่งในราชสำนัก ไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร นางไม่มีทางเชื่อว่าเขาตายแล้วเด็ดขาด บางทีนี่อาจเป็นกลยุทธ์หลอกศัตรูของเขาก็เป็นได้เพียงแต่อีกใจก็กลัวเหลือเกินว่าจะต้องสูญเสียสามีไป ลูกชายก็ยังเล็กนัก ลูกอีกคนก็ยังไม่เกิด เขาจะมาด่วนจากไปเช่นนี้ได้อย่างไรกัน“เช่นนั้นพวกเรารีบเข้าวังกันเถิด” นายท่านเซียวจิ้งเอ่ยกับทุกคน ก่อน

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status