ตอนที่ 4 นวด (4)

“ก็ไปเอากับผู้หญิงสวยๆ พวกนั้นสิ จะมายุ่งกับกะหรี่ยัดไส้อย่างไอทำไม ฮึก...”

เตชธรรมตะคอกใส่หน้า

“กะหรี่ไม่มีสิทธิ์เลือกลูกค้า จำไว้!”

ไอญารินทร์ไม่สามารถห้ามตัวเองไม่ให้อ่อนไหวไปกับคำพูดเสียดสี สภาพของเธอในตอนนี้คงจะทุเรศตามที่เขาพูด เพราะเธอก็ทุเรศตัวเองเหมือนกัน ความเข้มแข็งในตัวเธอไม่เคยมีมาแต่ต้น ถูกเขาด่าไม่กี่ประโยคน้ำตาก็ไหลง่ายๆ คิดหนี ออกเดินแค่สองสามก้าวถูกคนใจร้ายกระชากกลับจนตัวของเธอปลิวมาตามแรง

“เธอไม่มีสิทธิ์ไปไหนถ้าฉันไม่สั่ง!”

“ไอเลือกลูกค้า แล้วไอก็ไม่เลือกพี่เต ไอจะให้พี่แววคืนเงิน”

“งั้นก็ต้องคืนให้ครบ เพราะฉันเหมาจ่ายทุกคืนในราคาสองล้าน”

“เป็นบ้าไปแล้วเหรอ ถึงมาจ่ายเรื่องพวกนี้ในราคาสองล้าน!”

ลูกนอนโรงพยาบาล เงินค่าหมอหลักหมื่นเธอยังไม่มีปัญญาจ่าย แต่เขากลับมีเงินมากถึงขั้นมาละลายทิ้งไปกับเรื่องทางเพศ

พี่เตของเธอไม่ได้ต่างไปจากหนุ่มนักศึกษาแพทย์คนเดิม เขาสูง หล่อ สะอาด แต่นิสัย ทำไมถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เขาเคยไม่มีเงินถึงขั้นเงินพันเดียวต้องแบ่งใช้ทั้งเดือน อยู่กับเขา ไอญารินทร์ประหยัดช่วย ซื้อของสดมาตุนในตู้เย็นไว้แบ่งทำกินเป็นมื้อๆ กว่าจะผ่านไปได้ในแต่ละเดือน มาตอนนี้เขามีเงินมากแค่ไหนกันเชียว ถึงกล้าใช้จ่ายทีละมากๆ โดยไม่สะเทือนเงินในบัญชี

ข้อมือบางที่ถูกจับไว้ไอญารินทร์สะบัดมือเขาทิ้ง รังเกียจเขาถึงขั้นไม่อยากให้เขาสัมผัสเนื้อตัว

“โทษที ที่พี่ไม่ใช่ไอ้กระจอกคนเดิมที่เธอกับพ่อเคยดูถูก!”

“ไอไปดูถูกพี่เตตอนไหน ไม่เคยเลยสักครั้ง...”

“หมาตัวไหนมันนอกใจพี่ไปนอนกับผู้ชายอื่น!”

“ไอไม่ได้นอกใจ! พี่เตไม่ฟังไอเลย วันนั้นไม่ฟัง มาวันนี้ก็ไม่ฟัง งั้นก็ไม่ต้องถามอีกแล้ว อยากคิดว่าไอนอกใจนอกกายพี่ไปมีคนอื่นก็คิดเลย เกลียดไอนัก ไม่ต้องมายุ่งกับไอ”

พลิกข้อมือให้หลุดจากการจับกุม ผลักเขาออกอีกครั้งด้วยพลังทั้งหมดที่มี แต่แทนที่เขาจะปล่อยให้เธอไปตามทางของตัวเอง เตชธรรมกลับตามมากระชากกายบางไปผลักลงนอนรวมกับกลุ่มคนที่เปลือยกายขึ้นขย่มกันเมามัน มันทำให้ไอญารินทร์สั่นด้วยความกลัว เธอส่ายหน้าช้าน้ำตาพรั่งพรูขอให้เตชธรรมพาออกไป เขากลับใจร้าย สะกิดกระดุมเสื้อโรคจิตจะทำกับเธอไปพร้อมกับคู่อื่น

“กลัวเหรอ”

รวบข้อมือเล็กลงนอนราบไปบนชุดรับแขก แสยะยิ้มมุมปากพึงพอใจที่ทำให้ไอญารินทร์กลัว แรงขย่มจากคู่ของปุณณ์สะเทือนมาถึงตรงนี้ สาวๆ เอนเตอร์เทนลูกค้าดี มีแค่โสเภณียัดไส้อย่างไอญารินทร์ที่ร้องไห้น่ารำคาญ

เตชธรรมกวาดตามองหุ่นอ้อนแอ้นอรชร หน้าอกเธอไซซ์ไหน เอวเธอเหมาะมือมากแค่ไหนขณะที่เขากระแทกกระทั้นสะโพกเข้าใส่ เตชธรรมจำความสุขหอมหวานนั้นได้ดี กระหายอยากจะมีอีก แต่เมื่อปุณณ์เอื้อมมือมาแตะตัวไอญารินทร์จะชวนมาเล่นสนุกด้วยกัน ความหวงกลับพุ่งขึ้นสูงปัดมือน้องชายเพื่อนสนิททิ้งแทบจะวิต่อวิ

“ของพี่!”

ปุณณ์กลอกตาใส่ อุ้มสาวผิวขาวทรวดทรงใหญ่เกินตัวฟัคตามทางเดินไปลงอ่างกับเพื่อนอีกคน ที่มีสาวๆ ขนาบข้างนวดให้ถึงสองคน เพราะปัณณ์ขอตัวกลับก่อนและเตชธรรมอยู่กับไอญารินทร์ สาวๆ จึงมีสัดส่วนที่มากกว่า เสียงเนื้อกระทบเนื้อพับๆๆ ดังน่าเกลียดจนไอญารินทร์เผลอขยุ้มคอเสื้อคนรักเก่า

เตชธรรมคว้าเอวคอดเล็กอุ้มติดมือออกมาจากห้องด้วยกัน สั่งพนักงานให้เปิดห้องเพิ่มก่อนอุ้มไอญารินทร์โยนลงบนเตียงทรงกลมไม่เบามือ เรือนร่างงดงามกระถดถอยไปชนหัวเตียงตระหนกตกใจสายเข็มขัดที่ตกกระทบลงบนพื้น ตามด้วยกางเกงชั้นนอกชั้นใน และเสื้อเชิ้ตตามลำดับ เคยเห็นหลายครั้งแล้วไอญารินทร์กลับแกล้งไร้เดียงสายกมือปิดหน้า มุมปากเตชธรรมกระตุกเหยียดหยัน

“เลิกแอ๊บแบ๊วทำเหมือนไม่เคยสักทีเถอะ! มันทุเรศ!”

กดศีรษะเล็กลงแนบไปกับลำอวบลวกร้อนที่เสียดสีไปตามข้างแก้มนิ่ม เธอสะดุ้งเฮือกตกใจจะถอยไปด้านหลัง ถูกเตชธรรมบีบปากให้อ้ากว้างรับเอาความแข็งแกร่งเข้าไปทั้งหมด เรียวปากสวยครางอู้อี้ ทาบฝ่ามือบางบนต้นขาเปลือยจะผลักออกแต่กลับกลายเป็นว่าถูกเขาเคลื่อนไหวสะโพกหนักหน่วงหาความสุขจากโพรงปากเธอ

“อย่าทำเป็นไม่เคยเอาเข้าทางปาก ในเมื่อทางอื่นก็เคยเอามาแล้ว!”

‘คนใจร้าย’ ปากของเธอคับแน่นจึงด่าเขาได้แค่ผ่านสายตา เตชธรรมขบฟันกรามมองข้ามแววตาคู่นั้น ลงโทษด้วยการเคลื่อนสะโพกเสียดแทงลำใหญ่เข้าในโพรงปากนิ่ม

ความร้อนแผดเผาเรียวปากอุ่นๆ ของเธอเร็วจนแทบจะแตกคาในริมฝีปากสวย ทำได้ดีมาก จะกี่ปีเขาก็แพ้ให้ผู้หญิงคนนี้

จังหวะการกระชากตัวตนออกไปนั้นเร็วจนไอญารินทร์สำลัก เธอไอได้สองสามครั้ง หายใจยังไม่เต็มปอดกลับถูกเขาจับกรอบหน้าเชิดขึ้นรับจูบร้อนแรง แผ่นหลังของไอญารินทร์ถูกผลักให้นอนราบลงไป มีกายสูงใหญ่ตามมาคร่อมเหนือร่าง เดรสรัดรูปถูกตลบชายกระโปรงขึ้นสูง ฝ่ามือหยาบป้วนเปี้ยนที่โคนขา กดจุดลงกึ่งกลางกายสาวไอญารินทร์เบิกตากว้างครางฮือ จะผลักเขาออกทั้งที่เรียวปากยังถูกคนเอาแต่ใจจูบไม่ปล่อย

“อ๊ะ! อื้อ...”

จะห้ามเขาไม่ให้แตะต้องซับใน ห้ามได้ที่ไหนกัน ไอญารินทร์สะบัดใบหน้าหลายครั้ง ครางอืออาอ๊ะประท้วงเตชธรรมก็ไม่ยอมฟัง ซับตัวบางถูกฝ่ามือใหญ่บังคับลากผ่านสะโพกเพรียวลงไปกองที่ข้อเท้า จากนั้นเขาใช้หัวเข่าแยกเรียวขาเธอออกจากกัน ไอญารินทร์อยู่ในท่าเปิดเปลือยน่าอายจนเธอปล่อยน้ำตาให้ไหลผ่านหางตา

“ช้ำ!”

เขาวิจารณ์หลังจากหลุบสายตาลงไปมองกุหลาบช่อเดิมที่เคยเอาฟรีมาหลายปี ขยี้ปากลงจูบเธออีกครั้งก่อนถอนจูบมาวิจารณ์รอบสอง “ไม่สวยเลยสักนิด!”

เขามันคนใจร้าย เธอเคยมีลูกมาแล้ว ลูกที่เขาไม่ยอมรับเป็นพ่อ ไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ผุดผ่อง การที่ร่างกายจะไม่สวยมันทำให้เธอต้องถูกเขาควักความรู้สึกออกมาเหยียบด้วยเหรอ

ไอญารินทร์ออกแรงดิ้นให้แรงที่สุดไม่ยอมให้เขาสอดนิ้วเข้ามา

“อึก!”