LOGINเพราะพลาดท้องในวัยเรียน และถูกพ่อของลูกตราหน้าว่าท้องกับคนอื่น ‘ไอญารินทร์’ ตัดใจหันหลังให้แฟนหนุ่มรุ่นพี่ คลอดและเลี้ยงดูลูกสาวจน ‘หนูไอติม’ อายุครบห้าขวบ ความเจ็บปวดครั้งนั้นกัดกินหัวใจเธอ ไม่มีวันไหนเลยที่จะลืมเขาได้ลง เมื่อได้กลับมาพบเขาอีกครั้งในฐานะ ‘นายจ้าง’ ร่างทั้งร่างของไอญารินทร์อ่อนแรง ‘เตชธรรม’ ควรจะลืมผู้หญิงมากรักไปให้หมดใจ ทว่าเมื่อได้เธอกลับมาอยู่ในอ้อมแขน วันวานที่เคยรักหวานชื่นก็ย้อนกลับเข้ามา เขาลบเธอออกไปจากใจ ขีดเส้นใต้สถานะแค่ผู้ว่าจ้างกับลูกจ้างเท่านั้น จ่ายเงินจ้างพยาบาลพิเศษเข้ามาดูแลมารดาเขา ซึ่งล้มป่วยด้วยโรคหลอดเลือดในสมอง แค่ ‘ไอญารินทน์’ นายแพทย์หนุ่มเหรอจะสนใจ อยากเดินป้วนเปี้ยนในบ้านกี่รอบก็เดินไป อย่าหวังเลย ว่าจะได้เดินเข้ามาในหัวใจอีก แต่แล้วหัวใจเขาต้องสั่นคลอน เพราะเธอไม่ได้มาคนเดียว แต่พา ‘ลูกสาว’ หน้าตาน่ารักเข้ามาป่วนเขาอีกคน งานนี้ ‘คุณหมอไร้หัวใจ’ ตกที่นั่งลำบาก เพราะหนีหัวใจตัวเองไม่ได้ อยากได้ทั้งลูกและเมียกลับคืน!
View Moreเสียงลมหายใจเข้าออกสั้นยาวเท่ากัน เธอผล็อยหลับไปเพราะฤทธิ์ยา นอนตะแคงข้างกอดตุ๊กตาหมีหันหน้ามาทางนี้ ฝนข้างนอกยังตก เตชธรรมยังออกไปไม่ได้ เขายกมือไหว้ขอให้ตกทั้งคืนทีเถอะ ก่อนคนตัวสูงจะเปลี่ยนจากนอนหงายมองเพดานเป็นตะแคงข้างหันหน้าเข้าหาเธอตาสวย จมูกสวย ปากสวย ใบหูสวย เส้นผมก็สวย เขาลากปลายนิ้วสัมผัสไปทีละส่วน ห้ามใจไม่ไหว แอบหอมแก้มเธอหลับลึกไปแล้วมั้งผู้อาศัยได้ใจ กดจูบลงบนริมฝีปากอวบอิ่ม ซึ่งมันมากเกินไป เจ้าของห้องเฉลยผ่านภาษากายว่าแกล้งหลับ เนื้อตัวเธอเพิ่งจะอ่อนลงหลังจากที่หนุ่มรุ่นพี่ถอนจูบแต่มือสองข้างของเขายังเกาะเกี่ยวเอวของเธอไว้“หึ”ใบหน้าเธอเห่อร้อน ได้ยินเสียงหัวเราะ เกิดอายขึ้นมา“ถ้ายังไม่เลิกแกล้งหลับ พี่จะจูบต่อจริงๆ นะ”“ไอกำลังจะเคลิ้มหลับต่างหาก พี่เตห้ามทำอีก ไอยังไม่อนุญาต”“พี่ต้องทำยังไงน้องไอถึงจะอนุญาต?”ระยะห่างระหว่างชายหญิงไม่เหลืออีกแล้ว เสียงหวานร้องอู้อี้เบาๆ ขอให้ปล่อย เขาไม่สนใจ รวบแผ่นหลังเธอเข้ามากอดให้แผงอกล่ำเสียดสีไปกับอกอวบหยุ่นอ่อยกันถึงขนาดนี้ เขาไม่เชื่อหรอกว่าเธอไม่ต้องการ“เป็นแฟนกันค่ะ”“แฟน?”รุกเขาตั้งแต่วันแรกเลยเหรอ?“ค่ะ ไออยาก
แฟนไอ้ปัณณ์ขวางหูขวางตาเขาชะมัด นุ่มนิ่ม บอบบาง ลูกคุณหนู ทำอะไรไม่เป็น ดีแต่ยิ้มหวาน ทำตัวน่ารักไปวันๆเห็นแล้วหงุดหงิดเรียนดี กีฬาเด่น กิจกรรมยอดเยี่ยม เกรดเฉลี่ยไม่เคยตก B+ จะเรียกว่าพรสวรรค์ก็ได้ เขาเต็มที่กับทุกด้าน เพราะไม่มีโอกาสให้แก้ตัว เรียนไม่ผ่านเท่ากับต้องเหนื่อยทำงานหนักเพื่อหาเงินเพิ่ม เขาจึงไม่มีเวลามาเอื่อยเฉื่อยกับทุกเรื่องในชีวิต เตชธรรมเข้าไปแย่งกล่องรับบริจาคจากฝ่ามือเรียวเล็กมาแกะเทปกาว“ถ้าทำไม่เป็นก็ขอให้คนอื่นช่วยสิ มันชักช้าเสียเวลารู้หรือเปล่า” ปิดทับด้วยกระดาษที่มีข้อความระดมทุนในโครงการใหม่“ไอทำเป็น แค่ทำช้านิดเดียวเอง ทำไมต้องดุด้วย”“นี่เหรอเรียกทำเป็น ห่วงนิ้วตัวเองจะเปื้อนคราบกาวอยู่ได้”“ก็มันเหนียวนี่นา จะล้างออกหรือเปล่าก็ไม่รู้”“เลิกทำหน้างอแล้วไปช่วยงานไอ้ปัณณ์ทางนั้น ตรงนี้พี่จัดการเอง” น้ำเสียงเขาเอนเอียงไปทางห้วน ชักสีหน้าดุใส่เธอเป็นประจำ“ทำไมต้องไล่ ไอทำอะไรให้พี่เตไม่พอใจหรือเปล่าคะ”“ทำไมถามอย่างนั้น”เธอที่ถูกเขาจ้อง แพ้สายตาคู่ร้อนลวกจนหัวใจจะเหลว“ก็... พี่เตทำเสียงหงุดหงิดทุกครั้งที่เจอไอ หรือยังโกรธไอเรื่องค่าหมอครั้งนั้น”“ก็ไม่นี
หลายปีก่อนณ คณะแพทยศาสตร์“ง่วงฉิบ กูนอนล่ะ ฝากสั่งข้าวด้วย”พักกลางวัน กลุ่มนักศึกษาแพทย์หนุ่มหล่อชั้นปีที่ 4 มานั่งในโรงอาหาร ซึ่งตั้งอยู่เยื้องกับตึกคณะเทคนิคการแพทย์เรียนที่นี่ และกินข้าวในโรงอาหารนี้มากว่าสามปี ไม่มีความตื่นเต้น หนุ่มหน้าขรึมฝากเพื่อนสั่งอาหาร จากนั้นฟุบหน้านอนบนเป้กลางเก่ากลางใหม่“น้องไอเว้ย น้องไอ”กะจะงีบสักหน่อย พวกมันกลับเอะอะโวยวายเสียงดัง บ่ากว้างถูกฝ่ามือของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มฟาดแรงๆ ให้ตื่นคนฟาดคือปัณณ์หนุ่มขาวตี๋หน้าตาดีมีเบนซ์ขับ“โคตรโชคดี สมแล้วที่เมื่อเช้ากูก้าวเท้าซ้ายก่อนออกบ้าน”“กูโชคดีมากกว่ามึง เพราะกูจะก้าวเท้าซ้ายของกูไปขอเบอร์”“รอเดี๋ยว ขออนุญาตว่าที่แฟนน้องเขาหรือยัง”“ไอ้ปัณณ์ เหี้ยเอ๊ย เสื้อกูยับ”“พวกมึงเล่นอะไรกัน”นักศึกษาแพทย์หนุ่มที่อายุมากที่สุดในกลุ่มถามหน้าตาบึ้งตึง คนจะนอนก็ไม่ได้นอนเพราะเพื่อนคุยกันเสียงดัง“พวกกูส่องสาวอยู่เว้ย ดาวคณะเทคนิคการแพทย์เชียวนะมึง”“แต่สวยระดับนี้ กูว่าดาวมหา’ลัยเลยเถอะ มึงเอาน้องหมิงไปเก็บ ไม่ต้องให้น้องลงประกวด กูกลัวจะหนักใจ ไม่รู้จะเลือกใครระหว่างน้องไอสุดที่รักกับรุ่นน้องในคณะ”อดีตเดือน
มาถึงโรงพยาบาล ไอญารินทร์ฝากเพียงพิณดูแลหนูไอติมกับแม่ลดาให้นั่งรอในร้านกาแฟ ส่วนเธอเดินตามสามีที่ช่วยเข็นรถพาเด็กหญิงตัวน้อยมาฉีดวัคซีน เขาเป็นพ่อที่น่ารักมากๆ มักจะหยุดงานตรงกับวันพาลูกมาโรงพยาบาล แต่ถึงเขาจะไม่มาด้วยกันก็ได้เจอกันอยู่ดี เพราะเขาย้ายมาทำงานที่นี่ แค่โทรไป ก็แทบจะวิ่งมากอดเป็นไปตามคาด ลูกสาวแผดเสียงร้องไห้หลังได้รับวัคซีน“แอ้... แอ้... แอ้...”“โอ๋ คุณพ่ออยู่ตรงนี้ค่ะ คนเก่งไม่ร้องไห้นะลูก”เสร็จเรียบร้อยแล้วเธออุ้มเจ้านุ่มนิ่มมากอด รอให้ลูกอารมณ์ดีก่อนอุ้มไปวางบนรถเข็นพากลับไปหาย่าลดา อาเพียง ยายดาว กับพี่ไอติมแวะซื้อของในห้างฯ ก่อนจะไปที่ร้านอาหาร เลือกนั่งโซนเอ้าท์ดอร์ไม่ให้เด็กๆ หนาวแอร์เตชธรรมอยู่ดูแลเด็กๆ ให้ภรรยากับน้องสาวไปสั่งอาหารและเลือกขนม รอจนสาวๆ ช่วยกันยกถาดรองเค้กกับครัวซองส์มาไว้ที่โต๊ะจึงเปรย“น้องเพียงจ๊ะ พี่ฝากสั่งกาแฟร้อนเพิ่มอีกแก้ว แล้วก็ฝากสั่งอาหารเพิ่มอีกสองสามอย่าง พี่ไลน์ชวนปัณณ์มากินข้าวด้วยกัน มันว่างวันนี้พอดีตอบกลับมาว่าอีกเดี๋ยวจะตามมา”“ทำไมต้องชวนพี่ปัณณ์มาด้วย เพียงกลัวเขาจะอึดอัดที่...” เจอเพียงเพราะตั้งแต่เกิดเรื่องในครั้งนั
reviews