ตอนที่ 4 นวด (3)

“ถือดีๆ หน่อยสิ หกเลอะเสื้อพี่หมดแล้ว ครั้งแรกเหรอ มือถึงได้สั่นนัก”

ความไม่เป็นงานของเด็กวีไอพีที่เตชธรรมขอสลับกับเด็กของเขา ทำทิมอารมณ์เสีย กุมมือขาวให้หยุดสั่นก่อนบังคับเธอให้ป้อนเหล้าถึงปาก อมเหล้าไว้ในปากจะป้อนน้ำขมให้เด็กผ่านปากเธอกลับยื่นมือมาผลักหน้า จนเหล้าในปากกระเด็นไปถูกเพื่อนที่นั่งข้างๆ

ไอญารินทร์หน้าเสีย เธอรีบขอโทษลูกค้า ดึงกระดาษทิชชูมาซับขอบปากลงมาถึงต้นคอ ทว่าถูกเขาปัดมือทิ้งเป็นการลงโทษ “มาเป็นวีไอพีได้ไงวะ ไม่เป็นงานขนาดนี้ ฉันต้องเรียกผู้จัดการมาฟังคอมเพลนการทำงานของเธอหรือเปล่า!”

ทำแบบนั้นเรื่องอาจไปถึงหูเสี่ย ไอญารินทร์สะบัดใบหน้าซีดช้าๆ “พะ... เพิ่งมาวันแรกค่ะ”

เสียงกระซิบของเธอเบา ชายที่นั่งอีกฟากของชุดรับแขกไม่มีทางได้ยิน เขากลับมองอาการไม่ประสีประสานั้นเป็นการเรียกร้องความสนใจจากผัวเก่า ให้ดูว่าเธออ่อนต่อโลก ไม่ได้เชี่ยวชาญ

ใครจะเชื่อ!

“ฉันจะให้อภัย แต่ครั้งหน้าฉันคงไม่เรียกใช้งานเธออีก ชื่ออะไรนะ”

“อะ... ไอค่ะ” ไอญารินทร์ตอบเสียงสั่น

“อยากกินอย่างอื่นแล้วว่ะ ขึ้นห้องกันเลยไหม” ปุณณ์ชวนเพื่อน

มีเวลาเหลือชั่วโมงครึ่งในการขึ้นห้อง ทุกคนตกลง อยากสนุกอย่างอื่นมากกว่ากินเหล้า

ได้ยินคำว่า ‘ขึ้นห้อง’ ใบหน้าไอญารินทร์ซีดเผือด เธอมองไปทางอดีตคนรักอีกครั้งคาดหวังให้เขาช่วยพาออกไปจากที่นี่ แต่เขากลับไม่แม้แต่จะเหลียวมองเธอ

“กูกลับล่ะ ปุณณ์ กลับบ้านวันไหนโทรบอกกูด้วย”

“ทิ้งสาวได้ไงวะ พี่เต พี่คงไม่กลับไปกับไอ้คนสองอารมณ์ใช่ไหม”

“ไม่ มันอยากกลับ ก็ให้มันกลับก่อนได้เลย”

โคตรเสียเวลาที่รอฟังมัน!

ปัณณ์ก้าวอาดๆ ออกไป มารู้ทีหลังว่าเตชธรรมจงใจมาที่นี่เพื่อจะมาเหยียบย่ำความรู้สึกคนรักเก่าปัณณ์ก็โกรธเพื่อนมากขึ้น เขายอมกลับบ้านคนเดียว ดีกว่าต้องขึ้นห้องไปเห็นเพื่อนของน้องชายทำอะไรต่อมิอะไรกับไอญารินทร์

ถ้าไอ้เตมันใจร้ายถึงขั้นทนมองเมียเก่านอนกับผู้ชายคนอื่นไหว เขาก็ไม่มีอะไรจะพูดกับมันแล้ว

ข้อมือไอญารินทร์ถูกฉุดโดยชายแปลกหน้าพาออกจากห้องรับรองในเลาจน์ขึ้นลิฟต์มาบนชั้นเจ็ดที่น่ากลัว ในช่องแคบที่เลื่อนขึ้นสูง ไอญารินทร์สั่นในหัวของเธอคิดหาทางหนีทีไล่ แต่ต้องสั่นหนักกว่าเดิม เมื่อลูกน้องเสี่ยตามมาส่งถึงห้องเชือด

ลูกค้าชายกลุ่มใหญ่ไม่แยกไปคนละห้อง เปิดห้องใหญ่ที่สุดห้องเดียว บ่งบอกถึงรสนิยมทางเพศที่น่ากลัวสำหรับไอญารินทร์ แต่สำหรับสาวๆ วีไอพีคนอื่นทุกคนต่างเฉย จะมาเป็นคู่ มาสาม มาสี่ มาห้า ถ้ารับค่าตัวไหว จะเท่าไหร่ก็มาได้เลย

สาวๆ ถอดชุดนุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวเข้าประกบคู่ของตน ไม่นวด แต่นาบเลย เป็นฝ่ายบุกปีนป่ายไปนั่งบนหน้าตักเบียดกลีบส้มเข้าหาเป้ากางเกงหนาตุง มีแค่ไอญารินทร์ที่ไม่กล้าเข้าใกล้คนกลุ่มนั้น

ชายคนหนึ่งเกี่ยวข้อมือจะลากไปนั่งด้วย เธอใช้ไหวพริบเดียวที่มีไปคว้าขวดเหล้ามาชงทีละแก้วเสิร์ฟให้ลูกค้า ซึ่งพวกเขาก็รับไปดื่มไม่ได้มีใครมายุ่งกับเธอ

มาถึงคนสุดท้ายไอญารินทร์ส่งแก้วให้ เขามองเธอแววตาเหยียดหยามไม่คิดจะรับไปดื่ม เจ้าของเสียงหวานหวีดร้องเบาๆ ถูกเขากระชากข้อมือไปมุมเปลี่ยนชุด ดึงผ้าเช็ดตัวมาโยนใส่หน้าก่อนคว้าอีกผืนมาเตรียมสลัดผ้า

“ถอดเสื้อผ้าได้แล้ว ฉันซื้อเธอมาเอาไม่ได้ซื้อมาชงเหล้า! ส่ายหน้าทำไม ไม่อยากรับแขก หรือเพราะแขกเป็นฉันเธอก็เลยไม่เต็มใจ”

“พี่เต...” หลับตาแน่น เมื่อถูกอดีตคนรักขว้างผ้าเช็ดตัวใส่หน้า ออกคำสั่งโดยพฤติกรรมให้เธอนำไปสวม

พี่เต... เขาเกลียดเสียงไอญารินทร์ถึงขั้นที่ทนฟังไม่ได้

“จำชื่อผัวคนแรกได้ด้วยเหรอ น่าดีใจจัง นึกว่าโชกโชนรับแขกมาเป็นร้อยจนลืมผัวเก่าไปแล้ว” รุดเข้าหาไอญารินทร์ที่ก้าวถอยไปด้านหลัง

“ไอ้หมอนั่นไปไหนล่ะ มันรับได้เหรอที่เมียมันแอบดอดมาขายตัวให้ผัวเก่า คนที่มันกับพ่อของเธอรุมด่าว่ากระจอก! ไปไหนหมดล่ะน้องไอ ชีวิตหรู รถหรู บ้านหรู ทุกอย่างที่ตรงข้ามกับไอ้กระจอกอย่างฉันมันหายไปไหนหมดแล้ว! ถึงได้มีสภาพทุเรศอย่างนี้!”

“ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่ปี ตกอับถึงกับได้มาขายตัวเลยเหรอ ได้ส่องกระจกบ้างหรือเปล่าน้องไอ สภาพเธอโคตรน่าสมเพชเลย มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นวีไอพียัดไส้ หน้าดำ สิวเขรอะ เงอะๆ งะๆ ทำอะไรไม่เป็น หรือทำเป็น แต่แกล้งไร้เดียงสาให้ผู้ชายเมตตา หึ ตลกสิ้นดี นี่มันอาบอบนวด คนมาใช้บริการเขาหวังอยากได้กะหรี่ลีลาดี ไม่ใช่กะหรี่เกรดข้างถนน!”

มือใหญ่กระชากร่างกายที่คุ้นเคยมาอยู่ในอ้อมแขน บีบไหล่แรงจนไอญารินทร์น้ำตาคลอ ไม่มีใครจะทำให้เธอเจ็บได้เท่าถูกพ่อของลูกด่าทอ เธอเชิดหน้าขึ้นมองคนใจร้าย เขาจะเขย่าตัวเธอสักกี่ครั้งเธอก็ยังมองหน้าเขาทั้งน้ำตา

“ก็ไปเอากับผู้หญิงสวยๆ พวกนั้นสิ จะมายุ่งกับกะหรี่ยัดไส้อย่างไอทำไม ฮึก...”

เตชธรรมตะคอกใส่หน้า

“กะหรี่ไม่มีสิทธิ์เลือกลูกค้า จำไว้!”