مشاركة

Chapter 26 : หายไปไกล

مؤلف: KhunRaFah
last update تاريخ النشر: 2026-07-16 20:27:34

"ว่าไงนะ...."

หัวใจดวงโตเต้นตุบตับทันที คำรายงานจากปากลูกน้องหนุ่มพาลให้มือที่สั่นระริกวางแก้วไวน์อ
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • หวนแค้นคืนรัก   Chapter 36 : ใกล้กันจนใกล้ใจ

    Chapter 36ใกล้กันจนใกล้ใจ"ฉันทราบค่ะ เห็นคนมาหลายประเภท โดยเฉพาะผู้ชายบางคน เข้าใจลึกซึ้งเลยว่าผู้ชายประเภทไหนแย่ที่สุด"ครั้งนี้คำกระแนะกระแหนของเธอได้ผล เล่นเอาคิมเงียบปาก ตัดใจในการคุยกับคนตัวเล็กอย่างจำยอมอากาศในตอนดึกเริ่มหนาวขึ้นถนัด แม้จะปิดไฟไปพักใหญ่ แต่อากาศที่หนาวจนเย็นไปถึงกระดูก ชนิดที่เสื้อแขนยาวขายาว กระทั่งผ้าห่มผืนหนาก็เอาไม่อยู่ ทำให้ทั้งคิมและอัญญาข่มตาหลับไม่ลง"คุณอัญนอนรึยังครับ"คนตัวโตที่นอนอยู่อีกฝั่งของเตียงเอ่ยถาม"ย...ยังค่ะ"เสียงสั่นระริกของคนตัวเล็ก เรียกความสนใจให้คิมได้เป็นอย่างดี แม่ตัวเล็กคงไม่รู้ ว่าสีหน้าในความมืดของเขามันแฝงความเป็นห่วงขนาดไหน"ฮีทเตอร์น่าจะเสีย เดี๋ยวผมดูให้นะครับ""ไม่ต้องค่ะ"ยังไม่ทันที่จะได้หยัดตัวลุก เขาก็ถูกคนตัวเล็กรั้งไว้ด้วยเสียงสั่นๆ"ฉันไม่อยากรบกวนพวกเค้ามากกว่านี้แล้ว ฉันยังพอนอนได้ค่ะ คุณล่ะคะ"อัญญาพยายามประคองน้ำเสียงให้เป็นปกติ แต่มันกลับยิ่งสร้างความหงุดหงิดให้คนคัวโตด้านข้าง โดยที่เธอไม่สามารถรับรู้ได้"ถ้าเกิดช็อก หรือไม่สบายขึ้นมาล่ะครับ เคยคิดบ้างไหมว่าคนอื่นเค้าจะเป็นห่วง"น้ำเสียงตำหนิของคิมทำเอาอัญญาชะ

  • หวนแค้นคืนรัก   Chapter 35 : พยายามง้อ

    Chapter 35พยายามง้อ"หายไปจากชีวิตของฉันไงล่ะคะ"คนตัวโตนิ่งลง ได้แต่เบือนหน้าหนีสายตาของพิชชา ด้วยหัวใจดวงหนาที่ปวดร้าวขึ้น"พี่ทำไม่ได้"ไม่ใช่คำตอบแปลกใหม่อะไร พิชชาจึงได้แต่ก้มหน้ากินอาหารในจานต่อ โดยที่บทสนทนาบนโต๊ะเงียบลงเมื่อมื้ออาหารจบลง รถคันหรูก็จอดลง ณ หน้าฌรงแรมหรู ก่อนอีธานจะรีบเดินมาเปิดประตูให้เธออีกครั้ง"ระวังหัวด้วย"เสียงอ่อนโยน และมือหนาที่กันหัวของเธอเอาไว้ ดูไม่ได้สลักสำคัญอะไรในสายตาของพิชชา เธอหยัดตัวและเดินเข้าไปในด้านในโรงแรม โดยมีอีธานรีบสาวเท้าไปติดๆ"เหนื่อยไหม อยากได้อะไรรึเปล่า"แม้ในลิฟต์ อีธานก็ยังไม่ละความพยายาม "เหนื่อยค่ะ เหนื่อยมาก อยากให้คุณเลิกพูด เลิกถามอะไรฉันสักที"พิชชาพูดเสียงเรียบ"พี่ขอโทษ"ประตูลิฟต์เปิดออก และร่างระหงก็สาวเท้าเดินกลับเข้าห้อง ประตูปิดลงต่อหน้าต่อตาเขา โดยที่ไม่มีโอกาสได้เอื้อนเอ่ยอะไรออกไปอีก"เห้อ"ร่างหนาล้มตัวลงนอนแผ่บนเตียงใหญ่ แม้ร่างกายจะเหนื่อยแค่ไหน ก็ไม่สู้ในหัวที่กำลังคิดไม่ตก เกี่ยวกับเรื่องคนตัวเล็กข้างห้องติ้ด!ๆมือหนาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมามองหน้าจอ เป็นคิมที่ต่อสายเข้ามาในเวลาเกือบสามทุ่ม"ว่าไง"'นายครับ ผ

  • หวนแค้นคืนรัก   Chapter 34 : บอสวุ่นวาย

    Chapter 34บอสวุ่นวาย"คุณพิชชา น้ำผลไม้กับขนมค่ะ"พนักงานสาวเดินเข้ามาภายในห้อง วาวถาดเล็กลงบนโต๊ะด้วยรอยยิ้มหวาน จนคิ้วสวยเลิกขึ้นเล็กน้อย"ขอบคุณค่ะ แต่ดิฉันไม่ได้สั่งนะคะ""ท่านประธานสั่งค่ะ บอกว่าเดี๋ยวจะท้องว่างจนเกินไป ทานให้อร่อยนะคะ"ประตูถูกปิดลงพร้อมๆ กับลมหายใจหงุดหงิดที่ถูกพ่นออกมา นัยน์ตากลมโตหันมองขนมและน้ำผลไม้สีสวยนิ่ง ทำงานวันแรกก็ทำเลินเล่อ ออกนอกหน้านอกตาขนาดนี้ อีกไม่กี่วันทั้งบริษัทคงจะเหม็นขี้หน้าจนไม่มีใครคบค้าสมาคมด้วย เพราะคนตัวโตนั่นแล้วมือเล็กคว้าโทรศัพท์ประจำโต๊ะกดโทรออกด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง และไม่นานนัก เสียงคุ้นหูจากปลายสายก็ดังขึ้น"พิชชา อยากได้อะไรหรอ หรือให้พี่ไปหาไหม"น้ำเสียงดีใจของคนตัวโตปลายสายปิดเเทบไม่มิด อีธานถึงกับลุกขึ้นเดิน หวังตรงดิ่งมาหาเธอ จนลืมไปว่าโทรศัพท์ในห้องยังมีสายติดอยู่ด้วยซ้ำไป"ไม่ต้องทำเกินหน้าที่ค่ะ"แต่ก็เหมือนน้ำเสียงราบเรียบของเธอ หยุดยั้งรอยยิ้มกว้างของริมฝีปากหนาให้ปิดลงทนควัน อีธานเม้มริมฝีปากหนาเข้าหากันเล็กน้อย เหมือนกับกำแพงในใจของคนตัวเล็กที่สร้างขึ้นเพื่อปิดกั้นเขา มันจะได้ผล เพราะตอนนี้อีธานรู้สึกเจ็บที่หัวใจดวงห

  • หวนแค้นคืนรัก   Chapter 33 : พรหม(ไม่ได้)ลิขิต

    "เจอกันนะคะพี่พิชชา""สู้ๆนะคะน้องอัญ"พิชชายกยิ้ม โบกมือให้กับอัญญาและคิมที่ขึ้นรถไปยังมหาลัยจนลับตาในที่สุดส่วนเธอก็เรียกอูเบอร์ พลางขึ้นไปบนรถ ตรงไปยังบริษัทใหญ่สาขาฟินแลนด์ที่ไมค์จัดการให้ วันนี้เป็นการทำงานวันแรก พิชชาจึงแอบตื่นเต้นเล็กน้อยช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ชีวิตเหมือนกับได้รีเซ็ตใหม่ อีธานหายไปจากเธอเหมือนไร้ตัวตน เธอเองก็เริ่มคุ้นชินกับชีวิตแบบนี้ขึ้นอีกนิด"เอ้ะ"พิชชาท้วงเสียงเบา เมื่อรถเลี้ยวไปยังอีกทาง ทั้งๆที่บริษัทนั้นอยู่ถัดไปอีกสิบกิโล"คุณคะ เลี้ยวผิดนะคะ"เธอพูดเป็นภาษาอังกฤษ แต่คนขับก็ไม่ได้แสดงออกอะไร"ถูกแล้วนะครับ"คนขับตอบกลับมาด้วยเสียงคุ้นหูเป็นภาษาไทย จนร่างเล็กแข็งทื่อไปทั้งตัว"อีธาน"เธอจ้องเขาอย่างตกใจผ่านกระจก นัยน์ตาคู่คมเองก็มองผ่านกระจกมาที่เธอเช่นเดียวกัน"จอดเดี๋ยวนี้ค่ะ!"เธอสั่งเสียงแข็ง แต่คนตัวโตก็ไม่คิดจะยอมหยุดรถลงง่ายๆ"นี่คุณ! หูหนวกรึไงคะ!"รถยังแล่นไปตามทางด้วยความเร็วที่เพิ่มมากขึ้น จนพิชชาผงะ หวาดกลัวขึ้นมาเล็กน้อย เธอเงียบไปสักพัก จนอีธานน่าจะสัมผัสได้ เขาจึงลดความเร็วรถลงพิชชาเงียบ เธอไม่รู้จะต่อต้านหรือจะก่นด่าผู้ชายตรงหน้าอย่างไ

  • หวนแค้นคืนรัก   Chapter 32 : รำคาญ

    Chapter 32 : รำคาญ"คุณอัญครับ"คิมเดินตาม ร้องเรียกคนตัวเล็กตรงหน้าเสียงอ่อน เช้าวันใหม่นี้อัญญาทำราวกับเขาไร้ตัวตน นั่งกินข้าวไม่แม้แต่จะมองเขาสักวินาทีคิมถอนหายใจเบาๆ อย่าว่าแต่เรื่องเจ้านาย แม่เเต่เรื่องตัวเองเขายังเอาไม่รอด"ผมขอโทษครับ"นี่เป็นการพูดขอโทษครั้งที่สอง หลังจากที่การขอโทษครั้งแรกถูกตอบกลับด้วยฝ่ามือเล็กที่ฟาดเข้าที่แก้มเต็มแรงอัญญาไม่สนใจ มือเล็กจิ้มเบค่อนเข้าปาก ตาก็มองตารางงานที่กำลังจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่วันที่จะถึงนี้ ส่วนวันนี้เธอกำลังจะเข้าไปเดินเรื่องเรียนต่อปริญญาโทที่มหาลัย"คุณอัญญาครับ"น้ำเสียงอ่อนของคิมไม่สามารถดึงความสนใจของเธอได้เลย อัญญาคว้ากระเป๋ากระเป๋าก่อนจะเดินออกจากห้องอาหารของโรงแรม โดยมีคิมเดินตามเงียบๆ"จะไปที่ไหน เดี๋ยวผมไปส่งครับ"อัญญาไม่ตอบ ใช้เวลาไม่กี่นาทีรถประจำทางก็มาถึง เห็นอัญญาขึ้นไปแล้ว คิมจึงตัดสินใจตามไปด้วย รถบึ่งตัวออกจากป้ายและจอดลงยังมหาลัยดังของฟินแลนด์ ที่นี่เต็มไปด้วยนักศึกษามากมาย และอัญญาก็กำลังจะเป็นหนึ่งในนั้นคิมเดินตามเธอเข้าไปในตึกทะเบียนเงียบๆ นั่งลงที่เก้าอี้ไม้ยาวหน้าห้อง นัยน์ตาคมก็มองร่างเล็กที่กำลังนั่งคุยร

  • หวนแค้นคืนรัก   Chapter 31 : ขออธิบาย

    Chapter 31 : ขออธิบาย?"นายรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่""ครับ?"คิมเลิกคิ้ว เงยหน้ามองเจ้านายด้วยความงุนงงกับคำถาม"ว่าพิชชาอยู่กับอัญญาตลอด"เพล้ง!ช้อนในมือร่วงลงบนพื้นทันทีที่ได้ยินประโยคคำถามจากปากคนตรงหน้า "ทุกเรื่องนายรายงานฉันตลอดไม่เคยขาดตกบกพร่อง ทำไมครั้งนี้ถึงแปลกไป"อีธานหยิบช้อนคันใหม่ วางลงบนจานให้กับลูกน้องคนสนิท นัยน์ตาคมทั้งสองคู่สบกับนิ่งราวกับกำลังอ่านใจของกันและกันแม้จะอยู่เคียงข้างกันมาตลอดหลายปี"ขอโทษครับ"คิมไม่คิดแก้ตัว เขาก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิดที่ไม่ทำหน้าที่ให้เต็มที่ ในฐานะคนสนิทและลูกน้อง"ไม่เป็นไร ฉันก็แค่อยากรู้"อีธานไม่ได้ใส่ใจนัก เขาคีบอาหารพอดีคำเข้าปากพลางเคี้ยว จนคิมได้แต่งุนงง"ว่าแต่นายรู้ได้ยังไงครับ""ไม่กี่วันก่อน ฉันลืมไปว่าพิชชาสนิทกับอัญญาแล้วก็พลอย ทั้งสองคนนี้อาจจะรู้เรื่องอะไรบ้าง แล้วก็คิดไม่ผิดว่ามันเป็นอัญญา"คิมพยักหน้ารับ พลางถอนหายใจ สุดท้ายเรื่องนี้ก็ปิดเจ้านายอย่างอีธานได้ไม่นานตามที่คิดไม่มีผิด"แล้วจะเอายังไงต่อครับ"มือหนายกชาขึ้นจิบ ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะอย่างเบามือ นิ้วเรียวยาวลูบไล้ปากแก้วที่มีไออุ่นๆของชากลิ่นหอมช้าๆ พร้อมกับร

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status