Se connecterPartager
Chapter 40 : จบบริบูรณ์
Date de publication:
2026-08-11 02:06:32
Dernier chapitre
หวนแค้นคืนรัก Chapter 40 : จบบริบูรณ์
Chapter 40จบบริบูรณ์เรียวขาเล็กก้าวเข้ามาภายในห้องผู้ป่วย ก่อนจะทอดสายตามองร่างที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงด้วยนัยน์ตาคู่สวยที่สั่นระริก"พิช"เสียงแหบแห้งของอีธานเรียกเธอเบาๆ แม้เขาดูอ่อนล้าจนตาแทบจะปิด แต่ก็ยังเอื้อมมือมาหาเธอด้วยแรงที่เหลืออยู่พิชชาค่อยๆ ก้าวเข้าไปชิดก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งจ้างเตียง และหยิบน้ำให้เขาดื่มเล็กน้อย"ยังเจ็บตรงไหนอยู่ไหมคะ""อืม พี่ปวดหัวนิดหน่อย"อีธานตอบเสียงเบา สายตาคู่คมทอดมองใบหน้าสวยของพิชชาด้วยนัยน์ตาห่วงหา"เจ็บมากรึเปล่า หมอเค้าบอกว่ายังไงบ้าง"คนตัวเล็กเม้มปากเข้าหากันเล็กน้อยในสถานการณ์แบบนี้เขายังเป็นห่วงเธอมากกว่าชีวิตของตัวเองอีก"เจ็บที่ขานิดหน่อยค่ะแต่หายดีแล้ว อีกไม่กี่วันหมอก็คงให้ออกจากโรงพยาบาลได้""ดีจัง""ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะคะ""แบบไหน"คนป่วยเลิกคิ้ว พิจารณาใบหน้าสวยที่แดงก่ำขึ้นเล็กน้อย"ทำไมถึงต้องยอมเจ็บแทนฉันด้วย"คนตัวโตนิ่งงันไปหลายวินาที"พี่รักเธอ พี่ไม่อยากเห็นเธอต้องเจ็บ"ริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากันแน่น 'รัก' เขาพูดมันออกมาได้ง่ายดายเหลือเกิน"ถึงแม้จะเกือบตายเนี่ยนะคะ คุณไม่รักชีวิตตัวเองเลยรึไง"เธอพูดเสียงสั่น ใช้นัยน์ตาแดงก่ำ
หวนแค้นคืนรัก Chapter 39 : เข้าใจ
Chapter 39เข้าใจสองอาทิตย์ผ่านไปพิชชาเริ่มเดินได้สะดวกขึ้น อัญญาเองก็แวะเวียนมาดูแลในเวลาว่างจากเรียนและงาน ทำให้อาการดีขึ้นจนสามารถเดินไปไหนเองได้อย่างไม่เป็นปัญหา"คุณคิม"พิชชาทักทายคนที่นั่งอยู่หน้าห้อง ไม่เหมือนทุกวันที่คิมจะนั่งทำงานอยู่ในห้องเป็นเพื่อนอีธานทีืนอนไม่ได้สติ"คุณพิชชา""วันนี้ทำไมออกมานั่งตรงนี้ล่ะคะ""เอ่อ....พอดีว่า"คิมที่มีทีท่าอ้ำๆ อึ้งๆ ทำเอาพิชชาเลิกคิ้ว ก่อนจะเข้าใจสถานการณ์ทันที เมื่อร่างสองร่างคุ้นตาเดินออกมาจากห้องพักผู้ป่วยของอีธาน"หนูพิชชาสินะ"สำเนียงภาษาไทยไม่แข็งแรงของฝรั่งตาน้ำข้าววัยกลางคน ทำให้เธอเม้มปากเข้าหากันอย่างประหม่า ก่อนจะยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองด้วยความสงบเสงี่ยมและใจเย็น"สวัสดีค่ะ""ไม่ควรจะพูดขอโทษแทนหรอ ที่ลูกชายคนเดียวของฉันช่วยชีวิตเธอไว้จนต้องนอนเป็นผักแบบนี้"อ้อยใจพูดเสียงรอดไรฟันด้วยนัยน์ตาแดงก่ำคนเป็นแม่ที่มีลูกชายเป็นแก้วตาดวงใจเพียงคนเดียว ได้ยินข้าวและมาได้เห็นสภาพลูกชายตัวเอง หัวใจของเธอเหมือนสลายจนบรรยายไม่ถูกพูดไม่ออก ได้แต่มองพิชชาว่าหล่อนมีดีอะไรนัก ถึงทำให้ลูกชายเธอหลงหัวปักหัวปำได้จนไม่คิดรักชีวิต"คุณอ้อยใจ" คน
หวนแค้นคืนรัก Chapter 38 : ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้
Chapter 38ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้ติ้ด...ติ้ด...นัยน์ตาสวยเปิดขึ้นเล็กน้อยอย่างสลึมสลือ สิ่งที่เธอได้ยินมีเพียงเสรยงความวุ่นวายรอบข้างที่กำลังดังอื้ออึง แต่เธอไม่สามารถจับใจความได้เลย"พี่พิชชา! อย่าเป็นอะไรนะคะ!"เธอทำได้เพียงมองใบหน้าอาบน้ำตาของอัญญาลางๆ แม้แต่แรงจะยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้อัญญา เธอยังไม่สามารถทำได้ ก่อนที่เปลือกตาอ่อนแรงจะปิดลงช้าๆ"ขอทางด้วยครับ ญาติรอด้านนอกนะครับ!"สภาพหน้าห้องฉุกเฉิน ที่เต็มไปด้วยรอยเลือด และผู้คน ทั้งหมอ พยาบาล และนักกู้ชีพออกันอยู่เต็มไปหมดรถเข็นของผู้บาดเจ็บจากเหตุการรถชนกลางเมืองสองเตียง ถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉินพร้อมกับคนมากมายที่กรูเข้าไปทันที"ฮือ!"อัญญาน้ำตาไหลพราก นั่งลงบนเก้าอี้หน้าห้องอย่างหมดแรง ส่วนคิมที่ยืนนิ่งด้วยรอยเลือดเปรอะเปื้อนเต็มตัวไปหมด ก็ตกใจไม่ต่างกัน"ฮืออ! พี่พิชชา!"เสียงร้องไห้สะอื้นอย่างสติหบุด ทำให้คิมได้สติ กำมือที่สั่นเทาของตนเองเอาไว้แน่น ก่อนจะรีบส่งข้อความหาใครบางคน และรีบนั่งลงขนาบข้างอัญญา ที่ดูไม่ดีสักนิด"คุณอัญ ไม่เป็นไรนะครับ คุณพิชชากับท่านประธานต้องไม่เป็นไร"มือหนาโอบไหล่เล็กที่สั่นเทาเอาไว้แน่น แม้ตัวเองจ
หวนแค้นคืนรัก Chapter 37 : จุดเปลี่ยน
Chapter 37จุดเปลี่ยน"ใจร้ายได้ก็ใจร้ายไป พี่ไม่ยอมแพ้ซะอย่าง ต่อให้เธอจะด่าจะตี พี่ก็จะทนไม้ทนมือ ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แน่ คุณภรรยา"พรึ่บ!พิชชาผลักอกหนาของเขาออก จนร่างหนาเซถอยหลังเล็กน้อย"หน้าด้านหน้าทน ไม่รู้ทำไมชีวิตฉันถึงไม่หลุดพ้นบ่วงกรรมกับผู้ชายแบบคุณสักที"คำด่าของเธอ อีธานไม่สะทกสะท้านแม้แต่เสี้ยววิ หากเป็นคืนก่อนเขาคงจะแวงตาที่ไหววูบลงเล็กน้อยบ้าง แต่นี่เหมือนเขาเตรียมใจมาเพื่อให้เธอถากถางเขาอย่างเต็มทีื่"คนมันเกิดมาคู่กัน มันก็ต้องวนเวียนอยู่ใกล้กันแบบนี้แหละ"อีธานกอดอก ส่งยิ้มให้เธอพลางพูดออกมาอย่างไม่เป็นปัญหา ผิดกับเธอที่คิ้วจะผูกกันเป็นโบว์อยู่รอมร่อ"ถ้าท่านประธานไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวนะคะ""เดี๋ยวครับ"เรียวขาเล็กที่สาวเท้ากำลังจะก้าวพ้นจากห้อง กลับถูกรั้งเอาไว้ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ของอีธานในลุคประธานหนุ่ม จนเธอต้องหันมามอง"ผมจะบอกว่าเที่ยงนี้เรามีคุยกับลูกค้า คุณไปศึกษาเอกสารบนโต๊ะให้ละเอียด ผมให้คนไปวางเอาไว้แล้วครับ"ใบหน้าคมและซุ่มเสียงเหมาะสมกับตำแหน่ง พาให้พิชชาเลิกคิ้ว ก่อนจะพยักหน้ารับและเดินออกไปจากห้อง"ฟู่ว....ไบโพลาร์รึไงนะ"เมื่อหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้
หวนแค้นคืนรัก Chapter 36 : ใกล้กันจนใกล้ใจ
Chapter 36ใกล้กันจนใกล้ใจ"ฉันทราบค่ะ เห็นคนมาหลายประเภท โดยเฉพาะผู้ชายบางคน เข้าใจลึกซึ้งเลยว่าผู้ชายประเภทไหนแย่ที่สุด"ครั้งนี้คำกระแนะกระแหนของเธอได้ผล เล่นเอาคิมเงียบปาก ตัดใจในการคุยกับคนตัวเล็กอย่างจำยอมอากาศในตอนดึกเริ่มหนาวขึ้นถนัด แม้จะปิดไฟไปพักใหญ่ แต่อากาศที่หนาวจนเย็นไปถึงกระดูก ชนิดที่เสื้อแขนยาวขายาว กระทั่งผ้าห่มผืนหนาก็เอาไม่อยู่ ทำให้ทั้งคิมและอัญญาข่มตาหลับไม่ลง"คุณอัญนอนรึยังครับ"คนตัวโตที่นอนอยู่อีกฝั่งของเตียงเอ่ยถาม"ย...ยังค่ะ"เสียงสั่นระริกของคนตัวเล็ก เรียกความสนใจให้คิมได้เป็นอย่างดี แม่ตัวเล็กคงไม่รู้ ว่าสีหน้าในความมืดของเขามันแฝงความเป็นห่วงขนาดไหน"ฮีทเตอร์น่าจะเสีย เดี๋ยวผมดูให้นะครับ""ไม่ต้องค่ะ"ยังไม่ทันที่จะได้หยัดตัวลุก เขาก็ถูกคนตัวเล็กรั้งไว้ด้วยเสียงสั่นๆ"ฉันไม่อยากรบกวนพวกเค้ามากกว่านี้แล้ว ฉันยังพอนอนได้ค่ะ คุณล่ะคะ"อัญญาพยายามประคองน้ำเสียงให้เป็นปกติ แต่มันกลับยิ่งสร้างความหงุดหงิดให้คนคัวโตด้านข้าง โดยที่เธอไม่สามารถรับรู้ได้"ถ้าเกิดช็อก หรือไม่สบายขึ้นมาล่ะครับ เคยคิดบ้างไหมว่าคนอื่นเค้าจะเป็นห่วง"น้ำเสียงตำหนิของคิมทำเอาอัญญาชะ
หวนแค้นคืนรัก Chapter 35 : พยายามง้อ
Chapter 35พยายามง้อ"หายไปจากชีวิตของฉันไงล่ะคะ"คนตัวโตนิ่งลง ได้แต่เบือนหน้าหนีสายตาของพิชชา ด้วยหัวใจดวงหนาที่ปวดร้าวขึ้น"พี่ทำไม่ได้"ไม่ใช่คำตอบแปลกใหม่อะไร พิชชาจึงได้แต่ก้มหน้ากินอาหารในจานต่อ โดยที่บทสนทนาบนโต๊ะเงียบลงเมื่อมื้ออาหารจบลง รถคันหรูก็จอดลง ณ หน้าฌรงแรมหรู ก่อนอีธานจะรีบเดินมาเปิดประตูให้เธออีกครั้ง"ระวังหัวด้วย"เสียงอ่อนโยน และมือหนาที่กันหัวของเธอเอาไว้ ดูไม่ได้สลักสำคัญอะไรในสายตาของพิชชา เธอหยัดตัวและเดินเข้าไปในด้านในโรงแรม โดยมีอีธานรีบสาวเท้าไปติดๆ"เหนื่อยไหม อยากได้อะไรรึเปล่า"แม้ในลิฟต์ อีธานก็ยังไม่ละความพยายาม "เหนื่อยค่ะ เหนื่อยมาก อยากให้คุณเลิกพูด เลิกถามอะไรฉันสักที"พิชชาพูดเสียงเรียบ"พี่ขอโทษ"ประตูลิฟต์เปิดออก และร่างระหงก็สาวเท้าเดินกลับเข้าห้อง ประตูปิดลงต่อหน้าต่อตาเขา โดยที่ไม่มีโอกาสได้เอื้อนเอ่ยอะไรออกไปอีก"เห้อ"ร่างหนาล้มตัวลงนอนแผ่บนเตียงใหญ่ แม้ร่างกายจะเหนื่อยแค่ไหน ก็ไม่สู้ในหัวที่กำลังคิดไม่ตก เกี่ยวกับเรื่องคนตัวเล็กข้างห้องติ้ด!ๆมือหนาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมามองหน้าจอ เป็นคิมที่ต่อสายเข้ามาในเวลาเกือบสามทุ่ม"ว่าไง"'นายครับ ผ
Vous vous intéresseriez aussi à
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา79.2K Vuesคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.6K Vuesยั่ว
มังกรเล่นน้ำ197.6K Vuesเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์82.9K Vuesคุณกำนันเป็นของเจ้าขาเถอะ
Daisy Eye201 Vuesลูกสาวตาย ฉันขอหย่า ผัวเลวคุกเข่ารั้ง
สาวน้อยผู้หลงรักน้ำอัดลม6 VuesSecret Love : ท่านประธานเผด็จการรัก (อคินทร์ x ธาราริน)
เพรียงกังวาร11 Vuesรักซ่อนลาย
แม่หมอซิน196 Vues
