登入分享
Chapter 35 : พยายามง้อ
publish date:
2026-07-30 00:45:24
最新章節
หวนแค้นคืนรัก Chapter 36 : ใกล้กันจนใกล้ใจ
Chapter 36ใกล้กันจนใกล้ใจ"ฉันทราบค่ะ เห็นคนมาหลายประเภท โดยเฉพาะผู้ชายบางคน เข้าใจลึกซึ้งเลยว่าผู้ชายประเภทไหนแย่ที่สุด"ครั้งนี้คำกระแนะกระแหนของเธอได้ผล เล่นเอาคิมเงียบปาก ตัดใจในการคุยกับคนตัวเล็กอย่างจำยอมอากาศในตอนดึกเริ่มหนาวขึ้นถนัด แม้จะปิดไฟไปพักใหญ่ แต่อากาศที่หนาวจนเย็นไปถึงกระดูก ชนิดที่เสื้อแขนยาวขายาว กระทั่งผ้าห่มผืนหนาก็เอาไม่อยู่ ทำให้ทั้งคิมและอัญญาข่มตาหลับไม่ลง"คุณอัญนอนรึยังครับ"คนตัวโตที่นอนอยู่อีกฝั่งของเตียงเอ่ยถาม"ย...ยังค่ะ"เสียงสั่นระริกของคนตัวเล็ก เรียกความสนใจให้คิมได้เป็นอย่างดี แม่ตัวเล็กคงไม่รู้ ว่าสีหน้าในความมืดของเขามันแฝงความเป็นห่วงขนาดไหน"ฮีทเตอร์น่าจะเสีย เดี๋ยวผมดูให้นะครับ""ไม่ต้องค่ะ"ยังไม่ทันที่จะได้หยัดตัวลุก เขาก็ถูกคนตัวเล็กรั้งไว้ด้วยเสียงสั่นๆ"ฉันไม่อยากรบกวนพวกเค้ามากกว่านี้แล้ว ฉันยังพอนอนได้ค่ะ คุณล่ะคะ"อัญญาพยายามประคองน้ำเสียงให้เป็นปกติ แต่มันกลับยิ่งสร้างความหงุดหงิดให้คนคัวโตด้านข้าง โดยที่เธอไม่สามารถรับรู้ได้"ถ้าเกิดช็อก หรือไม่สบายขึ้นมาล่ะครับ เคยคิดบ้างไหมว่าคนอื่นเค้าจะเป็นห่วง"น้ำเสียงตำหนิของคิมทำเอาอัญญาชะ
หวนแค้นคืนรัก Chapter 35 : พยายามง้อ
Chapter 35พยายามง้อ"หายไปจากชีวิตของฉันไงล่ะคะ"คนตัวโตนิ่งลง ได้แต่เบือนหน้าหนีสายตาของพิชชา ด้วยหัวใจดวงหนาที่ปวดร้าวขึ้น"พี่ทำไม่ได้"ไม่ใช่คำตอบแปลกใหม่อะไร พิชชาจึงได้แต่ก้มหน้ากินอาหารในจานต่อ โดยที่บทสนทนาบนโต๊ะเงียบลงเมื่อมื้ออาหารจบลง รถคันหรูก็จอดลง ณ หน้าฌรงแรมหรู ก่อนอีธานจะรีบเดินมาเปิดประตูให้เธออีกครั้ง"ระวังหัวด้วย"เสียงอ่อนโยน และมือหนาที่กันหัวของเธอเอาไว้ ดูไม่ได้สลักสำคัญอะไรในสายตาของพิชชา เธอหยัดตัวและเดินเข้าไปในด้านในโรงแรม โดยมีอีธานรีบสาวเท้าไปติดๆ"เหนื่อยไหม อยากได้อะไรรึเปล่า"แม้ในลิฟต์ อีธานก็ยังไม่ละความพยายาม "เหนื่อยค่ะ เหนื่อยมาก อยากให้คุณเลิกพูด เลิกถามอะไรฉันสักที"พิชชาพูดเสียงเรียบ"พี่ขอโทษ"ประตูลิฟต์เปิดออก และร่างระหงก็สาวเท้าเดินกลับเข้าห้อง ประตูปิดลงต่อหน้าต่อตาเขา โดยที่ไม่มีโอกาสได้เอื้อนเอ่ยอะไรออกไปอีก"เห้อ"ร่างหนาล้มตัวลงนอนแผ่บนเตียงใหญ่ แม้ร่างกายจะเหนื่อยแค่ไหน ก็ไม่สู้ในหัวที่กำลังคิดไม่ตก เกี่ยวกับเรื่องคนตัวเล็กข้างห้องติ้ด!ๆมือหนาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมามองหน้าจอ เป็นคิมที่ต่อสายเข้ามาในเวลาเกือบสามทุ่ม"ว่าไง"'นายครับ ผ
หวนแค้นคืนรัก Chapter 34 : บอสวุ่นวาย
Chapter 34บอสวุ่นวาย"คุณพิชชา น้ำผลไม้กับขนมค่ะ"พนักงานสาวเดินเข้ามาภายในห้อง วาวถาดเล็กลงบนโต๊ะด้วยรอยยิ้มหวาน จนคิ้วสวยเลิกขึ้นเล็กน้อย"ขอบคุณค่ะ แต่ดิฉันไม่ได้สั่งนะคะ""ท่านประธานสั่งค่ะ บอกว่าเดี๋ยวจะท้องว่างจนเกินไป ทานให้อร่อยนะคะ"ประตูถูกปิดลงพร้อมๆ กับลมหายใจหงุดหงิดที่ถูกพ่นออกมา นัยน์ตากลมโตหันมองขนมและน้ำผลไม้สีสวยนิ่ง ทำงานวันแรกก็ทำเลินเล่อ ออกนอกหน้านอกตาขนาดนี้ อีกไม่กี่วันทั้งบริษัทคงจะเหม็นขี้หน้าจนไม่มีใครคบค้าสมาคมด้วย เพราะคนตัวโตนั่นแล้วมือเล็กคว้าโทรศัพท์ประจำโต๊ะกดโทรออกด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง และไม่นานนัก เสียงคุ้นหูจากปลายสายก็ดังขึ้น"พิชชา อยากได้อะไรหรอ หรือให้พี่ไปหาไหม"น้ำเสียงดีใจของคนตัวโตปลายสายปิดเเทบไม่มิด อีธานถึงกับลุกขึ้นเดิน หวังตรงดิ่งมาหาเธอ จนลืมไปว่าโทรศัพท์ในห้องยังมีสายติดอยู่ด้วยซ้ำไป"ไม่ต้องทำเกินหน้าที่ค่ะ"แต่ก็เหมือนน้ำเสียงราบเรียบของเธอ หยุดยั้งรอยยิ้มกว้างของริมฝีปากหนาให้ปิดลงทนควัน อีธานเม้มริมฝีปากหนาเข้าหากันเล็กน้อย เหมือนกับกำแพงในใจของคนตัวเล็กที่สร้างขึ้นเพื่อปิดกั้นเขา มันจะได้ผล เพราะตอนนี้อีธานรู้สึกเจ็บที่หัวใจดวงห
หวนแค้นคืนรัก Chapter 33 : พรหม(ไม่ได้)ลิขิต
"เจอกันนะคะพี่พิชชา""สู้ๆนะคะน้องอัญ"พิชชายกยิ้ม โบกมือให้กับอัญญาและคิมที่ขึ้นรถไปยังมหาลัยจนลับตาในที่สุดส่วนเธอก็เรียกอูเบอร์ พลางขึ้นไปบนรถ ตรงไปยังบริษัทใหญ่สาขาฟินแลนด์ที่ไมค์จัดการให้ วันนี้เป็นการทำงานวันแรก พิชชาจึงแอบตื่นเต้นเล็กน้อยช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ชีวิตเหมือนกับได้รีเซ็ตใหม่ อีธานหายไปจากเธอเหมือนไร้ตัวตน เธอเองก็เริ่มคุ้นชินกับชีวิตแบบนี้ขึ้นอีกนิด"เอ้ะ"พิชชาท้วงเสียงเบา เมื่อรถเลี้ยวไปยังอีกทาง ทั้งๆที่บริษัทนั้นอยู่ถัดไปอีกสิบกิโล"คุณคะ เลี้ยวผิดนะคะ"เธอพูดเป็นภาษาอังกฤษ แต่คนขับก็ไม่ได้แสดงออกอะไร"ถูกแล้วนะครับ"คนขับตอบกลับมาด้วยเสียงคุ้นหูเป็นภาษาไทย จนร่างเล็กแข็งทื่อไปทั้งตัว"อีธาน"เธอจ้องเขาอย่างตกใจผ่านกระจก นัยน์ตาคู่คมเองก็มองผ่านกระจกมาที่เธอเช่นเดียวกัน"จอดเดี๋ยวนี้ค่ะ!"เธอสั่งเสียงแข็ง แต่คนตัวโตก็ไม่คิดจะยอมหยุดรถลงง่ายๆ"นี่คุณ! หูหนวกรึไงคะ!"รถยังแล่นไปตามทางด้วยความเร็วที่เพิ่มมากขึ้น จนพิชชาผงะ หวาดกลัวขึ้นมาเล็กน้อย เธอเงียบไปสักพัก จนอีธานน่าจะสัมผัสได้ เขาจึงลดความเร็วรถลงพิชชาเงียบ เธอไม่รู้จะต่อต้านหรือจะก่นด่าผู้ชายตรงหน้าอย่างไ
หวนแค้นคืนรัก Chapter 32 : รำคาญ
Chapter 32 : รำคาญ"คุณอัญครับ"คิมเดินตาม ร้องเรียกคนตัวเล็กตรงหน้าเสียงอ่อน เช้าวันใหม่นี้อัญญาทำราวกับเขาไร้ตัวตน นั่งกินข้าวไม่แม้แต่จะมองเขาสักวินาทีคิมถอนหายใจเบาๆ อย่าว่าแต่เรื่องเจ้านาย แม่เเต่เรื่องตัวเองเขายังเอาไม่รอด"ผมขอโทษครับ"นี่เป็นการพูดขอโทษครั้งที่สอง หลังจากที่การขอโทษครั้งแรกถูกตอบกลับด้วยฝ่ามือเล็กที่ฟาดเข้าที่แก้มเต็มแรงอัญญาไม่สนใจ มือเล็กจิ้มเบค่อนเข้าปาก ตาก็มองตารางงานที่กำลังจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่วันที่จะถึงนี้ ส่วนวันนี้เธอกำลังจะเข้าไปเดินเรื่องเรียนต่อปริญญาโทที่มหาลัย"คุณอัญญาครับ"น้ำเสียงอ่อนของคิมไม่สามารถดึงความสนใจของเธอได้เลย อัญญาคว้ากระเป๋ากระเป๋าก่อนจะเดินออกจากห้องอาหารของโรงแรม โดยมีคิมเดินตามเงียบๆ"จะไปที่ไหน เดี๋ยวผมไปส่งครับ"อัญญาไม่ตอบ ใช้เวลาไม่กี่นาทีรถประจำทางก็มาถึง เห็นอัญญาขึ้นไปแล้ว คิมจึงตัดสินใจตามไปด้วย รถบึ่งตัวออกจากป้ายและจอดลงยังมหาลัยดังของฟินแลนด์ ที่นี่เต็มไปด้วยนักศึกษามากมาย และอัญญาก็กำลังจะเป็นหนึ่งในนั้นคิมเดินตามเธอเข้าไปในตึกทะเบียนเงียบๆ นั่งลงที่เก้าอี้ไม้ยาวหน้าห้อง นัยน์ตาคมก็มองร่างเล็กที่กำลังนั่งคุยร
หวนแค้นคืนรัก Chapter 31 : ขออธิบาย
Chapter 31 : ขออธิบาย?"นายรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่""ครับ?"คิมเลิกคิ้ว เงยหน้ามองเจ้านายด้วยความงุนงงกับคำถาม"ว่าพิชชาอยู่กับอัญญาตลอด"เพล้ง!ช้อนในมือร่วงลงบนพื้นทันทีที่ได้ยินประโยคคำถามจากปากคนตรงหน้า "ทุกเรื่องนายรายงานฉันตลอดไม่เคยขาดตกบกพร่อง ทำไมครั้งนี้ถึงแปลกไป"อีธานหยิบช้อนคันใหม่ วางลงบนจานให้กับลูกน้องคนสนิท นัยน์ตาคมทั้งสองคู่สบกับนิ่งราวกับกำลังอ่านใจของกันและกันแม้จะอยู่เคียงข้างกันมาตลอดหลายปี"ขอโทษครับ"คิมไม่คิดแก้ตัว เขาก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิดที่ไม่ทำหน้าที่ให้เต็มที่ ในฐานะคนสนิทและลูกน้อง"ไม่เป็นไร ฉันก็แค่อยากรู้"อีธานไม่ได้ใส่ใจนัก เขาคีบอาหารพอดีคำเข้าปากพลางเคี้ยว จนคิมได้แต่งุนงง"ว่าแต่นายรู้ได้ยังไงครับ""ไม่กี่วันก่อน ฉันลืมไปว่าพิชชาสนิทกับอัญญาแล้วก็พลอย ทั้งสองคนนี้อาจจะรู้เรื่องอะไรบ้าง แล้วก็คิดไม่ผิดว่ามันเป็นอัญญา"คิมพยักหน้ารับ พลางถอนหายใจ สุดท้ายเรื่องนี้ก็ปิดเจ้านายอย่างอีธานได้ไม่นานตามที่คิดไม่มีผิด"แล้วจะเอายังไงต่อครับ"มือหนายกชาขึ้นจิบ ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะอย่างเบามือ นิ้วเรียวยาวลูบไล้ปากแก้วที่มีไออุ่นๆของชากลิ่นหอมช้าๆ พร้อมกับร
