บทที่ 64 ความลับที่พี่ไม่รู้

“จริง ๆ วันนี้ผมบบอกน้องมารับเองนั่นแหละ พรุ่งนี้ผมขึ้นเวรเช้าครับ” เจเดนพูดขึ้นพร้อมทั้งโอบไหล่กอด 2 น้องหันหน้าไปบอกทุกคน *บูดทั้งคู่เลยกู...*

“แต่งานเรากำลังสนุกนะคะพี่เจ ถ้าพี่เมากลับพร้อมแพมก็ได้ แพมไปส่ง” หญิงสาวออดอ้อนพยายามจะเดินเข้าหา

“เอ้อ...ถ้าผู้หญิงคนนี้เป็นหมองั้นเรากลับก่อนนะคะ แต่ยังไงก็อย่าลืมส่งหลักฐานแสดงตัวให้ผู้จัดการก่อนตำรวจมาด้วยล่ะ” น้องซีเงยหน้าขึ้นบอกคุณหมอหนุ่มหน้าไม่ยิ้ม มือบางแกะมือชายหนุ่มออกจากบ่าแล้วหันไปสำทับหญิงสาวอีกรอบ “ยังไงวันนี้ซีต้องขอบคุณที่มาใช้บริการที่ร้านเรานะคะ ติดปัญหาตรงไหนเรียกพนักงานได้เลยนะ พี่หมอโย พี่หมอก้อง พี่ ๆ พยาบาลสวัสดีค่ะ” เด็กสาวปรับน้ำเสียงสวนขึ้น

“เดี๋ยวซี พี่กลับพร้อมพวกเราเลยครับ” ชายหนุ่มรีบบอกทันทีเพราะจากเหตุการณ์เมื่อครู่เขาก็รู้สึกอึดอัดไม่น้อย ครั้นจะลุกหนีไปเลยก็เกรงว่าคนที่มาร่วมงานจะมองไม่ดีเพราะปีนี้ตัวเองมาร่วมงานเป็นปีแรกและอยู่ในฐานะที่ปรึกษาประจำแผนกอีกด้วย

“เราไปรอในรถนะคะ” เด็กสาวบอกอย่างนุ่มนวลพร้อมกับ