Masuk“เฮียหิว...”
“หิวก็ปล่อยซ่อนก่อนสิจ๊ะ ซ่อนจะได้ไปหาอะไรให้กิน”
“เฮียหิวน้องซ่อนน่ะ ขอให้เฮียกินน้องซ่อนก่อนนะ แล้วค่อยไปกินอย่างอื่น” ฝ่ามือเคลื่อนไปตามเอวคอดกิ่วเรื่อยลงไปจนถึงสะโพกผาย ดึงรั้งชายกระโปรงยาวคลุมเข่าขึ้นมาสูงก่อนจะลูบไล้ไปตามความนวลเนียนลื่นมือ
“จะดีเหรอจ๊ะ” ถาม... ไม่ใช่ไม่อยากได้ เพราะกว่า 1 สัปดาห์ที่ต้องทนกักเก็บความทรมานเอาไว้เธอก็แทบจะขาดใจอยู่แล้ว ทุกค่ำคืนมีเพียงหมอนข้างที่ใช้แทนกายผัวรัก แต่ความร้อนเร่าแสนทรมานทั้งกายและใจนั้นไม่ได้บรรเทาเบาบางลงเลย เพราะสิ่งที่เธอต้องการอย่างที่สุดก็คือ...
“ดีสิจ๊ะ เฮียจะทำให้น้องซ่อนมีความสุขนะ”
ใบหน้างามก้มต่ำยิ้มอย่างเอียงอายคือคำตอบ เสี่ยเล็กไม่รอช้าโอบอุ้มเรือนร่างบอบบางแต่เต็มไม้เต็มมือในสัดส่วนที่ผู้หญิงควรมีไปที่เตียงนอนในทันที ริมฝีปากรุ่มร้อนดูดซับกับริมฝีปากบอบบางไม่ยอมห่าง ขณะต่างฝ่ายต่างช่วยกันจัดการกับเสื้อผ้าเกะกะจนไม่เหลือ และเมื่อเนื้อแนบเนื้อบนเตียงนุ่ม พายุสวาทก็โหมกระหน่ำในทันที
"น้องซ่อนสวยเหลือเกิน เมียจ๋า... สวยที่สุด"
เสี่ยเล็กไม่รอช้าที่จะคลุกใบหน้าลงเกลือกกลิ้งกับสองเต้าขนาดใหญ่เต่งตึงพุ่งชูชันอวดปลายยอดสีชมพูสดตัดกับสีผิวขาวผ่องอมชมพูล่อตาล่อใจ ก่อนที่ปลายลิ้นจะฉกวาบไปบนปลายยอดรัวเร็ว และยิ่งเร็วมากขึ้นเมื่อเมียรักส่ายใบหน้าไปมาพร้อมเปล่งเสียงครวญครางไม่หยุด
"อื้อ... อูย... ซี้ด... เฮียขา... อูย... ซี้ด..."
เสียงหวานบ่งบอกถึงอารมณ์กระสันอยากอย่างที่สุด ฝ่ามือที่เป็นอิสระได้แต่เกาะเกี่ยวไปมาบนไหล่แข็งแกร่งของผัวรัก บางจังหวะที่ความเสียวเข้าสู่โจมสุดขีด ปลายเล็บก็จิกกดลงเพื่อระบายความอัดแน่นที่เธอแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว ยิ่งเสี่ยหนุ่มเลื่อนใบหน้าลงสู่ที่ต่ำ ซ่อนกลิ่นยิ่งดิ้นพล่านเมื่อนึกถึงสิ่งที่ริมฝีปากร้อนรุ่มและปลายลิ้นร้อนๆ นั้นกำลังตวัดไปใกล้ ณ จุดนั้น
“อูย... เฮียขา... ซี้ด... อา... อูย... เฮียขา... เมียเสียว...”
เสียงร่ำร้องไม่ต่างจากเสียงเร่งเร้าให้เร็วเข้าอีก เสี่ยเล็กยิ้มในสีหน้าทั้งที่ริมฝีปากพรมจูบไปทั่วหน้าท้องราบเรียบ เรื่อยลงมาที่ต้นขาด้านในก่อนจะวกไปบนเนินเนื้อให้ซ่อนกลิ่นดิ้นพล่านที่เขาไม่ไปในจุดที่เธอกำลังรอคอย
“อื้อ! เฮียขา... อื้อ... เฮีย...”
เสี่ยเล็กอมยิ้มเมื่อเมียรักครวญครางดิ้นพล่านอย่างน่าสงสารเพราะอยากได้ในสิ่งที่ปรารถนา พลางแอ่นดอกไม้ขึ้นจนแทบชิดใบหน้าของเขา สงสารจนต้องปลอบใจเมียรักด้วยการซบใบหน้าลงที่รอยแยกของกลีบดอกไม้ สูดดมความหอมและตวัดปลายลิ้นชอนชิมหยาดน้ำหวานฉ่ำโพรงที่เอ่อซึมออกมาอย่างท่วมท้น
“โอย... ซ่อนเสียว... โอย... เฮียขา... ซี้ด... โอว... อูย... เฮียขา...”
นิ้วแกร่งจับแยกกลีบดอกไม้ออกกว้างส่งปลายลิ้นร้อนตวัดสอดแทรกให้ลึกที่สุดก่อนจะชักออกและกวาดไล้เลียไปมาไม่หยุด จนสะโพกผายของซ่อนกลิ่นส่ายร่อนไปมาไม่ติดพื้นที่นอน ร่ำร้องครวญครางราวจุดหมายข้างหน้าอยู่ไม่ไกล
“ซี้ด... เฮียขา... อูย... เฮียขา... อื้อ... โอว... อูย...”
“ชอบไหมจ๊ะเมียจ๋า...”
“ชอบจ้ะ ซ่อนชอบ... อูย... เฮียขา ซ่อนชอบ... อูย... ซี้ด... เฮียขา... ซ่อนชอบที่สุดเลย อา... ซี้ด... โอว... เฮียขา...”
เสี่ยเล็กยกยิ้มที่มุมปาก เขาชอบเหลือเกินยามที่เธอครวญครางร่ำร้องหาเขาราวคนละเมอ เพราะซ่อนกลิ่นในยามปกตินั้นจะเป็นสาวขี้อาย เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ ยกเว้นแต่เพียงในยามที่อารมณ์ของเธอถูกจุดจนถึงขีดสุดเท่านั้น จากสาวเรียบร้อยจะเปลี่ยนเป็นร่านร้อนขึ้นอย่างกู่ไม่กลับ ไม่ว่าจะลีลาใด ท่วงท่าไหน หญิงสาวจากเมืองเหนือก็ไม่เคยทำให้เขาผิดหวัง เพราะอย่างนี้เขาจึงทั้งรักทั้งหลงเธอมากเหลือเกิน ถึงขนาดไปสู่ขอมาเป็นเมีย แม้จะจัดไปเตี่ยกับม้าอย่างที่สุดก็ตาม
แต่หน้าที่ทำให้ต้องจากกันบ่อยๆ ดังนั้นเมื่อมีเวลาได้อยู่ด้วยกัน เขาจึงไม่รีรอที่จะดูดดื่ม กลืนกิน เธออย่างตะกละตะกลาม ให้มันสมกับความหิวโหยที่ไม่มีผู้หญิงคนไหนจะให้ความอิ่มกับเขาได้เท่า เรียกได้ว่าหากเขาอยู่โรงสี เขาจะต้องได้กินเมียรัก 3 เวลาก่อนอาหาร หรือหากวันไหนคึกเป็นพิเศษก็อาจพ่วงช่วงหัวค่ำและช่วงดึกเข้าไปด้วยก็ได้
แต่ที่เขาชอบสุดๆ ก็คือ วันไหนหากต้องไปขึ้นข้าวที่ต่างจังหวัดตอนตี 3 ก่อนไปนั่นแหละที่เขาจะทั้งตักทั้งตวงชอนไช กระแทกกระทั้นจนเมียรักต้องครางเสียงหลงเพราะความเสียวสุดๆ ที่เขาฝากไว้จนกว่าจะกลับมากินอีกครั้ง และเมื่อกลับมาก็ต้องกินให้อิ่มให้สมกับที่โหยหิวมานาน
“โอย... เฮียขา... ซี้ด... โอย... ซ่อนไม่ไหวแล้ว อูย... เฮียขา... อูย... ซี้ด... อา... เฮียขา... ซ่อนจะ... จะ... โอย... ซี้ด... ซี้ด... โอย...”
เสียงครางดังระรัวมากขึ้นเมื่อน้าดำเคลื่อนฝ่ามือไปประกบดอกไม้ฉ่ำน้ำของเธอ ก่อนที่ปลายนิ้วจะแยกสองกลีบบอบบางออกจากกัน บี้บด กดกระสันไปมาจนเธอต้องส่ายร่อนสะโพกด้วยความเสียวอย่างสุดๆไอ้ดำคลึงเคล้นฝ่ามือไปมาบนความโหนกใหญ่ของเมียเจ้านาย และเน้นย้ำๆ หนักๆ ที่ยอดเกสรที่แข็งเป็นไตรอคอยปลายลิ้นของมันเข้าไปปลอบประโลม"ซี้ด... อูย... น้าดำขา... ทำซ่อนเสียที ซ่อนเสียวไปหมดแล้ว น้าดำขา..." ซ่อนกลิ่นร้องขอเพราะอยากอย่างสุดๆ“อีกนิดครับคุณซ่อน ผมรับรองว่าคราวนี้คุณซ่อนจะร้องหาสวรรค์ไม่หยุดแน่”ดำพูดก่อนจะเคลื่อนใบหน้าลงต่ำ ใช้ต้นขาที่คุกเข่ารองสะโพกผายเอาไว้ทำให้ดอกซ่อนกลิ่นบานอ้าอย่างสุดๆ ปลายลิ้นเคลื่อนลงหาที่หมายในทันทีแต่ครั้งนี้ไม่ใช่จุดที่ซ่อนกลิ่นคาดคิด แว่วเสียงร้องอย่างตกใจปนซ่านเสียวจึงดังขึ้นติดๆ กันไม่หยุดในทันที“โอว... น้าดำจ๋า... โอว... โอว... โอว... อูย... โอย... โอย... น้าขา... น้าขา... อูย... โอย... อูย... ซี้ด... ซี้ด...” ซ่อนกลิ่นไม่รู้แล้วว่าตัวเองร้องหรือทำอะไรออกไปบ้าง รู้แต่ว่าโพรงดอกไม้ที่ถูกนิ้วหยาบสองนิ้วจ้วงแทงไม่หยุด กับอีกโพรงที่ต่ำลงไป ที่ไม่คิดว่ามันจะสาม
ซ่อนกลิ่นตาเบิกกว้างเมื่อน้าดำกดเธอให้นั่งคุกเข่าแทบพื้นก่อนจะดันความใหญ่โตมาจนชิดติดใบหน้า ความใหญ่โตที่น่ากลัวไม่เท่ากับกลิ่นหมักหมมของคราบเหงื่อไคลที่โชยมา มันเป็นกลิ่นเค็มปนเปรี้ยวปนกลิ่นฉี่ผสมผสานกันจนเธอแทบจะอาเจียนใบหน้าสะบัดหนีไม่อาจทนอยู่ใกล้ แต่ฝ่ามือที่จับยึดศีรษะของเธอไว้แน่นทำให้หลีกหนีไม่ได้ นึกสงสัยที่ทำไมดอกอ้อถึงกลืนกินท่อนเนื้อนี้ราวกับมันเอร็ดอร่อยเสียเหลือเกิน“กินมันสิครับคุณซ่อน” เสียงบอกนั้นสั่ง ไม่ใช่ขอร้อง“อื้อ... ไม่นะ ไม่... โอ๊ย! อุ๊บ!”ซ่อนกลิ่นส่ายใบหน้าหนีไม่ให้ท่อนแข็งๆ นั้นถูกริมฝีปากของเธอ ก่อนจะเธออ้าปากร้องด้วยความเจ็บเพราะฝ่ามือของน้าดำที่บีบหน้าอกของเธออย่างแรง และดวงตาสวยหวานก็ต้องเบิกกว้างเมื่อท่อนเอ็นแข็งเป๋งถูกดันเข้ามาในปากในทันที รสเค็มปะแล่มทำให้เธอโก่งคอขย้อนอยากจะอาเจียนแต่กลับถูกฝ่ามือของน้าดำตรึงศีรษะเอาไว้แน่นขึ้นอีก“อื้อ... อื้อ...” ความคับแน่นแค่เพียงช่วงหัวเข้าไปแทนที่ช่องว่างในปากจนไม่สามารถเปล่งคำใดๆ ออกมาได้ ได้แต่ร้องอือออในลำคอ ก่อนจะยิ่งตาเหลือกลานเมื่อน้าดำทำท่าซอยท่อนเนื้อเข้าๆ ออกๆ ในปากของเธอ ขณะที่ฝ่ามือก็เอื้อมลงมาบีบ
ซ่อนกลิ่นหลับตาด้วยความเจ็บและความซ่านเสียวที่ยังคงกรุ่นอยู่ แค่เพียงคิดถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาตลอดช่วงบ่ายจนถึงเย็น เธอก็สะท้านหวั่นไหวไปทั้งตัวอีกแล้ว “น้า... น้าดำจะทำอะไร” เสียงสั่นถามทั้งที่รู้คำตอบดีอยู่แล้ว เพราะป่ากล้วยลับสายตาผู้คนอย่างนี้ น้าดำคงไม่พาเธอมาเดินเล่นแน่ “คุณซ่อนบอกว่า... ทำอะไรก็จะยอม” สายตาที่กวาดมองไปทั้งเรือนร่างของเธอ ทำให้ซ่อนกลิ่นถึงกับสะท้าน ความร้อนที่ยังกรุ่นอยู่ที่ดอกซ่อนกลิ่นฉ่ำน้ำจนแทบล้นทะลักเริ่มจะทวีขึ้นอีกครั้ง “น้า... น้าดำอย่านะ มันไม่ใช่แบบนี้ ฉันหมายถึงถ้าน้าดำอยากได้เงิน หรืออยากได้อะไรอย่างอื่นที่ไม่ใช่แบบนี้” ละล่ำละลักบอกทั้งที่สวนทางกับความอยากที่ต้นขาเบียดชิดกันเอาไว้ “แล้วผมจะไม่บอกใคร จะรู้แค่คุณซ่อนกับผม ผมสัญญา” “โอ๊ะ!” ร้องอย่างตกใจเพราะไม่ทันได้พูดฝ่ามือบอบบางที่ถูกจับจูงอยู่นั้นก็ถูกดึงไปจนชิดความแข็งแกร่งและใหญ่โตอยู่ในร่มผ้า ซ่อนกลิ่นกลั้นใจเมื่อน้าดำพยายามแกะฝ่ามือที่กำแน่นของเธอเพื่อกอบกุมบางสิ่งที่แข็งปั๋งอยู่ในกางเกงขาก๊วยตัวนั้น “ลองจับมันก่
“น้าดำต้องเชื่อฉันนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉัน... ฉันแค่บังเอิญเดินผ่านไป ฉัน... ฉันได้ยินเสียง ฉันก็เลยเข้าไปดู” ซ่อนกลิ่นพยายามอธิบายพร้อมหยาดน้ำตาที่กำลังจะรินไหลอยู่รอมร่อ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำเรื่องน่าละอายอย่างนี้ไปได้ยังไง“ฉันขอร้อง น้าดำอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครนะ ฉันขอร้องล่ะ ฉัน... ฉันไม่อยากให้เถ้าแก่เกลียดฉันไปมากกว่านี้ ไม่อยากให้เสี่ยเล็กเห็นฉันเป็นผู้หญิงหน้าไม่อาย ไม่อยากให้เถ้าแก่เนี้ยด่าว่าฉันอีก นะน้าดำนะ จะให้ฉันทำอะไรฉันก็ยอม ขอเพียงอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเลยนะ ฉันขอร้องล่ะ”ซ่อนกลิ่นทิ้งตะกร้าขนมในมือเข้ามาคว้าข้อมือของนายดำในทันที สิ่งที่เธอกลัวที่สุดคงไม่มีอะไรจะเกินไปกว่านี้แล้ว เพราะจะกลายเป็น ‘ความวัวยังไม่ทันหาย ความควายจะเข้ามาแทรก’ อีก ครั้งนี้เสี่ยเล็กคงไม่เข้าข้างเธอแน่“ครับ... ผมจะไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาด ผมเชื่อว่าคุณซ่อนไม่ได้ตั้งใจจริงๆ”ดำเหลือบตามองฝ่ามือขาวนวลเนียนอมชมพูที่กระชับอยู่บนต้นแขนดำๆ ของมัน เดิมมันคิดแค่จะพาเมียเจ้านายออกมาให้พ้นจากตรงนั้น เพราะไม่อยากให้คนงานคนอื่นเข้ามาเห็นว่าซ่อนกลิ่นกำลังแอบดูไอ้นุกับนังดอกอ้อเล่นจ้ำจี้กั
“พี่นุ... ให้ดอกอ้อพักหน่อย ดอกอ้อเหนื่อย อูย... พี่นุจ๋า...” เสียงกระเส่าร้องบอกเมื่อนุไล้ริมฝีปากไปมาบริเวณดอกไม้บานฉ่ำของเธออย่างไม่ยอมหยุด“อื้อ... ดอกอ้อก็พักไปสิจ๊ะ พี่นุจะกินน้ำหวานของดอกอ้อ” พูดพร้อมยืนยันด้วยการกระทำเมื่อเรียวลิ้นทำให้แข็งและแทงเข้าไปในโพรงแรงๆ ก่อนจะกระดกปลายตวัดชิมน้ำหล่อเลี้ยงที่เอ่อซึมออกมาตลอด“อูย... พี่นุจ๋า... ดอกอ้อยังเหนื่อยอยู่ อูย... ซี้ด... อย่าเลียตรงนั้น โอว... พี่นุอะ... อื้อ...”ดอกอ้อดิ้นพล่านเมื่อปลายลิ้นของนุตวัดเร็วที่ยอดเกสรที่ยังคงตอดตุบกับสวรรค์ที่ไปเยือนมาเมื่อครู่ และผัวที่แอบได้เสียเล่นเสียวกันมาหลายเดือนก็ไม่ปล่อยให้เธอได้พักจริงสักครั้ง ทุกครั้งที่มีโอกาสไม่ว่าจะเป็นตรงไหน เธอกับนุก็พร้อมจะควบขี่กันไปได้ตลอด“งั้นดอกอ้อพักนะจ๊ะ ขอพี่นุเอาสักทีก่อน เดี๋ยวจะไม่ทันเข้างาน”ดอกอ้อพยักหน้าอย่างจำนนเพราะหากยังรั้งรอเห็นทีเที่ยงนี้นุก็คงจะไม่ได้สักน้ำ นุจับร่างของดอกอ้อให้นอนคว่ำหน้าลงบนพื้นโต๊ะ ฝ่ามือช้อนต้นขาอวบอิ่มข้างหนึ่งขึ้นมาให้ดอกอ้อฉ่ำน้ำนั้นบานออกให้สุดๆ เพราะไม่อย่างนั้น ลูกชายตัวโตของมันคงเข้าไปได้ยาก“โอย... เบาๆ ก่อนจ้ะพี่น
เมื่อสิ่งที่เห็นนั้นคือ ดอกอ้อทรุดร่างลงนั่งคุกเข่าอยู่แทบพื้น นิ้วมือรีบปลดกางเกงขาก๊วยสีน้ำเงินตัวเก่าของนุอย่างคนร้อนรนและกระสันอยากได้บางสิ่งบางอย่างที่อยู่ภายใต้กางเกงนี้เต็มที่ ปลดได้และปล่อยให้ร่วงหล่นลงพื้นอย่างไม่ไยดี เพราะสิ่งที่กำลังผงาดอวดความใหญ่โตอยู่ตรงหน้ามันน่าพิสมัยกว่ากันเยอะซ่อนกลิ่นอ้าปากค้างเมื่อเห็นลูกชายของนุอย่างเต็มตัว เพราะท่อนเนื้อสีดำเมื่อมเข้ากับสีผิวเข้มคล้ำแดดคล้ำลมของนุนั้น ขนาดของมันประมาณข้อมือของเธอ ซึ่งดูใหญ่กว่าความแข็งแกร่งของเสี่ยเล็กอยู่เยอะ น้ำลายเหนียวๆ ถูกกลืนลงคออย่างยากลำบาก ทั้งลำคอยังแห้งผากดุจคนต้องการน้ำหล่อเลี้ยง เพราะความใหญ่โตนั้นกำลังผงกหัวเรียกดอกอ้อเข้าหา“มาสิจ๊ะเมียจ๋า... โอว... โอว... มะ... เมียจ๋า... อูย...”ดวงตาจ้องมองภาพตรงหน้าไม่กะพริบ เมื่อนุแหงนหน้าครวญครางอย่างพอใจ เพราะดอกอ้อกอบกุมความแข็งแกร่งนั้นไว้ และแตะไล้ริมฝีปากอวบอิ่มไปบนปลายหัวที่ยิ่งผงกรับรู้ เสียงครวญครางของผู้ชายตัวใหญ่ว่าเสียวซ่านปานจะขาดใจตาย กับดอกอ้อที่ค่อยๆ แลบลิ้นออกมาไล้เลียที่ปลายหัว ส่งผลให้ซ่อนกลิ่นตัวแข็งทื่อไม่รับรู้อะไรรอบด้านอีกแล้ว เพราะสิ่
“ดอกอ้อไปไหนนะ ป่านนี้แล้วยังไม่มาอีก”ซ่อนกลิ่นชะเง้อมองหาดอกอ้อที่น่าจะมาหาเธอได้แล้ว เพราะเวลานี้ของทุกวัน เมื่อดอกอ้อทำความสะอาดบ้านใหญ่เสร็จ หญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอแต่ดูซุกซนสอดรู้สอดเห็นไปทั่วนั้น จะต้องเอาเรื่องโน้นนี้ของบ้านใหญ่มาเล่าให้เธอฟังไม่ได้ขาด ถ้าไม่มีดอกอ้อเธอคงจะเหงาจริง
“นังผู้หญิงหยำฉ่า นังผู้หญิงชั่วร้าย! ออกไปจากบ้านอั๊วเดี๋ยวนี้! เฮ้อ! อั๊วจะเป็นลม... เอิ๊ก...”“ม้า!”“เถ้าแก่เนี้ย!”เถ้าแก่เนี้ยที่เป็นลมล้มตึงไปทำให้เสี่ยเล็กผละจากเมียมาประคองแม่ และปล่อยให้นางอ้อยเป็นฝ่ายพาซ่อนกลิ่นออกไปก่อนนางอ้อยประคองร่างเล็กที่สั่นสะท้านอย่างไม่รู้อีโหน่อีเหน่ออกไป ดวงต
“น้องซ่อนจ๋า เป็นยังไงบ้างเฮียไม่อยู่บ้านตั้งหลายวัน น้องซ่อนสบายดีหรือเปล่า”ถามหลังจากกิจกรรมรักผ่านพ้นไปอย่างหมาดๆ แผงอกแกร่งยังสะท้อนลมหายใจขึ้นลงด้วยอาการเหนื่อยหอบแต่อ้อมแขนกลับตวัดกอดรัดร่างเมียสาว ทั้งรักและหลงเธอคนนี้อย่างที่สุด เพราะเมื่อเส้นทางแห่งน้ำรักจบลง ซ่อนกลิ่นแสนสวยก็ซุกซบใบหน้าเ
‘ยิ่งเอาก็ยิ่งมัน ยิ่งกินก็ยิ่งอร่อยลิ้นเหลือเกิน’ ขาดเพียงอย่างเดียวที่เธอยังไม่กล้าทำให้ แต่อีกไม่นานหรอก เขาต้องหาวิธีให้ซ่อนกลิ่นได้ลองแน่นอน“น้องซ่อนจ๋า... กินเฮียบ้างสิ เฮียอยากให้น้องซ่อนกินเฮีย กินให้หมด ไม่เหลือหลอ นะ... นะจ๊ะเมียรักของเฮีย” ร่างเปล่าเปลือยทอดนอนกลางเตียง เปิด







