Masukหลังจากที่เขาขับรถออกมาจากบ้านหลังใหญ่ ชายหนุ่มแทบไม่มีจุดหมายในหัวเลย เขาไม่รู้จะไปไหน ไม่รู้จะไปหาใครและไม่รู้จะระบายความอัดอั้นนี้ให้ใครฟัง มันจุกอยู่ในอกแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว ในเวลานี้ถ้ามีใครสักคนอยู่ข้างๆก็คงจะดีไม่น้อย และเขาเองก็อยากให้มีใครสักคนที่อยู่ข้างๆเช่นกัน เรื่องวันนี้ทำให้เขาได้เข้าใจและได้ลิ้มรสความรู้สึกของการถูกคนรักหักหลังว่ามันรู้สึกแบบไหน เขาได้เข้าใจอย่างลึกซึ้งก็วันนี้แหล่ะ….ว่ามันเจ็บเหลือเกิน ในตอนนั้นลูกหมีคงรู้สึกแบบนี้สิน่ะ หัวใจทั้งดวงมันพังจนไม่เหลือชิ้นดี หรือนี่จะเป็นผลกรรมที่เขาเคยทำไว้กับลูกหมีกันน่ะ “ลูกหมี~~ตอนนี้พี่รู้แล้วนะว่าเธอรู้สึกยังไง พี่รู้แล้วว่าการถูกหักหลังจากคนที่เรารักและไว้ใจมันโคตรเจ็บเลย มันเสียความรู้สึก มันทั้งน้อยใจ วันนี้พี่โดนกับตัวเองแล้วน่ะ ลูกหมีมาสมน้ำหน้าพี่ได้ตามสบายเลยนะ ฮึก ฮึก ~ มันเจ็บมากเลย“ ”พี่เจอแค่นี้ยังรับไม่ได้เลย แล้วเธอล่ะ…..ที่เจอหนักกว่าพี่~ต้องสาหัสขนาดไหน ฮึกๆๆ” กันต์ร้องไห้ออกมาอย่างห้ามไม่ได้ เขาเจ็บที่โดนหักหลัง แต่เจ็บกว่าเมื่อนึกถึงภาพผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างลูกหมีที่โดนพวกเ
ผ่านไปราวๆครึ่งชั่วโมงคนที่ทุกคนรอก็มาถึง ปริมเข้ามาในห้องรับแขกและไม่ลืมที่จะยกมือไหว้สวัสดีเจ้าของบ้านและทุกคนที่รออยู่ วันนี้เธอต้องพูดความจริงแล้วสิน่ะ เพราะเรื่องของเธอกับเสือเราคุยกันแล้วว่าไม่อยากเก็บเป็นความลับอีกต่อไป และไม่อยากทำร้ายคนใกล้ตัวไปมากกว่านี้ แค่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับลูกหมีมันก็เป็นบทเรียนให้ทุกคนได้เรียนรู้มามากพอแล้ว ดังนั่นเรื่องของเธอกับเสือควรที่จะบอกให้ทุกคนรู้จากปากเราทั้งคู่ ดีกว่าให้ทุกคนมารับรู้เอง ซึ่งมันจะทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเราแย่ไปกว่าเดิม สำหรับเรื่องนี้เธอกับเสือได้คุยกันก่อนหน้านี้ว่าจะบอกความจริงกับกันต์ เพราะเชื่อว่าความลับไม่มีในโลก สักวันกันต์ก็ต้องรู้ความจริง ดังนั้นการที่เราเลือกที่จะบอก มันคงดีกว่าให้เขามารับรู้เอง ปริม: ”สวัสดีค่ะทุกคน“ พ่อแม่ : ”สวัสดีจ๊ะลูก เข้ามานั่งเลยจ๊ะ“ ปริมเลือกที่จะนั่งข้างๆเสือ “เรื่องมันเป็นยังไง ไหนอธิบายให้พ่อกับแม่ฟังหน่อย” เสือ : “คือ….” พ่อแม่ : ”เสือไม่ต้อง!!.. พ่ออยากฟังหนูปริมอธิบาย“ คนเป็นพ่อรีบเบรกลูกชายไว้ เพราะอยากฟังคำอธิบายจากฝ่ายหญิงมากกว่า จะได้รู้ว่าสิ่งที่ล
เมื่อมานั่งทบทวนย้อนคิดถึงเหตุการณ์ในคืนนั้นเขายอมรับในตอนที่ตัวเองสบตากับดวงตาของลูกหมีในนั้นมันมีแต่ความเจ็บปวด เขาเองก็รู้สึกผิดมากเหมือนกัน อยากชดเชยเวลาที่น้องเจ็บปวด แต่ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง แค่หน้าเขาน้องยังไม่อยากมองเลย มันเหมือนกับว่าตอนนี้เราคือคนที่ไม่รู้จักกันไปแล้ว เขาเสียใจกับการกระทำของตัวเองมาก นี่คงเป็นเรื่องเดียวที่เขารู้สึกผิด และเชื่อว่าไม่ใช่เขาแค่คนเดียวที่รู้สึก เพื่อนเขาทุกคนก็รู้สึก มันเป็นความผิดพลาดที่พวกเขาไม่สามารถให้อภัยตัวเองได้เลย ตอนนี้พวกเราได้แต่คอยมอง คอยดูแลเธอแบบห่างๆ ไม่กล้าที่จะไปเสนอหน้าให้เธอเห็นเพราะกลัวว่าเธอจะไม่พอใจ อีกทางที่ทำให้ทุกคนได้รู้ความเคลื่อนไหวของเธอคือตอนที่แม่บ้านจากบ้านใหญ่เข้าไปทำความสะอาดคอนโดของเธอ ตั้งแต่วันนั้นที่ลูกหมีหายหน้าไปมันทำให้เขายอมรับใจตัวเองได้สักที ว่าเขาไม่ได้คิดกับลูกหมีแค่น้องสาวเพื่อน เขามีความรู้สึกที่พิเศษกับเธอ ความพิเศษที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน เพราะที่ผ่านมาเขามีแต่ความรำคาญเธอมาโดยตลอด แต่พอเธอหายไปและไม่สนใจเขาเหมือนเคย ตัวเขากลับไม่ชอบ แต
หลังจากเหตุการณ์วันนั้นที่เธอระเบิดความอัดอั้นใส่ทุกคน วันเวลาล่วงเลยผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วที่เธอได้มาใช้ชีวิตอยู่ที่คอนโดของตัวเอง คอนโดที่เธอเคยขอให้คนเป็นพ่อซื้อให้ ซึ่งเป็นคอนโดเดียวกันกับคอนโดของพิมพ์ดาว และที่ดีกว่านั่นห้องเราอยู่ติดกันด้วย มันเลยง่ายต่อการไปมาหาสู่กันระหว่างเธอกับเพื่อนสาว บางวันเพื่อนเธอก็มาสิงอยู่ในห้องของเธอ พิมพ์ดาวชอบอ้างว่าเหงา แต่ความจริงแล้วเธอรู้ว่าที่เพื่อนมาอยู่กับเธอแทบทุกวันเพราะเป็นห่วงเธอมากกว่า คงกลัวว่าเธอจะเหงาและคิดมาก ตัวเธอยอมรับเลยว่าตั้งแต่ออกมาใช้ชีวิตคนเดียวมันดีมากเลย เธอมีความสุขดี การได้พาตัวเองออกมาจากบ้านหลังนั้นที่เต็มไปด้วยพวกคนใจร้ายมันคือสิ่งที่ดีมากเหลือเกินสำหรับเธอ โลกข้างนอกไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิด ถามว่าอยากกลับไปที่นั้นอีกไหม เธอตอบได้เต็มปากเลยว่าไม่ ไม่ได้คิดถึงหรือโหยหาที่จะกลับไป เป็นแบบนี้ก็ดีอยู่แล้วต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเองในแบบที่ตัวเองต้องการ อย่ามาทำร้ายกันอีกเลย แค่นี้มันก็มากเกินพอแล้ว อย่าให้ถึงขั้นมองหน้ากันไม่ติดเลย การออกมาอยู่ข้างนอกถามว่าลำบากไม่ ไม่ได้ลำบากอะไรเลย เพราะทุกๆอาทิตย์ที่
เมื่อรถตู้คันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าบ้านหลังใหญ่ ทุกคนบนรถทยอยลงมา และทุกคนก็เซอร์ไพรส์เธอด้วยการจัดปาร์ตี้ให้ ถามว่าดีใจไหม ตอบได้เลยว่าไม่ได้ดีใจเลยสักนิด และไม่ได้รู้สึกอะไรเลย รำคาญมากกว่าและไม่เข้าใจว่าจะจัดให้ลำบากทำไม ทุกคนต้องการอะไร??? “คืนนี้จะมีปาร์ตี้ต้อนรับลูกออกจากโรงพยาบาลน่ะ รู้ไหมว่าพวกเราทุกคนตั้งใจจัดให้ลูกมากเลย ทุกอย่างเราทำกันเองหมดเลย” “เฮ้อ.... แล้วเธอควรตอบยังไงดี” “ขอบคุณค่ะ... แต่ไม่เห็นต้องลำบากเลย” “แม่และทุกๆคนอยากทำให้ลูก” “งั้นก็ขอบคุณมากๆค่ะ หนูขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะคะ หนูเหนื่อย” “จ๊ะลูก.. เดี่ยวแม่ขึ้นไปส่งน่ะ” “ไม่ต้องหรอกค่ะ.... หนูไปเองได้และยังจำห้องตัวเองได้อยู่ ไม่ต้องโอ๋หนูทุกเรื่องก็ได้ค่ะ หนูโตแล้ว ไม่ค่อยอินกับอะไรง่ายๆแล้วค่ะ” “(......)” หลังจากที่ลูกหมีปล่อยระเบิดออกมา ทุกคนเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจ เพราะไม่คาดคิดว่าลูกหมีจะพูดแบบนี้ออกมา “เออ... พ่อว่าทุกคนไม่ต้องคิดมากน่ะ น้องคงเหนื่อยแหล่ะ” จากนั้นทุกคนก็ทยอยไปพักตามห้องพักของตัวเอง รอเวลาปาร์ตี้ในคืนนี้ ทุกคนแค่หวังว่าลูกหมีจะชอบงานที่จัดขึ้น ชอบสิ่งที
หลังจากที่ออกจากโรงพยาบาลลูกหมีต้องยอมกลับมาอยู่บ้าน บ้านที่ครั้งหนึ่งเธอเคยคิดว่ามันคือเซฟโซนที่ดีที่สุด ที่ที่ปลอดภัยและให้ความอบอุ่นกับเธอ แต่ความจริงแล้วมันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย เฮ้ออ... ไม่รู้ว่าเธอต้องถอนหายใจอีกกี่ร้อยรอบกับการต้องกลับไปอยู่บ้าน อันที่จริงเธอจะค้านก็ได้ แต่แค่ขี้เกียจ ในเมื่อพวกเขาอยากดูแลเธอนักหนาเธอก็จะยอมให้ดูแล ดูสิว่าพวกเขาจะทำยังไง... เพราะเธอไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้วลองดูก็ไม่ผิด เธออยากเห็นความพยายามของพวกเขาว่าจะทำอย่างที่พูดได้จริงไหม... หรือว่าจะเล่นละครบทไหนให้เธอดูอีก... คิดดูแล้วมันก็น่าสนุกดีน่ะ ที่ได้เห็นทุกคนพยายามเล่นละครเป็นคนดี...... ทั้งๆที่ความจริงแล้วไม่ใช่เลย โดยเฉพาะผู้ชายคนนั้น... เธอไม่น่าไปหลงเสน่ห์เขาเลย รู้สึกเสียดายเวลาที่ผ่านมาเหลือเกิน เธอยอมลดศักดิ์ศรีตัวเองเพราะคนแบบนั้นได้ยังไง ยอมทำทุกอย่างเพียงแค่อยากให้เขาหันมามอง อยากให้เขาชอบ จนลืมความเป็นตัวเอง ลูกหมีนะลูกหมีไม่น่าเลยจริงๆ เธอไม่น่าพลาดไปหลงคนแบบนั้น ที่มีดีแค่หน้าตา ส่วนนิสัยโคตรแย่ ทุกคนไม่ต้องสงสัยนะคะว่าฉันหมายถึงใคร เขาคนนั้นคือนาย







![[1] SEXY GRIL รัก ร้อน แรง](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)