Share

ตอนที่102จบ

last update Tanggal publikasi: 2026-04-24 08:47:18

และสุดท้ายเหลือเพียงลมหายใจที่ขาดห้วง

และกลิ่นคาวเลือดที่ลอยอวลในอากาศ

โหลวหรานทรุดตัวลงประคองหยางห
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่257ปล่อยให้เขารบกัน

    ยามค่ำคืนกองทัพของหยางหวางกำลังเคลื่อนผ่านเส้นทางภูเขาอย่างเงียบเชียบ คบเพลิงถูกลดแสงลงจนเหลือเพียงประกายสลัว ทหารแต่ละนายเดินอย่างเป็นระเบียบ ไม่มีผู้ใดส่งเสียงดังเกินความจำเป็นบนเนินเขาด้านข้าง มู่เยว่เฉินกำลังควบม้าสำรวจเส้นทางร่วมกับเหลียนซู แต่เมื่อสายตากวาดลงไปยังหุบเขาเบื้องล่าง เขากลับเห็นธงประจำกองทัพของหยางหวางกำลังเคลื่อนเข้ามามู่เยว่เฉินชะงักทันที ก่อนรีบดึงบังเหียนพาม้าหลบเข้าไปหลังแนวต้นไม้ "หยุดก่อน" เขากระซิบเสียงต่ำ เหลียนซูเองก็รีบตามเข้าไปหลบด้านหลัง ก่อนชะโงกหน้ามองกองทัพที่กำลังเคลื่อนผ่านไปอย่างระมัดระวัง"นั่นมิใช่กองทัพของไท่จื่อหรือ"มู่เยว่เฉินไม่ตอบในทันที สายตายังคงจับจ้องขบวนทหารเบื้องล่างอย่างละเอียด จนกระทั่งมองเห็นบุรุษผู้หนึ่งถูกคุมตัวอยู่ท่ามกลางทหารองครักษ์ สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยนไปหลิวโยว่เฉวียนเขากำสายบังเหียนแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว เหลียนซูเองก็เห็นเช่นกัน ดวงตาเบิกกว้าง "นั่น...หลิวโยว่เฉวียนมิใช่หรือ""ใช่"เสียงของมู่เยว่เฉินเย็นลงทันที"เหตุใดเขาจึงอยู่ในขบวนของไท่จื่อ"ทั้งสองมองหน้ากัน ไม่มีใครตอบคำถามนั้นได้ แต่สีหน้าของมู่เยว่เฉินกลับเ

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่256ตามแผน

    หลิวโยว่เฉวียนถูกทหารคุมตัวเดินผ่านแนวทัพไปได้ไม่กี่ก้าว หลิวโยว่เยว่กลับควบม้าตามเข้ามาขวาง ก่อนมองน้องชายฝาแฝดด้วยสายตาเย็นชา "เจ้าหมายความว่าอย่างไร โยว่เฉวียน เหตุใดจึงเป็นลี่เหวินหาน"หลิวโยว่เฉวียนหยุดเดินแล้วหันกลับมา รอยยิ้มบางๆ แตะอยู่บนริมฝีปาก "พี่ใหญ่ยังคิดว่าข้าแพ้อยู่หรือ""หากไม่ให้คิดเช่นนั้น แล้วเจ้ากำลังทำอะไรก่อนนั้นชิงบัลลังก์ บัดนี้เช่นไรจึงมาเร่ร่อนอยู่ที่นี่"หลิวโยว่เฉวียนไม่ได้ตอบ เพียงเหลือบมองไปทางหยางหวางที่อยู่ไม่ไกล จากนั้นจึงหันกลับมามองพี่ชาย "บางครั้งการวางดาบลง ไม่ได้หมายความว่าคนผู้นั้นหมดหนทางต่อสู้"หลิวโยว่เยว่ขมวดคิ้ว "พูดให้รู้เรื่อง""ข้าก็พูดอยู่เพียงแต่พี่ใหญ่อาจยังไม่เข้าใจ"เขาหัวเราะเบาๆ "ไม่เข้าใจเรื่องใด"หลิวโยว่เฉวียนมองไปทางเมืองหลวงอีกครั้ง แสงสีแดงจางๆ ยังคงสะท้อนอยู่เหนือเส้นขอบฟ้า "ตอนนี้คนที่พี่ใหญ่ควรระวัง ไม่ใช่ข้า"หลิวโยว่เยว่ชะงัก "ใคร""ลี่เหวินหาน"ชื่อที่หลุดออกมาทำให้สีหน้าของหลิวโยว่เยว่เคร่งลงทันทีหลิวโยว่เฉวียนเอ่ยต่ออย่างไม่รีบร้อน "เขาได้หยกไปแล้วใช่หรือไม่"หลิวโยว่เยว่ไม่ตอบ อีกฝ่ายกลับหัวเราะเบาๆ "ไม่ตอบก็

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่245ระหว่างทาง

    ภายในห้องลับใต้พระราชวังเงียบสนิท มีเพียงแสงสีแดงจากหยกที่กำลังเต้นเป็นจังหวะอยู่กลางแท่นหิน ลี่เหวินหานยืนอยู่เบื้องหน้ามัน สีหน้าซีดเซียวกว่าหลายวันก่อนมาก ในมือกำมีดสั้นเล่มหนึ่งแน่น เขามองคมมีดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกัดฟันแล้วกรีดลงบนฝ่ามือตัวเอง ฉึก เลือดสีแดงสดไหลออกมาตามร่องนิ้ว หยดลงบนหยกทีละหยดทันทีที่เลือดสัมผัสพื้นผิวของหยก แสงสีแดงก็พลันสว่างวาบ เส้นพลังบางอย่างพุ่งย้อนขึ้นมาตามแขนของลี่เหวินหานราวกับมีบางสิ่งกำลังดูดเลือดจากร่างกายโดยตรง เขากัดฟันแน่น ร่างกายสั่นสะท้าน ก่อนรีบกำหมัดอีกข้างเพื่อฝืนยืนต่อ “ด้วยโลหิตของข้าเจ้าต้องเชื่อฟังข้า" ความเจ็บปวดแล่นจากฝ่ามือขึ้นไปถึงหัวไหล่ ราวกับเส้นเลือดทุกเส้นกำลังถูกเผาไหม้จากภายใน แต่ลี่เหวินหานกลับไม่ยอมปล่อยหยก เขารู้แล้วว่านี่คือวิธีเดียวที่จะทำให้มันเชื่อฟังภาพหนึ่งพลันย้อนกลับเข้ามาในความทรงจำครั้งหนึ่งเขาเคยยืนมองหลิวโยว่เฉวียนอยู่ตรงหน้า ชายผู้นั้นเคยกรีดเลือดของตัวเองลงบนหยกเช่นเดียวกัน ทุกครั้งที่หยกต้องการพลัง หลิวโยว่เฉวียนก็จะใช้เลือดของตัวเองเป็นเครื่องแลกเปลี่ยน ตอนนั้นลี่เหวินหานเคยคิดว่ามันเป็นเพียงวิธีควบคุมของ

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่254บทสรุป

    กลางดึก มู่เยว่เฉินฝ่าความมืดออกจากค่ายกลอย่างทุลักทุเล เสื้อผ้าของเขาเต็มไปด้วยฝุ่นและคราบเลือด บาดแผลตามร่างกายทำให้ทุกย่างก้าวหนักอึ้ง แต่เขายังคงกัดฟันทนจนในที่สุดก็มาถึงจุดนัดหมายเดิม ทว่าแทนที่จะพบคนของหลิวโยว่เฉวียน มู่เยว่เฉินกลับเห็นเหลียนซูยืนรออยู่ใต้ต้นไม้ เมื่อเห็นสภาพของเขา สีหน้าของเหลียนซูเปลี่ยนไปทันที รีบเดินเข้ามาประคอง "มู่เยว่เฉิน เจ้าเป็นอะไร เหตุใดถึงบาดเจ็บถึงเพียงนี้"มู่เยว่เฉินปัดมือของอีกฝ่ายเบาๆ ก่อนถามเสียงแหบ "ฝ่าบาทหลิวโยว่เฉวียนอยู่ที่ใด"เหลียนซูเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจ "ไม่ต้องตามหาเขาแล้ว หลิวโยว่เฉวียนหมดอำนาจแล้ว"มู่เยว่เฉินชะงัก"ตอนนี้คนของเขากระจัดกระจายกันหมด วังหลวงก็ไม่ได้อยู่ในการควบคุมของเขาอีกต่อไปลี่เหวินหานควบคุมทุกอย่างแม้กระทั่งหยก" เหลียนซูมองเขาด้วยแววตาจริงจัง "พวกเราหนีไปกันเถอะ มู่เยว่เฉิน เรื่องนี้จบแล้ว อย่าเข้าไปยุ่งอีกเลย"มู่เยว่เฉินกลับเงียบไปนาน ก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้าที่อยู่ไกลออกไป "จบแล้วงั้นหรือ"เหลียนซูพยักหน้า "ใช่"มู่เยว่เฉินกำหมัดแน่น "แต่ข้ายังไม่คิดว่ามันจบ"เหลียนซูขมวดคิ้ว "เจ้าจะทำอะไร"มู่เยว่

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่253ดูแลตัวเองดีดีนะ

    ค่ำคืนก่อนเคลื่อนทัพ ท้องฟ้าเหนือค่ายกลเงียบสงบ จันทร์ดวงกลมแขวนอยู่เหนือยอดเขา โหลวหรานยืนอยู่ริมหน้าผาเพียงลำพัง สายตาทอดมองแสงจันทร์ที่ส่องลงบนผืนป่า จนกระทั่งเสียงฝีเท้าคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง"ยังไม่นอนอีกหรือ"โหลวหรานหันกลับไป ก่อนจะเห็นหยางหวางเดินเข้ามาหยุดอยู่ไม่ไกล ใบหน้าของเขายังคงสงบนิ่ง แต่แววตากลับต่างจากทุกวัน"พรุ่งนี้ต้องเคลื่อนทัพแล้วสินะเพคะ"หยางหวางพยักหน้า "ใช่ พรุ่งนี้พวกเราจะออกเดินทาง เรื่องนี้...คงได้จบลงเสียที"เขาหยุดอยู่ข้างกายโหลวหราน มองดวงจันทร์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจเบาๆ "ข้าห่วงเจ้าไม่น้อยแต่ทำได้เพียงบอกเจ้าว่าดูแลตัวเองให้ดี"โหลวหรานยิ้ม "ข้าดูแลตัวเองได้เพคะ ไท่จือไม่ต้องเป็นห่วงความจริงแล้วถึงเราจะหมั้นหมายกัน แต่ก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ข้างกันตลอด""ข้ารู้ แต่ถ้าเลือกได้ข้าเลือกที่จะให้เจ้าปลอดภัยอยู่ที่นี่" หยางหวางตอบ แต่แววตายังคงเต็มไปด้วยความกังวล "เพราะฉะนั้นหากเราชนะสงครามก็ดี แต่หากเราแพ้..." เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนหันมามองโหลวหรานโดยตรง "เจ้าจงพาคนทั้งหมดหนีไปจากที่นี่เสีย"โหลวหรานชะงัก"พาพวกผู้หญิง เด็ก คนชรา และคนที่เหลือทั้ง

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่252บุก

    กลางป่าลึกห่างจากวังหลวงหลายสิบลี้ หลิวโยว่เฉวียนควบม้าฝ่าความมืดมาเพียงลำพัง ร่างกายยังเต็มไปด้วยบาดแผลจากพลังของหยก ใบหน้าซีดเซียวและลมหายใจหนักหน่วง แต่แววตากลับยังเต็มไปด้วยความเคียดแค้นเมื่อแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดติดตามมา หลิวโยว่เฉวียนจึงหยุดม้า ก่อนยกมือเข้าไปในอกเสื้อและดึงหยกอีกชิ้นหนึ่งที่ซ่อนไว้ออกมาอย่างช้าๆหยกชิ้นนั้นมีสีแดงฉานราวกับเลือด แสงสีแดงเข้มเต้นไหวอยู่ภายในราวกับมีบางสิ่งกำลังหลับใหล หลิวโยว่เฉวียนกำมันแน่น ขณะที่รอยยิ้มเย็นค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า"คิดว่าข้าจะยอมแพ้เพียงเท่านี้หรือ"เขาก้มมองหยกในมือ ดวงตาเต็มไปด้วยความอาฆาต ก่อนเอ่ยว่า "ข้าจะทวงคืนทุกอย่าง..."แสงสีแดงพลันสว่างวาบขึ้น หลิวโยว่เฉวียนเงยหน้ามองไปทางวังหลวง"ทุกอย่างที่เป็นของข้า" เสียงหัวเราะเย็นเยียบดังขึ้นกลางป่า ขณะที่หยกสีเลือดในมือค่อยๆ ส่องสว่างขึ้นเรื่อยๆ ราวกับกำลังตอบรับคำสาบานของผู้ถือครองมัน...ภายในกระโจมบัญชาการ แผนที่ผืนใหญ่ถูกกางอยู่บนโต๊ะ ทุกคนต่างจับจ้องเส้นทางจากวังหลวงมายังค่ายกล ขณะที่แสงสีแดงจากหยกยังคงส่องอยู่ไกลๆ บนขอบฟ้าโหลวหรานวางมือบนแผนที่ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status